ఇత్థం సంకల్ప్య స తథా తీక్ష్ణస్వధితినాద్భుతమ్ । చక్రే త్వచం దక్షపాదం త్వచం చ్ఛిత్వా కటేరధః
అలా సంకల్పించి, అతను తన పదునైన కత్తితో అద్భుతంగా, కుడిపాదపు చర్మాన్ని నడుము కింద భాగంలో కోసాడు.
వామపాదం తథా చక్రే కటిపర్యంతమాశుచ । హృష్టశ్చావేపితశ్చైవ తత ఊర్ధ్వమథాచ్ఛినత్
అదే విధంగా, ఎడమపాదపు చర్మాన్ని కూడా నడుము వరకు కోసాడు. ఆనందంతో, కానీ కొంత వణికుతూ, అక్కడినుంచి పైకి కోసాడు.
కరాంసోదరహృత్కంఠత్వచం నిర్భిద్య లుబ్ధకః । మస్తకస్య త్వచం చాపి నిర్బిభేద ప్రహృష్టవాన్
ఆ వేటగాడు తన చేతులు, పొత్తికడుపు, గుండె, గొంతు చర్మాన్ని చీల్చి, ఆనందంతో తల చర్మాన్ని కూడా విడగొట్టాడు.
తయోరంతరతస్తస్మాద్గాత్రం నిర్భిద్య వర్తులమ్ । ఛిత్త్వాంగులి సమాదాయ దేవాయార్పితవాంస్త్వచమ్
ఆ భాగాల మధ్య ఉన్న మాంసాన్ని చీల్చి, కోసిన వేళ్లను తీసుకుని, ఆ చర్మాన్ని దేవునికి అర్పించాడు.
ఆరాదేవ తథా దివ్యరూపః స్వక్షశ్చతుర్భుజః । నానాభూషణసంయుక్తః స్థితో వియతి శాఙ్కరః
అప్పుడే, అక్కడే ఒక దివ్యరూపం కనిపించింది—నానా అలంకారాలతో, నలుగురు చేతులతో, ఆకాశంలో నిలబడి ఉన్న శంకరుడు.
అథ శైవాః సమాయాతా దూతాః శతసహస్రశః । విచిత్రముకుటాకారాః సర్వాభరణభూషితాః
తర్వాత, వందలాది వేల శైవదూతలు విచిత్రమైన కిరీటాలు ధరించి, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించి అక్కడికి వచ్చారు.
త్రిశూలపాణయః సర్వే శుద్ధస్ఫటికసంనిభాః । చతుర్భుజాః సురూపాశ్చ విమానవరసంస్థితాః
అందరూ చేతుల్లో త్రిశూలాలు పట్టుకుని, స్వచ్చమైన స్ఫటికంలా మెరిసిపోతూ, నలుగురు చేతులతో, అందమైన రూపంతో, గొప్ప విమానాల్లో నిలబడి ఉన్నారు.
సర్వే సూర్యసమాః శాంతా రంభావత్ప్రియయా యుతాః । సూనుపత్నీబలోత్సాహ విలాసస్త్రీశతాన్వితాః
వారు అందరూ సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ, శాంతంగా, రంభవంటి ప్రియాలతో, భార్యలు, కుమారులు, సేవకులు, వందలాది స్త్రీలతో ఆనందంగా ఉన్నారు.
తేజసా సూర్యసదృశాః పుష్పవృష్టిమవాకిరన్ । తైరాహూతో లుబ్ధకశ్చ నాగచ్ఛదవదచ్చ తాన్
వారు సూర్యుడిలా తేజస్సుతో, పుష్పవృష్టిని కురిపించారు. వారు పిలిచినా, ఆ వేటగాడు రాలేదు, వారితో ఇలా అన్నాడు.
భార్యాబంధుజనోపేతో గచ్ఛేహమథవా న వా । శైవాస్తద్వచనం శ్రుత్వా వాక్యమేతదథోచిరే
"నా భార్య, బంధువులు నాతో వస్తేనే నేను వెళ్తాను; లేకపోతే వెళ్ళను." ఆ మాటలు విని, శైవులు ఇలా సమాధానం చెప్పారు.
యేన పుణ్యం కృతం పాపం తేన భోగ్యం హి తత్ఫలమ్ । లుబ్ధక ఉవాచ- అశౌచానాం చ సర్వేషాం ధర్మాణామేకకర్తృకమ్
"ఎవరైతే పుణ్యం లేదా పాపం చేసారో, ఆ ఫలితాన్ని వాళ్లే అనుభవించాలి." వేటగాడు అన్నాడు: "అశౌచ్యమైన పనుల్లో అందరికీ ఒకే వ్యక్తి కర్త."
మాహేశ్వరాణాం ధర్మాణాం ఫలం చ ద్విబహుష్వపి । ఏతస్మిన్నంతరే ప్రాప్తో వీరభద్రః శతార్భకః
"మహేశ్వరుని భక్తుల ధర్మఫలాలు ఎంతైనా ఎక్కువైనా, అదే సమయంలో లక్షమంది సహచరులతో వీరభద్రుడు అక్కడికి వచ్చాడు."
నానాకోటిగణోపేతో ఏహి లుబ్ధకబంధుయుక్ । సర్వం త్వయోక్తం చ తథా సభార్యో జ్ఞాతిబంధుయుక్
అనేక కోటి గణాలతో కలిసి, "వేటగాడా, నీ బంధువులతో పాటు రా; నీవు చెప్పినదంతా, భార్యతో, బంధువులతో కలిపి నీకు లభిస్తుంది" అని అన్నాడు.
ఆరుహ్యేదం విమానం చ శివం గచ్ఛ శివం తు వః । అథ తద్వచనాత్ప్రాప్తః శివలోకం విమానగః
"ఈ విమానంపై ఎక్కి, శివుని దగ్గరకు వెళ్ళు; శివుడు నీదే." అప్పుడు వారి మాట ప్రకారం, వేటగాడు విమానంలో శివలోకానికి చేరాడు.
వసిష్ఠ ఉవాచ- దృష్టవానసి సర్వం త్వమీశపూజాం సమాచర । విముక్తపాపబంధస్త్వం శివలోకం గమిష్యసి
వశిష్ఠుడు అన్నాడు: "నీవు అన్నీ చూశావు, పరమేశ్వరుని పూజ చేశావు; పాపబంధాలు విడిచిపెట్టి, శివలోకానికి వెళ్ళిపోతావు."
యది రాజ్యం త్వయా ప్రార్థ్యం మార్జయేశాం గణం నృప । గోమయోదకలేపం చ నిత్యమేవ సమాచర
"ఓ రాజా! నీవు రాజ్యాన్ని కోరుకుంటే, ఎల్లప్పుడూ ఈశ్వరుని గణాలను పూజించు, గోమయం, నీటితో శుద్ధిని నిత్యం చేయాలి."
ఏతావతా భూమిరాజ్యం ధ్రువం తవ భవిష్యతి । యావదాయుశ్చ తే రాజ్యమంతే శివపదం భవేత్
"ఇలా చేస్తే భూమిపై రాజ్యాధికారం తప్పకుండా నీదవుతుంది; నీ ఆయుష్షు ఉన్నంతకాలం పాలించి, చివరికి శివుని లోకాన్ని పొందుతావు."
నైతస్మింస్తు భవేద్రాజ్యసంసిద్ధిరనుమృత్యుతః । అతో దేహాంతరం ప్రాప్య శివసేవాప్రభావతః
"ఈ జన్మలో మరణం తర్వాత రాజ్యసిద్ధి కలగదు; అందువల్ల, మరొక శరీరం పొంది, శివుని సేవ వల్ల—"
భవిష్యతి చ తే రాజ్యం శివభక్తిః స్థిరా తథా । శంభురువాచ- అథ కృత్వా తథా పూజాం మృతః స్వర్గం గతస్తతః
నీ రాజ్యం నిలకడగా ఉంటుంది, శివునిపై నీ భక్తి కూడా ముదురుగా కొనసాగుతుంది. శంభుడు ఇలా అన్నాడు— అప్పుడు ఆ రాజు ఆ విధంగా పూజ చేసి, మరణించి స్వర్గానికి వెళ్ళాడు.
రాజజన్మపునః ప్రాప్య రాజ్యం చక్రే శివేరతః । కదాచిదథ దేవస్య గృహమభ్యగమన్నృపః
రాజు మళ్ళీ రాజుగా జన్మించి, శివుని భక్తితో రాజ్యం పాలించాడు. ఒకసారి ఆ రాజు దేవుని గృహానికి వచ్చాడు.
నానాదీపసమోపేతం మణిభిర్నాగరాడివ । భటానామథ సంమర్ద ఏకో దీపో పతన్నృపే
ఆ దేవాలయం色色 దీపాలతో, మణులతో, నాగరాజు మహలును పోలి అలంకరించబడింది. అక్కడ భటుల గుంపులో ఒక దీపం రాజుపై పడింది.
తదాసౌ కుపితో రాజా దీపమాదాయ సత్వరమ్ । దేవాలయపురే రమ్యే న్యక్షిపత్కోపసంయుతః
అప్పుడు ఆ రాజు కోపంతో, వెంటనే ఆ దీపాన్ని తీసుకుని, ఆ అందమైన దేవాలయ ప్రాంగణంలో కోపంతో విసిరేశాడు.
దగ్ధం దేవగృహం తేన ఏనశ్చ సమపద్యత । అథ తేన పునస్తత్ర దగ్ధం వేశ్మగృహాదికమ్
దాంతో ఆ దేవాలయం కాలిపోయింది, రాజుకు పాపం కలిగింది. ఆ తరువాత అక్కడి ఇళ్ళు, గృహాలు కూడా అతడు కాల్చేశాడు.
నిర్మాపయామాస నృపో మహేశానమథాయజత్ । అథ మృత్యుదినే ప్రాప్తే రాజారాధితశంకరః
రాజు మళ్ళీ దేవాలయాన్ని కట్టించి, మహేశ్వరుని పూజించాడు. మరణదినం వచ్చినప్పుడు, ఆ రాజు శంకరుని ఆరాధించాడు.
భస్మస్నాయీ భస్మశాయీ జపన్రుద్రం మమార హ । శివలోకం గతః సోయం వీరభద్రేణ భాషితః
ఆయన బస్మంతో స్నానం చేసి, బస్మంపై పడుకుని, రుద్ర మంత్రాన్ని జపిస్తూ మరణించాడు. ఆతడు శివలోకానికి చేరి, వీరభద్రుడు అతనితో మాట్లాడాడు.
భవ త్వం గణశార్దూలో మమవై పరిచారకః । శాఙ్కరాన్మమ నిర్దేశాదానయస్వ మమాంతికమ్
నీవు నా గణాలలో ముఖ్యుడవై, నాకు సేవ చేయు. శంకరుని భక్తులను నా ఆజ్ఞతో నాకొద్దీ తీసుకురా.
శిరోహీనో భవాంశ్చాపి జ్వాలావక్త్రో భవిష్యతి । సతూవాచ మహాత్మానం వీరభద్రం గణేశ్వరమ్
నీకు తల ఉండదు, నువ్వు అగ్నిముఖుడవుగా మారిపోతావు. అప్పుడు అతడు మహాత్ముడైన గణాధిపతి వీరభద్రునితో ఇలా అన్నాడు.
చక్షుః శ్రోత్రం తథా జిహ్వా నాసికాస్యం శిరోగణః । ఏతైర్వినా వ్యవహృతిః కథం మే సంభవిష్యతి
కళ్ళు, చెవులు, నాలుక, ముక్కు, నోరు, తల— వీటిలేకుండా నేను ఎలా పని చేయగలను?
అభావే శిరసః కిం వా మయా పాపం కృతం విభో । వీరభద్ర ఉవాచ- త్వయైవ స్వీకృతా పూర్వం దేవీ పరమసుందరీ
నాకు తల లేకపోతే, నేను ఏ పాపం చేశాను ప్రభూ? వీరభద్రుడు ఇలా అన్నాడు— నువ్వే ఒకసారి పరమసుందరమైన దేవిని స్వీకరించావు.
మహేశభవనం నిత్యం చార్తువర్ణకరంగకైః । స్వస్తికం సర్వతోభద్రం నంద్యావర్తాదికం శుభమ్
నువ్వు ఎప్పుడూ మహేశుని ఇంటిని రంగురంగుల చేతులతో, శుభకరమైన స్వస్తిక, సర్వతోభద్ర, నంద్యావర్త వంటి మంచి గుర్తులతో అలంకరించేవాడివి.