ఇతి శ్రీపద్మపురాణేపాతాలఖండే వైశాఖమాసమాహాత్మ్యే శతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో పాతాళఖండంలో వైశాఖమాస మహాత్మ్యంలో వందవ అధ్యాయం ముగిసింది.
యమ ఉవాచ- అథ కాలకటాక్షేణ లక్షితో నృపతిస్తదా । మృతోఽతిరతిసేవోత్థ క్షయక్షీణకలేవరః
యముడు ఇలా అన్నాడు— ఆ సమయంలో కాలదృష్టి పడిన రాజు, అతిగా అనుభవాలకు లోనై, శరీరం బలహీనమై మరణించాడు.
నీయమానో యమగణైస్తాడ్యమానో ముహుర్ముహుః । క్రన్దమానో మహారావాన్స స్మరన్నిజపాతకమ్
యమదూతలు అతన్ని లాక్కెళ్తూ, మళ్లీ మళ్లీ కొడుతూ, అతను పెద్దగా అరుస్తూ, తన పాపాలను గుర్తు చేసుకుంటూ వెళ్ళాడు.
విష్ణుదూతైః సమాగమ్య తాడయిత్వా మమానుగాన్ । ధర్మవానయమిత్యుక్త్వా విమానమథ రోపితః
విష్ణుదూతలు వచ్చి, నా అనుచరులను కొట్టి, 'ఇతడు ధర్మవంతుడు' అని చెప్పి, రాజును విమానంలో కూర్చోబెట్టారు.
నీతో హరిపురం భూపః స్తూయమానోఽప్సరోగణైః । ప్రాతఃస్నానేన వైశాఖమాసస్య క్షీణపాతకః
రాజును హరిపురికి తీసుకెళ్లి, అప్సరసలు స్తుతిస్తూ, వైశాఖమాసంలో ప్రాతఃస్నానంతో అతని పాపాలు తొలగిపోయాయి.
అథ ధర్మవిహీనోఽయమితి మత్వా చ తైః పునః । దేవదూతైర్నిదేశేన విష్ణోర్భూమిపతిస్తదా । అదూరాదేవ నిరయవర్త్మనా స సమాహితః
అయితే, ధర్మం లేని వాడని భావించి, ఆ దేవదూతలు విష్ణువు ఆజ్ఞతో, రాజును సమీపంలోని నరకమార్గంలో తీసుకెళ్లారు.
స గచ్ఛన్నపి శుశ్రావ జీవానాం క్రందతాం పునః । నిరయే పచ్యమానానామారావం వివిధం తదా
అతడు వెళ్తున్నప్పుడు, నరకంలో పీడించబడుతున్న జీవుల అరుపులు, భయంకరమైన రకరకాల కేకలు మళ్లీ విన్నాడు.
పాపినాం క్వథ్యమానానామాక్రందమతిదారుణమ్ । శ్రుత్వా విస్మయవాన్విప్ర రాజాభూదతిదుఃఖితః
పాపులు ఉడికించబడుతూ వేసే భయంకరమైన అరుపులు విని, రాజు ఆశ్చర్యపోయి, చాలా బాధపడ్డాడు, ఓ బ్రాహ్మణా!
ప్రోవాచ దూతాః కిమయమాక్రందో దారుణః శ్రుతః । పునర్న శ్రూయతే తన్మే కారణం వక్తుమర్హథ
రాజు దూతలను అడిగాడు: 'ఈ భయంకరమైన అరుపులు ఏమిటి? ఇవి మళ్లీ వినిపించకపోవడానికి కారణం ఏమిటో చెప్పండి.'
దూతా ఊచు- జంతవస్త్యక్తమర్యాదాః పాపాస్త్వాచారవర్జితాః । నిరయేషు చ ఘోరేషు తామిస్రాదిషు పాతితాః
దూతలు చెప్పారు— కొన్ని జీవులు నియమాలు పాటించకుండా, సద్బుద్ధి లేకుండా పాపాలు చేసి, భయంకరమైన తామిస్రాది నరకాల్లో పడిపోయారు.
కృతపాతకినస్త్వత్ర ప్రాణత్యాగాదనంతరమ్ । యామ్యం పంథానమాశ్రిత్య దుఃఖమశ్నంతి దారుణమ్
ఇక్కడ పాపాలు చేసినవారు, శరీరం విడిచిన తర్వాత, యముని మార్గాన్ని అనుసరించి, భయంకరమైన బాధలు అనుభవిస్తారు.
యమస్య పురుషైర్ఘోరైః కృష్యమాణా ఇతస్తతః । అంధకారే నిపతితా భక్ష్యంతే హ్యతిదారుణైః
యముని భయంకరమైన దూతలు వీరిని ఇక్కడ అక్కడ లాక్కెళ్తూ, చీకటిలో పడేసి, భయంకరమైన ప్రాణులు వీరిని తినేస్తుంటారు.
శ్వభిః శృగాలైః క్రవ్యాదైః కాకకంకబకాదిభిః । అగ్నితుండైర్వృకవ్యాఘ్రైర్భుజగైర్వృశ్చికాదిభిః
కుక్కలు, నక్కలు, మాంసాహార జంతువులు, కాకులు, గద్దలు మొదలైనవి, అగ్ని వంటి నోరు ఉన్న నక్కలు, పులులు, పాములు, చెడుపురుగులు ఇలా ఎన్నో రకాల క్రూర జంతువుల చేత బాధపడతారు.
అగ్నినా దాహ్యమానాశ్చ తుద్యమానాశ్చ కంటకైః । క్రకచైః పాట్యమానాశ్చ పీడ్యమానాశ్చ తృష్ణయా
వారు అగ్నిలో కాలిపోతారు, ముల్లులతో గుచ్చబడతారు, రంపాలతో చీలిపోతారు, దాహంతో తిప్పలు పడతారు.
క్షుధయా బాధ్యమానాశ్చ ఘోరైర్వ్యాధిగణైస్తథా । పూయశోణితగంధేన మూర్ఛ్యమానాః పదేపదే
ఆకలితో, భయంకరమైన వ్యాధులతో బాధపడతారు. పుయ్యం, రక్తం వాసనతో మళ్లీ మళ్లీ మూర్చిపోతుంటారు.
క్వాథ్యంతే చ క్వచిత్తైలైస్తాడ్యన్తే ముశలైః క్వచిత్ । ఆయసీషు ప్రపచ్యంతే శిలాసు క్వచిదేవ చ
కొన్ని చోట్ల నూనెలో మరిగించబడతారు, మరికొన్ని చోట్ల గొడ్డలులతో కొట్టబడతారు, ఇనుప పాత్రల్లో ఉడికించబడతారు, మరికొన్ని చోట్ల రాళ్లమీద వేయబడతారు.
క్వచిద్వాంతమథాశ్నంతి క్వచిత్పూయమసృక్క్వచిత్ । క్వచిద్విష్ఠాం క్వచిన్మాంసం పూతిగంధిషు దారుణమ్
ఎప్పుడో వాంతి తింటారు, ఎప్పుడో పుయ్యం, రక్తం తింటారు, ఎప్పుడో మలాన్ని, మరికొన్ని సార్లు పాడైన మాంసాన్ని తింటారు—అవి దుర్గంధంగా ఉంటాయి.
కృమిభిర్భక్ష్యమాణాశ్చ వహ్నితుండైః క్వచిత్క్వచిత్ । కేశశోణితమాంసాసృగ్వసాస్థినికరేషు చ
పురుగులు తినిపోతుంటాయి, ఎక్కడో అగ్ని వంటి నోరు ఉన్న జంతువులు తినిపోతుంటాయి, జుట్టు, రక్తం, మాంసం, మజ్జ, ఎముకల మేడల్లో పడిపోతుంటారు.
అస్థితాః కుణపాః కీర్ణాః కృమిభిర్భక్షితాః స్ఫుటమ్ । కాకకంకమహాగృధ్రవదనైర్ధ్వంసితేషు చ
వారి శరీరాలు మృతదేహాలుగా మారి, పురుగులు స్పష్టంగా తినిపోతుంటాయి, కాకులు, గద్దలు, పెద్ద గద్దలు నోటిలో పడిపోతుంటారు.
శివదుర్గంధనీరంధ్ర సంఘట్టశతకోటిషు । కరపత్రశిలాపత్రతప్త నిస్తైలకేషు చ
దుర్వాసన గల చెత్త నీటితో నిండిన గుంతల్లో, ఎన్నో తాకిళ్ల మధ్య, కత్తిపళ్లెం, వేడినైన ఇనుప పలకలపై నూనె లేకుండా పడిపోతుంటారు.
లోహతైలవసాస్తంభ కూటశాల్మలసద్మసు । క్షురకంటకకీలోగ్ర జ్వాలాస్తంభవిభాతిషు
ఇనుప, నూనె, కొవ్వు తో చేసిన స్తంభాలపై, కూర్మి చెట్టు ఇళ్లలో, పదునైన కత్తులు, ముల్లు, గొడ్డెలు, మండుతున్న స్తంభాలపై పడిపోతుంటారు.
తప్తం వైతరణీపూయపూరితేషు పృథక్పృథక్ । అసిపత్రవనోత్కృత్త నరనారీస్తనేషు చ
వేడి వైతరణి నదిలో పుయ్యంతో నిండిన చోట్ల, వేరుగా, కత్తిపత్రి అడవిలో కోసిన పురుష మహిళల వక్షోజాలపై పడిపోతుంటారు.
ఘోరాంధకారగ్రహణదారుణేషు ముహుర్ముహుః । పాపచ్యమానాః క్రందంతో దారుణైర్వివిధైర్వధైః
భయంకరమైన, చీకటి, భయానక స్థలాల్లో, పాపులు మళ్లీ మళ్లీ వివిధ రకాల కఠిన శిక్షలతో కొట్టబడి అరుస్తుంటారు.
కంఠేషు బద్ధపాశాశ్చ భుజగావేష్టితాః క్వచిత్ । పీడ్యమానాస్తథా యంత్రైః కృష్యమాణాశ్చ జానుభిః
కొన్ని సార్లు మెడకు కట్టిన గొలుసులతో, పాములు చుట్టుకుని, యంత్రాలతో బాధపడుతూ, మోకాళ్లతో లాగబడుతుంటారు.
భగ్నపృష్ఠశిరోగ్రీవాః స్తబ్ధకంఠాః సుదారుణాః । కూటాగారే భ్రామ్యమాణాః శరీరైర్యాతనాక్షమైః
వారి వెన్నెముకలు, తలలు, మెడలు విరిగిపోతాయి, గొంతు కఠినంగా మారుతుంది, ఇనుప గదుల్లో తిప్పబడుతూ, శరీరాలు బాధను భరించలేక పోతుంటాయి.
పీడ్యంతే పాపినో రాజన్క్రందమానా వికర్మిణః । సహితం విషయాస్వాదైః క్రందనం తైర్విధీయతే
పాపులు, రాజా, అరుస్తూ బాధపడతారు. వీరు దుర్మార్గులు, ఇంద్రియ సుఖాలతో పాటు వారి అరుపు వినిపిస్తుంది.
భుజ్యతే చ కృతం పూర్వమేతత్సర్వైశ్చ జంతుభిః । పరస్త్రీషు కృతః సంగః ప్రీతయే దుఃఖదో హి సః
ప్రతి జీవి గతంలో చేసిన పనిని అనుభవిస్తాడు. పరస్త్రీతో కలవడం, సుఖం కోసం చేసినా, చివరికి అది బాధనే ఇస్తుంది.
ముహూర్తవిషయాస్వాదో జాతోఽనేకాబ్దదుఃఖదః । వపుషస్తవ రాజేంద్ర ప్రాతఃస్నానస్య మాధవే
ఒక్క క్షణం ఇంద్రియ సుఖం అనుభవించినా, అనేక సంవత్సరాల బాధ కలుగుతుంది. రాజేంద్ర, నీ శరీరానికి వసంతంలో ఉదయం స్నానం
విధినా పావనస్యైతే ప్రాప్య స్పర్శం చ మారుతః । లబ్ధసౌఖ్యాః క్షణం జాతా మహసాప్యాయితాస్తవ
విధిగా పవిత్రమైన స్నానం చేసి, గాలి తాకినప్పుడు, కొంత సుఖం లభిస్తుంది, నీవు కాంతితో నిండిపోతావు.
ఆక్రందరహితాస్తేన జాతాస్తే నిరయే స్థితాః । నామాపి పుణ్యశీలానాం శ్రుతం సౌఖ్యాయ కీర్తితమ్
అందువల్ల నరకంలో ఉన్నవారు అరుపు లేకుండా ఉంటారు. ధర్మశీలుల పేరు వినిపించినా, అది సుఖానికి కారణమవుతుంది.