యేన పుణ్యం కృతం పాపం తేన భోగ్యం హి తత్ఫలమ్ । లుబ్ధక ఉవాచ- అశౌచానాం చ సర్వేషాం ధర్మాణామేకకర్తృకమ్
"ఎవరైతే పుణ్యం లేదా పాపం చేసారో, ఆ ఫలితాన్ని వాళ్లే అనుభవించాలి." వేటగాడు అన్నాడు: "అశౌచ్యమైన పనుల్లో అందరికీ ఒకే వ్యక్తి కర్త."
మాహేశ్వరాణాం ధర్మాణాం ఫలం చ ద్విబహుష్వపి । ఏతస్మిన్నంతరే ప్రాప్తో వీరభద్రః శతార్భకః
"మహేశ్వరుని భక్తుల ధర్మఫలాలు ఎంతైనా ఎక్కువైనా, అదే సమయంలో లక్షమంది సహచరులతో వీరభద్రుడు అక్కడికి వచ్చాడు."
నానాకోటిగణోపేతో ఏహి లుబ్ధకబంధుయుక్ । సర్వం త్వయోక్తం చ తథా సభార్యో జ్ఞాతిబంధుయుక్
అనేక కోటి గణాలతో కలిసి, "వేటగాడా, నీ బంధువులతో పాటు రా; నీవు చెప్పినదంతా, భార్యతో, బంధువులతో కలిపి నీకు లభిస్తుంది" అని అన్నాడు.
ఆరుహ్యేదం విమానం చ శివం గచ్ఛ శివం తు వః । అథ తద్వచనాత్ప్రాప్తః శివలోకం విమానగః
"ఈ విమానంపై ఎక్కి, శివుని దగ్గరకు వెళ్ళు; శివుడు నీదే." అప్పుడు వారి మాట ప్రకారం, వేటగాడు విమానంలో శివలోకానికి చేరాడు.
వసిష్ఠ ఉవాచ- దృష్టవానసి సర్వం త్వమీశపూజాం సమాచర । విముక్తపాపబంధస్త్వం శివలోకం గమిష్యసి
వశిష్ఠుడు అన్నాడు: "నీవు అన్నీ చూశావు, పరమేశ్వరుని పూజ చేశావు; పాపబంధాలు విడిచిపెట్టి, శివలోకానికి వెళ్ళిపోతావు."
యది రాజ్యం త్వయా ప్రార్థ్యం మార్జయేశాం గణం నృప । గోమయోదకలేపం చ నిత్యమేవ సమాచర
"ఓ రాజా! నీవు రాజ్యాన్ని కోరుకుంటే, ఎల్లప్పుడూ ఈశ్వరుని గణాలను పూజించు, గోమయం, నీటితో శుద్ధిని నిత్యం చేయాలి."
ఏతావతా భూమిరాజ్యం ధ్రువం తవ భవిష్యతి । యావదాయుశ్చ తే రాజ్యమంతే శివపదం భవేత్
"ఇలా చేస్తే భూమిపై రాజ్యాధికారం తప్పకుండా నీదవుతుంది; నీ ఆయుష్షు ఉన్నంతకాలం పాలించి, చివరికి శివుని లోకాన్ని పొందుతావు."
నైతస్మింస్తు భవేద్రాజ్యసంసిద్ధిరనుమృత్యుతః । అతో దేహాంతరం ప్రాప్య శివసేవాప్రభావతః
"ఈ జన్మలో మరణం తర్వాత రాజ్యసిద్ధి కలగదు; అందువల్ల, మరొక శరీరం పొంది, శివుని సేవ వల్ల—"
భవిష్యతి చ తే రాజ్యం శివభక్తిః స్థిరా తథా । శంభురువాచ- అథ కృత్వా తథా పూజాం మృతః స్వర్గం గతస్తతః
నీ రాజ్యం నిలకడగా ఉంటుంది, శివునిపై నీ భక్తి కూడా ముదురుగా కొనసాగుతుంది. శంభుడు ఇలా అన్నాడు— అప్పుడు ఆ రాజు ఆ విధంగా పూజ చేసి, మరణించి స్వర్గానికి వెళ్ళాడు.
రాజజన్మపునః ప్రాప్య రాజ్యం చక్రే శివేరతః । కదాచిదథ దేవస్య గృహమభ్యగమన్నృపః
రాజు మళ్ళీ రాజుగా జన్మించి, శివుని భక్తితో రాజ్యం పాలించాడు. ఒకసారి ఆ రాజు దేవుని గృహానికి వచ్చాడు.
నానాదీపసమోపేతం మణిభిర్నాగరాడివ । భటానామథ సంమర్ద ఏకో దీపో పతన్నృపే
ఆ దేవాలయం色色 దీపాలతో, మణులతో, నాగరాజు మహలును పోలి అలంకరించబడింది. అక్కడ భటుల గుంపులో ఒక దీపం రాజుపై పడింది.
తదాసౌ కుపితో రాజా దీపమాదాయ సత్వరమ్ । దేవాలయపురే రమ్యే న్యక్షిపత్కోపసంయుతః
అప్పుడు ఆ రాజు కోపంతో, వెంటనే ఆ దీపాన్ని తీసుకుని, ఆ అందమైన దేవాలయ ప్రాంగణంలో కోపంతో విసిరేశాడు.
దగ్ధం దేవగృహం తేన ఏనశ్చ సమపద్యత । అథ తేన పునస్తత్ర దగ్ధం వేశ్మగృహాదికమ్
దాంతో ఆ దేవాలయం కాలిపోయింది, రాజుకు పాపం కలిగింది. ఆ తరువాత అక్కడి ఇళ్ళు, గృహాలు కూడా అతడు కాల్చేశాడు.
నిర్మాపయామాస నృపో మహేశానమథాయజత్ । అథ మృత్యుదినే ప్రాప్తే రాజారాధితశంకరః
రాజు మళ్ళీ దేవాలయాన్ని కట్టించి, మహేశ్వరుని పూజించాడు. మరణదినం వచ్చినప్పుడు, ఆ రాజు శంకరుని ఆరాధించాడు.
భస్మస్నాయీ భస్మశాయీ జపన్రుద్రం మమార హ । శివలోకం గతః సోయం వీరభద్రేణ భాషితః
ఆయన బస్మంతో స్నానం చేసి, బస్మంపై పడుకుని, రుద్ర మంత్రాన్ని జపిస్తూ మరణించాడు. ఆతడు శివలోకానికి చేరి, వీరభద్రుడు అతనితో మాట్లాడాడు.
భవ త్వం గణశార్దూలో మమవై పరిచారకః । శాఙ్కరాన్మమ నిర్దేశాదానయస్వ మమాంతికమ్
నీవు నా గణాలలో ముఖ్యుడవై, నాకు సేవ చేయు. శంకరుని భక్తులను నా ఆజ్ఞతో నాకొద్దీ తీసుకురా.
శిరోహీనో భవాంశ్చాపి జ్వాలావక్త్రో భవిష్యతి । సతూవాచ మహాత్మానం వీరభద్రం గణేశ్వరమ్
నీకు తల ఉండదు, నువ్వు అగ్నిముఖుడవుగా మారిపోతావు. అప్పుడు అతడు మహాత్ముడైన గణాధిపతి వీరభద్రునితో ఇలా అన్నాడు.
చక్షుః శ్రోత్రం తథా జిహ్వా నాసికాస్యం శిరోగణః । ఏతైర్వినా వ్యవహృతిః కథం మే సంభవిష్యతి
కళ్ళు, చెవులు, నాలుక, ముక్కు, నోరు, తల— వీటిలేకుండా నేను ఎలా పని చేయగలను?
అభావే శిరసః కిం వా మయా పాపం కృతం విభో । వీరభద్ర ఉవాచ- త్వయైవ స్వీకృతా పూర్వం దేవీ పరమసుందరీ
నాకు తల లేకపోతే, నేను ఏ పాపం చేశాను ప్రభూ? వీరభద్రుడు ఇలా అన్నాడు— నువ్వే ఒకసారి పరమసుందరమైన దేవిని స్వీకరించావు.
మహేశభవనం నిత్యం చార్తువర్ణకరంగకైః । స్వస్తికం సర్వతోభద్రం నంద్యావర్తాదికం శుభమ్
నువ్వు ఎప్పుడూ మహేశుని ఇంటిని రంగురంగుల చేతులతో, శుభకరమైన స్వస్తిక, సర్వతోభద్ర, నంద్యావర్త వంటి మంచి గుర్తులతో అలంకరించేవాడివి.
పద్మముత్పలమాందోల పాదో వ్యజన చామరే । త్రిశూలం శంఖచక్రే చ గదాధనురథైవ చ
పద్మం, ఉత్పలం, ఊయల, పాదాలు, వీజనం, చామరము, త్రిశూలం, శంఖం, చక్రం, గద, ధనుస్సు, రథం ఇవన్నీ కూడా.
త్రిశూలం డమరుంఖడ్గం వృషం భృంగిరిటిం శివమ్ । తథాష్టపత్రం కమలమన్యద్యంత్రాదికం తథా
త్రిశూలం, డమరువు, ఖడ్గం, వృషభం, భృంగి పతాకం, శివుడు, అష్టదళ పద్మం, ఇంకా ఇతర యంత్రాలు కూడా.
కల్పయంతీ ప్రతిదినం సేవతే వృషభధ్వజమ్ । కదాచిదథ సా వేశ్యా దేవసద్మన్యుపస్థితా
ఆమె ప్రతి రోజు ఇవన్నీ తయారు చేసి, వృషభధ్వజుడైన శివుని సేవించేది. ఒకసారి ఆ వేశ్య దేవుని ఆలయానికి వచ్చింది.
రాజ్ఞః కారాంకికః కశ్చిద్దేవవేశ్మ సమావిశత్ । అథ తాం దృష్టవాంస్తత్ర స ఇదం వాక్యముక్తవాన్
ఒక కారాగార ముద్ర ఉన్న వ్యక్తి దేవాలయంలోకి ప్రవేశించాడు. అక్కడ ఆమెను చూసి అతడు ఇలా అన్నాడు.
కారాఙ్కిక ఉవాచ- ఏకాంతసంస్థితా వేశ్యా యువాహం స్థవిరశ్చ న । స్థవిరం వ్యాధితం షంఢమశక్తం ధనవర్జితమ్
కారాగార ముద్ర ఉన్నవాడు ఇలా అన్నాడు— వేశ్య ఒంటరిగా ఉంది, నేను యువకుడిని, వృద్ధుడిని కాదు; వృద్ధుడు, వ్యాధిగ్రస్తుడు, శక్తిలేని, ధనం లేని వాడు—
అదీర్ఘమేహనం దీనం పురుషం యోషిదుత్సృజేత్ । అశ్మశ్రులం మలచ్ఛన్నం జడం దుర్గంధిదూషితమ్
చిన్నగా మూత్రం చేసే, దయనీయమైన, స్త్రీ వదిలేసిన పురుషుడు; రాళ్ల మాదిరి జుట్టు, మలంతో కప్పబడిన, మూర్ఖుడు, దుర్గంధంతో నిండిన వాడు.
స్వల్పమవ్యసనం నారీ దూరతః పరివర్జ్జయేత్ । తస్మాన్మే దీయతాం వేశ్యే మైథునం జీవయాశు మామ్
స్త్రీయు చిన్న అపాయం కూడా దూరంగా ఉండి తప్పించుకోవాలి. అందుకే, నన్ను వెంటనే బ్రతికించేందుకు ఆ వేశ్యతో కలయికను అనుమతించండి.
వేశ్యోవాచ- నియతః సర్వజాతీనామిహాముత్ర సుఖప్రదః । పాతివ్రత్యం పరో ధర్మ్మః స్త్రీణామితి హి శుశ్రుమ
వేశ్య ఇలా చెప్పింది— అన్ని జాతుల మహిళలకు ఇక్కడా, పరలోకంలోనూ సుఖాన్ని ఇచ్చేది పతివ్రత ధర్మమే అని మేము వినాము. అది స్త్రీలకు అత్యున్నతమైన ధర్మం.
యదధీనా యదా వేశ్యా తదా నాన్యేన సంగతా । పతివ్రతేతి విఖ్యాతా తస్మాత్తం పరిపాలయేత్
ఒక వేశ్య ఎవరి ఆధీనంలో ఉంటే, అప్పట్లో వేరెవ్వరితోను కలవదు. అలా పతివ్రతగా పేరుగాంచుతుంది. అందుకే, ఆ ధర్మాన్ని కాపాడాలి.
కారాంకిక ఉవాచ- యది చైవం మృతిః శీఘ్రం భవిష్యతి న సంశయః । అథ రాజాంతికం గత్వా రాజానమిదముక్తవాన్
కారాంకికుడు ఇలా అన్నాడు— ఇది నిజమైతే, నాకు త్వరగా మరణం తప్పదు. అప్పుడు రాజు వద్దకు వెళ్లి ఇలా చెప్పాడు.