యేఽపి సంవర్త్తయంతీహ దీపవర్తివిలోకనాః । తే యాంతి పరమం స్థానం యత్సురైరపి దుర్లభమ్
ఈ లోకంలో దీపవత్తిని సిద్ధం చేస్తున్న దృశ్యాన్ని కేవలం చూసినవారు కూడా, దేవతలకు కూడా దుర్లభమైన పరమస్థానాన్ని పొందుతారు.
యేన తైలం చ వర్తిం చ యథాశక్త్యా ప్రదీపకే । ప్రక్షేపయంతి సతతం తే యాంతి పరమాం గతిమ్
తమ శక్తికి తగినట్లుగా ఎప్పుడూ దీపంలో నూనెను, వత్తిని వేసేవారు, వారు పరమమైన స్థితిని పొందుతారు.
గచ్ఛంతం దీపకం శాంతిం న శక్నోతి ప్రబోధితుమ్ । కథయత్యన్యలోకానాం తేఽపి తత్ఫలభాగినః
దీపం ఆరిపోతున్నప్పుడు దాన్ని మళ్లీ వెలిగించలేరు. ఇతర లోకాలవారు కూడా దీన్ని చూస్తే, వారు కూడా ఆ ఫలితాన్ని పొందుతారు అని చెబుతారు.
స్తోకం స్తోకం చ భిక్షిత్వా తైలం దీపార్థమేవ చ । కరోతి దీపకం విష్ణోః పుణ్యం తేనాపి లభ్యతే
దీపారాధన కోసం కొద్దికొద్దిగా నూనెను భిక్షగా అడిగి తెచ్చి, విష్ణువుకు దీపం వెలిగించినవారు కూడా పుణ్యాన్ని పొందుతారు.
దీపం ప్రజ్వాల్యమానం తు యః పశ్యత్యధమో నరః । కృతాంజలిపుటో విష్ణోర్విష్ణులోకమవాప్నుయాత్
అతి నీచుడైనా, చేతులు జోడించి విష్ణువుకు దీపం వెలిగించడాన్ని చూస్తే, అతడు విష్ణులోకాన్ని పొందుతాడు.
దీపప్రజ్వాలనే బుద్ధిం యో దద్యాత్కురుతే స్వయమ్ । సర్వపాపవినిర్ముక్తో విష్ణులోకమవాప్నుయాత్
దీపాన్ని వెలిగించాలనే సంకల్పంతో లేదా స్వయంగా దీపాన్ని వెలిగించినవారు, అన్ని పాపాలనుండి విముక్తి పొంది, విష్ణులోకాన్ని పొందుతారు.
అత్రాప్యుదాహరంతీమమితిహాసం పురాతనమ్ । యస్య శ్రవణమాత్రేణ ముచ్యతే సర్వకిల్బిషైః
ఇక్కడ ఒక పురాతన ఇతిహాసాన్ని ఉదాహరిస్తారు. దాన్ని వినడమే అన్ని పాపాలనుండి విముక్తిని ఇస్తుంది.
సరస్వత్యాస్తటే రమ్యే సిద్ధాశ్రమ ఇతి శ్రుతః । తత్రోవాస ద్విజః పూర్వం కపిలో నామ వేదవిత్
సరస్వతీ నది తీరంలో అందమైన చోట 'సిద్ధాశ్రమం' అనే ఆశ్రమం ఉండేది. అక్కడ ఒక బ్రాహ్మణుడు, వేదపండితుడు అయిన కపిలుడు నివసించేవాడు.
వ్రతోపవాసనిరతో దరిద్ర శ్రోఃత్రియస్తథా । భిక్షావృత్త్యా చ కురుతే కుటుంబ పరిపాలనమ్
వ్రతాలు, ఉపవాసాలు ఆచరించే, పేదవాడు అయిన ఆ శ్రోత్రియుడు, భిక్షాటన ద్వారా తన కుటుంబాన్ని పోషించేవాడు.
వ్రతోపవాసనియమైర్విష్ణుమారాధయత్యసౌ । విష్ణుం సంపూజ్య విధివద్దీపం బోధయతే సదా
వ్రతాలు, ఉపవాసాలతో విష్ణువును ఆరాధించేవాడు. విధిగా విష్ణువును పూజించి, ఎప్పుడూ దీపాన్ని వెలిగించేవాడు.
సమాదాయ చ తత్తైలం స్వగృహే పూజ్య కేశవమ్ । దీపం భక్త్యా చ పరయా బోధయేద్ధరితుష్టయే
ఆ నూనెను ఇంటికి తీసుకెళ్లి, కేశవుని భక్తితో పూజించి, హరిదేవుని సంతృప్తికై పరమభక్తితో దీపాన్ని వెలిగించేవాడు.
ఏవం ప్రవర్త్తమానస్య కపిలస్య మహాత్మనః । మార్జారస్తీక్ష్ణందంష్ట్రస్తు మూషకాన్భక్షయేత్సదా
అలా మహాత్ముడు కపిలుడు ఈ విధంగా కొనసాగుతుండగా, పదునైన పళ్లున్న ఒక పిల్లి ఎప్పుడూ ఎలుకలను తినేది.
తత్రాగచ్ఛతి భక్ష్యార్థం మూషకానామహర్నిశమ్ । కృత్వా ధ్యానం స భక్ష్యార్థం నిత్యం నారాయణాగ్రతః
ఆ పిల్లి ఎలుకలను తినేందుకు, రోజూ రాత్రింబవళ్లు అక్కడికి వచ్చేది. ఆహారం కోసం ధ్యానం చేస్తూ, ఎప్పుడూ నారాయణుని ముందు కూర్చుంటూ ఉండేది.
భక్షితా బహవస్తేన మూషకా ద్విజవేశ్మని । యే యే తైలార్థమాయాంతి వర్త్యపాహరణాయ చ
ఆ బ్రాహ్మణుని ఇంట్లో, నూనె కోసం లేదా వత్తులు దొంగిలించేందుకు వచ్చిన అనేక ఎలుకలను ఆ పిల్లి తినేసింది.
తాంస్తాంస్తు భక్షయత్యేవ మూషకాన్ధ్యానతత్పరః । ఏవం ప్రవర్తమానస్య కదాచిత్కాలపర్యయాత్
ఆ బ్రాహ్మణుడు ధ్యానంలో మునిగిపోయి ఉండగా, రకరకాల ఎలుకలను తినేవాడు. ఇలా కాలక్రమంలో అతడు అలానే జీవితం సాగించేవాడు.
ఏకాదశ్యాం స కపిలో బ్రాహ్మణః స్వగృహే శుచిః । సోపవాసః సపత్నీకః పూజయామాస చాచ్యుతమ్
ఒక ఎకాదశి రోజున, ఆ కపిలుడు అనే బ్రాహ్మణుడు తన ఇంట్లో శుద్ధిగా, భార్యతో కలిసి ఉపవాసం చేసి, అచ్యుతుడిని పూజించాడు.
తతో జాగరణం చక్రే స్తుతినృత్యపరాయణః । అర్ద్ధరాత్రే తు సంప్రాప్తే నిద్రయా మోహితో ద్విజః
తర్వాత, స్తోత్రాలు పాడుతూ, నృత్యం చేస్తూ జాగరణ చేశాడు. అర్ధరాత్రి వచ్చినప్పుడు, ఆ ద్విజుడు నిద్రతో మాయలో పడ్డాడు.
మార్జారశ్చాగతస్తత్ర తీక్ష్ణదంష్ట్రో లఘుక్రమః । లక్షయామాస నైవేద్యం గృహకోణే స్థితః సదా
అప్పుడు, పదునైన పళ్లతో, వేగంగా నడిచే ఒక పిల్లి అక్కడికి వచ్చింది. అది ఎప్పుడూ ఇంటి మూలలో నిలబడి, నైవేద్యాన్ని గమనించేది.
అద్రాక్షీన్మూషికాం క్షుద్రా తైలపానార్థమాగతామ్ । మందతేజసి దీపే తు వర్త్యపాహరణోచితామ్
ఆ పిల్లి, నూనె తాగేందుకు వచ్చిన చిన్న ఎలుకను చూసింది. ఆ ఎలుక వెలిగిపోతున్న దీపంలో వత్తిని దొంగిలించడం అలవాటు.
సముత్పత్య పదాక్రమ్య తదా సా బిలమావిశత్ । తస్యాః పాదేన వై వర్త్యా దీపః సంబోధితో భృశమ్
ఆ ఎలుక ఎగిరి, ముందుకు పరుగెత్తి వెంటనే బిలంలోకి దూరింది. దాని కాళ్లతో వత్తిని తాకడంతో దీపం మళ్లీ బాగా వెలిగింది.
తైలపాత్రం చ నమితం సుప్రకాశోఽభవత్తదా । బ్రాహ్మణోఽపి జజాగార త్యక్త్వా నిద్రాం విమోహినీమ్
నూనె పాత్ర ఒరిగిపోయింది. అప్పుడే అంతటా వెలుగు వ్యాపించింది. బ్రాహ్మణుడూ మాయనిద్రను వదిలిపెట్టి మళ్లీ మేల్కొన్నాడు.
మార్జారోఽపి చ తాం రాత్రీమజాగ్రచ్చాఖుభక్షకః । తతః ప్రభాతే విమలే కృత్వా నిత్యక్రియాం ద్విజః
ఆ రాత్రి పిల్లి కూడా ఎలుకలను పట్టుకోవాలని మేల్కొని ఉండిపోయింది. ఉదయం స్పష్టంగా వెలిగినప్పుడు, ఆ ద్విజుడు తన నిత్యకర్మలు చేసుకున్నాడు.
తతశ్చ పారణం చక్రే విప్రో బంధుజనైః సహ । ఏవం ప్రవర్త్తమానస్య కపిలస్య మహాత్మనః
తర్వాత, బ్రాహ్మణుడు తన బంధువులతో కలిసి ఉపవాసాన్ని ముగించాడు. ఇలా ఆ మహాత్ముడు కపిలుడు జీవితం కొనసాగించాడు.
బభూవుః పుత్రపౌత్రాశ్చ ధనధాన్యమనుత్తమమ్ । ఆరోగ్యం పరమామృద్ధిమవాప మహతీం శ్రియమ్
అతనికి కుమారులు, మనవళ్లు పుట్టారు. అపూర్వమైన ధనం, ధాన్యం లభించాయి. ఆరోగ్యం, గొప్ప ఐశ్వర్యం, మహత్తరమైన భాగ్యం అతడికి దక్కాయి.
దీపవ్రతప్రభావేన కపిలో మోక్షమాగతః । సంభేద్య మండలం పుణ్యం సవితుః శశినస్తథా
దీపవ్రత ఫలితంగా కపిలుడు మోక్షాన్ని పొందాడు. సూర్యుడు, చంద్రుని పవిత్ర వలయాలను దాటి వెళ్లాడు.
దీపజ్యోతిఃస్వరూపేణ పరమాత్మా నియుక్తవాన్ । మూషికాపి చ కాలేన మమార బిలమధ్యతః
దీపజ్యోతి స్వరూపంగా పరమాత్ముడు అతడిని నియమించాడు. కాలక్రమంలో ఆ ఎలుక కూడా తన బిలంలో మరణించింది.
విమానవరమారుహ్య దేవగంధర్వసేవితమ్ । అప్సరోభిః పరివృతో విద్యాధరగణైర్యుతః
అతడు దేవతలు, గంధర్వులు సేవించే అద్భుతమైన విమానంపై ఎక్కి, అప్సరసలు చుట్టూ ఉండగా, విద్యాధరులతో కూడి వెళ్ళాడు.
స్తూయమానో మహాతేజా జయశబ్దాది మంగలైః । స్తూయమానః స వై నాగైర్విష్ణులోకం జగామ సః
విజయధ్వని వంటి మంగళకరమైన శబ్దాలతో, నాగులు స్తుతిస్తూ, ఆ మహాత్ముడు విష్ణు లోకానికి చేరాడు.
కల్పకోటిసహస్రాణి కల్పకోటిశతాని చ । భుక్త్వా చ విపులాన్భోగాన్తతో రాజాభవద్భువి
అనేక కోటి కల్పాలు, లక్షలాది కల్పాలు విస్తృతమైన భోగాలను అనుభవించి, చివరికి భూమిపై రాజుగా జన్మించాడు.
సుధర్మా నామ ధర్మాత్మా దేవబ్రాహ్మణపూజకః । రూపవాన్సుభగశ్చైవ మహాబలపరాక్రమః
ఆయనకు సుధర్మ అనే పేరు. ధర్మబద్ధుడు, దేవతలు, బ్రాహ్మణులను పూజించే వాడు, అందగాడు, అదృష్టవంతుడు, గొప్ప బలపరాక్రమాలు కలవాడు.