తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన మత్ప్రియాం శరణం వ్రజేత్ । ఆశ్రిత్య మత్ప్రియాం రుద్ర మాం వశీకర్త్తుమర్హసి
అందుచేత, అన్ని విధాలా ప్రయత్నించి, నా ప్రియమైనవారిని ఆశ్రయించాలి. నా ప్రియమైనవారిని ఆశ్రయించి, రుద్రా, నన్ను నీకు వశం చేసుకోవచ్చు.
ఇదం రహస్యం పరమం మయా తే పరికీర్తితమ్ । త్వయాప్యేతన్మహాదేవ గోపనీయం ప్రయత్నతః
ఈ గొప్ప రహస్యాన్ని నేను నీకు వివరించాను. మహాదేవా, నీవు కూడా దీన్ని జాగ్రత్తగా రహస్యంగా ఉంచాలి.
త్వమప్యేనాం సమాశ్రిత్య రాధికాం మమ వల్లభామ్ । జపన్మే యుగలం మంత్రం సదా తిష్ఠ మదాలయే
నీవు కూడా నా ప్రియమైన రాధికను ఆశ్రయించి, నా యుగళ మంత్రాన్ని ఎప్పుడూ జపిస్తూ, నా నివాసంలో ఉండాలి.
శివ ఉవాచ-। ఇత్యుక్త్వా దక్షిణే కర్ణే మమ కృష్ణో దయానిధిః । ఉపదిశ్య పరం మంత్రం సంస్కారాంశ్చ విధాయ హి
శివుడు ఇలా అన్నాడు — ఇలా చెప్పి, కృష్ణుడు, దయామయుడు, నా కుడి చెవిలో పరమ మంత్రాన్ని ఉపదేశించి, సంస్కారాలు నిర్వహించాడు.
సగణోంఽతర్దధే విప్ర తత్రైవ మమ పశ్యతః । అహమప్యత్ర తిష్ఠామి తదారభ్య నిరంతరమ్
అతడు తన గణాలతో కలిసి, నా కళ్లముందే అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు. అప్పటి నుండి నేను కూడా ఇక్కడే నిరంతరం ఉంటున్నాను.
సర్వమేతన్మయా తుభ్యం సాంగమేవ ప్రకీర్త్తితమ్ । అధునా వద విప్రేంద్ర కిం భూయః శ్రోతుమిచ్ఛసి
ఈ సంగమంలో జరిగినదంతా నేను నీకు చెప్పాను. ఇప్పుడు చెప్పు, బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠా, ఇంకా ఏమి వినాలనుకుంటున్నావో.
నారద ఉవాచ- భగవన్సర్వమాఖ్యాతం యద్యత్పృష్టం మయా గురో । అధునా శ్రోతుమిచ్ఛామి భావమార్గమనుత్తమమ్
నారదుడు అన్నాడు — భగవంతుడా, గురువుగారు, నేను అడిగిన ప్రతిదీ మీరు వివరంగా చెప్పారు. ఇప్పుడు నేను భక్తి మార్గంలో అత్యుత్తమమైనది వినాలనుకుంటున్నాను.
శివ ఉవాచ- సాధు విప్ర త్వయా పృష్టం సర్వలోకహితైషిణా । రహస్యమపి వక్ష్యామి తన్మే నిగదతః శృణు
శివుడు అన్నాడు — బ్రాహ్మణా, అన్ని లోకాలకు మేలు కోరుతూ నీవు అడిగినది మంచిదే. ఇప్పుడు నేను రహస్యమైనదాన్ని కూడా చెబుతాను, జాగ్రత్తగా విను.
దాస్యః సఖాయః పితరౌ ప్రేయస్యశ్చ హరేరిహ । సర్వే నిత్యా మునిశ్రేష్ఠ వసంతి గుణశాలినః
హరివారికి సేవకులు, స్నేహితులు, తల్లిదండ్రులు, ప్రియులు — వీరందరూ, మునిశ్రేష్ఠా, శాశ్వతంగా ఉన్నవారు, సద్గుణాలతో నిండినవారు.
యథా ప్రకటలీలాయాం పురాణేషు ప్రకీర్తితాః । తథా తే నిత్యలీలాయాం సంతి వృందావనే భువి
పురాణాలలో యథావిధంగా ప్రాకట్య లీలలు చెప్పబడినట్టు, అలాగే భూమిపై వృందావనంలో నిత్యలీలల్లో కూడా వారు ఉన్నారు.
గమనాగమనే నిత్యం కరోతి వనగోష్ఠయోః । గోచారణం వయస్యైశ్చ వినాఽసురవిఘాతనమ్
అటు అడవిలో, ఇటు గోపాలకుల ఊళ్లలో, హరి తన స్నేహితులతో కలిసి ఎప్పుడూ ఆవులను మేపుతూ తిరుగుతాడు, రాక్షసులను సంహరించడాన్ని తప్పించి.
కరకీయాభిమానిన్యస్తథా తస్య ప్రియా జనాః । ప్రచ్ఛన్నేనైవ భావేన రమయంతి నిజప్రియమ్
తమ చేతకాయపై గర్వించే వారు, అలాగే హరివారి ప్రియమైన వారు, తమ మనసులోని ప్రేమను గుప్తంగా ఉంచి, తమ ప్రియుడిని ఆనందింపజేస్తారు.
ఆత్మానం చింతయేత్తత్ర తాసాం మధ్యే మనోరమామ్ । రూపయౌవనసంపన్నాం కిశోరీం ప్రమదాకృతిమ్
అక్కడ, వారి మధ్య, మనసులో తాను సుందరమైన, యవ్వనంతో నిండిన, యువతి రూపంలో ఉన్నానని భావించాలి.
నానాశిల్పకలాభిజ్ఞాం కృష్ణభోగానురూపిణీమ్ । ప్రార్థితామపి కృష్ణేన తత్ర భోగపరాఙ్ముఖీమ్
వివిధ కళల్లో నైపుణ్యం కలిగి, కృష్ణుని ఆనందానికి అనుకూలంగా ఉండి, కృష్ణుడు కోరినా కూడా ఆ సుఖాలకు ఆసక్తి లేకుండా ఉండాలి.
రాధికానుచరీం తత్ర తత్సేవనపరాయణామ్ । కృష్ణాదప్యధికం ప్రేమ రాధికాయాం ప్రకుర్వతీమ్
అక్కడ రాధికకు అనుచరురాలిగా, ఆమె సేవలో నిమగ్నంగా ఉండాలి. కృష్ణునికంటే రాధికపై ఎక్కువ ప్రేమ చూపించాలి.
ప్రీత్యానుదివసం యత్నాత్తయోః సంగమకారిణీమ్ । తత్సేవనసుఖాహ్లాదభావేనాతిసునిర్వృతామ్
ప్రతి రోజూ ప్రేమతో ప్రయత్నించి, వారి కలయికకు సహాయపడుతూ, ఆమె సేవలో లభించే ఆనందంలో పరమ సంతృప్తితో ఉండాలి.
ఇత్యాత్మానం విచింత్యైవ తత్ర సేవాం సమాచరేత్ । బ్రాహ్మం ముహూర్త్తమారభ్య యావత్స్యాత్తు మహానిశా
ఈ విధంగా తనను తాను ఆలోచించి, అక్కడ బ్రాహ్మ ముహూర్తం మొదలు రాత్రి చాలా దాకా సేవ చేయాలి.
నారద ఉవాచ- హరేర్దైనందినీం లీలాం శ్రోతుమిచ్ఛామి తత్త్వతః । లీలామజానతా సేవ్యో మనసా తు కథం హరిః
నారదుడు ఇలా అడిగాడు — హరికి రోజూ జరిగే లీలలను నిజంగా వినాలనుకుంటున్నాను. ఆ లీలలు తెలియని వాడు మనసులో హరిని ఎలా సేవించగలడు?
శివ ఉవాచ- నాహం జానామి తాం లీలాం హరేర్నారదతత్త్వతః । వృందాదేవీమితో గచ్ఛ సా తే లీలాం ప్రవక్ష్యతి
శివుడు ఇలా అన్నాడు — నారదా! హరికి సంబంధించిన ఆ లీలలను నేను పూర్తిగా తెలియను. ఇక్కడి నుంచి వృందాదేవిని దగ్గరకు వెళ్లు, ఆమె నీకు ఆ లీలలను వివరంగా చెబుతుంది.
అవిదూర ఇతః స్థానాత్కేశీతీర్థసమీపతః । సఖీసంఘవృతా సాస్తే గోవిందపరిచారికా
ఈ చోటు దగ్గరే, కేశీ తీర్థం పక్కన, తన సఖులతో కలిసి గోవిందుని సేవ చేస్తూ ఆమె ఉంటుంది.
సూత ఉవాచ- ఇత్యుక్తస్తం పరిక్రమ్య హృష్టో నత్వా పునః పునః । వృందాశ్రమం జగామాథ నారదో మునిసత్తమః
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు — ఇలా చెప్పిన తర్వాత, నారదుడు ఆనందంగా పలుమార్లు నమస్కరించి, వృందా ఆశ్రమానికి వెళ్లాడు.
వృందాపి నారదం దృష్ట్వా ప్రణమ్య చ పునఃపునః । ఉవాచ చ మునిశ్రేష్ఠ కథమత్రాగతిస్తవ
వృందా నారదుణ్ణి చూసి, మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరించి, 'మహామునీ! ఇక్కడికి రావడానికి కారణం ఏమిటి?' అని అడిగింది.
నారద ఉవాచ- త్వత్తో వేదితుమిచ్ఛామి నైత్యకం చరితం హరేః । తదాదితో మమ బ్రూహి యది యోగ్యోఽస్మి శోభనే
నారదుడు ఇలా అన్నాడు — వృందా! నీ నుండి హరికి సంబంధించిన రోజువారీ కార్యాలను తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను. నేను యోగ్యుడినైతే, దయచేసి మొదటి నుంచి చెప్పు.
వృందోవాచ- రహస్యమపివక్ష్యామి కృష్ణభక్తోసి నారద । న ప్రకాశ్యం త్వయాప్యేతద్గుహ్యాద్గుహ్యతరం మహత్
వృందా ఇలా చెప్పింది — నారదా! నీవు కృష్ణభక్తుడవు కాబట్టి, రహస్యమైన విషయాన్ని కూడా నీకు చెబుతాను. కానీ ఇది చాలా గొప్ప రహస్యం, నీవు కూడా ఇతరులకు చెప్పకూడదు.
మధ్యే వృందావనే రమ్యే పంచాశత్కుంజమండితే । కల్పవృక్షనికుంజే తు దివ్యరత్నమయే గృహే
అందమైన వృందావన మధ్యలో, యాభై కుఞ్జాలతో అలంకరించబడిన చోట, కల్పవృక్షాల మధ్య ఉన్న దివ్య రత్నాల మేడలో—
నిద్రితౌ తిష్ఠతస్తల్పే నిబిడాలింగితౌ మిథః । మదాజ్ఞాకారిభిః పశ్చాత్పక్షిభిర్బోధితావపి
వారు ఇద్దరూ మంచంపై దగ్గరగా ఆలింగనం చేసుకుని నిద్రపోతుంటారు. తరువాత నా ఆజ్ఞతో పక్షులు జాగృతం చేసినా కూడా—
గాఢాలింగనజానందమాప్తౌ తద్భంగకాతరౌ । న మనః కురుతస్తల్పాత్సముత్థాతుం మనాగపి
దగ్గరగా ఆలింగనం వల్ల కలిగిన ఆనందంలో మునిగి, అది భంగం అవుతుందేమోనని భయంతో, వారు మంచం నుండి లేవాలని మనసు పెట్టరు.
తతశ్చ సారికాసంఘైః శుకాద్యైః పరితో ముహుః । బోధితౌ వివిధైర్వాక్యైః స్వతల్పాదుదతిష్ఠతామ్
ఆ తరువాత, చుట్టూ ఉన్న శారికలు, గిల్లలు色色 మాటలతో మళ్లీ మళ్లీ లేపగా, వారు తమ మంచం నుండి లేచి నిలబడతారు.
ఉపవిష్టౌ తతో దృష్ట్వా సఖ్యస్తల్పే ముదాన్వితౌ । ప్రవిశ్య సేవాం కుర్వంతి తత్కాలే హ్యుచితాం తయోః
వారు ఆనందంగా మంచంపై కూర్చున్నట్టు చూసి, సఖులు లోపలికి వచ్చి, ఆ సమయంలో వారికి తగిన విధంగా సేవ చేస్తారు.
పునశ్చ సారికావాక్యైస్తావుత్థాయ స్వతల్పతః । గచ్ఛతః స్వస్వభవనం భీత్యుత్కంఠాకులౌ తతః
తర్వాత మళ్లీ శారికల మాటలతో వారు మంచం నుండి లేచి, భయంతో, ఆత్రుతతో తాము తాము తమ ఇళ్లకు వెళ్తారు.