పద్మముత్పలమాందోల పాదో వ్యజన చామరే । త్రిశూలం శంఖచక్రే చ గదాధనురథైవ చ
పద్మం, ఉత్పలం, ఊయల, పాదాలు, వీజనం, చామరము, త్రిశూలం, శంఖం, చక్రం, గద, ధనుస్సు, రథం ఇవన్నీ కూడా.
త్రిశూలం డమరుంఖడ్గం వృషం భృంగిరిటిం శివమ్ । తథాష్టపత్రం కమలమన్యద్యంత్రాదికం తథా
త్రిశూలం, డమరువు, ఖడ్గం, వృషభం, భృంగి పతాకం, శివుడు, అష్టదళ పద్మం, ఇంకా ఇతర యంత్రాలు కూడా.
కల్పయంతీ ప్రతిదినం సేవతే వృషభధ్వజమ్ । కదాచిదథ సా వేశ్యా దేవసద్మన్యుపస్థితా
ఆమె ప్రతి రోజు ఇవన్నీ తయారు చేసి, వృషభధ్వజుడైన శివుని సేవించేది. ఒకసారి ఆ వేశ్య దేవుని ఆలయానికి వచ్చింది.
రాజ్ఞః కారాంకికః కశ్చిద్దేవవేశ్మ సమావిశత్ । అథ తాం దృష్టవాంస్తత్ర స ఇదం వాక్యముక్తవాన్
ఒక కారాగార ముద్ర ఉన్న వ్యక్తి దేవాలయంలోకి ప్రవేశించాడు. అక్కడ ఆమెను చూసి అతడు ఇలా అన్నాడు.
కారాఙ్కిక ఉవాచ- ఏకాంతసంస్థితా వేశ్యా యువాహం స్థవిరశ్చ న । స్థవిరం వ్యాధితం షంఢమశక్తం ధనవర్జితమ్
కారాగార ముద్ర ఉన్నవాడు ఇలా అన్నాడు— వేశ్య ఒంటరిగా ఉంది, నేను యువకుడిని, వృద్ధుడిని కాదు; వృద్ధుడు, వ్యాధిగ్రస్తుడు, శక్తిలేని, ధనం లేని వాడు—
అదీర్ఘమేహనం దీనం పురుషం యోషిదుత్సృజేత్ । అశ్మశ్రులం మలచ్ఛన్నం జడం దుర్గంధిదూషితమ్
చిన్నగా మూత్రం చేసే, దయనీయమైన, స్త్రీ వదిలేసిన పురుషుడు; రాళ్ల మాదిరి జుట్టు, మలంతో కప్పబడిన, మూర్ఖుడు, దుర్గంధంతో నిండిన వాడు.
స్వల్పమవ్యసనం నారీ దూరతః పరివర్జ్జయేత్ । తస్మాన్మే దీయతాం వేశ్యే మైథునం జీవయాశు మామ్
స్త్రీయు చిన్న అపాయం కూడా దూరంగా ఉండి తప్పించుకోవాలి. అందుకే, నన్ను వెంటనే బ్రతికించేందుకు ఆ వేశ్యతో కలయికను అనుమతించండి.
వేశ్యోవాచ- నియతః సర్వజాతీనామిహాముత్ర సుఖప్రదః । పాతివ్రత్యం పరో ధర్మ్మః స్త్రీణామితి హి శుశ్రుమ
వేశ్య ఇలా చెప్పింది— అన్ని జాతుల మహిళలకు ఇక్కడా, పరలోకంలోనూ సుఖాన్ని ఇచ్చేది పతివ్రత ధర్మమే అని మేము వినాము. అది స్త్రీలకు అత్యున్నతమైన ధర్మం.
యదధీనా యదా వేశ్యా తదా నాన్యేన సంగతా । పతివ్రతేతి విఖ్యాతా తస్మాత్తం పరిపాలయేత్
ఒక వేశ్య ఎవరి ఆధీనంలో ఉంటే, అప్పట్లో వేరెవ్వరితోను కలవదు. అలా పతివ్రతగా పేరుగాంచుతుంది. అందుకే, ఆ ధర్మాన్ని కాపాడాలి.
కారాంకిక ఉవాచ- యది చైవం మృతిః శీఘ్రం భవిష్యతి న సంశయః । అథ రాజాంతికం గత్వా రాజానమిదముక్తవాన్
కారాంకికుడు ఇలా అన్నాడు— ఇది నిజమైతే, నాకు త్వరగా మరణం తప్పదు. అప్పుడు రాజు వద్దకు వెళ్లి ఇలా చెప్పాడు.
వేశ్యా వేశ్యైవ నో భార్యా నేతి వక్తుం చ నోచితమ్ । ఇత్థం రాజానముక్త్వాథ మండం చైవారనాలజమ్
వేశ్య వేశ్యే, భార్య కాదు అని చెప్పడం తగదు. ఇలా రాజుతో చెప్పి, అరణాలయ నుండి కొంత బూడిద తీసుకున్నాడు.
కించిదాదాయ తస్యాస్తు మందిరం గతవానయమ్ । నిద్రావసరమాలోక్య ప్రసృజ్యచ కరం తతః
ఆ బూడిదలో కొంత తీసుకుని, ఆమె గదికి వెళ్లాడు. ఆమె నిద్రలో ఉన్న సమయాన్ని చూసి, తన చేయి అక్కడ పెట్టాడు.
వస్త్రస్య వివరే తత్ర మండం చిక్షేప దుష్టధీః । ఏవం కృత్వా తతో గత్వా రాజానమిదముక్తవాన్
దుష్టబుద్ధితో, ఆ బూడిదను ఆమె వస్త్రంలో ఓ మడతలో పెట్టాడు. అలా చేసి, రాజు వద్దకు వెళ్లి చెప్పాడు.
రాజన్నిర్గత్య గత్వాథ వేశ్యాగ్ర్యాం తవ యోషితః । ఉత్థాపయిత్వా వేశ్యాం తాం సర్వాంగం ద్రష్టుమర్హసి
రాజా! నేను బయటకు వెళ్లి, నీ ప్రధాన వేశ్య వద్దకు వెళ్లాను. ఆమెను లేపించి, ఆమె శరీరాన్ని పూర్తిగా పరిశీలించాలి.
ఉన్ముక్తబంధమథవా వసనం పశ్య యత్నతః । వేశ్యావేశ్మాథగతవాన్రాజా కారాంకికం వచః
ఆమె వస్త్రాన్ని జాగ్రత్తగా పరిశీలించు— మడతలు విప్పబడ్డాయా లేదో చూడు. రాజు, కారాంకికుడు చెప్పినట్టు, వేశ్య ఇంటికి వెళ్లాడు.
ఇదమాహ సనిద్రేయం పశ్యేమాం యామి పశ్యసి । స తూవాచ నృపం తత్ర న మే యుక్తమిదం నృప
ఇదిగో, ఆమె నిద్రలో ఉన్నప్పుడు చూద్దాం. నేను వెళ్తాను, నువ్వు చూడవచ్చు అని అన్నాడు. కానీ అతడు రాజుతో— 'రాజా! ఇది నాకు తగదు' అన్నాడు.
తన్మాతరం వా పితరం దర్శనాయ నియోజయ । తద్దృష్టౌ సర్వమేవేదం వ్యక్తమాశు భవిష్యతి
అదికాకుండా, ఆమె తల్లి లేదా తండ్రిని పిలిపించి చూడమని ఆదేశించండి. వారు చూసిన తర్వాత, అన్నీ త్వరగా స్పష్టమవుతాయి.
ఆనీతా హ్యథ రాజ్ఞా తు మాతా వీక్షితుముద్యతా । వచనాత్తు నృపస్యైవ వస్త్రం శోధయతీవ సా
రాజు ఆమె తల్లిని పిలిపించి, పరిశీలించమని చెప్పాడు. రాజు ఆజ్ఞతో ఆమె తల్లి వస్త్రాన్ని పరిశీలించసాగింది.
తత్రస్థితం మండమథ విజ్ఞాయాంబా హ్యమర్దయత్ । మర్దనాద్వసనం క్లిన్నం కిం తదిత్యాహ పార్థివః
ఆ బూడిద అక్కడ ఉందని తెలుసుకుని, తల్లి దాన్ని నలిపింది. నలిపినందువల్ల వస్త్రం తడిగా మారింది. రాజు— 'ఇది ఏమిటి?' అని అడిగాడు.
న కించిద్దేవ నో కించిదితి వేశ్యాప్రసూరపి । బహువాక్యేన రాజాథ వసనం వీక్ష్య శంకయా
ఏమీలేదు ప్రభూ, ఏమీలేదు అని వేశ్య తల్లి చెప్పింది. అయినా రాజు అనుమానంతో, పదేపదే అడిగి, వస్త్రాన్ని పరిశీలించాడు.
శుక్రక్లిన్నమిదం వాసః ప్రాహైతత్పశ్యతామితి । అథ దృష్ట్వా సమీపస్థాస్తథేత్యూచుర్వచో నృపమ్
ఇది వీర్యంతో తడిగా ఉంది— చూడండి అని అన్నాడు. పక్కన ఉన్నవారు చూసి, 'అవును' అని రాజుతో చెప్పారు.
రాజాథ స్వగృహం గత్వా దండాధ్యక్షమభాషత । ఇదానీమేవ వేశ్యాయాః శిరశ్ఛింధ్యవిచారయన్
ఆ తరువాత రాజు తన ఇంటికి వెళ్లి, శిక్షాధికారిని పిలిచి— 'ఇప్పుడు వెంటనే వేశ్య తలను నరికించు, ఆలస్యం చేయకూడదు' అని ఆజ్ఞాపించాడు.
దర్శనీయం శిరస్తస్యా ఘటికాభ్యంతరే మమ । దండకశ్చ నృపోక్త్యాస్యాస్తథా కృత్వా హ్యదర్శయత్
ఆమె తలను రెండు ఘడియల్లో నాకు చూపించాలి. రాజు ఆజ్ఞతో శిక్షాధికారి అలా చేసి, తలను చూపించాడు.
వీరభద్ర ఉవాచ- ఏవం కృతం త్వయా పూర్వం ప్రాప్తం చ ఫలమద్య తే । జ్వాలయైవ హి వక్తా త్వం శ్రోతా ద్రష్టా చ జిఘ్రసి
వీరభద్రుడు ఇలా అన్నాడు— నువ్వు అప్పుడు చేసిన పని ఫలితం నేడు నీకు వచ్చింది. అగ్నిలో నువ్వే మాట్లాడేవాడు, వినేవాడు, చూసేవాడు, వాసన పుచ్చుకునేవాడవు.
రసం జానాసి మతిమానతిక్రోధీ భవిష్యసి । శంభురువాచ- ఏవం జ్వాలాముఖో జాతో రాజా మాహేశ్వరోఽక్షమీ
నీకు సారాంశం తెలుసు, నీవు జ్ఞానవంతుడవు, అధిక కోపాన్ని వదిలిపెడతావు. శంభుడు ఇలా చెప్పాడు— అప్పుడు జ్వాలాముఖుడు మహేశ్వరునికి భక్తుడైన రాజుగా జన్మించాడు, కానీ అతనికి సహనము తక్కువగా ఉండేది.
తస్మాత్తు క్షమిణా భావ్యం పరత్రేహ సుఖేప్సునా । య ఇదం శృణుయాన్నిత్యం పుణ్యాఖ్యానమనుత్తమమ్
అందువల్ల, ఇక్కడా పరలోకంలోనూ సుఖాన్ని కోరేవాడు తప్పక సహనాన్ని పెంచుకోవాలి. ఈ పవిత్రమైన, ఉత్తమమైన కథను ఎవరైనా ప్రతిరోజూ వినితే—
విముక్తపాపబంధశ్చ శివలోకే భవిష్యతి
అతడు పాపబంధాల నుండి విముక్తి పొంది, శివుని లోకంలో నివసించగలడు.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే పాతాలఖండే శివరాఘవసంవాదే శివపూజామాహాత్మ్యకథనం। నామ దశోత్తరశతతమోఽధ్యాయః
ఈ విధంగా శ్రీపద్మపురాణంలో పాతాళఖండంలో శివ-రాఘవ సంభాషణలో 'శివపూజా మహిమ' అనే వంద పదుల పదోధ్యాయము ముగిసింది.
శ్రీరామ ఉవాచ- మహేశనామమాహాత్మ్యం పూజామాహాత్మ్యమేవ చ । నమస్కారస్య మాహాత్మ్యం దృష్టిమాహాత్మ్యమేవ చ
శ్రీరాముడు ఇలా అడిగాడు— గురువుగారు, మహేశుని నామ మహిమ, పూజ మహిమ, నమస్కార మహిమ, దర్శన మహిమ గురించి నాకు వివరంగా చెప్పండి.
జలదానస్య మాహాత్మ్యం ధూపదానస్య సత్తమ । దీపగంధాదిదానస్య మాహాత్మ్యం వద మే గురో
నీతి గలవాడా, నీరు సమర్పించడానికీ, ధూపం సమర్పించడానికీ, దీపం, పరిమళాలు, ఇతర దానాల మహిమను కూడా నాకు చెప్పండి.