కౌర్మం సమస్తపాపానాం నాశనం శివభక్తిదమ్ । ఇదం చ పద్యం శుశ్రావ పురాణజ్ఞేన భాషితమ్
అతను పాపాలను తొలగించే, శివభక్తిని కలిగించే కూర్మపురాణాన్ని, అలాగే పురాణాలను తెలిసినవాడు చెప్పిన ఈ పద్యాన్ని కూడా విన్నాడు.
బ్రహ్మహా మద్యపః స్తేనస్తథైవ గురుతల్పగః । కౌర్మం పురాణం శ్రుత్వైవ ముచ్యతే పాతకాత్తతః
'బ్రాహ్మణహంత, మద్యం తాగినవాడు, దొంగ, గురుపత్నిని లొంగదీసుకున్నవాడు — వీరెవరైనా కూర్మపురాణాన్ని వినగానే, ఆ పాపం నుండి విముక్తి పొందుతారు.'
శ్రుత్వైతద్వచనం విప్రః పౌరాణికమభాషత । మయా కృతానాం పాపానాం న చ సంఖ్యాస్తి కాచన
ఈ మాటలు విని, బ్రాహ్మణుడు పురాణికుని అడిగాడు: 'నేను చేసిన పాపాలకు లెక్కే లేదు.'
అశేషపాపసందోహనాశనం తదిహోచ్యతామ్ । పౌరాణిక ఉవాచ- ఆరాధయ స్వదేవేశం శంకరం త్రిదశేశ్వరమ్
'అన్ని రకాల పాపాలను పూర్తిగా నాశనం చేసే మార్గాన్ని ఇక్కడ చెప్పు.' పురాణికుడు ఇలా అన్నాడు: 'నీ స్వామియైన శంకరుని, దేవతల అధిపతిని భక్తితో ఆరాధించు.'
తస్య సంపూజనాద్విప్ర సర్వం పాపం వినశ్యతి । పాపమేవ తమః ప్రోక్తం జ్ఞానదీపేన నశ్యతి
బ్రాహ్మణా, ఆయనను భక్తితో పూజిస్తే అన్ని పాపాలు నశించిపోతాయి. పాపమే చీకటి అని చెప్పబడింది; ఆ చీకటిని జ్ఞానదీపం పోగొడుతుంది.
అథవా పూజయా విప్ర సమస్తాఘవినాశనమ్ । జ్ఞానపూజావిహీనానాం నరకే పతనం ధ్రువమ్
లేదా, బ్రాహ్మణా, పూజచేసినద్వారా అన్ని పాపాలు పోతాయి. కానీ జ్ఞానపూజ లేకపోతే, వారు తప్పక నరకంలో పడిపోతారు.
దధీచ ఉవాచ- అథ ద్విజో హ్యభిగతః శివాలయమనుత్తమమ్ । ద్రోణపుష్పసహస్రేణ పూజయామాస శంకరమ్
దధీచి చెప్పాడు—తర్వాత ఒక బ్రాహ్మణుడు అత్యుత్తమమైన శివాలయానికి వచ్చి, శంకరుని వేల ద్రోణపుష్పాలతో పూజించాడు.
గృహం జగామ చ తతో భోజనం కృతవానథ । విహాయ క్షత్రియాం విప్రో జగామేష్టాం భువం తతః
ఆ తరువాత అతడు ఇంటికి వెళ్లి భోజనం చేశాడు. క్షత్రియ స్త్రీని వదిలి, బ్రాహ్మణుడు తాను కోరుకున్న భూమికి వెళ్లిపోయాడు.
హవిష్యమన్నమాదాయ భుక్త్యశక్తేః శివాలయమ్ । గత్వా దీపస్థితాజ్యేన భోజనం కృతవాన్బహిః
హవిష్య అన్నం తీసుకుని, తినలేక శివాలయానికి వెళ్లి, దీపంలో ఉన్న నెయ్యితో బయట భోజనం చేశాడు.
అథ మృత్యువశం ప్రాప్తో యమలోకం జగామ వై । యమ ఉవాచ- త్వయా కృతానాం పాపానాం కేషాంచిన్నాశనం పురా
తర్వాత మరణానికి లోనై, యమలోకానికి వెళ్లాడు. యముడు ఇలా అన్నాడు—నీవు చేసిన పాపాల్లో కొన్ని మాత్రమే నశించాయి.
త్వయైకదివసే పూజా శంకరస్య యతః కృతా । తవ పాపసహస్రం చ ప్రణష్టం భవతో ద్విజ
నీవు ఒక రోజు శంకరుని పూజ చేసినందువల్ల, బ్రాహ్మణా, నీ వెయ్యి పాపాలు పోయాయి.
స్థితానామపి పాపానాం ఫలం నరకపాతనమ్ । వర్షకోటిద్వయం విప్ర శ్వానజన్మశతం పునః
మిగిలిన పాపాలకు ఫలితం నరకంలో పడిపోవడమే. రెండు కోట్ల సంవత్సరాలు నరకంలో ఉండాలి, బ్రాహ్మణా, ఆ తర్వాత వంద సార్లు కుక్కగా జన్మించాలి.
శివదీపాజ్యహరణాత్ఫలం నరకసేవనమ్ । నరకే చ స్థితిస్తస్య శతవర్షం సుభీషణమ్
శివదీపంలో ఉన్న నెయ్యిని తీసుకున్నందుకు నరకంలో ఉండే శిక్ష. అక్కడ వంద సంవత్సరాలు భయంకరంగా నరకంలో ఉండాలి.
కుంభీపాకే చ కాష్ఠత్వం భస్మ భూత్వా పునః పునః । వర్షాణాం దశకం త్వేవం కృమిభుక్తిః పరం దశ
కుంభీపాక నరకంలో, చెక్కగా మారి, మళ్లీ మళ్లీ బూడిదగా మారతాడు. పది సంవత్సరాలు అలా ఉండి, మరో పది సంవత్సరాలు పురుగులు తినే శిక్ష అనుభవించాలి.
పునశ్చ దీపవర్తిత్వం వర్షాణాం చ తథా దశ । శ్లేష్మామేధ్యపురీషేషు మూత్రరేతోహ్రదేషు చ
మళ్ళీ, పది సంవత్సరాలు దీపవత్తిగా మారి, అలాగే శ్లేష్మ, మలమూత్రాలలో, మూత్రం, వీర్యం నదుల్లో ఉండాలి.
ఉన్మజ్జ్య చ నిమజ్జ్యాథ శ్లేష్మవిణ్మలభోజనమ్ । తతో నరకశేషేణ శ్వానజన్మశతం పరమ్
అక్కడ పైకి వచ్చి, మళ్లీ మునిగి, శ్లేష్మం, మలాన్ని తినాలి. ఆ తరువాత మిగిలిన నరక శిక్ష పూర్తయ్యే వరకు వంద సార్లు కుక్కగా జన్మించాలి.
యమవాక్యమితి శ్రుత్వా బ్రాహ్మణో నిపపాత చ । అథ తస్య ప్రియా భార్యా పతిచింతాపరాభవత్
యముని మాటలు విని బ్రాహ్మణుడు పడిపోయాడు. తరువాత అతని ప్రియమైన భార్య భర్తను ఆలోచిస్తూ మునిగిపోయింది.
ఏతస్మిన్నంతరే తస్యాః సమీపం నారదోఽభ్యగాత్ । నారదస్య పపాతాసౌ పాదయోరతిదుఃఖితా
అప్పుడే ఆమె దగ్గరకు నారదుడు వచ్చాడు. ఆమె తీవ్రమైన దుఃఖంతో నారదుని పాదాలకు పడిపోయింది.
తాముత్థాప్య మునిః శుద్ధాం గతాయుషమభాషత । అయి ముగ్ధే విశాలాక్షి భర్తారం గంతుమర్హసి
ఆ ముని ఆమెను లేపి, ప్రాణాలు పోతున్న ఆమెతో ఇలా అన్నాడు—'ఓ అమాయకురాలా, విశాలనేత్రా, నువ్వు భర్తవద్దకు వెళ్లాలి.'
భర్తా తే హి విశాలాక్షి మృతో బంధువివర్జితః । న రోదితవ్యం తే భద్రే జ్వలనం ప్రవిశస్వ భోః
'నీ భర్త, విశాలనేత్రా, మరణించాడు, బంధువులు లేరు. నీవు ఏడవకూడదు, సద్గుణాల కలవాడా—అగ్నిలో ప్రవేశించు.'
బ్రాహ్మణ్యువాచ- అశక్యం యది వా శక్యం మయా గంతుం మునే వద । అగ్నిప్రవేశకాలో వై వ్యతీతో న భవేద్యథా
బ్రాహ్మణి చెప్పింది—'నేను వెళ్లగలనో లేదో, మునివరా, చెప్పండి. అగ్నిలో ప్రవేశించే సమయం పోయిందేమో తెలియదు.'
నారద ఉవాచ- యోజనానాం శతం త్వేకమితః స్థానాత్పురం హితత్ । శ్వో దాహః కిల విప్రస్య భవితా గంతుమర్హసి
నారదుడు అన్నాడు—'ఇక్కడినుంచి వంద యోజనల దూరంలో ఆ పట్టణం ఉంది. రేపు బ్రాహ్మణుని దహనం జరుగుతుంది. నువ్వు వెళ్లాలి.'
అవ్యయోవాచ- దూరస్థితం కాయనాథం గంతుమర్హామి హే మునే । తద్వచస్తు సమాకర్ణ్య నారదస్తామభాషత
అవ్యయా ఇలా అన్నది: 'మహర్షీ, నా ప్రభువు దూరంలో ఉన్నాడు. ఆయన వద్దకు వెళ్లేందుకు అనుమతి ఇవ్వండి.' ఆమె మాటలు వినగానే నారదుడు ఆమెతో మాట్లాడాడు.
విపంచీ నాలసంస్థా త్వం భవ గచ్ఛామ్యహం క్షణాత్ । ఇత్యుదీర్య తదా గత్వా త్వరాం చక్రే గతం చ తత్
'విపంచీ, నువ్వు నాళం దగ్గరే ఉండి పో. నేను వెంటనే వెళ్లి వస్తాను,' అని చెప్పి, నారదుడు త్వరగా వెళ్లి తిరిగి వచ్చాడు.
దేశం నష్టద్విజస్థానం తామువాచావ్యయాం మునిః । రోదనం నేహ కర్తవ్యం యది తత్రాగ్నిమేష్యసి
బ్రాహ్మణుల నివాసం కనపడని ఆ ప్రదేశంలో, ఆ ముని అవ్యయకు ఇలా అన్నాడు: 'ఇక్కడ ఏడవకూడదు. అక్కడ అగ్నిలో ప్రవేశించాలనుకుంటే, ఇక్కడ కన్నీరు పెట్టకు.'
పాపం యది కృతం భద్రే పరపూరుషసేవనమ్ । ఏతద్విశుద్ధయే పుత్రి ప్రాయశ్చిత్తం సమాచర
'భాగ్యవతీ, నువ్వు ఏదైనా పాపం, అంటే ఇంకొక మగవాడిని సేవించావా? అయితే, ఆ పాపం పోవాలంటే, పాపపరిహారం చేయాలి, కుమారీ.'
తవోపపాతకవ్రాత నాశో వహ్నిప్రవేశనాత్ । నాన్యత్పశ్యామి నారీణాం సర్వపాపోపశాంతయే
'నువ్వు అగ్నిలో ప్రవేశిస్తే, నీ చిన్న చిన్న పాపాలన్నీ నశిస్తాయి. స్త్రీలకు అన్ని పాపాలు పోవాలంటే, ఇంతకంటే వేరే మార్గం నాకు కనిపించదు.'
అగ్నిప్రవేశం ముక్త్వైకం ప్రాయశ్చిత్తం జగత్త్రయే । దధీచ ఉవాచ- అథ నారదవాక్యేన నోదితా సా వచోఽబ్రవీత్
'అగ్నిలో ప్రవేశించడాన్ని తప్ప మరొక పాపపరిహారం మూడు లోకాలలో లేదు.' దధీచి ఇలా అన్నాడు: 'అప్పుడు, నారదుడు చెప్పిన మాటలు విని, ఆమె ఇలా మాట్లాడింది.'
అగ్నిప్రవేశే నారీణాం కిం కర్తవ్యం మహామునే । నారద ఉవాచ- స్నానం మంగలసంస్కారో భూషణాంజనధారణమ్
'మహర్షీ, స్త్రీ అగ్నిలో ప్రవేశించేటప్పుడు ఏం చేయాలి?' అని అడిగింది. నారదుడు ఇలా అన్నాడు: 'స్నానం చేయాలి, మంగళకార్యాలు చేయాలి, అలంకరణలు ధరించాలి, కాజలు పెట్టుకోవాలి.'
గంధపుష్పం తథా ధూపం హరిద్రాక్షతధారణమ్ । మంగలం చ తథా సూత్రం పాదాలక్తకమేవ చ
'పూవులు, గంధాలు, ధూపం, పసుపు, అక్షతలు, మంగళసూత్రం, పాదాలకు అలక్తకం కూడా పెట్టుకోవాలి.'