ఇత్యుక్త్వా స తథా భూతో బభ్రామ చ తతస్తతః । అథైవంవిధమాజ్ఞాయ జ్ఞాతయః పాపనిశ్చయాః
అలా చెప్పి, ఆ రూపంలో అతడు ఇక్కడ అక్కడ తిరిగాడు. ఇది తెలిసిన అతని బంధువులు, చెడు ఆలోచనతో,
తద్వధే యత్నమాస్థాయ తైలమధ్యే హ్యపాతయన్ । మృతం పతిమథాదాయ దుఃఖితా సా కృశోదరీ
అతన్ని చంపేందుకు ప్రయత్నించి, నూనెలో వేసేశారు. భర్త చనిపోయిన తర్వాత, బాధతో ఉన్న సన్నగా ఉన్న ఆ భార్య,
తద్దుఃఖశమనార్థాయ ప్రాహ దేవీత్వరుంధతీ । అముం సంజీవయామ్యద్య భస్మనైవ శుచిస్మితే
ఆ బాధను తీర్చాలని ఆలోచించి, అరుంధతిని ఇలా అడిగింది: 'ఓ అందమైన నవ్వుతో ఉన్నవాడా, ఈ రోజు నేను బస్మంతో అతన్ని తిరిగి బ్రతికిస్తాను.'
అథాగ్నిహోత్రజం భస్మ అరుంధత్యై న్యవేదయత్ । మృత్యుంజయేన మంత్రేణ మృతజంతౌ తథాక్షిపత్
అప్పుడా అరుంధతి, అగ్నిహోత్రంలో వచ్చిన బస్మాన్ని తీసుకొచ్చి, మృత్యుంజయ మంత్రంతో ఆ చనిపోయినదానిపై చల్లింది.
మందవాయుం తథా చక్రే వ్యజనేన శుచిస్మితా । ఉదతిష్ఠత్తతో జంతుర్భస్మనోఽస్య ప్రభావతః
ఆ అందమైన నవ్వుతో ఉన్నవారు, అభిమానం చూపిస్తూ, వింతగా గాలి వీచింది. ఆ బస్మం ప్రభావంతో ఆ జీవి లేచి కూర్చున్నాడు.
తతో వర్షశతే పూర్ణే జ్ఞాతిరేకో హ్యమారయత్ । మృతే భర్తరి సా సాధ్వీ దుఃఖితా చ శుచిస్మితా
అలా వంద సంవత్సరాలు పూర్తయ్యాక, ఒక బంధువు అతన్ని మళ్లీ చంపాడు. భర్త మరణంతో, ఆ సతీమంతుడు, బాధతో ఉన్న ఆ సతీ,
దధీచం నామ విప్రేంద్రం మహామాహేశ్వరం మునిమ్ । జగామ శరణం సాధ్వీ ప్రాహ విప్రస్తపోధనః
దధీచి అనే మహామహేశ్వరుడు, గొప్ప మునివరుడి వద్ద ఆశ్రయం కోరింది. ఆ తపస్సుతో ఉన్న ముని ఇలా అన్నాడు:
త్రియాయుషా విహీనం తు జమదగ్నిం తపోనిధిమ్ । భస్మైవ జీవయామాస కశ్యపం చ తథావిధమ్
'తపస్సు సంపద అయిన జమదగ్ని, ఆయుష్షు తగ్గిపోయినప్పుడు బస్మంతో బ్రతికాడు. అలాగే కశ్యపుడు కూడా బ్రతికాడు.'
దేవానపి తథాభూతాన్మామప్యేతాదృశం పురా । తస్మాత్తు భస్మనా జంతుం జీవయామి తవానఘే
'దేవతలు కూడా ఇలాంటి స్థితిలో ఉన్నప్పుడు, నేను కూడా గతంలో బ్రతికాను. అందుకే, పాపం లేని వాడివి, నీ భర్తను బస్మంతో బ్రతికిస్తాను.'
ఇత్యేవముక్త్వా భగవాన్దధీచో మహేశ్వరం వై శరణం జగామ । భస్మాభిమంత్ర్యాథ కరే గృహీత్వా సంజీవయామాస ధవం సుసాధ్వ్యాః
ఇలా చెప్పి, దధీచి భగవంతుడు మహేశ్వరుని ఆశ్రయం కోరాడు. తర్వాత బస్మాన్ని మంత్రపూర్వకంగా చేతిలో తీసుకుని, ఆ సతీమంతుడి భర్తను బ్రతికించాడు.
మహేశస్య కరస్పర్శాద్విశాపః కరుణోఽభవత్ । స్వరూపం చ తతో గత్వా స్వమాశ్రమపదం యయౌ
మహేశ్వరుని చేతి స్పర్శతో, దయతో ఉన్న శాపం తొలగిపోయింది. తన మునుపటి రూపాన్ని పొందినవాడు, తన ఆశ్రమానికి వెళ్లిపోయాడు.
దధీచమపి సా సాధ్వీ గృహమానీయ భోజనే । ప్రార్థయామాస విప్రర్షిం భుక్తవానథ స ద్విజః
ఆ సతీమంతుడు దధీచిని తన ఇంటికి తీసుకెళ్లి భోజనం పెట్టింది. ఆ మునివరుడిని భోజనం చేయమని ప్రార్థించింది. ఆ బ్రాహ్మణుడు భోజనం చేశాడు.
భుక్తవత్యథ విప్రేంద్రే కోటిశిష్యాః సమాగతాః । అథ దేవాః సమాయాతా భస్మోద్ధూలితవిగ్రహాః
ఆ మహర్షి భోజనం చేసిన తర్వాత, కోట్లాది శిష్యులు అక్కడికి వచ్చారు. ఆ సమయంలో దేవతలు కూడా, బస్మంతో కళేబరాలు అలంకరించుకుని వచ్చారు.
నమస్కృత్య దధీచం తు పప్రచ్ఛుః శివకాంక్షయా । దేవా ఊచుః - అస్మాకం తు పురా జ్ఞానం నష్టమాసీన్మహామతే
దధీచికి నమస్కరించి, శివుని కోసం తపస్సు కోరుతూ అడిగారు. దేవతలు ఇలా అన్నారు: 'ఓ జ్ఞానవంతుడా, మునుపు మా జ్ఞానం పోయింది.'
గౌతమస్య తు భార్యాం వై దృష్ట్వా కామాతురా వయమ్ । తథా చ ధర్షితా దేవీ వివాహకృతమంగలా
'గౌతముని భార్యను చూసి, మేమంతా కామంతో మునిగిపోయాం. ఆ విధంగా, పెళ్లి సంస్కారాలు జరిగిన ఆ దేవతను మేము అవమానపరిచాం.'
తాం వై కామయమానానాం నష్టం జ్ఞానమభూచ్చ నః । తతః సర్వే వయం భూతా గతా దుర్వాససం మునిమ్
'ఆమెను కోరినందువల్ల, మా జ్ఞానం పోయింది. ఆ తరువాత మేమంతా దుర్వాస మునిని ఆశ్రయించాం.'
స ఉవాచాధునా సర్వమపనేష్యామి వోమలమ్ । శతరుద్రియమంత్రేణ మంత్రితం శంభునా స్వయమ్
అతడు ఇలా అన్నాడు: "ఇప్పుడు నీలోని మలినత అన్నిటినీ తొలగిస్తాను. శతరుద్రియ మంత్రంతో, శంభువు స్వయంగా శుద్ధి చేసినదానితో ఈ కార్యం చేస్తాను."
మమాపి దత్తం తేనైవ బ్రహ్మహత్యాదిశాంతయే । ఇత్యేవముక్త్వా దుర్వాసా దత్తవాన్భస్మచోత్తమమ్
"నాకు కూడా అదే మంత్రంతో బ్రహ్మహత్య వంటి పాపాలు శాంతించేందుకు ఇచ్చాడు." అని చెప్పి, దుర్వాసుడు ఉత్తమమైన బస్మాన్ని ప్రసాదించాడు.
అథ తద్వచనాత్సర్వే వయం వికృతచేతనాః । శతరుద్రియమంత్రేణ భస్మోద్ధూలితవిగ్రహాః
ఆ మాటలు విని, మనందరం మనసు మారిపోయి, శతరుద్రియ మంత్రంతో శక్తి పొందిన బస్మాన్ని శరీరానికి చల్లుకున్నాం.
నిర్ధూతపాతకాః సర్వే సంవృత్తాస్తత్క్షణేన హి । ఆశ్చర్యమేతజ్జానీమో భస్మసామర్థ్యమీదృశమ్
ఆ క్షణంలోనే మనందరం పాపాల నుంచి విముక్తులయ్యాం. ఆ బస్మానికి ఉన్న అద్భుతమైన శక్తిని ఆశ్చర్యంగా అనుభవించాం.
దధీచ ఉవాచ- శైవస్య భస్మనః శక్తిం సంక్షేపేణ వదామి వః । విస్తరేణ న శక్యేత వక్తుం వర్షశతైరపి
దధీచి ఇలా అన్నాడు: "శైవ బస్మానికి ఉన్న శక్తిని సంక్షిప్తంగా చెబుతాను. వందేళ్లు చెప్పినా అది పూర్తిగా వివరించలేను."
అత్ర వః కీర్తయిష్యామి పురావృత్తం తు దేవయోః । హరిశంకరయోః సర్వే బ్రహ్మహత్యాదినాశనమ్
ఇక్కడ నేను మీకు ఒక పురాతన సంఘటనను చెబుతాను. హరి, శంకరులు బ్రహ్మహత్య వంటి పాపాలను ఎలా నాశనం చేసారో వినండి.
పురా చైకార్ణవే ఘోరే బ్రహ్మణః ప్రలయే సతి । మహావిష్ణుస్తు భగవాఞ్ఛేతే స్మ ప్రలయాంభసి
పూర్వం, ఒకే సముద్రంలో బ్రహ్మదేవుడి ప్రళయం జరిగినప్పుడు, మహావిష్ణువు ఆ ప్రళయ జలాల్లో విశ్రాంతిగా ఉన్నాడు.
తస్య పార్శ్వద్వయం ప్రాప్య బ్రహ్మాండానాం శతద్వయమ్ । వింశతిః పాదయోః పార్శ్వే వింశతిర్మస్తకాంతరే
ఆయన రెండు ప్రక్కల దగ్గర రెండు వందల బ్రహ్మాండాలు, పాదాల దగ్గర ఇరవై, తలలో కూడా ఇరవై బ్రహ్మాండాలు చేరాయి.
నాసామౌక్తికభావేన బ్రహ్మాండమదధాత్ప్రభుః । తన్నాభిమండలే కేచిల్లోమశాద్యా మునీశ్వరాః
ఆ ప్రభువు తన ముక్కు ముత్యాల్లా బ్రహ్మాండాలను ఉంచాడు. నాభి ప్రాంతంలో లోమశాది మహర్షులు తపస్సు చేసి, పరమేశ్వరుని ఆరాధించారు.
తపస్తపంతః సుమహదీశ్వరం పర్యుపాసతే । అథ విష్ణుర్మహాతేజాశ్చింతామాప సిసృక్షయా
వారు గొప్ప తపస్సు చేస్తూ, పరమేశ్వరుని సేవించారు. అప్పుడు మహాతేజస్సుతో ఉన్న విష్ణువు సృష్టి చేయాలనే ఆలోచనలో మునిగిపోయాడు.
ధ్యానయోగపరో భూత్వా న కించిత్పర్యపశ్యత । అథ దుఃఖేన మహతా రురోదోచ్చైః పునః పునః
ధ్యానం, యోగంలో లీనమై, ఏమీ కనిపించలేదు. ఆ బాధతో అతడు మళ్లీ మళ్లీ గొప్పగా ఏడవసాగాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే దీప్తిః కాచిల్లోకవిలక్షణా । దృష్ట్వా చ హరిణా భీత్యా లోచనే చ నిమీలితే
అప్పుడే, ఒక అపూర్వమైన వెలుగు కనిపించింది. దాన్ని చూసి హరి భయంతో కన్నులు మూసుకున్నాడు.
ఆగమ్యమానో గోక్షీరసమతేజాః స గాత్రవాన్ । సంగ్రథ్య కోటిబ్రహ్మాండదామయుగ్మం కరద్వయే
ఆ సమయంలో, ఆవుపాల్లాంటి తెల్లటి తేజస్సుతో ఉన్న ఒక రూపం దగ్గరకు వచ్చి, రెండు చేతుల్లో రెండు బ్రహ్మాండాలను పట్టుకున్నాడు.
దధానమురసా ధామకోటిబ్రహ్మాండకల్పితమ్ । బ్రహ్మాండమేకం నిపతదుత్పతచ్చ కరద్వయే
వాడు వాటిని తన ఛాతీకి హత్తుకుని, కోట్లాది బ్రహ్మాండాలతో కూడిన లోకాన్ని మోశాడు. ఒక బ్రహ్మాండం పడిపోగా, మరొకటి చేతిలో పైకి లేచింది.