ఖట్వా కాష్ఠమథాలింగ్య స్తనపీడం యథాప్రియమ్ । అథో విచిత్రచిత్తత్వే తతః ప్రద్యుష్టతీ భవేత్
కట్టె మంచాన్ని ఆలింగనం చేసుకుని, తనకు నచ్చినట్లు వక్షోజాలను నొక్కుకుంటూ,色色 ఆలోచనలతో, అలసిపోతుంది.
అథవాహ్ని పురే స్థిత్వా శాకం వ్యవహృతం చ యత్ । ఆలంబ్య వేశ్మని నిశి సంధ్యాయాం విశిఖాసు చ
లేదా, పగలు పట్టణంలో ఉండి, పనులు చూసుకుని, రాత్రి ఇంట్లో, సంధ్య సమయంలో, లేదా బయట ప్రాంగణంలో ఆనుకుని నిలుస్తుంది.
కృత్వాన్యవేషమాత్మానం యైః కైరప్యుపభుజ్యతే । అథ వాచ్యప్రభావేణ శంకితా యోగ్యమాహరేత్
తన రూపాన్ని మార్చుకుని, కొందరితో అనుభవించబడుతుంది. లేకపోతే, ఎవరైనా తెలుసుకుంటారేమో అని భయపడి, తగినదాన్ని వెతుకుతుంది.
అజ్ఞాతం చ గృహం గత్వా రమయేదేవ నిశ్చితమ్ । నారీసమక్షం లబ్ధే తు ద్రవిణే హ్యేతదిష్యతే
తెలియని ఇంటికి వెళ్లి, ఖచ్చితంగా ఆనందిస్తుంది. స్త్రీకి ధనం దొరికితే, ఇదే ఆమెకు ఇష్టమైనది.
తస్మాన్మయాపి భవతో న విచారప్రయోజనమ్ । శోణ ఉవాచ- ఏవమేతన్న సందేహో గచ్ఛ త్వం తిష్ఠ దూరతః
అందువల్ల నేను కూడా ఇకపై నిన్ను ఏమీ అడగాల్సిన అవసరం లేదు. శోణుడు ఇలా అన్నాడు— 'అవును, నిస్సందేహంగా అలా ఉంది. నువ్వు వెళ్లిపో, కొంత దూరంగా ఉండు.'
మలమూత్రవిసర్గార్థం స్థిత్వా గచ్ఛామ్యతః పరమ్ । తస్యాం గతాయాం శోణోపి వస్త్రఖండం త్వకల్పయత్
నేను ఇప్పుడు మలమూత్ర విసర్జన కోసం వెళ్తున్నాను; ఆ తరువాత వెళ్తాను. ఆమె వెళ్లిపోయిన తరువాత, శోణుడు ఒక వస్త్రపు ముక్కను సిద్ధం చేశాడు.
ఏకైకస్మింస్తతః ఖండే త్వగ్రహీద్ద్రవిణం బహు । సైకతే త్వవరం జానుదఘ్నం కృత్వా తతస్తతః
ప్రతి వస్త్రపు ముక్కపై చాలా ధనం పెట్టాడు. ఆ తరువాత, ఇసుకలో మోకాళ్ల వరకు ఉండేలా ఒక చిన్న గుంత తవ్వాడు.
క్షిప్త్వా ధనం పూరయిత్వా విష్ఠాం చక్రే తతోపరి । వస్త్రాధారం ఘటం తం చ ప్రతిచిక్షేప కుత్రచిత్
ఆ గుంతలో ధనం వేసి, మళ్లీ మట్టితో నింపి, దాని మీద మలాన్ని వేసాడు. ఆ వస్త్రంతో కప్పిన గడను కూడా ఎక్కడో పడేశాడు.
సర్వమజ్ఞాతవత్కృత్వా స్నానాయ ప్రయయౌ మునిః । తస్య భార్యా తతః స్నానం కృత్వా సంపూజ్య పార్వతీమ్
అన్ని విషయాలు ఎవరికీ తెలియనట్టు చేసి, ఆ ముని స్నానం చేయడానికి వెళ్లాడు. అతని భార్య కూడా స్నానం చేసి, పార్వతిని పూజించింది.
గచ్ఛేతి భర్త్రా సా ప్రోక్తా స్వవేశ్మాభ్యాగమత్సతీ । ఏతామేకాకినీం జ్ఞాత్వా మారీచో నామ రాక్షసః
భర్త 'వెళ్ళు' అని చెప్పిన తరువాత, ఆ సతీ స్వగృహానికి తిరిగి వెళ్లింది. ఆమె ఒంటరిగా ఉన్నదాన్ని చూసి, మారీచ అనే రాక్షసుడు
భర్తృరూపమథాస్థాయ కలామేతదువాచ హ । మారీచ ఉవాచ- సప్తగోదావరీతీరే పవిత్రం పాపనాశనమ్
ఆమె భర్త రూపాన్ని ధరించి, చతురతతో ఇలా అన్నాడు— 'ఏడు గోదావరి తీరం వద్ద పవిత్రమైన, పాపాలను నశింపజేసే ప్రదేశం ఉంది.'
ద్రాక్షారామమితి ప్రోక్తం యత్ర భీమః స్వయం స్థితః । భుక్తిముక్తిప్రదో నౄణాం స్మరణాత్పాపనాశనః
'దానిని ద్రాక్షారామం అని అంటారు. అక్కడ భీముడు స్వయంగా ఉన్నాడు. అది భోగముక్తులను ప్రసాదిస్తుంది. దాన్ని స్మరించడమే పాపాలను తొలగిస్తుంది.'
తత్ర గచ్ఛావహే శీఘ్రం త్వం తు నిర్గచ్ఛ సుందరి । కలోవాచ- ఇదానీమభిషేకాయ ప్రవృత్తో నాభిషిక్తవాన్
'మనము అక్కడికి త్వరగా వెళ్లదాం. అందాలవతీ, నువ్వు బయటకు రా.' కలా ఇలా అన్నది— 'ఇప్పుడు నువ్వు స్నానానికి సిద్ధమవుతున్నావు కానీ ఇంకా స్నానం చేయలేదు.'
కథమేతాదృశం త్వం హి పూర్వానుక్తం వదిష్యసి । ప్రకృతేరన్యథాభావముత్పాతం విదురుత్తమాః
'ఇంతకు ముందు చెప్పినదానికి విరుద్ధంగా నువ్వు ఇలాంటి మాటలు ఎలా చెబుతున్నావు? సహజ స్వభావానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించడం అనేది అపశకునంగా పండితులు చెబుతారు.'
మారీచ ఉవాచ- భర్తురప్రతికూలత్వం నారీణాం ధర్మ ఉచ్యతే । ప్రతికూలానుకూలా వా మమ శీఘ్రం వదస్వ తత్
మారీచుడు ఇలా అన్నాడు— 'భర్తకు విరుద్ధంగా ప్రవర్తించకపోవడం స్త్రీలకు ధర్మంగా చెప్పబడింది. అనుకూలమైనా, ప్రతికూలమైనా, నువ్వు ఏం అనుకుంటున్నావో త్వరగా చెప్పు.'
తూష్ణీంభూత్వాథ సా సాధ్వీ భర్తేత్యేవ విచార్య తమ్ । నిర్యయౌ తేన సా బాలా వనమధ్యే గతా సతీ
ఆ సతీ నిశ్శబ్దంగా ఉండి, 'ఇతనే నా భర్త' అని భావించి, అతనితో బయటకు వెళ్లింది. ఆ బాలిక అడవిలోకి ప్రవేశించింది.
అథ మధ్యాహ్నకాలోసౌ క్రియతామాహ్నికక్రియాః । రాక్షసోథ వచః శ్రుత్వా నానుష్ఠానస్థలం త్విహ
తర్వాత మధ్యాహ్న సమయం వచ్చినప్పుడు, అతడు 'ఆహ్నిక కర్మలు చేయాలి' అన్నాడు. రాక్షసుని మాటలు విని, ఆమె 'ఇక్కడ ఆచరణకు అనువైన స్థలం కాదు' అని చెప్పింది.
యత్ర తత్రాస్తి గంతవ్యమితో గచ్ఛావహే తతః । కించిత్ప్రదేశం గత్వా తు గుహాం వీక్ష్య సరస్తథా
'ఎక్కడైనా కావచ్చు, ఇక్కడినుంచి వెళ్లాలి. మనం వెళ్ళదాం' అని చెప్పింది. కొంత దూరం వెళ్లాక, వారు ఒక గుహను, సరస్సును చూశారు.
ఇహ స్థానం హి మే స్థాతుం కార్యం స్నానమథ ప్రియే । ఇత్యుక్త్వా సరసి స్నాత్వా ఫలాహారం ప్రకల్ప్య చ
'ఇక్కడే నేను ఉండాలి. ప్రియమైనవాడా, నేను స్నానం చేయాలి' అని చెప్పి, ఆ సరస్సులో స్నానం చేసి, పండ్లను ఆహారంగా సిద్ధం చేశాడు.
భోజనావసరే ప్రాప్తే కలా దధ్యావుమాం శివమ్ । అయం ధవో మమ న వా ఇతి ధ్యానపరాభవత్
భోజన సమయం వచ్చినప్పుడు, కలా ఉమా, శివుని ధ్యానం చేస్తూ— 'ఇతడు నా భర్తా, కాదా?' అని ఆలోచనలో మునిగిపోయింది.
అథ ధ్యానేన తం చోరం నిశ్చిత్య చ పతివ్రతా । భీతాతినమ్రవదనా అశ్రుపూర్ణముఖీ తదా
అప్పుడు, ధ్యానంతో ఆ దొంగని గుర్తించిన ఆ పతివ్రత, భయంతో తలవంచి, కన్నీళ్లు నిండిన ముఖంతో,
కష్టమాపతితం పాపమిత్యుక్త్వా నిపాపత చ । రుదతీం తామథో దృష్ట్వా రాక్షసః పాపనిశ్చయః
'నాకు ఘోరమైన పాపం సంభవించింది' అని చెప్పి నేలపై పడిపోయింది. ఆమె ఏడుస్తున్నదాన్ని చూసి, ఆ పాపబుద్ధి రాక్షసుడు—
ధర్షితుం తామథారేభే న చైతద్ధర్షణం ప్రతి । బలాత్కారమథో కర్తుం యతమానే తు రాక్షసే
ఆ రాక్షసుడు ఆమెను బలవంతంగా లొంగదీసుకోవాలని ప్రయత్నించాడు. ఆమె ప్రతిఘటించగా, మరింత దురుసుగా ఆమెను బలాత్కరించేందుకు యత్నించాడు.
ఆజానునాభిపర్యంతం శైలస్థానమకల్పయత్ । శిలా సమభవద్వస్త్రం రాక్షసో వీక్ష్య తామథ
ఆమె మోకాళ్ల నుంచి నాభివరకు ఒక కొండను అడ్డుగా ఏర్పరిచింది. ఆ రాయి ఆమెకు వస్త్రంలా మారింది. రాక్షసుడు ఆమెను అలా చూసాడు.
ఇత్యేవం తాం హనిష్యామి ఖాదయిష్యామ్యతః పరమ్ । ఇత్యుక్త్వా భ్రామయిత్వాసిం శిరశ్ఛేత్తుం ప్రచక్రమే
"ఈమెను చంపి, తరువాత తినేస్తాను," అని చెప్పి, తన ఖడ్గాన్ని తిప్పుతూ ఆమె తలను కోయడానికి సిద్ధమయ్యాడు.
కలాహం మత్పతిర్జ్ఞాత్వా శాపం దాస్యతి మా హర । ఇత్యుక్తమాత్రే వచసి శిరశ్చిచ్ఛేద రాక్షసః
"నన్ను చంపితే నా భర్తకు తెలిసి, నిన్ను శపిస్తాడు. నా ప్రాణం తీయవద్దు," అని ఆమె వేడుకుంది. కానీ ఆమె మాట పూర్తవగానే రాక్షసుడు ఆమె తలను కోసేశాడు.
ప్రాప్తా యాం దుర్మృతిం తస్యామథ శైవాః సమాగతాః । దూతా విచిత్రాభరణాః సర్వాయుధధరాః శుభాః
ఆమె దుర్మరణాన్ని పొందిన వెంటనే, శివునికి సంబంధించిన దూతలు అక్కడికి వచ్చారు. వారు వివిధ అలంకారాలతో, ఆయుధాలతో, కాంతివంతంగా కనిపించారు.
ఏతాం విమానమారోప్య శివాలోకముపాగమన్ । తామాగతాం గిరిసుతా హర్షేణ ప్రతిపూజ్య చ
వారు ఆమెను ఒక దివ్యవాహనంలో కూర్చోబెట్టి, శివలోకానికి తీసుకెళ్లారు. అక్కడ పర్వతకుమారిని ఆనందంగా, గౌరవంగా స్వాగతించారు.
స్వపాదప్రణతాం శుద్ధాముమా వాక్యమభాషత । పాతివ్రత్యేన తే తుష్టా అభీష్టం ప్రదదామి తే
పాదాలకు నమస్కరించిన పవిత్రురాలైన ఆమెతో ఉమాదేవి ఇలా అన్నది: "నీ పతివ్రత ధర్మానికి నేను సంతోషించాను. నీవు కోరిన వరం నేను ఇస్తాను."
కలోవాచ- దాసీభావం ప్రయచ్ఛ త్వం త్వత్పాదాబ్జం మమ ప్రియమ్ । ప్రార్థ్యైఃకిమన్యైర్బహుభిస్తథాస్త్వితి శివాబ్రవీత్
కళదేవి ఇలా ప్రార్థించింది: "మీకు సేవ చేయడమే నాకు కావాలి. మీ పాదాలు నాకు ఎంతో ప్రియమైనవి. ఇంకేమైనా కోరికలు నాకు అవసరం లేదు." శివదేవి, "అలా జరగనీ" అని అనుగ్రహించింది.