త్వయైకదివసే పూజా శంకరస్య యతః కృతా । తవ పాపసహస్రం చ ప్రణష్టం భవతో ద్విజ
నీవు ఒక రోజు శంకరుని పూజ చేసినందువల్ల, బ్రాహ్మణా, నీ వెయ్యి పాపాలు పోయాయి.
స్థితానామపి పాపానాం ఫలం నరకపాతనమ్ । వర్షకోటిద్వయం విప్ర శ్వానజన్మశతం పునః
మిగిలిన పాపాలకు ఫలితం నరకంలో పడిపోవడమే. రెండు కోట్ల సంవత్సరాలు నరకంలో ఉండాలి, బ్రాహ్మణా, ఆ తర్వాత వంద సార్లు కుక్కగా జన్మించాలి.
శివదీపాజ్యహరణాత్ఫలం నరకసేవనమ్ । నరకే చ స్థితిస్తస్య శతవర్షం సుభీషణమ్
శివదీపంలో ఉన్న నెయ్యిని తీసుకున్నందుకు నరకంలో ఉండే శిక్ష. అక్కడ వంద సంవత్సరాలు భయంకరంగా నరకంలో ఉండాలి.
కుంభీపాకే చ కాష్ఠత్వం భస్మ భూత్వా పునః పునః । వర్షాణాం దశకం త్వేవం కృమిభుక్తిః పరం దశ
కుంభీపాక నరకంలో, చెక్కగా మారి, మళ్లీ మళ్లీ బూడిదగా మారతాడు. పది సంవత్సరాలు అలా ఉండి, మరో పది సంవత్సరాలు పురుగులు తినే శిక్ష అనుభవించాలి.
పునశ్చ దీపవర్తిత్వం వర్షాణాం చ తథా దశ । శ్లేష్మామేధ్యపురీషేషు మూత్రరేతోహ్రదేషు చ
మళ్ళీ, పది సంవత్సరాలు దీపవత్తిగా మారి, అలాగే శ్లేష్మ, మలమూత్రాలలో, మూత్రం, వీర్యం నదుల్లో ఉండాలి.
ఉన్మజ్జ్య చ నిమజ్జ్యాథ శ్లేష్మవిణ్మలభోజనమ్ । తతో నరకశేషేణ శ్వానజన్మశతం పరమ్
అక్కడ పైకి వచ్చి, మళ్లీ మునిగి, శ్లేష్మం, మలాన్ని తినాలి. ఆ తరువాత మిగిలిన నరక శిక్ష పూర్తయ్యే వరకు వంద సార్లు కుక్కగా జన్మించాలి.
యమవాక్యమితి శ్రుత్వా బ్రాహ్మణో నిపపాత చ । అథ తస్య ప్రియా భార్యా పతిచింతాపరాభవత్
యముని మాటలు విని బ్రాహ్మణుడు పడిపోయాడు. తరువాత అతని ప్రియమైన భార్య భర్తను ఆలోచిస్తూ మునిగిపోయింది.
ఏతస్మిన్నంతరే తస్యాః సమీపం నారదోఽభ్యగాత్ । నారదస్య పపాతాసౌ పాదయోరతిదుఃఖితా
అప్పుడే ఆమె దగ్గరకు నారదుడు వచ్చాడు. ఆమె తీవ్రమైన దుఃఖంతో నారదుని పాదాలకు పడిపోయింది.
తాముత్థాప్య మునిః శుద్ధాం గతాయుషమభాషత । అయి ముగ్ధే విశాలాక్షి భర్తారం గంతుమర్హసి
ఆ ముని ఆమెను లేపి, ప్రాణాలు పోతున్న ఆమెతో ఇలా అన్నాడు—'ఓ అమాయకురాలా, విశాలనేత్రా, నువ్వు భర్తవద్దకు వెళ్లాలి.'
భర్తా తే హి విశాలాక్షి మృతో బంధువివర్జితః । న రోదితవ్యం తే భద్రే జ్వలనం ప్రవిశస్వ భోః
'నీ భర్త, విశాలనేత్రా, మరణించాడు, బంధువులు లేరు. నీవు ఏడవకూడదు, సద్గుణాల కలవాడా—అగ్నిలో ప్రవేశించు.'
బ్రాహ్మణ్యువాచ- అశక్యం యది వా శక్యం మయా గంతుం మునే వద । అగ్నిప్రవేశకాలో వై వ్యతీతో న భవేద్యథా
బ్రాహ్మణి చెప్పింది—'నేను వెళ్లగలనో లేదో, మునివరా, చెప్పండి. అగ్నిలో ప్రవేశించే సమయం పోయిందేమో తెలియదు.'
నారద ఉవాచ- యోజనానాం శతం త్వేకమితః స్థానాత్పురం హితత్ । శ్వో దాహః కిల విప్రస్య భవితా గంతుమర్హసి
నారదుడు అన్నాడు—'ఇక్కడినుంచి వంద యోజనల దూరంలో ఆ పట్టణం ఉంది. రేపు బ్రాహ్మణుని దహనం జరుగుతుంది. నువ్వు వెళ్లాలి.'
అవ్యయోవాచ- దూరస్థితం కాయనాథం గంతుమర్హామి హే మునే । తద్వచస్తు సమాకర్ణ్య నారదస్తామభాషత
అవ్యయా ఇలా అన్నది: 'మహర్షీ, నా ప్రభువు దూరంలో ఉన్నాడు. ఆయన వద్దకు వెళ్లేందుకు అనుమతి ఇవ్వండి.' ఆమె మాటలు వినగానే నారదుడు ఆమెతో మాట్లాడాడు.
విపంచీ నాలసంస్థా త్వం భవ గచ్ఛామ్యహం క్షణాత్ । ఇత్యుదీర్య తదా గత్వా త్వరాం చక్రే గతం చ తత్
'విపంచీ, నువ్వు నాళం దగ్గరే ఉండి పో. నేను వెంటనే వెళ్లి వస్తాను,' అని చెప్పి, నారదుడు త్వరగా వెళ్లి తిరిగి వచ్చాడు.
దేశం నష్టద్విజస్థానం తామువాచావ్యయాం మునిః । రోదనం నేహ కర్తవ్యం యది తత్రాగ్నిమేష్యసి
బ్రాహ్మణుల నివాసం కనపడని ఆ ప్రదేశంలో, ఆ ముని అవ్యయకు ఇలా అన్నాడు: 'ఇక్కడ ఏడవకూడదు. అక్కడ అగ్నిలో ప్రవేశించాలనుకుంటే, ఇక్కడ కన్నీరు పెట్టకు.'
పాపం యది కృతం భద్రే పరపూరుషసేవనమ్ । ఏతద్విశుద్ధయే పుత్రి ప్రాయశ్చిత్తం సమాచర
'భాగ్యవతీ, నువ్వు ఏదైనా పాపం, అంటే ఇంకొక మగవాడిని సేవించావా? అయితే, ఆ పాపం పోవాలంటే, పాపపరిహారం చేయాలి, కుమారీ.'
తవోపపాతకవ్రాత నాశో వహ్నిప్రవేశనాత్ । నాన్యత్పశ్యామి నారీణాం సర్వపాపోపశాంతయే
'నువ్వు అగ్నిలో ప్రవేశిస్తే, నీ చిన్న చిన్న పాపాలన్నీ నశిస్తాయి. స్త్రీలకు అన్ని పాపాలు పోవాలంటే, ఇంతకంటే వేరే మార్గం నాకు కనిపించదు.'
అగ్నిప్రవేశం ముక్త్వైకం ప్రాయశ్చిత్తం జగత్త్రయే । దధీచ ఉవాచ- అథ నారదవాక్యేన నోదితా సా వచోఽబ్రవీత్
'అగ్నిలో ప్రవేశించడాన్ని తప్ప మరొక పాపపరిహారం మూడు లోకాలలో లేదు.' దధీచి ఇలా అన్నాడు: 'అప్పుడు, నారదుడు చెప్పిన మాటలు విని, ఆమె ఇలా మాట్లాడింది.'
అగ్నిప్రవేశే నారీణాం కిం కర్తవ్యం మహామునే । నారద ఉవాచ- స్నానం మంగలసంస్కారో భూషణాంజనధారణమ్
'మహర్షీ, స్త్రీ అగ్నిలో ప్రవేశించేటప్పుడు ఏం చేయాలి?' అని అడిగింది. నారదుడు ఇలా అన్నాడు: 'స్నానం చేయాలి, మంగళకార్యాలు చేయాలి, అలంకరణలు ధరించాలి, కాజలు పెట్టుకోవాలి.'
గంధపుష్పం తథా ధూపం హరిద్రాక్షతధారణమ్ । మంగలం చ తథా సూత్రం పాదాలక్తకమేవ చ
'పూవులు, గంధాలు, ధూపం, పసుపు, అక్షతలు, మంగళసూత్రం, పాదాలకు అలక్తకం కూడా పెట్టుకోవాలి.'
శక్త్యా దానం ప్రియోక్తిశ్చ ప్రసన్నాస్యత్వమేవ చ । నానామంగలవాద్యానాం శ్రవణం గీతకస్య చ
'తన శక్తికి తగినంత దానం చేయాలి, మధురంగా మాట్లాడాలి, ముఖంలో సంతోషం ఉంచాలి, వివిధ మంగళవాద్యాలు, పాటలు వినాలి.'
వ్యభిచారకృతే పాపే తత్పాపస్య ప్రశాంతయే । అతీతం పాతకం స్పృష్ట్వా ప్రాయశ్చిత్తం తదీరితమ్
'వ్యతిరేకంగా చేసిన పాపం పోవాలంటే, గతంలో చేసిన దోషాన్ని గుర్తు చేసుకొని, ఈ విధంగా పాపపరిహారం చేయాలి.'
కుర్యాదథ స్వకాం భూషాం విప్రాయ ప్రతిపాదయేత్ । భూషాభావే స్వకీయేన ప్రాయశ్చిత్తం తు కారయేత్
'తర్వాత, తన ఆభరణాలను ఒక బ్రాహ్మణుడికి ఇవ్వాలి. ఆభరణాలు లేకపోతే, తనకు ఉన్నదానితో పాపపరిహారం చేయాలి.'
నాన్యథా తస్య పాపస్య నాశనం వేతి కుత్రచిత్ । అవ్యయోవాచ- సర్వమేతత్కరిష్యామి హరిద్రా మే న విద్యతే
'ఇలా చేయకపోతే, ఆ పాపం ఎక్కడా పోదు.' అవ్యయా ఇలా చెప్పింది: 'ఇవి అన్నీ నేను చేస్తాను. కానీ నా వద్ద పసుపు లేదు.'
భూషణం కిముత బ్రహ్మన్సర్వమేతత్ప్రదీయతామ్ । నారద ఉవాచ- న హ్యస్తి కించిత్సౌభాగ్యద్రవ్యమన్యత్త్వపేక్షయా
'బ్రాహ్మణా, ఆభరణాలు ఏమిటి? ఇవన్నీ నాకు ఇవ్వండి.' నారదుడు ఇలా అన్నాడు: 'నీకు అవసరమైన మరే ఇతర మంగళద్రవ్యాలు లేవు.'
దధీచ ఉవాచ- అథ క్షణేనాభ్యగమత్కైలాసం శివమందిరమ్ । గిరిజామథ దృష్ట్వాసౌ ప్రణిపత్యేదమబ్రవీత్
దధీచి ఇలా చెప్పాడు: 'తర్వాత, క్షణంలోనే కైలాసానికి, శివుని ఆలయానికి చేరుకున్నాడు. అక్కడ గిరిజను చూసి నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు.'
హరిద్రా దీయతాం మాతర్భూషణాని చ సూత్రకమ్ । పార్వత్యువాచ- విధవాయై మయా కించిద్భూషణం దీయతాం కథమ్
'తల్లి, దయచేసి పసుపు, ఆభరణాలు, మంగళసూత్రం ఇవ్వండి.' పార్వతీ ఇలా అన్నది: 'విధవకు నేను ఏ ఆభరణం ఇవ్వగలను?'
మయా దత్తే హి తస్మిన్వై వైధవ్యం నోపపద్యతే । నారద ఉవాచ- మాతర్న విధవా యావద్ధవాంగం వర్తతే స్త్రియః
'నేను ఇచ్చినట్లయితే, ఆమెకు విధవత్వం రాదు.' నారదుడు ఇలా అన్నాడు: 'తల్లి, భర్త లక్షణాలు ఉన్నంతవరకు, స్త్రీకి విధవత్వం ఉండదు.'
ఆదాహాత్సూతకం నాస్తి తిష్ఠేత్సౌభాగ్యముత్తమమ్ । పార్వత్యువాచ- న చాన్యదేహో మద్భూషాం హరిద్రాం ధర్తుమర్హతి
'దహనం కాకముందు అపవిత్రత ఉండదు; మంగళం అలాగే ఉంటుంది.' పార్వతీ ఇలా అన్నది: 'నా ఆభరణాలు లేదా పసుపు, నా శరీరం తప్ప మరెవరూ ధరించలేరు.'
భూషణాదౌ మయా దత్తే చిరంజీవితమిష్యతే । దీయతే హి జయంత్యైవ సర్వమేతత్త్వయోదితమ్
'నేను ఆభరణాలు ఇస్తే, దీర్ఘాయువు కోరతారు. నీవు చెప్పింది అన్నీ జయంతి ఒక్కతే ఇవ్వగలదు.'