తయా నవీనయా వీరో భార్యయా సహితోఽనిశమ్ । యథాసుఖం స బుభుజే విషయాన్మనసః ప్రియాన్
ఆ కొత్త భార్యతో సువీరుడు రాత్రింబవళ్లు తనకు ఇష్టమైన విషయాలను ఆనందంగా అనుభవించేవాడు.
ధర్మాచారేణ పుణ్యాత్మా సత్యపుణ్యమతిః సదా । సత్యయామితయా సత్యా సుమత్యారాధితో బభౌ
ధర్మాన్ని పాటిస్తూ, ఎప్పుడూ సత్యమయమైన పవిత్రమైన మనస్సుతో జీవించేవాడు. సత్యయామిత అనే సద్గుణాలున్న భార్య అతన్ని గౌరవించి, సువీరుడు కీర్తిని పొందాడు.
నిరస్తా తేన సా చిత్రా విచిత్రా వరవర్ణినీ । స్వైరిణీ గుణసంసర్గధర్మవిద్వేషిణీ తతః
ఆయన ఆమెను తిరస్కరించగా, ఆ అద్భుతమైన, అందమైన, మంచి వర్ణం కలిగిన ఆ యువతి, స్వేచ్ఛగా ప్రవర్తిస్తూ, మంచితనాన్ని, సత్సంగతిని ద్వేషించేవారిగా మారింది.
భ్రమతే జారసంయుక్తా ముక్తాచారా గతత్రపా । సా పాపరతసంయుక్తా రక్తా దూతీ వికర్మణి
ఆమె ప్రియులతో కలిసి, ఎటువంటి సంకోచం లేకుండా స్వేచ్ఛగా తిరుగుతూ, పాపకార్యాల్లో మునిగిపోయి, దూతతో మమకారం పెంచుకుని, చెడు పనుల వైపు ఆకర్షితురాలైందీ.
కుశలా కుట్టినీకర్మ కలాసు త్వన్యయోషితామ్ । గృహభంగమసౌ చక్రే వక్రేణ మనసా హితా
ఇతర స్త్రీల కళల్లో, మద్యస్త్రీ పనుల్లో నైపుణ్యం కలిగి, తన స్వార్థం కోసం వక్రమనస్సుతో కుటుంబాలను చెడగొట్టేది.
సాధ్వీం నారీం సమాహూయ పాపవాక్యైశ్చ నోదయేత్ । నర్మలోభకథాకేలి ప్రత్యయోత్పత్తిహేతుభిః
ఒక మంచి స్త్రీని పిలిపించి, పాపపదాలతో, వినోదకథలు, లోభకథలు, ఆటలతో నమ్మకం కలిగించేలా ప్రేరేపించేది.
మనాంసి చాలయేత్పాపా పురుషాణాం చ యోషితామ్ । సాధూనాం సా స్త్రియో భవ్యాః పరేభ్యః ప్రతిపాదయేత్
ఆ పాపాత్మ స్త్రీ, పురుషులూ స్త్రీలూ అందరిలోనూ మనస్సు కలకలం చేయగా, మంచి, గొప్ప స్త్రీలను ఇతరులకు అప్పగించేది.
కారయత్యేవ కపటం ధర్మగ్రామవివర్జనమ్ । ఏవం వర్షశతం భుక్త్వా పశ్చాద్వేశ్యావిధిస్థితా
ఎల్లప్పుడూ మోసాన్ని ఆచరించి, ధర్మమార్గాన్ని వదిలేసి, వంద సంవత్సరాలు ఆనందించి, చివరకు వేశ్యగా మిగిలిపోయింది.
కాలేన నిధనం ప్రాప్తా సతతం పాపనిశ్చయా । జాతా తవ గృహే పుత్రీ దివ్యాదేవీతి సా సుతా
కాలక్రమంలో, ఎప్పుడూ పాపంలో నిశ్చయమై, మరణాన్ని పొందింది; ఆ తరువాత, నీ ఇంట్లో పుట్టి, దివ్యాదేవి అనే పేరుతో నీ కుమార్తెగా జన్మించింది.
సుందరీ రూపసంపన్నా పురా దృష్టేన నోదితా । నారద ఉవాచ-। ఇతి తస్య వచః శ్రుత్వా దివోదాసోఽతివిస్మితః । ఉవాచ రాజా మధురం జాతూకర్ణం మునిం వచః
ఆమె అందంగా, రూపసంపన్నురాలిగా పూర్వజన్మ జ్ఞాపకం లేకుండా ఉండింది. నారదుడు ఇలా చెప్పగా, దివోదాసుడు ఆశ్చర్యపోయి, రాజు మధురంగా జాతూకర్ణ మునికి ఇలా అన్నాడు.
దివోదాస ఉవాచ-। యదీదృశీ సా దురితప్రచారా సదా దురాచారరతా ప్రయాతా । కథం మమశ్రీపతిదైవతస్య మహాకులీనస్య సుతానురూపా
దివోదాసుడు అన్నాడు: ఆమె ఎప్పుడూ పాపకార్యాల్లో, చెడు ప్రవర్తనలో మునిగిపోయినవారైతే, నేను శ్రీపతి, మహాకులంలో పుట్టినవాడిని, దేవతలను ఆరాధించే వాడిని, అలాంటి నాకు ఆమె కుమార్తెగా ఎలా తగినదిగా మారింది?
సుదుర్ల్లభం రాజకులే విశాలే లేభే చ సా శ్రీమతిజన్మధన్యమ్ । పుణ్యేన కేనాపి మునే పవిత్రే చిత్రా విచిత్రేణ చ కర్మకర్త్రీ
ఆమె రాజవంశంలో అంత గొప్ప, అరుదైన జన్మను ఎలా పొందింది? మునివర్యా, ఆ అద్భుతమైన, విచిత్రమైన కార్యాలు చేసిన ఆమెకు ఏ పుణ్యఫలం వల్ల ఈ పవిత్రమైన ఫలితం దక్కింది?
నారద ఉవాచ-। ఇతి తస్య వచః శ్రుత్వా భూమిపస్య మునిస్తతః । కిఞ్చిద్విహస్య తు ప్రాజ్ఞో వచః సూనృతమబ్రవీత్
నారదుడు అన్నాడు: రాజు మాటలు విని, ఆ ముని కొంత నవ్వుతూ, నిజమైన మాటలు చెప్పాడు.
జాతూకర్ణ ఉవాచ-। చిత్రా విచిత్రసురతైరథ వంచయంతీ ప్రచ్ఛన్నకాముకవిటాన్ధనధీవిహీనాన్ । వేశ్యా బభూవ విషపానమితశ్చరిత్వా కాలేన నాగనగరే మహతి ప్రసిద్ధే
జాతూకర్ణుడు అన్నాడు: చిత్రా, విచిత్రమైన ప్రేమకళలతో, దాచిన ప్రియులు, ధనములేని, జ్ఞానం లేని వారిని మోసం చేస్తూ, వేశ్యగా మారింది. ఆ తరువాత, నాగనగరం అనే పెద్ద పట్టణంలో ప్రసిద్ధురాలైంది.
కోఽపి తత్ర సమాయాతః సాయం విప్రః సమార్దితః । అర్దమానో విశుద్ధాత్మా నగరే నాగసంజ్ఞకే
అక్కడ ఒక సాయంత్రం, బాధతో ఉన్న, పవిత్ర హృదయమున్న ఒక బ్రాహ్మణుడు నాగనగరం అనే పట్టణానికి వచ్చాడు.
అపశ్యన్నపరం స్థానం మూఢశ్చిత్రాగృహం యయౌ । తయా సంమోహితోఽత్యర్థం వేశ్యయా దృష్టియోగతః
ఇంకెక్కడికీ వెళ్ళలేక, అయోమయంగా, చిత్రా ఇంటికి వెళ్లాడు. అక్కడ ఆ వేశ్య తన చూపులతో అతన్ని బాగా ఆకర్షించింది.
పాదసంవాహనస్నానతాంబూలాసనభోజనైః । విలాసైస్తోషితః సోఽపి ఖేదహీనోఽభవత్తదా
పాదసేవ, స్నానం, తాంబూలం, ఆసనం, భోజనం, వినోదాలతో ఆమె అతన్ని సంతృప్తిపరిచింది. అప్పటికి అతనికి అలసట పోయింది.
తతో విచిత్రైః సురతోపచారైరదృష్టబుద్ధ్యైవ తయా స విప్రః । సంసేవితోఽయం రజనీమశేషామవాహయద్భావవిశేషలుబ్ధః
తర్వాత, వివిధ ప్రేమకళలతో, తెలియని మనసున్న ఆ బ్రాహ్మణుడిని ఆమె సేవించింది. ఆమె ప్రేమకు ఆకర్షితుడై, ఆ రాత్రంతా అతను అక్కడే గడిపాడు.
ప్రాతః ప్రయాణాభిముఖః కథంచిదువాచ చిత్రామనురక్తచిత్తః । సంతోషితః స్వైశ్చరితైః స్వకృత్యైర్వచస్తయాచైకధియా తదానీమ్
ఉదయం, ప్రయాణానికి సిద్ధమై, చిత్రాపై మనసు మక్కువతో, తన చర్యలతో సంతృప్తిగా, ఆమెను ఒకే మనసుతో ఇలా అడిగాడు.
బ్రాహ్మణ ఉవాచ-। కార్యః ప్రత్యుపకారస్తే తోషితేన మయా ప్రియే । స్వదృఢం చ నిజం దుఃఖం కథయామ్యవిశేషతః
బ్రాహ్మణుడు అన్నాడు: ప్రియమైనవాడా, నీవు నన్ను సంతోషపరిచినందుకు, నీకు ప్రతిఫలం ఇవ్వాలి. నా బాధను పూర్తిగా, నిస్సందేహంగా చెబుతాను.
పురా కథాం హి వదతాం విప్రాణాం నర్మదాతటే । శుభం యత్సర్వపాపఘ్నం తదాకర్ణయ సాదరమ్
ఒకప్పుడు నర్మదా నది తీరంలో బ్రాహ్మణులు కథలు చెబుతుండగా, అన్ని పాపాలను తొలగించే ఆ మంగళకరమైన కథను నీవు శ్రద్ధగా విను.
యో దినత్రయమపి ప్రయత్నతః స్నాతి మేషఉపయాది భాస్కరే । భాస్కరేఽనుదిత ఏవ మాధవే మాసి సోఽఘనిచయైర్విముచ్యతే
ఎవరైనా మేషరాశిలో భాస్కరుడు ప్రవేశించినప్పుడు, మాధవ మాసంలో, సూర్యోదయానికి ముందే, మూడు రోజులు శ్రద్ధతో స్నానం చేస్తే, వారు పాపాల భారాల నుండి విముక్తి పొందుతారు.
సంపూర్ణమపి వైశాఖే యో బహిః స్నానమాచరేత్ । విధినా మాధవం దేవమర్చయేత్సోపి పాపహా
వైశాఖ మాసమంతా బయట స్నానం చేసి, విధిగా మాధవుని పూజించినవాడు కూడా పాపాలను పోగొట్టుకుంటాడు.
పుణ్యతీర్థే విశేషేణ స్నానదానక్రియాదిభిః । మహాపాపైర్విముచ్యేత మానవో మాసి మాధవే
పుణ్యక్షేత్రాలలో ముఖ్యంగా స్నానం, దానం, ఇతర కర్మలు చేయడం ద్వారా మాధవ మాసంలో మనిషి మహాపాపాల నుండి విముక్తి పొందగలడు.
తావన్మహాపాపచయః శరీరే శరీరిణస్తిష్ఠతి నిర్విశంకః । యావన్ముదా చోషసి మేషరాశిముపాగతే మజ్జతి నో దినేశే
మేషరాశిలో సూర్యుడు ప్రవేశించినప్పుడు ఆనందంగా స్నానం చేయకపోతే, ఆవరకు మహాపాపాలు మన శరీరంలో నిస్సందేహంగా నిలిచి ఉంటాయి.
ఏవమాకర్ణితస్తేషాం విప్రాణాం వదతాం మయా । అనేకదురితాంభోధి తరణే పోత ఉత్తమః
అలా బ్రాహ్మణులు మాట్లాడుతుండగా నేను వినిపించాను. అప్పుడే అనేక దురితాల సముద్రాన్ని దాటడానికి ఉత్తమమైన నౌకను పొందాను.
అదూరే శివదేహా చ వర్తతేఽసౌ సరిద్వరా । తత్ర స్నాతుం గమిష్యేఽహం తదాఘౌఘవధాయ చ
దూరంగా కాకుండా, అక్కడే శివుని స్వరూపమైన ఆ పవిత్ర నది ఉంది. నేను అక్కడికి స్నానం చేయడానికి, పాపాల ప్రవాహాన్ని తొలగించడానికి వెళ్తాను.
యది తే రోచతే కాంతే విరక్తం వామనో భవేత్ । తన్మయా త్వం సమాగచ్ఛ వైశాఖస్నానహేతవే
ప్రియమైనవాడా! నీకు ఇష్టమైతే లేదా విరక్తి కలిగినవాడివైతే, నాతో కలిసి వైశాఖ మాసంలో స్నానం చేయడానికి రా.
అనిత్యం జీవితమిదం యౌవనం చాతిసుందరమ్ । హేతుర్నరకవాసస్య దుర్వారశ్చ స నో భవేత్
ఈ జీవితం శాశ్వతం కాదు. యవ్వనం ఎంత అందమైనదైనా, అది నరకవాసానికి కారణమవుతుంది. మనకు అదాన్ని అదుపు చేయడం చాలా కష్టం.
ఆరాధితస్త్వయాహం చ పాతితో దురితార్ణవే । మహతామపి యత్సత్యం దుష్టస్థితశరీరిణామ్
నువ్వు నన్ను పూజించినా, నేను దురితాల సముద్రంలో పడిపోయాను. ఇది ఎంత గొప్పవారైనా, చెడు స్థితిలో ఉన్నప్పుడు జరుగుతుంది.