తత్క్షణాత్తత్సరః పారే యోషితాం సవిధేఽభవమ్ । సర్వలక్షణసపన్నా యోషిద్రూపాతివిస్మితా
ఆ క్షణమే, ఆ సరస్సు అవతల ఒడ్డున నేను స్త్రీల మధ్యలో ఉన్నాను. అన్ని శుభ లక్షణాలతో, స్త్రీ స్వరూపాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయాను.
మాం దృష్ట్వా తాః సమాయాంతీమపృచ్ఛంశ్చ ముహుర్ముహుః । స్త్రియ ఊచుః - కా త్వం కుతః సమాయాతా కథయాత్మవిచేష్టితమ్
నన్ను దగ్గరకి వస్తూ చూసి, ఆ స్త్రీలు పదే పదే అడిగారు: 'నీవెవరు? ఎక్కడినుంచి వచ్చావు? నీ గురించి, నీ చర్యల గురించి చెప్పు.'
తాసాం ప్రియకథాం శ్రుత్వా మయోక్తం తన్నిశామయ । కుతః కోఽహం సమాయాతః కథం వా యోషిదాకృతిః
వారి మధురమైన మాటలు విని, నేను ఇలా అన్నాను: 'వినండి, నేను ఎక్కడినుంచి వచ్చాను? నేను ఎవరు? నేను ఎలా స్త్రీ రూపాన్ని పొందాను?'
స్వప్నవద్దృశ్యతే సర్వం కిం వా ముగ్ధోఽస్మి భూతలే । తచ్ఛ్రుత్వా మద్వచో దేవీ ప్రోవాచ మధురస్వనైః
'ఇది అంతా కలలా అనిపిస్తోంది, లేదా నేనేమో భూమిపై మాయలో ఉన్నాను.' అని అన్నాను. నా మాటలు విని ఒక దేవత మధుర స్వరంతో ఇలా చెప్పింది.
వృందానామ్నీ పురీ చేయం కృష్ణచంద్రప్రియా సదా । అహం చ లలితాదేవీ తుర్యాతీతా చ నిష్కలా
'ఇది వృంద అనే నగరం, ఎప్పుడూ కృష్ణచంద్రుడికి ప్రియమైనది. నేను లలితా దేవిని, తూర్యాతీత స్థితిని దాటి, ఏకత్వాన్ని పొందినవాన్ని.'
ఇత్యుక్త్వా చ మహాదేవీ కరుణా సాంద్రమానసా । మాం ప్రత్యాహ పునర్దేవీ సమాగచ్ఛ మయా సహ
ఇలా చెప్పి, ఆ మహాదేవి, దయతో నిండిన హృదయంతో, మళ్లీ నన్ను చూసి ఇలా అన్నది: 'రా దేవీ, నాతో కలిసి రా.'
అన్యాశ్చ యోషితః సర్వాః కృష్ణపాదపరాయణాః । తాశ్చ మాం ప్రవదంత్యేవం సమాగచ్ఛానయా సహ
ఇంకా ఉన్న అన్ని మహిళలు కూడా శ్రీకృష్ణుని పాదాలకు భక్తిగా ఉండి, నన్ను గురించి ఇలా మాట్లాడుతూ, 'ఈమెతో కలిసి రా' అని అంటారు.
తతోనుకృష్ణచంద్రస్య చతుర్దశాక్షరో మనుః । కృపయా కథితస్తస్యా దేవ్యాశ్చాపి మహాత్మనః
ఆ తరువాత, కృష్ణచంద్రుని పద్నాలుగు అక్షరాల మంత్రాన్ని ఆ మహాదేవి ఆమెకు దయతో చెప్పింది.
తత్క్షణాదేవ తత్సామ్యమలభం వివిధోపమా । తాభిః సహ గతాస్తత్ర యత్ర కృష్ణః సనాతనః
ఆ క్షణంలోనే నేను వాళ్లతో సమానంగా అయ్యాను; వాళ్లతో కలిసి శాశ్వతుడు అయిన కృష్ణుడు ఉన్న చోటికి వెళ్లాను.
కేవలం సచ్చిదానందః స్వయంయోషిన్మయః ప్రభుః । యోషిదానందహృదయో దృష్ట్వా మాం ప్రాబ్రవీన్ముహుః
అక్కడ పరమాత్మ అయిన కృష్ణుడు, సచ్చిదానంద స్వరూపుడై, స్వయంగా స్త్రీరూపంలో ఉండి, స్త్రీలతో ఆనందపడే హృదయంతో, నన్ను చూసి మళ్లీ మళ్లీ మాట్లాడాడు.
సమాగచ్ఛ ప్రియే కాంతే భక్త్యా మాం పరిరంభయ । రేమే వర్షప్రమాణేన తత్ర చైవ ద్విజోత్తమ
'రా ప్రియమా, సుందరిగా, భక్తితో నన్ను ఆలింగనం చేయి' అని అన్నాడు. అక్కడ, ఉత్తమ ద్విజుడా, ఆయన నాతో ఏడాది కాలం సంతోషంగా గడిపాడు.
తదోక్తం రమణేశేన తాం దేవీం రాధికాం ప్రతి । ఇయం మే ప్రకృతిస్తత్ర చాసీన్నారదరూపధృక్
ఆ రమణేశ్వరుడు రాధికాదేవికి ఇలా అన్నాడు: 'ఈమె నా స్వభావం; అక్కడ నేను నారదుని రూపంలో ఉన్నాను.'
నీత్వామృతసరో రమ్యం స్నానార్థం సంనియోజయ । తయా మే రమణస్యాంతే గదితం ప్రియభాషితమ్
'ఆమెను అమృతసరోవరానికి స్నానం చేయడానికి తీసుకెళ్ళు' అని చెప్పాడు. మన ఆనందం ముగిసిన తరువాత, ఆమె నన్ను ప్రేమగా పలికింది.
అహం చ లలితాదేవీ రాధికాయా చ గీయతే । అహం చ వాసుదేవాఖ్యో నిత్యం కామకలాత్మకః
'నేను లలితాదేవిగా కూడా పిలవబడుతాను, రాధికగా కూడా పాడబడుతాను; నేను వాసుదేవుడిగా కూడా ప్రసిద్ధి చెందాను, ఎప్పుడూ కామశక్తి స్వరూపుడిని.'
సత్యం యోషిత్స్వరూపోఽహం యోషిచ్చాహం సనాతనీ । అహం చ లలితాదేవీ పుంరూపా కృష్ణవిగ్రహా
'నిజంగా, నేను స్త్రీ స్వరూపం, శాశ్వత స్త్రీ కూడా నేనే; నేను లలితాదేవి, పురుషరూపంలో కృష్ణుడిని కూడా నేనే.'
ఆవయోరంతరం నాస్తి సత్యంసత్యం హి నారద । ఏవం యో వేత్తి మే తత్త్వం సమయం చ తథా మనుమ్
'మనిద్దరిలో ఎలాంటి తేడా లేదు, నిజం, నిజం నారదా. ఎవరు నా ఈ తత్త్వాన్ని, మంత్రాన్ని, ఆచరణను తెలుసుకుంటారో—'
స సమాచారసంకేతం లలితా వత్స మే ప్రియః । ఇదం వృందావనం నామ రహస్యం మమ వై గృహమ్
'వారే నా ప్రియులు, లలితా ఆచారాన్ని తెలిసినవారు. వృందావనం అనే ఈ స్థలం నా రహస్య గృహం.'
న ప్రకాశ్యం కదా కుత్ర వక్తవ్యం న పశౌ క్వచిత్ । తతోఽనురాధికాదేవీ మాం నీత్వా తత్సరోవరే
'ఇది ఎప్పుడూ ఎక్కడా చెప్పకూడదు, ఎవరికీ వెల్లడించకూడదు.' తరువాత అనురాధికాదేవి నన్ను ఆ సరస్సుకు తీసుకెళ్లింది.
స్థిత్వా సా కృష్ణచంద్రస్య చరణాంతే గతా పునః । తతో నిమజ్జనాదేవ నారదోఽహముపాగతః
ఆమె కృష్ణచంద్రుని పాదాల దగ్గర నిలబడి, నన్ను స్నానానికి ముంచి, నేను నారదుడిగా తిరిగి వచ్చాను.
వీణాహస్తో గానపరస్తద్రహస్యం ముహుర్ముదా । స్వయంభువం నమస్కృత్య తత్రాగాం విష్ణుపార్షదమ్
వీణ చేత పట్టుకుని, పాటలలో మునిగి, ఆ రహస్యాన్ని ఆనందంగా పదే పదే పాడుతూ, స్వయంభువుని నమస్కరించి, విష్ణుపార్షదుల సమూహానికి వెళ్లాను.
స్వయంభువా తథా దృష్టం నోక్తం కించిత్తదా పునః । ఇతి తే కథితం వత్స సుగోప్యం చ మయా త్వయి
స్వయంభువు నన్ను చూసినా, అప్పట్లో ఇంకేమీ చెప్పలేదు. ఇలా, బిడ్డా, ఈ గొప్ప రహస్యాన్ని నీకు చెప్పాను.
త్వయాపి కృష్ణచంద్రస్య కేవలం ధామచిత్కలమ్ । గోపనీయం ప్రయత్నేన మాతుర్జారఇవ ప్రియమ్
నీవు కూడా కృష్ణచంద్రుని పవిత్రమైన చైతన్య మహిమను తల్లి నుంచి ప్రేమికుని రహస్యంలా జాగ్రత్తగా దాచాలి.
యథా ప్రోక్తం మయా శిష్యే గౌతమే సరహస్యకమ్ । తథా భవత్సు కార్త్స్న్యేన కథితం చాతిగోపితమ్
నేను నా శిష్యుడైన గౌతమునికి అన్ని రహస్యాలను చెప్పినట్టే, యోగ్యుల మధ్య కూడా పూర్తిగా చెప్పి, బాగా దాచాను.
యత్ర కుత్ర కదాచిత్తు ప్రకాశ్యం మునిపుంగవాః । తదా శాపో భవేద్విప్రాః కృష్ణచంద్రస్య నిశ్చితమ్
మునిశ్రేష్ఠులారా, ఎక్కడా, ఎప్పుడూ ఇది చెప్పకూడదు; చెప్పితే, బ్రాహ్మణులారా, కృష్ణచంద్రుని శాపం తప్పదు.
ఇమం కృష్ణస్య లీలాభిర్యుతమధ్యాయముత్తమమ్ । యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వాపి స యాతి పరమం పదమ్
ఈ కృష్ణుని లీలలతో నిండిన ఈ ఉత్తమమైన అధ్యాయాన్ని ఎవరు చదువుతారో, లేదా వినుతారో వారు పరమ పదాన్ని పొందుతారు.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే పాతాలఖండే వృందావనమాహాత్మ్యే నారదీయానునయే పంచసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో పాతాళఖండంలో వృందావన మహిమను వివరించే నారదీయ అనునయంలో డెబ్బై ఐదవ అధ్యాయం ముగిసింది.
ఈశ్వర ఉవాచ-। అత్ర శిశుపాలం నిహతం శ్రుత్వా దంతవక్త్రః కృష్ణేన యోద్ధుం మథురామాజగామ
ఈశ్వరుడు చెప్పాడు: శిశుపాలుడు హతుడయ్యాడని విని, దంతవక్త్రుడు కృష్ణునితో యుద్ధం చేయడానికి మథురకు వచ్చాడు.
కృష్ణస్తు తచ్ఛ్రుత్వా రథమారుహ్య తేన సహ మథురామాయయౌ
కానీ కృష్ణుడు అది విని, తన రథంపై ఎక్కి అతనితో కలిసి మథురకు వెళ్లాడు.
అథ తం హత్వా యమునాముత్తీర్య నందవ్రజం గత్వా పితరావభివాద్యాశ్వాస్య తాభ్యామాలింగితః సకల గోపవృద్ధాన్పరిష్వజ్య తానాశ్వాస్య బహువస్త్రాభరణాదిభిస్తత్రస్థాన్సర్వాన్సంతర్పయామాస
తర్వాత అతన్ని సంహరించి, యమునాను దాటి, నందబ్రజానికి వెళ్లి, తల్లిదండ్రులకు నమస్కరించి, వారిని ఓదార్చి, వారు కృష్ణుని ఆలింగనం చేసుకున్నారు. అందరు గోపవృద్ధులను ఆలింగనం చేసి, వారిని ఓదార్చి, అక్కడ ఉన్నవారందరికి అనేక వస్త్రాలు, ఆభరణాలు మొదలైన వాటిని ఇచ్చి సంతృప్తిపరిచాడు.
కాలింద్యాః పులినే రమ్యే పుణ్యవృక్షసమాకీర్ణే గోపస్త్రీభిరహర్నిశం క్రీడాసుఖేన త్రిరాత్రం తత్ర సమువాస
కాళిందీ నదీ తీరంలో, పవిత్ర వృక్షాలతో అలంకరించబడిన అందమైన ప్రదేశంలో, గోపికలతో కలిసి, కృష్ణుడు మూడు రాత్రులు అక్కడ, రాత్రింబవళ్లు ఆటల ఆనందంలో గడిపాడు.