ప్రాతశ్చ బోధితో మాత్రా తల్పాదుత్థాయ సత్వరః । కృత్వా కృష్ణో దంతకాష్ఠం బలదేవసమన్వితః
ఉదయం, తల్లి లేపగా, కృష్ణుడు త్వరగా మంచం నుండి లేచి, బలరాముడితో కలిసి దంతకష్టాన్ని ఉపయోగించి పళ్ళు తోముకుంటాడు.
మాత్రానుమోదితో యాతి గోశాలాం సఖిభిర్వృతః । రాధాపి బోధితా విప్ర వయస్యాభిః స్వతల్పతః
తల్లి అనుమతితో, స్నేహితులతో కలిసి గోశాలకు వెళ్తాడు. బ్రాహ్మణా! రాధ కూడా తన సఖులు లేపగా, తన మంచం నుండి లేచి నిలబడుతుంది.
ఉత్థాయ దంతకాష్ఠాది కృత్వాభ్యంగం సమాచరేత్ । స్నానవేదీం తతో గత్వా స్నాపితా సా నిజాలిభిః
లేచి, పళ్ళు తోముకుని, అభ్యంగనం చేస్తుంది. ఆ తరువాత స్నాన స్థలానికి వెళ్లి, తన స్నేహితుల చేత స్నానం చేయించుకుంటుంది.
భూషాగృహే వ్రజేత్తత్ర వయస్యా భూషయంత్యపి । భూషణైర్వివిధైర్దివ్యైర్గంధమాల్యానులేపనైః
ఆమె అలంకార గదికి వెళ్లి, అక్కడ సఖులు వివిధ రకాల దివ్య అలంకారాలు, పరిమళభరితమైన పుష్పమాలలు, లేపనాలతో అలంకరిస్తారు.
తతః సఖీజనైస్తస్యాః శ్వశ్రూం సంప్రార్థ్య యత్నతః । కర్తుమాహూయతేస్వన్నం ససఖీ సా యశోదయా
ఆమె స్నేహితుల అభ్యర్థనతో, ఎంతో శ్రద్ధగా తన అత్తను పిలిచి, స్నేహితులతో పాటు యశోదతో కలిసి ఆహారం తయారు చేయమని ఆహ్వానించబడింది.
నారద ఉవాచ- కథమాహూయతే దేవి పాకార్థం తు యశోదయా । సతీషు పాకకర్త్రీషు రోహిణీప్రముఖాస్వపి
నారదుడు ఇలా అడిగాడు— దేవీ, రోహిణి మొదలైన మంచి వంటచేయగల సతీస్త్రియులు ఉన్నా, యశోద ఎందుకు వంట చేయమని ఆమెను పిలుస్తుంది?
వృందోవాచ- పూర్వం దుర్వాససా దత్తో వరస్తస్యై మహామునే । ఇతి కాత్యాయనీ వక్త్రాచ్ఛ్రుతమాసీన్మయా పురా
వృందా ఇలా చెప్పింది— మహర్షీ, పూర్వంలో దుర్వాసుడు ఆమెకు వరమిచ్చాడని, నేను కాట్యాయనీ మాటల ద్వారా ఒకసారి విన్నాను.
త్వయా యత్పచ్యతే దేవి తదన్నం మదనుగ్రహాత్ । మిష్టం స్యాదమృతస్పర్ద్ధి భోక్తురాయుష్కరం తథా
దేవీ, నీవు వండిన ఆహారం నా అనుగ్రహంతో అమృతంతో సమానంగా రుచిగా ఉండి, తినేవారికి దీర్ఘాయువు కలిగిస్తుంది.
ఇత్యాహ్వయతి తాం నిత్యం యశోదా పుత్రవత్సలా । ఆయుష్మాన్మే భవేత్పుత్రః స్వాదులోభాత్తథా సతీ
అందుకే తన కుమారుడు దీర్ఘాయువు పొందాలని, అలాగే రుచికరమైన వంటకాలు తినాలని ఆశతో, యశోదా ప్రతిరోజూ ఆమెను పిలుస్తూ ఉంటుంది.
శ్రుత్వానుమోదితా హృష్టా సాపి నందాలయం వ్రజేత్ । ససఖీప్రకరా తత్ర గత్వా పాకం కరోతి చ
అది విని, ఆమె ఆనందంగా అంగీకరించి, స్నేహితుల సమూహంతో నందుని ఇంటికి వెళ్లి, అక్కడ వంట చేస్తుంది.
కృష్ణోఽపి దుగ్ధ్వా గాః కాశ్చిద్దోహయిత్వా జనైః పరాః । ఆగచ్ఛతి పితుర్వాక్యాత్స్వగృహం సఖిభిర్వృతః
కృష్ణుడు కూడా కొంతమంది ఆవులను తానే పాలించగా, మరికొన్ని జనులతో పాలింపజేసి, తండ్రి ఆజ్ఞతో స్నేహితులతో కలిసి ఇంటికి వస్తాడు.
అభ్యంగమర్దనం కృత్వా దాసైః సంస్నాపితో ముదా । ధౌతవస్త్రధరః స్రగ్వీ చందనాక్తకలేవరః
దాసులతో సంతోషంగా మర్దన, స్నానం చేయించించుకుని, శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించి, పుష్పమాల వేసుకుని, శరీరానికి గంధం పూసుకుంటాడు.
ద్విఫాలబద్ధచికురైర్గ్రీవా భాలోపరిస్ఫురన్ । చంద్రాకారస్ఫురద్భాలతిలకాలకరంజితః
రెండు జడలుగా కట్టిన జుట్టుతో, మెడపై, నుదిటిపై ప్రకాశిస్తూ, చంద్రాకార తిలకం మెరిసేలా, నల్లని వాలువెన్నెలతో అలంకరించబడి ఉంటాడు.
కంకణాంగదకేయూర రత్నముద్రా లసత్కరః । ముక్తాహారస్ఫురద్వక్షా మకరాకృతికుండలః
కంకణాలు, వంకీలు, కేయూరాలు, రత్నముద్రలు చేతుల్లో మెరిసిపోతూ, ముత్యాల హారం ఛాతిపై మెరిసి, మకరాకార కుండలాలు ధరించి ఉంటాడు.
ముహురాకారితో మాత్రా ప్రవిశేద్భోజనాలయమ్ । అవలంబ్య కరం సఖ్యుర్బలదేవమనువ్రతః
తల్లి పునఃపునః పిలవగానే, బాలదేవుని చేయి పట్టుకుని, అతని వెంట నమ్మకంగా భోజనశాలలోకి ప్రవేశిస్తాడు.
భుంక్తేఽథ వివిధాన్నాని భ్రాత్రా చ సఖిభిర్వృతః । హాసయన్వివిధైర్హాస్యైః సఖీంస్తైర్హసతి స్వయమ్
తమ్ముడు, స్నేహితులతో చుట్టూ ఉండగా,色色 ఆహారాలు తింటూ, అనేక హాస్యాలతో వారిని నవ్విస్తూ, తానే కూడా నవ్వుతాడు.
ఇత్థం భుక్త్వా తథాచమ్య దివ్యఖట్వోపరి క్షణమ్ । విశ్రమ్య సేవకైర్దత్తం తాంబూలం విభజన్నదన్
అలా భోజనం చేసి, చేతులు కడిగి, దివ్యమైన మంచంపై కొంతసేపు విశ్రాంతి తీసుకుని, సేవకులు ఇచ్చిన తాంబూలాన్ని పంచుకుంటూ ఆనందంగా తింటాడు.
గోపవేషధరః కృష్ణో ధేనువృందపురస్సరః । వ్రజవాసిజనైః ప్రీత్యా సర్వైరనుగతః పథి
గోపవేషంలో కృష్ణుడు, ఆవుల మందను ముందుగా తీసుకుని, వ్రజవాసులు అందరూ ప్రేమతో అతని వెంట నడుస్తారు.
పితరం మాతరం నత్వా నేత్రాంతే నాపితం గణమ్ । యథాయోగ్యం తథా చాన్యాన్వినివర్త్య వనం వ్రజేత్
తండ్రి, తల్లికి నమస్కరించి, ద్వారంలో నాయీబ్రాహ్మణుడు మరియు అతని వర్గానికి కూడా వందనం చేసి, అవసరమైనవారికి వీడ్కోలు చెప్పి అడవికి వెళ్తాడు.
వనం ప్రవిశ్య సఖిభిః క్రీడయిత్వా క్షణం తతః । విహారైర్వివిధైస్తత్ర వనే విక్రీడతే ముదా
అడవిలోకి వెళ్లి, స్నేహితులతో కొంతసేపు ఆటలు ఆడి, అక్కడ色色 వినోదాలతో ఆనందంగా విహరిస్తాడు.
వంచయిత్వా తతః సర్వాన్ద్విత్రైః ప్రియసఖైర్వృతః । సంకేతకం వ్రజేద్ధర్షాత్ప్రియాసందర్శనోత్సుకః
అందరినీ మోసం చేసి, ఇద్దరు ముగ్గురు ప్రియ స్నేహితులతో కలిసి, ప్రియురాలిని చూడాలని ఉత్సాహంతో, నిశ్చయించిన స్థలానికి ధైర్యంగా వెళ్తాడు.
సాపి కృష్ణం వనం యాతం దృష్ట్వా స్వం గృహమాగతా । సూర్యాదిపూజావ్యాజేన కుసుమాహృతయే తథా
కృష్ణుడు అడవికి వెళ్లినట్టు చూసి, ఆమె కూడా తన ఇంటికి తిరిగి వచ్చి, సూర్యాది దేవతల పూజను నిమిత్తంగా, పువ్వులు తెచ్చేందుకు బయలుదేరుతుంది.
వంచయిత్వా గురూన్యాతి ప్రియసంగేచ్ఛయా వనమ్ । ఇత్థం తౌ బహుయత్నేన మిలిత్వా కాననే తతః
తల్లిదండ్రులను మోసం చేసి, ప్రియమైన వ్యక్తిని కలవాలనే కోరికతో అడవిలోకి వెళ్తాడు. అలా ఇద్దరూ ఎంతో శ్రమపడి, ఆ అడవిలో కలుసుకుంటారు.
విహారైర్వివిధైస్తత్ర దినం విక్రీడతో ముదా । దోలాయాం చ సమారూఢౌ సఖిభిర్దోలితౌ క్వచిత్
అక్కడ వారు రకరకాల ఆటల్లో ఆనందంగా రోజు గడుపుతారు. అప్పుడప్పుడు ఇద్దరూ స్నేహితులు ఊపిరించే ఊయలపై కూర్చుంటారు.
క్వాపి వేణుం కరస్రస్తం ప్రియయాపహ్నుతం హరిః । అన్వేషయన్నుపాలబ్ధో విప్రలబ్ధప్రియాగణైః
ఎక్కడో ఒక చోట హరి చేతిలో నుంచి వదిలిపడిన వేణువును అతని ప్రియురాలు దాచిపెడుతుంది. హరి దాన్ని వెతుకుతుంటే, ఆమె స్నేహితులు అతన్ని ఆటపట్టిస్తారు.
హసితైర్బహుధా తాభిర్హాసితస్తత్ర తిష్ఠతి । వసంతవాయునా జుష్టం వనఖణ్డం ముదా క్వచిత్
ఆమెలు అనేక విధాలుగా నవ్వుతూ హరిని అక్కడ నిలబెట్టిస్తారు. ఎక్కడైనా వసంతవాయువు వీసే సుందరమైన అడవి ప్రాంతంలో ఆయన ఆనందంగా ఉంటాడు.
ప్రవిశ్య చందనాంభోభిః కుంకుమాదిజలైరపి । నిషించతో యంత్రముక్తైస్తత్పంకైర్లింపతో మిథః
అందులోకి వెళ్లి, వారు ఒకరికి ఒకరు చందనపు నీళ్లు, కుంకుమ కలిపిన ద్రవాలు పోసుకుంటారు. ఆ సుగంధ ద్రవ్యాలను ఒకరిపై ఒకరు పూస్తారు.
సఖ్యోఽప్యేవం నిషించంతి తాశ్చ తౌ సించతః పునః । వసంతవాయుజుష్టేషు వనఖండేషు సర్వతః
అలాగే స్నేహితులు కూడా వారిపై నీళ్లు చల్లుతారు. మళ్లీ ఆ ఇద్దరూ ఒకరిపై ఒకరు చల్లుకుంటారు. వసంతవాయువు వీసే అడవి ప్రాంతాల్లో అంతటా ఇది జరుగుతుంది.
తత్తత్కాలోచితైర్నానావిహారైః సగణౌ ద్విజ । శ్రాంతౌ క్వచిద్వృక్షమూలమాసాద్య మునిసత్తమ
ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా! వారు తమ స్నేహితులతో కలిసి, ఆ సమయానికి అనుగుణంగా రకరకాల ఆటలు ఆడుతారు. కొన్నిసార్లు అలసిపోయి, ఒక చెట్టు కింద చేరుకుంటారు.
ఉపవిశ్యాసనే దివ్యే మధుపానం ప్రచక్రతుః । తతో మధుమదోన్మత్తౌ నిద్రయా మీలితేక్షణౌ
దివ్యాసనంపై కూర్చొని, తేనె కలిపిన మద్యం సేవిస్తారు. ఆ మధుర మద్యం వల్ల మత్తులో, వారి కళ్ళు నిద్రతో మూసుకుపోతాయి.