వేశ్యా వేశ్యైవ నో భార్యా నేతి వక్తుం చ నోచితమ్ । ఇత్థం రాజానముక్త్వాథ మండం చైవారనాలజమ్
వేశ్య వేశ్యే, భార్య కాదు అని చెప్పడం తగదు. ఇలా రాజుతో చెప్పి, అరణాలయ నుండి కొంత బూడిద తీసుకున్నాడు.
కించిదాదాయ తస్యాస్తు మందిరం గతవానయమ్ । నిద్రావసరమాలోక్య ప్రసృజ్యచ కరం తతః
ఆ బూడిదలో కొంత తీసుకుని, ఆమె గదికి వెళ్లాడు. ఆమె నిద్రలో ఉన్న సమయాన్ని చూసి, తన చేయి అక్కడ పెట్టాడు.
వస్త్రస్య వివరే తత్ర మండం చిక్షేప దుష్టధీః । ఏవం కృత్వా తతో గత్వా రాజానమిదముక్తవాన్
దుష్టబుద్ధితో, ఆ బూడిదను ఆమె వస్త్రంలో ఓ మడతలో పెట్టాడు. అలా చేసి, రాజు వద్దకు వెళ్లి చెప్పాడు.
రాజన్నిర్గత్య గత్వాథ వేశ్యాగ్ర్యాం తవ యోషితః । ఉత్థాపయిత్వా వేశ్యాం తాం సర్వాంగం ద్రష్టుమర్హసి
రాజా! నేను బయటకు వెళ్లి, నీ ప్రధాన వేశ్య వద్దకు వెళ్లాను. ఆమెను లేపించి, ఆమె శరీరాన్ని పూర్తిగా పరిశీలించాలి.
ఉన్ముక్తబంధమథవా వసనం పశ్య యత్నతః । వేశ్యావేశ్మాథగతవాన్రాజా కారాంకికం వచః
ఆమె వస్త్రాన్ని జాగ్రత్తగా పరిశీలించు— మడతలు విప్పబడ్డాయా లేదో చూడు. రాజు, కారాంకికుడు చెప్పినట్టు, వేశ్య ఇంటికి వెళ్లాడు.
ఇదమాహ సనిద్రేయం పశ్యేమాం యామి పశ్యసి । స తూవాచ నృపం తత్ర న మే యుక్తమిదం నృప
ఇదిగో, ఆమె నిద్రలో ఉన్నప్పుడు చూద్దాం. నేను వెళ్తాను, నువ్వు చూడవచ్చు అని అన్నాడు. కానీ అతడు రాజుతో— 'రాజా! ఇది నాకు తగదు' అన్నాడు.
తన్మాతరం వా పితరం దర్శనాయ నియోజయ । తద్దృష్టౌ సర్వమేవేదం వ్యక్తమాశు భవిష్యతి
అదికాకుండా, ఆమె తల్లి లేదా తండ్రిని పిలిపించి చూడమని ఆదేశించండి. వారు చూసిన తర్వాత, అన్నీ త్వరగా స్పష్టమవుతాయి.
ఆనీతా హ్యథ రాజ్ఞా తు మాతా వీక్షితుముద్యతా । వచనాత్తు నృపస్యైవ వస్త్రం శోధయతీవ సా
రాజు ఆమె తల్లిని పిలిపించి, పరిశీలించమని చెప్పాడు. రాజు ఆజ్ఞతో ఆమె తల్లి వస్త్రాన్ని పరిశీలించసాగింది.
తత్రస్థితం మండమథ విజ్ఞాయాంబా హ్యమర్దయత్ । మర్దనాద్వసనం క్లిన్నం కిం తదిత్యాహ పార్థివః
ఆ బూడిద అక్కడ ఉందని తెలుసుకుని, తల్లి దాన్ని నలిపింది. నలిపినందువల్ల వస్త్రం తడిగా మారింది. రాజు— 'ఇది ఏమిటి?' అని అడిగాడు.
న కించిద్దేవ నో కించిదితి వేశ్యాప్రసూరపి । బహువాక్యేన రాజాథ వసనం వీక్ష్య శంకయా
ఏమీలేదు ప్రభూ, ఏమీలేదు అని వేశ్య తల్లి చెప్పింది. అయినా రాజు అనుమానంతో, పదేపదే అడిగి, వస్త్రాన్ని పరిశీలించాడు.
శుక్రక్లిన్నమిదం వాసః ప్రాహైతత్పశ్యతామితి । అథ దృష్ట్వా సమీపస్థాస్తథేత్యూచుర్వచో నృపమ్
ఇది వీర్యంతో తడిగా ఉంది— చూడండి అని అన్నాడు. పక్కన ఉన్నవారు చూసి, 'అవును' అని రాజుతో చెప్పారు.
రాజాథ స్వగృహం గత్వా దండాధ్యక్షమభాషత । ఇదానీమేవ వేశ్యాయాః శిరశ్ఛింధ్యవిచారయన్
ఆ తరువాత రాజు తన ఇంటికి వెళ్లి, శిక్షాధికారిని పిలిచి— 'ఇప్పుడు వెంటనే వేశ్య తలను నరికించు, ఆలస్యం చేయకూడదు' అని ఆజ్ఞాపించాడు.
దర్శనీయం శిరస్తస్యా ఘటికాభ్యంతరే మమ । దండకశ్చ నృపోక్త్యాస్యాస్తథా కృత్వా హ్యదర్శయత్
ఆమె తలను రెండు ఘడియల్లో నాకు చూపించాలి. రాజు ఆజ్ఞతో శిక్షాధికారి అలా చేసి, తలను చూపించాడు.
వీరభద్ర ఉవాచ- ఏవం కృతం త్వయా పూర్వం ప్రాప్తం చ ఫలమద్య తే । జ్వాలయైవ హి వక్తా త్వం శ్రోతా ద్రష్టా చ జిఘ్రసి
వీరభద్రుడు ఇలా అన్నాడు— నువ్వు అప్పుడు చేసిన పని ఫలితం నేడు నీకు వచ్చింది. అగ్నిలో నువ్వే మాట్లాడేవాడు, వినేవాడు, చూసేవాడు, వాసన పుచ్చుకునేవాడవు.
రసం జానాసి మతిమానతిక్రోధీ భవిష్యసి । శంభురువాచ- ఏవం జ్వాలాముఖో జాతో రాజా మాహేశ్వరోఽక్షమీ
నీకు సారాంశం తెలుసు, నీవు జ్ఞానవంతుడవు, అధిక కోపాన్ని వదిలిపెడతావు. శంభుడు ఇలా చెప్పాడు— అప్పుడు జ్వాలాముఖుడు మహేశ్వరునికి భక్తుడైన రాజుగా జన్మించాడు, కానీ అతనికి సహనము తక్కువగా ఉండేది.
తస్మాత్తు క్షమిణా భావ్యం పరత్రేహ సుఖేప్సునా । య ఇదం శృణుయాన్నిత్యం పుణ్యాఖ్యానమనుత్తమమ్
అందువల్ల, ఇక్కడా పరలోకంలోనూ సుఖాన్ని కోరేవాడు తప్పక సహనాన్ని పెంచుకోవాలి. ఈ పవిత్రమైన, ఉత్తమమైన కథను ఎవరైనా ప్రతిరోజూ వినితే—
విముక్తపాపబంధశ్చ శివలోకే భవిష్యతి
అతడు పాపబంధాల నుండి విముక్తి పొంది, శివుని లోకంలో నివసించగలడు.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే పాతాలఖండే శివరాఘవసంవాదే శివపూజామాహాత్మ్యకథనం। నామ దశోత్తరశతతమోఽధ్యాయః
ఈ విధంగా శ్రీపద్మపురాణంలో పాతాళఖండంలో శివ-రాఘవ సంభాషణలో 'శివపూజా మహిమ' అనే వంద పదుల పదోధ్యాయము ముగిసింది.
శ్రీరామ ఉవాచ- మహేశనామమాహాత్మ్యం పూజామాహాత్మ్యమేవ చ । నమస్కారస్య మాహాత్మ్యం దృష్టిమాహాత్మ్యమేవ చ
శ్రీరాముడు ఇలా అడిగాడు— గురువుగారు, మహేశుని నామ మహిమ, పూజ మహిమ, నమస్కార మహిమ, దర్శన మహిమ గురించి నాకు వివరంగా చెప్పండి.
జలదానస్య మాహాత్మ్యం ధూపదానస్య సత్తమ । దీపగంధాదిదానస్య మాహాత్మ్యం వద మే గురో
నీతి గలవాడా, నీరు సమర్పించడానికీ, ధూపం సమర్పించడానికీ, దీపం, పరిమళాలు, ఇతర దానాల మహిమను కూడా నాకు చెప్పండి.
శంభురువాచ- ఏకైకనామమాహాత్మ్యం విస్తరాన్న హి శక్యతే । సంక్షేపేణ చ తే వచ్మి శృణు రాఘవ సాదరమ్
శంభుడు ఇలా అన్నాడు— ప్రతి ఒక్క నామ మహిమను పూర్తిగా వివరించడం సాధ్యం కాదు. అయినా, సంక్షిప్తంగా చెబుతాను. రాఘవా, శ్రద్ధగా విను.
పురా త్రేతాయుగే రాజా విధృతో నామ వీర్యవాన్ । మృతే పితరి బాలోసౌ భూమిరాజ్యేభిషేచితః
పూర్వం త్రేతాయుగంలో విద్యుత్తు అనే పరాక్రమశాలి రాజు ఉండేవాడు. అతని తండ్రి మరణించాక, చిన్న వయసులోనే భూమిపై రాజుగా అభిషేకించబడ్డాడు.
సమానవయసః సర్వాన్సమీపస్థాంశ్చకార సః । యే వృద్ధా యే చ విద్వాంసస్తే చ తస్య న సంమతాః
అతను తన వయసు వారిని మాత్రమే దగ్గరగా ఉంచుకున్నాడు. వృద్ధులు, పండితులు అతనికి ఇష్టపడేవారు కాదు.
యువానః సంమతా దుష్టా అకార్యకరణాస్తథా । సుస్త్ర్యానయనదక్షాశ్చ చోరకర్మవిశారదాః
అతనికి యువకులు, చెడ్డవారు, తప్పు పనులు చేసే వారు, స్త్రీలను మోసం చేయడంలో నిపుణులు, దొంగతనంలో నైపుణ్యం ఉన్నవారు ఇష్టమైనవారు.
భాండవార్తారతా లాస్యనిపుణాస్తస్య సంమతాః । వశీకరణమంత్రజ్ఞా వస్త్రౌషధవిదస్తథా
పెద్ద గొడవలు చేసే వారు, నాట్యంలో నైపుణ్యం ఉన్నవారు, మంత్రాలతో ఆకర్షణ చేయగలవారు, వస్త్రాలు, ఔషధాల గురించి తెలిసినవారు—all అతనికి ప్రీతిపాత్రులు.
గీతనర్తనశీలాశ్చ ధూర్త్తా ద్యూతవిదః ప్రియాః । పితృసంమతకర్తౄణాం త్యాగం చక్రే స పార్థివః
పాటలు పాడటం, నాట్యం చేయడం ఇష్టపడే వారు, మోసగాళ్లు, జూదంలో నైపుణ్యం ఉన్నవారు అతనికి ప్రియమైనవారు. తండ్రికి ఇష్టమైనవారి పనులను వదిలేశాడు.
విచార్య స చ తైః సార్ద్ధం దుష్టైః కార్యమకారయత్ । ఏతాదృశాంస్తథా చాన్యాన్దుష్టాన్సహ యుయోజ హ
అతను ఆ చెడ్డవారితో కలిసి ఆలోచించి, వాళ్లతో కలిసి పనులు చేసేవాడు. అలాగే, మరికొంతమంది చెడ్డవారిని కూడా తనతో కలిపించుకున్నాడు.
ఏతదుక్తిముపాలంబ్య శిష్టం సుహృదమత్యజత్ । ఉరోముష్టిం చ ఫేత్కారం యే కుర్యుస్తస్య తే ప్రియాః
ఇలాంటి మాటలు వినిపించగానే, మంచి వారిని, స్నేహితులను వదిలేశాడు. తొడలు కొట్టేవారు, హేళనగా శబ్దాలు చేసే వారు అతనికి ఇష్టమైనవారు.
భగలక్షణతత్త్వజ్ఞా రతితంత్రవిశారదాః । రాజనీతివిహీనం తద్రాజ్యం సమభవత్తదా
తొడల లక్షణాలు తెలిసినవారు, కామక్రీడల్లో నైపుణ్యం ఉన్నవారు అతనికి ప్రాధాన్యం పొందారు. అప్పుడు ఆ రాజ్యం నడిపే పద్ధతి లేకుండా పోయింది.
గజాశ్వరథముష్ట్రాజం గోమహిష్యాదికం చ యత్ । తత్సర్వం నాశమాపన్నమపహారాయతస్తతః
అప్పుడు ఏనుగులు, కుదిరాలు, రథాలు, ఒంటెలు, ఆవులు, మేషాలు మొదలైనవన్నీ దొంగలు తీసుకెళ్లడంతో నాశనం అయ్యాయి.