ద్రష్టుం కాంతముఖాంభోజం చకోరీవ నిశాకరమ్ । తాంబూలచర్వితం తస్య తత్రత్యాభిర్నివేదితమ్
తన ప్రియుడి ముఖాన్ని చూడాలని, చకోరపక్షి చంద్రుడిని తాకినట్లు, ఆమె ఆశతో ఉన్నప్పుడు, అక్కడ ఉన్న స్త్రీలు అతను నమిలిన తాంబూలాన్ని ఆమెకు అందించారు.
తాంబూలాన్యపి చాశ్నాతి విభజంతీ ప్రియాలిషు । కృష్ణోఽపి తాసాం శుశ్రూషుః స్వచ్ఛందం భాషితం మిథః
ఆమె కూడా ఆ తాంబూలాన్ని తన స్నేహితులతో పంచుకుంటూ తింటుంది. కృష్ణుడు కూడా వారందరికీ సేవ చేయాలని ఉత్సాహంగా, స్వేచ్ఛగా వారితో మాటలు కలిపాడు.
ప్రాప్తనిద్ర ఇవాభాతి వినిద్రోఽపి పటావృతః । తాశ్చ క్ష్వేలీ క్షణం కృత్వా కుతశ్చిదనుమానతః
కృష్ణుడు మేల్కొని ఉండి, పైగా వస్త్రంతో కప్పబడి ఉన్నా, నిద్రలో ఉన్నట్లు కనిపించాడు. ఆ స్త్రీలు కొద్దిసేపు నవ్వుతూ, ఏదో ఊహించుకుంటూ చూశారు.
విదశ్య రసనాం దద్భిః పశ్యంత్యోఽన్యోన్యమాననమ్ । విలీనా ఇవ లజ్జాబ్ధౌ క్షణమూచుర్న కించన
వారు తమ దంతాలతో నాలుకను కొరుకుతూ, ఒకరినొకరు చూసుకుంటారు. ఆ సిగ్గు సముద్రంలో లీనమై, కొంతసేపు ఎవరూ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
క్షణాదేవ తతో వస్త్రం దూరీకృత్య తదంగతః । సాధునిద్రాం గతోఽసీతి హాసయంత్యో హసంతి చ
తర్వాత ఒక్కసారిగా అతని మీద ఉన్న వస్త్రాన్ని తీసేసి, 'ఇతడు లోతైన నిద్రలోకి వెళ్లిపోయాడు!' అని నవ్వుతూ, అతనిని కూడా నవ్వించారు.
ఏవం తైర్వివిధైర్హాస్యై రమమాణౌ గణైః సహ । అనుభూయ క్షణం నిద్రా సుఖం చ మునిసత్తమ
ఇలా, ఆ గణాలతో కలసి అనేక రకాల హాస్యాలలో ఆనందిస్తూ, ఓ మునిశ్రేష్ఠా, కొంతసేపు నిద్ర సుఖాన్ని కూడా అనుభవించారు.
ఉపవిశ్యాసనే దివ్యే సగణౌ విస్తృతే ముదా । పణీకృత్య మిథోహార చుంబాశ్లేషపరిచ్ఛదాన్
అందమైన ఆసనంపై తన మిత్రులతో ఆనందంగా కూర్చొని, పరస్పరం దొంగతనం, ముద్దు, ఆలింగనం, అలంకరణలు వంటి వాటిని పందెం పెట్టుకుంటారు.
అక్షై ర్విక్రీడతః ప్రేమ్ణా నర్మాలాపపురస్సరమ్ । పరాజితోఽపి ప్రియయా జితోహమితి వై బ్రువన్
ప్రేమతో, నవ్వుల మధ్య, పాశాల ఆట ఆడుతూ, తన ప్రియురాలి చేత ఓడిపోయినా, 'నేనే గెలిచాను' అని కృష్ణుడు అంటాడు.
హారాదిగ్రహణే తస్యాః ప్రవృత్తస్తాడ్యతే తయా । తయైవం తాడితః కృష్ణః కరేణాస్య సరోరుహే
ఆమె హారం లాంటి అలంకరణలు తీసేందుకు ప్రయత్నిస్తే, ఆమె అతనిని తడుతుంది. అలా ఆమె చేతిలోని పద్మపుష్పం వంటి చేతితో కృష్ణుడు తడబడతాడు.
విషణ్ణమానసో భూత్వా గంతుం ప్రకురుతే మతిమ్ । జితోఽస్మి చేత్త్వయా దేవి గృహ్యతాం యత్పణీకృతమ్
మనసు బాధతో, వెళ్లిపోవాలని నిర్ణయించి, 'నీ చేత నేను ఓడిపోయాను, దేవీ! పందెంలో పెట్టినది తీసుకో' అని అంటాడు.
చుంబనాది మయా దత్తమిత్యుక్త్వా సా తథాచరేత్ । కౌటిల్యం తద్భ్రువోర్ద్రష్టుం శ్రోతుం తద్భర్త్సనం వచః
'నేను నీకు ముద్దు ఇచ్చాను' అని చెప్పి, ఆమె అలాగే చేస్తుంది. ఆమె భ్రూలీలను చూడాలని, ఆమె మాటల్లోని కోపాన్ని వినాలని కోరుకుంటాడు.
తతః సారీశుకానాం చ శ్రుత్వా వాగాహవం మిథః । నిర్గచ్ఛతస్తతః స్థానాద్గంతుకామౌ గృహం ప్రతి
అప్పుడప్పుడు సారికలు, శుకపక్షులు పరస్పరం వాదిస్తున్న శబ్దాన్ని విని, అక్కడినుంచి వెళ్లడానికి సిద్ధమవుతారు. ఇద్దరికీ ఇంటికి వెళ్లాలనే కోరిక కలుగుతుంది.
కృష్ణః కాంతామనుజ్ఞాప్య గవామభిముఖం వ్రజేత్ । సా తు సూర్యగృహం గచ్ఛేత్సఖీమండలసంయుతా
కృష్ణుడు తన ప్రియురాలికి అనుమతి తీసుకుని, ఆవుల వైపు వెళ్తాడు. ఆమె మాత్రం తన స్నేహితుల వలయంతో కలిసి సూర్యుని ఇంటికి వెళ్తుంది.
కియద్దూరం తతో గత్వా పరావృత్య హరిం పునః । విప్రవేషం సమాస్థాయ యాతి సూర్యగృహం ప్రతి
అక్కడినుంచి కొంతదూరం వెళ్లి, మళ్లీ హరిని చూసి, బ్రాహ్మణ వేషం ధరించి, సూర్యుని ఇంటివైపు సాగుతుంది.
సూర్యం ప్రపూజయేత్తత్ర ప్రార్థితస్తత్సఖీజనైః । తదైవ కల్పితైర్వేదైః పరిహాసవిగర్భితైః
అక్కడ ఆమె స్నేహితుల కోరికపై సూర్యుని పూజిస్తుంది. అప్పుడే కల్పిత వేదమంత్రాలతో, సరదా మాటలతో ఆ పూజను చేస్తుంది.
తతస్తా జ్ఞాపితం కాంతం పరిజ్ఞాయ విచక్షణాః । ఆనందసాగరే మగ్నా న విదుః స్వం న చాపరమ్
తమ ప్రియుడు బయటపడ్డాడని గ్రహించిన those తెలివైన స్త్రీలు, ఆనందసాగరంలో మునిగి, తమను తామూ, ఇతరులను కూడా మర్చిపోతారు.
విహారైర్వివిధైరేవం సార్ద్ధయామద్వయం మునే । నీత్వా గృహం వ్రజేయుస్తాః స చ కృష్ణో గవాం వ్రజేత్
ఇలా, ఓ మునీశ్వరా, రాత్రి అర్ధభాగాన్ని వివిధ వినోదాలతో గడిపి, వారు ఇంటికి వెళ్తారు. కృష్ణుడు ఆవులవైపు వెళ్తాడు.
సంగమ్య స్వసఖీన్కృష్ణో గృహీత్వా గాః సమంతతః । ఆగచ్ఛతి వ్రజం హర్షాన్నాదయన్మురలద్యం మునే
కృష్ణుడు తన మిత్రులను కలుసుకుని, ఆవులను చుట్టూ సమీకరిస్తూ, ఆనందంగా మురళీని ఊదుతూ వ్రజకు చేరుకుంటాడు, ఓ మునీశ్వరా.
తతో నందాదయః సర్వే శ్రుత్వా వేణురవం హరేః । గోధూలిపటలవ్యాప్తం దృష్ట్వా చాపి నభస్తలమ్
అప్పుడు నందుడు మొదలైన వారు అందరూ హరివేణువు మధురంగా ఊదుతున్న శబ్దాన్ని విని, ఆకాశమంతా సాయంత్రపు దుమ్ముతో కప్పబడినదాన్ని చూశారు.
విసృజ్య సర్వకర్మాణి స్త్రియో బాలాదయోఽపి చ । కృష్ణస్యాభిముఖం యాంతి తద్దర్శనసముత్సుకాః
అందరూ తమ పనులన్నీ వదిలేసి, అక్కడి మహిళలు, పిల్లలు కూడా కృష్ణుణ్ని చూడాలని ఆత్రుతతో ఆయనవైపు పరుగెత్తారు.
రాజమార్గే వ్రజద్వారి యత్ర సర్వే వ్రజౌకసః । కృష్ణోఽపి తాన్సమాగమ్య యథావదనుపూర్వశః
వ్రజ గ్రామానికి ప్రవేశద్వారమైన రాజమార్గంలో వ్రజవాసులందరూ చేరిన చోట, కృష్ణుడు కూడా వారందరిని సరిగ్గా ఆచారానికి అనుగుణంగా కలిసాడు.
దర్శనస్పర్శనైర్వాచా స్మితపూర్వావలోకనైః । గోపవృద్ధాన్నమస్కారైః కాయికైర్వాచికైరపి
అతడు చూపులతో, ముద్దుగా తాకుతూ, మధురమైన మాటలతో, చిరునవ్వుతో, గోపవృద్ధులకు శరీరంతో, మాటలతో నమస్కరించి, గౌరవంగా పలికాడు.
అష్టాంగపాతైః పితరౌ రోహిణీమపి నారద । నేత్రాంతసూచితేనైవ వినయేన ప్రియాం తథా
తండ్రి తల్లిదండ్రులకు, రోహిణీదేవికి అష్టాంగప్రణామం చేసి, తన ప్రియమైనవారిని కన్నుల కొసవెంట వినయంగా చూసి నమస్కరించాడు.
ఏవం తైస్తద్యథాయోగ్యం వ్రజౌకోభిః ప్రపూజితః । గవాలయే తథా గాశ్చ సంప్రవేశ్య సమంతతః
ఇలా వ్రజవాసులు యథావిధిగా గౌరవించిన తర్వాత, కృష్ణుడు అన్ని వైపుల నుంచి ఆవులను గోవుల గదిలోకి నడిపించాడు.
పితృభ్యామర్థితో యాతి భ్రాత్రా సహ నిజాలయమ్ । స్నాత్వా పీత్వా తత్ర కించిద్భుక్త్వా మాత్రానుమోదితః
తల్లిదండ్రులు పిలిచినప్పుడు, తన అన్నతో కలిసి ఇంటికి వెళ్ళి, అక్కడ స్నానం చేసి, తాగి, కొంత తిని, తల్లి సంతోషించేటట్లు చేశాడు.
గవాలయం పునర్యాతి దోగ్ధుకామో గవాం పయః । తాశ్చ దుగ్ధ్వా దోహయిత్వా పాయయిత్వా చ కాశ్చన
ఆ తరువాత కృష్ణుడు మళ్లీ గోవుల గదికి వెళ్ళి, ఆవుల పాలను దోయాలని ఆశించి, కొన్ని ఆవులను దోయించి, కొన్ని పాలిచ్చాడు.
పిత్రా సార్ద్ధం గృహం యాతి తత్ర భావశతానుగః । తత్ర పిత్రా పితృవ్యైశ్చ తత్పుత్రైశ్చ బలేన చ
తండ్రితో కలిసి ఇంటికి వెళ్ళి, అనేక భావాలతో అక్కడ ఉన్నాడు. అక్కడ తండ్రితో, తమ్ముళ్లతో, బలరాముడితో కలిసి ఉన్నాడు.
భునక్తి వివిధాన్నాని చర్వ్యచోష్యాదికాని చ । తన్మతిః ప్రార్థనాత్పూర్వం రాధికా చ తదైవ హ
అక్కడ వివిధ రకాల తినుబండారాలు, నమిలే, మింగే పదార్థాలు అన్నీ తిన్నాడు. వారి కోరిక మేరకు, ఆ సమయంలో రాధికా కూడా
ప్రస్థాపయేత్సఖీద్వారా పక్వాన్నాని తదాలయమ్ । శ్లాఘయంశ్చ హరిస్తాని భుక్త్వా పిత్రాదిభిః సహ
తన స్నేహితుల ద్వారా వండిన అన్నపానాలు కృష్ణుడి ఇంటికి పంపించింది. హరిదేవుడు వాటిని పొగడ్తలతో తండ్రి మొదలైనవారితో కలిసి ఆస్వాదించాడు.
సభాగృహం వ్రజేత్తైశ్చ జుష్టం బందిజనాదిభిః । పక్వాన్నాని గృహీత్వా యాః సఖ్యస్తత్ర పురాగతాః
తర్వాత బంధువులు మొదలైనవారు నిండిన సభా గృహానికి వెళ్ళాడు. ముందే వచ్చిన స్నేహితులు అక్కడ వండిన పదార్థాలను తీసుకున్నారు.