వివాహః క్రియతామస్యా ఇత్యూచుస్తే ద్విజోత్తమాః । దివోదాసశ్చ ధర్మాత్మా బ్రాహ్మణైస్తు ప్రణోదితః
'ఈమెకు వివాహం జరగాలి' అని ఉత్తమ బ్రాహ్మణులు అన్నారు. ధర్మాన్ని పాటించే దివోదాసుడు బ్రాహ్మణుల ప్రేరణతో ముందుకు వచ్చాడు.
వివాహార్థం మహారాజ మానసం కృతవాన్నృప । పునర్దత్తా ప్రదానేన దివ్యాదేవీ నృపోత్తమ
వివాహం కోసం మహారాజు మనసులో నిర్ణయం చేసుకున్నాడు. దివ్యాదేవిని మళ్లీ పెళ్లి చేసి ఇచ్చాడు, ఓ ఉత్తమ రాజా.
పుష్పసేనాయ పుణ్యాయ తస్మై రాజ్ఞే మహాత్మనే । మృత్యుధర్మం గతో రాజా వివాహసమయేఽపి సః
పుణ్యశీలుడైన మహాత్ముడు పుష్పసేనుడికి ఆమెను ఇచ్చాడు. ఆమె మొదటి భర్త వివాహ సమయంలోనే మరణించాడు.
యదా యదా మహాభాగో దివ్యాదేవ్యాశ్చ భూపతిః । కరోతి స పితోద్యోగం వివాహస్యాతిదుఃఖితః
ఎప్పుడెప్పుడు దివ్యాదేవి తండ్రైన మహారాజు ఆమె వివాహానికి ప్రయత్నించేవాడో, అప్పుడల్లా అతడు చాలా బాధపడేవాడు.
భర్తాపి మ్రియతే కాలే ప్రాప్తలగ్నస్తదా తదా । ఏకవింశతిభర్తారః కాలేకాలే మృతాస్తతః
ఆమె భర్త కూడా తన సమయానికి మరణించాడు. ఇలా ఒక్కొక్కరుగా ఇరవై ఒకరు భర్తలు మరణించారు.
తతో రాజా మహాదుఃఖీ సంజాతః ఖ్యాతవిక్రమః । సమాలోక్య తమాహూయ మంత్రిభిః సహ నిశ్చలః
అప్పుడా పరాక్రమశాలి రాజు తీవ్రమైన దుఃఖంలో మునిగిపోయాడు. ఈ విషయం గమనించి, తన మంత్రులను పిలిపించి, రాజు స్థిరంగా ఉన్నాడు.
స్వయంవరే మహాబుద్ధిం చకార పృథివీపతిః । అథ తేన సమాహూతా రాజానో వివిధా నృపాః
అతని గొప్ప జ్ఞానంతో భూమిపతి స్వయంవరాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు. ఆహ్వానానికి అనుగుణంగా అనేకమంది రాజులు, నరపతులు అక్కడికి చేరుకున్నారు.
స్వయంవరార్థం వై తస్యా బహవో ధర్మతత్పరాః । తస్యాస్తు రూపసంక్షుబ్ధా మృత్యునా ప్రేషితా నృపాః
ఆమె స్వయంవరానికి ధర్మాన్ని పాటించే అనేకమంది రాజులు వచ్చారు. కానీ ఆమె అందాన్ని చూసి మోహించి, మరణదేవుడు పంపినట్లు వారు—
సంగ్రామం చక్రిరే మూఢా మృతాస్తేఽథ పరస్పరమ్ । ఏవం తేషాం క్షయో జాతః క్షత్త్రియాణాం నరేశ్వర
మూర్ఖులుగా పరస్పరం యుద్ధం చేసి, అందులోనే మరణించారు. ఇలా, ఓ నరేశ్వరా, ఆ క్షత్రియులందరికీ నాశనం సంభవించింది.
దివ్యాదేవీ చ దుఃఖార్తా రురోద కరుణం తతః । బాలామాలోక్య తాం రాజా రుదంతీం చాతిదుఃఖితామ్
దివ్యదేవి తీవ్రమైన దుఃఖంతో హృదయవిదారకంగా ఏడ్చింది. ఆ చిన్నదాన్ని ఏడుస్తూ, మిక్కిలి బాధతో ఉన్నదాన్ని చూసి రాజు—
పురోధసం చ ధర్మజ్ఞం జ్ఞానవంతం తపస్వినమ్ । జాతూకర్ణం ప్రణమ్యాదౌ వినయాన్వితకంధరః
వినయంతో తలవంచి, ముందుగా జ్ఞానవంతుడైన, తపస్సులో నిష్ణాతుడైన, ధర్మాన్ని తెలిసిన పురోహితుడు జాతూకర్ణుని నమస్కరించాడు.
దివోదాస ఉవాచ-। కథయస్వ ప్రసాదేన కిమేతస్యాహి పాతకమ్ । దివ్యాదేవ్యాస్తు మే పుత్ర్యా యదేతచ్చేష్టితం కృతమ్
దివోదాసుడు ఇలా అన్నాడు— 'మీ దయతో చెప్పండి, ఈ అమ్మాయికి ఏదైనా తప్పు ఉందా? నా కుమార్తె దివ్యదేవి ఏ పని చేసింది?'
జాతూకర్ణ ఉవాచ-। తస్యాస్తు చేష్టితం వీర దివ్యాదేవ్యా వదామ్యహమ్ । పూర్వజన్మకృతం సర్వం తన్మే నిగదతః శృణు
జాతూకర్ణుడు ఇలా అన్నాడు— 'ఓ వీరా! దివ్యదేవి చేసిన కార్యాలను నేను చెబుతాను. ఆమె గతజన్మలో చేసిన వాటిని నేను వివరంగా చెబుతాను, వినండి.'
ఆస్తే వారాణసీ పుణ్యా నగరీ పాపనాశినీ । తస్యామాస్తే మహాప్రాజ్ఞః సువీరో నామ నామతః
పాపాలను నశింపజేసే పవిత్రమైన వారాణసి అనే నగరం ఉంది. ఆ నగరంలో సువీరుడు అనే మహాజ్ఞాని నివసించేవాడు.
వైశ్యజాత్యాం సముత్పన్నో ధనధాన్యసమాకులః । తస్య భార్యా మహాప్రాజ్ఞ చిత్రానామ సువిస్మృతా
ఆయన వైశ్యకులంలో జన్మించి, ధనం ధాన్యాలతో సమృద్ధిగా ఉండేవాడు. అతని భార్య మహాజ్ఞానంతో ప్రసిద్ధురాలైన చిత్రా అనే ఆమె.
కులాచారం పరిత్యజ్య దురాచారేణ వర్తతే । న మన్యతే హి భర్తారం రౌద్రకృత్యే చ వర్తతే
ఆమె కుటుంబ ఆచారాలను వదిలిపెట్టి, చెడ్డ మార్గంలో నడిచింది. భర్తను గౌరవించకుండా, క్రూరమైన పనులు చేసేది.
పుణ్యకార్యవిహీనా తు పాపం చరతి దుర్మతిః । భర్తారం భర్త్సతే నిత్యం స్వైరిణీ కలహప్రియా
పుణ్యకార్యాలు చేయకుండా, చెడు ఆలోచనలతో పాపాలు చేసేది. భర్తను ఎప్పుడూ దుర్భాషలాడుతూ, స్వేచ్ఛగా తిరుగుతూ, కలహానికి ఆసక్తిగా ఉండేది.
నిత్యం పరగృహే వాస నిరతా భ్రమతేఽధికమ్ । పరచ్ఛిద్రం సమాపశ్యేద్దుష్టాభూతేషు సర్వదా
ఎప్పుడూ పరగృహాల్లో ఉండి, ఎక్కువగా తిరుగుతూ ఉండేది. చెడ్డ స్వభావంతో, ఎప్పుడూ ఇతరుల లోపాలను వెతికేది.
సాధునిందారతా పాపా బహుహాస్యకరీ సదా । కుసంగతిరతా వాచా దురాచారజనప్రియా
పాపాత్మురాలు, మంచి వారిని నిందించడంలో ఆనందపడేది. ఎప్పుడూ ఎక్కువగా నవ్వుతూ, చెడ్డవారి సాంగత్యాన్ని ఇష్టపడేది. దుర్వర్తన గలవారిని మాటలతో సంతోషపెట్టేది.
ధూర్తాధర్మజనద్వేషకరీ చానృతభాషిణీ । విజ్ఞాయైవం సువీరోఽస్యా ఉపయేమే తతోఽపరామ్
దుర్మార్గులను ద్వేషించి, అబద్ధాలు చెప్పేది. ఇలాంటి స్వభావంతో ఉండగా, సువీరుడు మరో భార్యను చేసుకున్నాడు.
తయా నవీనయా వీరో భార్యయా సహితోఽనిశమ్ । యథాసుఖం స బుభుజే విషయాన్మనసః ప్రియాన్
ఆ కొత్త భార్యతో సువీరుడు రాత్రింబవళ్లు తనకు ఇష్టమైన విషయాలను ఆనందంగా అనుభవించేవాడు.
ధర్మాచారేణ పుణ్యాత్మా సత్యపుణ్యమతిః సదా । సత్యయామితయా సత్యా సుమత్యారాధితో బభౌ
ధర్మాన్ని పాటిస్తూ, ఎప్పుడూ సత్యమయమైన పవిత్రమైన మనస్సుతో జీవించేవాడు. సత్యయామిత అనే సద్గుణాలున్న భార్య అతన్ని గౌరవించి, సువీరుడు కీర్తిని పొందాడు.
నిరస్తా తేన సా చిత్రా విచిత్రా వరవర్ణినీ । స్వైరిణీ గుణసంసర్గధర్మవిద్వేషిణీ తతః
ఆయన ఆమెను తిరస్కరించగా, ఆ అద్భుతమైన, అందమైన, మంచి వర్ణం కలిగిన ఆ యువతి, స్వేచ్ఛగా ప్రవర్తిస్తూ, మంచితనాన్ని, సత్సంగతిని ద్వేషించేవారిగా మారింది.
భ్రమతే జారసంయుక్తా ముక్తాచారా గతత్రపా । సా పాపరతసంయుక్తా రక్తా దూతీ వికర్మణి
ఆమె ప్రియులతో కలిసి, ఎటువంటి సంకోచం లేకుండా స్వేచ్ఛగా తిరుగుతూ, పాపకార్యాల్లో మునిగిపోయి, దూతతో మమకారం పెంచుకుని, చెడు పనుల వైపు ఆకర్షితురాలైందీ.
కుశలా కుట్టినీకర్మ కలాసు త్వన్యయోషితామ్ । గృహభంగమసౌ చక్రే వక్రేణ మనసా హితా
ఇతర స్త్రీల కళల్లో, మద్యస్త్రీ పనుల్లో నైపుణ్యం కలిగి, తన స్వార్థం కోసం వక్రమనస్సుతో కుటుంబాలను చెడగొట్టేది.
సాధ్వీం నారీం సమాహూయ పాపవాక్యైశ్చ నోదయేత్ । నర్మలోభకథాకేలి ప్రత్యయోత్పత్తిహేతుభిః
ఒక మంచి స్త్రీని పిలిపించి, పాపపదాలతో, వినోదకథలు, లోభకథలు, ఆటలతో నమ్మకం కలిగించేలా ప్రేరేపించేది.
మనాంసి చాలయేత్పాపా పురుషాణాం చ యోషితామ్ । సాధూనాం సా స్త్రియో భవ్యాః పరేభ్యః ప్రతిపాదయేత్
ఆ పాపాత్మ స్త్రీ, పురుషులూ స్త్రీలూ అందరిలోనూ మనస్సు కలకలం చేయగా, మంచి, గొప్ప స్త్రీలను ఇతరులకు అప్పగించేది.
కారయత్యేవ కపటం ధర్మగ్రామవివర్జనమ్ । ఏవం వర్షశతం భుక్త్వా పశ్చాద్వేశ్యావిధిస్థితా
ఎల్లప్పుడూ మోసాన్ని ఆచరించి, ధర్మమార్గాన్ని వదిలేసి, వంద సంవత్సరాలు ఆనందించి, చివరకు వేశ్యగా మిగిలిపోయింది.
కాలేన నిధనం ప్రాప్తా సతతం పాపనిశ్చయా । జాతా తవ గృహే పుత్రీ దివ్యాదేవీతి సా సుతా
కాలక్రమంలో, ఎప్పుడూ పాపంలో నిశ్చయమై, మరణాన్ని పొందింది; ఆ తరువాత, నీ ఇంట్లో పుట్టి, దివ్యాదేవి అనే పేరుతో నీ కుమార్తెగా జన్మించింది.
సుందరీ రూపసంపన్నా పురా దృష్టేన నోదితా । నారద ఉవాచ-। ఇతి తస్య వచః శ్రుత్వా దివోదాసోఽతివిస్మితః । ఉవాచ రాజా మధురం జాతూకర్ణం మునిం వచః
ఆమె అందంగా, రూపసంపన్నురాలిగా పూర్వజన్మ జ్ఞాపకం లేకుండా ఉండింది. నారదుడు ఇలా చెప్పగా, దివోదాసుడు ఆశ్చర్యపోయి, రాజు మధురంగా జాతూకర్ణ మునికి ఇలా అన్నాడు.