మిథః పాణీ సమాలంబ్య కామబాణవశం గతౌ । రిరంసూవిశతఃకుఞ్జంస్ఖలద్వాఙ్మనసౌపథి
ఒకరికి ఒకరు చేతులు పట్టుకుని, ప్రేమబాణాల ప్రభావంతో, కలయికకు ఆశతో, మాటలు, మనస్సు తడబడుతూ, ఒక కుఞ్జంలోకి ప్రవేశిస్తారు.
క్రీడతశ్చ తతస్తత్ర కరిణీయూథపౌ యథా । సఖ్యోఽపి మధుభిర్మత్తా నిద్రయాపీడితేక్షణాః
అక్కడ వారు ఏనుగు జంటల వలె కలిసి ఆటలు ఆడుతారు. వారి స్నేహితులు కూడా తేనె మత్తులో, నిద్రతో కళ్ళు బరువుగా ఉంటారు.
అభితో మంజుకుంజేషు సర్వా ఏవాపి శిశ్యిరే । పృథగేకేన వపుషా కృష్ణోఽపి యుగపద్విభుః
అందరూ ఆ చక్కని కుఞ్జాలలో దగ్గరగా విశ్రాంతి తీసుకుంటారు. కృష్ణుడు ఒక్కరే అయినా, ప్రతి ఒక్కరికీ వేర్వేరు రూపంలో కనిపిస్తాడు.
సర్వాసాం సంనిధిం గచ్ఛేత్ప్రియయా ప్రేరితో ముహుః । రమయిత్వా చ తాః సర్వాః కరిణీర్గజరాడివ
తన ప్రియురాలి ప్రేరణతో, ఆయన ప్రతి ఒక్కరిదగ్గరకు తిరిగి తిరిగి వెళ్తాడు. వారందరినీ ఏనుగు రాజు తన గుంపును సంతోషపెట్టినట్టు ఆనందింపజేస్తాడు.
ప్రియయా చ తథా తాభిః క్రీడార్థం చ సరో వ్రజేత్ । జలసేకైర్మిథస్తత్ర క్రీడతః సగణౌ తతః
తన ప్రియురాలు, ఇతరులతో కలిసి, ఆ సరస్సు వద్ద ఆటల కోసం వెళ్తాడు. అక్కడ వారందరూ తమ గుంపులతో కలిసి నీటిలో చల్లుకుంటూ ఆటలు ఆడుతారు.
వాసః స్రక్చందనైర్దివ్యైర్భూషణైరపి భూషితౌ । తత్రైవ సరసస్తీరే దివ్యరత్నమయే గృహే
వస్త్రాలు, హారాలు, చందనం, దివ్యమైన ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, వారు అక్కడే సరస్సు ఒడ్డున, మణిమయమైన దివ్య గృహంలో ఉంటారు.
ప్రాగేవ ఫలమూలాని కల్పితాని మయా మునే । హరిస్తు ప్రథమం భుక్త్వా కాంతయా పరివేష్టితః
ఓ మునీశ్వరా! నేను ముందే పండ్లు, కందులు సిద్ధం చేశాను. హరి తన ప్రియురాలితో చుట్టుముట్టబడి, ముందుగా భోజనం చేస్తాడు.
ద్విత్రాభిః సేవితో గచ్ఛేచ్ఛయ్యాం పుష్పవినిర్మితామ్ । తాంబూలైర్వ్యజనైస్తత్ర పాదసంవాహనాదిభిః
రెండు మూడు మంది సేవకులతో కలిసి, పుష్పాలతో చేసిన నీడలోకి వెళ్తాడు. అక్కడ తాంబూలం, వాయిద్యాలు, పాదసేవ మొదలైన సేవలు అందుకుంటాడు.
సేవ్యమానో హసంస్తాభిర్మోదతే ప్రేయసీం స్మరన్ । రాధికాపి హరౌ సుప్తే సగణా ముదితాంతరా
అతను వారి సేవను పొందుతూ, నవ్వుతూ, తన ప్రియురాలిని గుర్తు చేసుకుంటూ ఆనందిస్తాడు. హరి నిద్రలో ఉన్నప్పుడు రాధికా కూడా తన స్నేహితులతో ఆనందంగా ఉంటుంది.
అపి తత్ర గతప్రాణా తదుచ్ఛిష్టం భునక్తి చ । కించిదేవ తతో భుక్త్వా వ్రజేచ్ఛయ్యానికేతనమ్
అక్కడ కూడా, ప్రాణం పోయినట్టైనా, ఆమె హరి తిన్న మిగతా అన్నాన్ని తింటుంది. కొద్దిగా తినగానే, తన నీడగదికి వెళ్తుంది.
ద్రష్టుం కాంతముఖాంభోజం చకోరీవ నిశాకరమ్ । తాంబూలచర్వితం తస్య తత్రత్యాభిర్నివేదితమ్
తన ప్రియుడి ముఖాన్ని చూడాలని, చకోరపక్షి చంద్రుడిని తాకినట్లు, ఆమె ఆశతో ఉన్నప్పుడు, అక్కడ ఉన్న స్త్రీలు అతను నమిలిన తాంబూలాన్ని ఆమెకు అందించారు.
తాంబూలాన్యపి చాశ్నాతి విభజంతీ ప్రియాలిషు । కృష్ణోఽపి తాసాం శుశ్రూషుః స్వచ్ఛందం భాషితం మిథః
ఆమె కూడా ఆ తాంబూలాన్ని తన స్నేహితులతో పంచుకుంటూ తింటుంది. కృష్ణుడు కూడా వారందరికీ సేవ చేయాలని ఉత్సాహంగా, స్వేచ్ఛగా వారితో మాటలు కలిపాడు.
ప్రాప్తనిద్ర ఇవాభాతి వినిద్రోఽపి పటావృతః । తాశ్చ క్ష్వేలీ క్షణం కృత్వా కుతశ్చిదనుమానతః
కృష్ణుడు మేల్కొని ఉండి, పైగా వస్త్రంతో కప్పబడి ఉన్నా, నిద్రలో ఉన్నట్లు కనిపించాడు. ఆ స్త్రీలు కొద్దిసేపు నవ్వుతూ, ఏదో ఊహించుకుంటూ చూశారు.
విదశ్య రసనాం దద్భిః పశ్యంత్యోఽన్యోన్యమాననమ్ । విలీనా ఇవ లజ్జాబ్ధౌ క్షణమూచుర్న కించన
వారు తమ దంతాలతో నాలుకను కొరుకుతూ, ఒకరినొకరు చూసుకుంటారు. ఆ సిగ్గు సముద్రంలో లీనమై, కొంతసేపు ఎవరూ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
క్షణాదేవ తతో వస్త్రం దూరీకృత్య తదంగతః । సాధునిద్రాం గతోఽసీతి హాసయంత్యో హసంతి చ
తర్వాత ఒక్కసారిగా అతని మీద ఉన్న వస్త్రాన్ని తీసేసి, 'ఇతడు లోతైన నిద్రలోకి వెళ్లిపోయాడు!' అని నవ్వుతూ, అతనిని కూడా నవ్వించారు.
ఏవం తైర్వివిధైర్హాస్యై రమమాణౌ గణైః సహ । అనుభూయ క్షణం నిద్రా సుఖం చ మునిసత్తమ
ఇలా, ఆ గణాలతో కలసి అనేక రకాల హాస్యాలలో ఆనందిస్తూ, ఓ మునిశ్రేష్ఠా, కొంతసేపు నిద్ర సుఖాన్ని కూడా అనుభవించారు.
ఉపవిశ్యాసనే దివ్యే సగణౌ విస్తృతే ముదా । పణీకృత్య మిథోహార చుంబాశ్లేషపరిచ్ఛదాన్
అందమైన ఆసనంపై తన మిత్రులతో ఆనందంగా కూర్చొని, పరస్పరం దొంగతనం, ముద్దు, ఆలింగనం, అలంకరణలు వంటి వాటిని పందెం పెట్టుకుంటారు.
అక్షై ర్విక్రీడతః ప్రేమ్ణా నర్మాలాపపురస్సరమ్ । పరాజితోఽపి ప్రియయా జితోహమితి వై బ్రువన్
ప్రేమతో, నవ్వుల మధ్య, పాశాల ఆట ఆడుతూ, తన ప్రియురాలి చేత ఓడిపోయినా, 'నేనే గెలిచాను' అని కృష్ణుడు అంటాడు.
హారాదిగ్రహణే తస్యాః ప్రవృత్తస్తాడ్యతే తయా । తయైవం తాడితః కృష్ణః కరేణాస్య సరోరుహే
ఆమె హారం లాంటి అలంకరణలు తీసేందుకు ప్రయత్నిస్తే, ఆమె అతనిని తడుతుంది. అలా ఆమె చేతిలోని పద్మపుష్పం వంటి చేతితో కృష్ణుడు తడబడతాడు.
విషణ్ణమానసో భూత్వా గంతుం ప్రకురుతే మతిమ్ । జితోఽస్మి చేత్త్వయా దేవి గృహ్యతాం యత్పణీకృతమ్
మనసు బాధతో, వెళ్లిపోవాలని నిర్ణయించి, 'నీ చేత నేను ఓడిపోయాను, దేవీ! పందెంలో పెట్టినది తీసుకో' అని అంటాడు.
చుంబనాది మయా దత్తమిత్యుక్త్వా సా తథాచరేత్ । కౌటిల్యం తద్భ్రువోర్ద్రష్టుం శ్రోతుం తద్భర్త్సనం వచః
'నేను నీకు ముద్దు ఇచ్చాను' అని చెప్పి, ఆమె అలాగే చేస్తుంది. ఆమె భ్రూలీలను చూడాలని, ఆమె మాటల్లోని కోపాన్ని వినాలని కోరుకుంటాడు.
తతః సారీశుకానాం చ శ్రుత్వా వాగాహవం మిథః । నిర్గచ్ఛతస్తతః స్థానాద్గంతుకామౌ గృహం ప్రతి
అప్పుడప్పుడు సారికలు, శుకపక్షులు పరస్పరం వాదిస్తున్న శబ్దాన్ని విని, అక్కడినుంచి వెళ్లడానికి సిద్ధమవుతారు. ఇద్దరికీ ఇంటికి వెళ్లాలనే కోరిక కలుగుతుంది.
కృష్ణః కాంతామనుజ్ఞాప్య గవామభిముఖం వ్రజేత్ । సా తు సూర్యగృహం గచ్ఛేత్సఖీమండలసంయుతా
కృష్ణుడు తన ప్రియురాలికి అనుమతి తీసుకుని, ఆవుల వైపు వెళ్తాడు. ఆమె మాత్రం తన స్నేహితుల వలయంతో కలిసి సూర్యుని ఇంటికి వెళ్తుంది.
కియద్దూరం తతో గత్వా పరావృత్య హరిం పునః । విప్రవేషం సమాస్థాయ యాతి సూర్యగృహం ప్రతి
అక్కడినుంచి కొంతదూరం వెళ్లి, మళ్లీ హరిని చూసి, బ్రాహ్మణ వేషం ధరించి, సూర్యుని ఇంటివైపు సాగుతుంది.
సూర్యం ప్రపూజయేత్తత్ర ప్రార్థితస్తత్సఖీజనైః । తదైవ కల్పితైర్వేదైః పరిహాసవిగర్భితైః
అక్కడ ఆమె స్నేహితుల కోరికపై సూర్యుని పూజిస్తుంది. అప్పుడే కల్పిత వేదమంత్రాలతో, సరదా మాటలతో ఆ పూజను చేస్తుంది.
తతస్తా జ్ఞాపితం కాంతం పరిజ్ఞాయ విచక్షణాః । ఆనందసాగరే మగ్నా న విదుః స్వం న చాపరమ్
తమ ప్రియుడు బయటపడ్డాడని గ్రహించిన those తెలివైన స్త్రీలు, ఆనందసాగరంలో మునిగి, తమను తామూ, ఇతరులను కూడా మర్చిపోతారు.
విహారైర్వివిధైరేవం సార్ద్ధయామద్వయం మునే । నీత్వా గృహం వ్రజేయుస్తాః స చ కృష్ణో గవాం వ్రజేత్
ఇలా, ఓ మునీశ్వరా, రాత్రి అర్ధభాగాన్ని వివిధ వినోదాలతో గడిపి, వారు ఇంటికి వెళ్తారు. కృష్ణుడు ఆవులవైపు వెళ్తాడు.
సంగమ్య స్వసఖీన్కృష్ణో గృహీత్వా గాః సమంతతః । ఆగచ్ఛతి వ్రజం హర్షాన్నాదయన్మురలద్యం మునే
కృష్ణుడు తన మిత్రులను కలుసుకుని, ఆవులను చుట్టూ సమీకరిస్తూ, ఆనందంగా మురళీని ఊదుతూ వ్రజకు చేరుకుంటాడు, ఓ మునీశ్వరా.
తతో నందాదయః సర్వే శ్రుత్వా వేణురవం హరేః । గోధూలిపటలవ్యాప్తం దృష్ట్వా చాపి నభస్తలమ్
అప్పుడు నందుడు మొదలైన వారు అందరూ హరివేణువు మధురంగా ఊదుతున్న శబ్దాన్ని విని, ఆకాశమంతా సాయంత్రపు దుమ్ముతో కప్పబడినదాన్ని చూశారు.
విసృజ్య సర్వకర్మాణి స్త్రియో బాలాదయోఽపి చ । కృష్ణస్యాభిముఖం యాంతి తద్దర్శనసముత్సుకాః
అందరూ తమ పనులన్నీ వదిలేసి, అక్కడి మహిళలు, పిల్లలు కూడా కృష్ణుణ్ని చూడాలని ఆత్రుతతో ఆయనవైపు పరుగెత్తారు.