సూత ఉవాచ- ఇత్యుక్తస్తం పరిక్రమ్య హృష్టో నత్వా పునః పునః । వృందాశ్రమం జగామాథ నారదో మునిసత్తమః
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు — ఇలా చెప్పిన తర్వాత, నారదుడు ఆనందంగా పలుమార్లు నమస్కరించి, వృందా ఆశ్రమానికి వెళ్లాడు.
వృందాపి నారదం దృష్ట్వా ప్రణమ్య చ పునఃపునః । ఉవాచ చ మునిశ్రేష్ఠ కథమత్రాగతిస్తవ
వృందా నారదుణ్ణి చూసి, మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరించి, 'మహామునీ! ఇక్కడికి రావడానికి కారణం ఏమిటి?' అని అడిగింది.
నారద ఉవాచ- త్వత్తో వేదితుమిచ్ఛామి నైత్యకం చరితం హరేః । తదాదితో మమ బ్రూహి యది యోగ్యోఽస్మి శోభనే
నారదుడు ఇలా అన్నాడు — వృందా! నీ నుండి హరికి సంబంధించిన రోజువారీ కార్యాలను తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను. నేను యోగ్యుడినైతే, దయచేసి మొదటి నుంచి చెప్పు.
వృందోవాచ- రహస్యమపివక్ష్యామి కృష్ణభక్తోసి నారద । న ప్రకాశ్యం త్వయాప్యేతద్గుహ్యాద్గుహ్యతరం మహత్
వృందా ఇలా చెప్పింది — నారదా! నీవు కృష్ణభక్తుడవు కాబట్టి, రహస్యమైన విషయాన్ని కూడా నీకు చెబుతాను. కానీ ఇది చాలా గొప్ప రహస్యం, నీవు కూడా ఇతరులకు చెప్పకూడదు.
మధ్యే వృందావనే రమ్యే పంచాశత్కుంజమండితే । కల్పవృక్షనికుంజే తు దివ్యరత్నమయే గృహే
అందమైన వృందావన మధ్యలో, యాభై కుఞ్జాలతో అలంకరించబడిన చోట, కల్పవృక్షాల మధ్య ఉన్న దివ్య రత్నాల మేడలో—
నిద్రితౌ తిష్ఠతస్తల్పే నిబిడాలింగితౌ మిథః । మదాజ్ఞాకారిభిః పశ్చాత్పక్షిభిర్బోధితావపి
వారు ఇద్దరూ మంచంపై దగ్గరగా ఆలింగనం చేసుకుని నిద్రపోతుంటారు. తరువాత నా ఆజ్ఞతో పక్షులు జాగృతం చేసినా కూడా—
గాఢాలింగనజానందమాప్తౌ తద్భంగకాతరౌ । న మనః కురుతస్తల్పాత్సముత్థాతుం మనాగపి
దగ్గరగా ఆలింగనం వల్ల కలిగిన ఆనందంలో మునిగి, అది భంగం అవుతుందేమోనని భయంతో, వారు మంచం నుండి లేవాలని మనసు పెట్టరు.
తతశ్చ సారికాసంఘైః శుకాద్యైః పరితో ముహుః । బోధితౌ వివిధైర్వాక్యైః స్వతల్పాదుదతిష్ఠతామ్
ఆ తరువాత, చుట్టూ ఉన్న శారికలు, గిల్లలు色色 మాటలతో మళ్లీ మళ్లీ లేపగా, వారు తమ మంచం నుండి లేచి నిలబడతారు.
ఉపవిష్టౌ తతో దృష్ట్వా సఖ్యస్తల్పే ముదాన్వితౌ । ప్రవిశ్య సేవాం కుర్వంతి తత్కాలే హ్యుచితాం తయోః
వారు ఆనందంగా మంచంపై కూర్చున్నట్టు చూసి, సఖులు లోపలికి వచ్చి, ఆ సమయంలో వారికి తగిన విధంగా సేవ చేస్తారు.
పునశ్చ సారికావాక్యైస్తావుత్థాయ స్వతల్పతః । గచ్ఛతః స్వస్వభవనం భీత్యుత్కంఠాకులౌ తతః
తర్వాత మళ్లీ శారికల మాటలతో వారు మంచం నుండి లేచి, భయంతో, ఆత్రుతతో తాము తాము తమ ఇళ్లకు వెళ్తారు.
ప్రాతశ్చ బోధితో మాత్రా తల్పాదుత్థాయ సత్వరః । కృత్వా కృష్ణో దంతకాష్ఠం బలదేవసమన్వితః
ఉదయం, తల్లి లేపగా, కృష్ణుడు త్వరగా మంచం నుండి లేచి, బలరాముడితో కలిసి దంతకష్టాన్ని ఉపయోగించి పళ్ళు తోముకుంటాడు.
మాత్రానుమోదితో యాతి గోశాలాం సఖిభిర్వృతః । రాధాపి బోధితా విప్ర వయస్యాభిః స్వతల్పతః
తల్లి అనుమతితో, స్నేహితులతో కలిసి గోశాలకు వెళ్తాడు. బ్రాహ్మణా! రాధ కూడా తన సఖులు లేపగా, తన మంచం నుండి లేచి నిలబడుతుంది.
ఉత్థాయ దంతకాష్ఠాది కృత్వాభ్యంగం సమాచరేత్ । స్నానవేదీం తతో గత్వా స్నాపితా సా నిజాలిభిః
లేచి, పళ్ళు తోముకుని, అభ్యంగనం చేస్తుంది. ఆ తరువాత స్నాన స్థలానికి వెళ్లి, తన స్నేహితుల చేత స్నానం చేయించుకుంటుంది.
భూషాగృహే వ్రజేత్తత్ర వయస్యా భూషయంత్యపి । భూషణైర్వివిధైర్దివ్యైర్గంధమాల్యానులేపనైః
ఆమె అలంకార గదికి వెళ్లి, అక్కడ సఖులు వివిధ రకాల దివ్య అలంకారాలు, పరిమళభరితమైన పుష్పమాలలు, లేపనాలతో అలంకరిస్తారు.
తతః సఖీజనైస్తస్యాః శ్వశ్రూం సంప్రార్థ్య యత్నతః । కర్తుమాహూయతేస్వన్నం ససఖీ సా యశోదయా
ఆమె స్నేహితుల అభ్యర్థనతో, ఎంతో శ్రద్ధగా తన అత్తను పిలిచి, స్నేహితులతో పాటు యశోదతో కలిసి ఆహారం తయారు చేయమని ఆహ్వానించబడింది.
నారద ఉవాచ- కథమాహూయతే దేవి పాకార్థం తు యశోదయా । సతీషు పాకకర్త్రీషు రోహిణీప్రముఖాస్వపి
నారదుడు ఇలా అడిగాడు— దేవీ, రోహిణి మొదలైన మంచి వంటచేయగల సతీస్త్రియులు ఉన్నా, యశోద ఎందుకు వంట చేయమని ఆమెను పిలుస్తుంది?
వృందోవాచ- పూర్వం దుర్వాససా దత్తో వరస్తస్యై మహామునే । ఇతి కాత్యాయనీ వక్త్రాచ్ఛ్రుతమాసీన్మయా పురా
వృందా ఇలా చెప్పింది— మహర్షీ, పూర్వంలో దుర్వాసుడు ఆమెకు వరమిచ్చాడని, నేను కాట్యాయనీ మాటల ద్వారా ఒకసారి విన్నాను.
త్వయా యత్పచ్యతే దేవి తదన్నం మదనుగ్రహాత్ । మిష్టం స్యాదమృతస్పర్ద్ధి భోక్తురాయుష్కరం తథా
దేవీ, నీవు వండిన ఆహారం నా అనుగ్రహంతో అమృతంతో సమానంగా రుచిగా ఉండి, తినేవారికి దీర్ఘాయువు కలిగిస్తుంది.
ఇత్యాహ్వయతి తాం నిత్యం యశోదా పుత్రవత్సలా । ఆయుష్మాన్మే భవేత్పుత్రః స్వాదులోభాత్తథా సతీ
అందుకే తన కుమారుడు దీర్ఘాయువు పొందాలని, అలాగే రుచికరమైన వంటకాలు తినాలని ఆశతో, యశోదా ప్రతిరోజూ ఆమెను పిలుస్తూ ఉంటుంది.
శ్రుత్వానుమోదితా హృష్టా సాపి నందాలయం వ్రజేత్ । ససఖీప్రకరా తత్ర గత్వా పాకం కరోతి చ
అది విని, ఆమె ఆనందంగా అంగీకరించి, స్నేహితుల సమూహంతో నందుని ఇంటికి వెళ్లి, అక్కడ వంట చేస్తుంది.
కృష్ణోఽపి దుగ్ధ్వా గాః కాశ్చిద్దోహయిత్వా జనైః పరాః । ఆగచ్ఛతి పితుర్వాక్యాత్స్వగృహం సఖిభిర్వృతః
కృష్ణుడు కూడా కొంతమంది ఆవులను తానే పాలించగా, మరికొన్ని జనులతో పాలింపజేసి, తండ్రి ఆజ్ఞతో స్నేహితులతో కలిసి ఇంటికి వస్తాడు.
అభ్యంగమర్దనం కృత్వా దాసైః సంస్నాపితో ముదా । ధౌతవస్త్రధరః స్రగ్వీ చందనాక్తకలేవరః
దాసులతో సంతోషంగా మర్దన, స్నానం చేయించించుకుని, శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించి, పుష్పమాల వేసుకుని, శరీరానికి గంధం పూసుకుంటాడు.
ద్విఫాలబద్ధచికురైర్గ్రీవా భాలోపరిస్ఫురన్ । చంద్రాకారస్ఫురద్భాలతిలకాలకరంజితః
రెండు జడలుగా కట్టిన జుట్టుతో, మెడపై, నుదిటిపై ప్రకాశిస్తూ, చంద్రాకార తిలకం మెరిసేలా, నల్లని వాలువెన్నెలతో అలంకరించబడి ఉంటాడు.
కంకణాంగదకేయూర రత్నముద్రా లసత్కరః । ముక్తాహారస్ఫురద్వక్షా మకరాకృతికుండలః
కంకణాలు, వంకీలు, కేయూరాలు, రత్నముద్రలు చేతుల్లో మెరిసిపోతూ, ముత్యాల హారం ఛాతిపై మెరిసి, మకరాకార కుండలాలు ధరించి ఉంటాడు.
ముహురాకారితో మాత్రా ప్రవిశేద్భోజనాలయమ్ । అవలంబ్య కరం సఖ్యుర్బలదేవమనువ్రతః
తల్లి పునఃపునః పిలవగానే, బాలదేవుని చేయి పట్టుకుని, అతని వెంట నమ్మకంగా భోజనశాలలోకి ప్రవేశిస్తాడు.
భుంక్తేఽథ వివిధాన్నాని భ్రాత్రా చ సఖిభిర్వృతః । హాసయన్వివిధైర్హాస్యైః సఖీంస్తైర్హసతి స్వయమ్
తమ్ముడు, స్నేహితులతో చుట్టూ ఉండగా,色色 ఆహారాలు తింటూ, అనేక హాస్యాలతో వారిని నవ్విస్తూ, తానే కూడా నవ్వుతాడు.
ఇత్థం భుక్త్వా తథాచమ్య దివ్యఖట్వోపరి క్షణమ్ । విశ్రమ్య సేవకైర్దత్తం తాంబూలం విభజన్నదన్
అలా భోజనం చేసి, చేతులు కడిగి, దివ్యమైన మంచంపై కొంతసేపు విశ్రాంతి తీసుకుని, సేవకులు ఇచ్చిన తాంబూలాన్ని పంచుకుంటూ ఆనందంగా తింటాడు.
గోపవేషధరః కృష్ణో ధేనువృందపురస్సరః । వ్రజవాసిజనైః ప్రీత్యా సర్వైరనుగతః పథి
గోపవేషంలో కృష్ణుడు, ఆవుల మందను ముందుగా తీసుకుని, వ్రజవాసులు అందరూ ప్రేమతో అతని వెంట నడుస్తారు.
పితరం మాతరం నత్వా నేత్రాంతే నాపితం గణమ్ । యథాయోగ్యం తథా చాన్యాన్వినివర్త్య వనం వ్రజేత్
తండ్రి, తల్లికి నమస్కరించి, ద్వారంలో నాయీబ్రాహ్మణుడు మరియు అతని వర్గానికి కూడా వందనం చేసి, అవసరమైనవారికి వీడ్కోలు చెప్పి అడవికి వెళ్తాడు.
వనం ప్రవిశ్య సఖిభిః క్రీడయిత్వా క్షణం తతః । విహారైర్వివిధైస్తత్ర వనే విక్రీడతే ముదా
అడవిలోకి వెళ్లి, స్నేహితులతో కొంతసేపు ఆటలు ఆడి, అక్కడ色色 వినోదాలతో ఆనందంగా విహరిస్తాడు.