నృత్యైర్మత్తమయూరాణామాకులం స్మరవర్ద్ధనమ్ । రసాంబుసేకసంసృష్ట తమాంజనతనుద్యుతిమ్
మత్తులో ఉన్న నెమళ్లు నృత్యం చేస్తూ అక్కడ ప్రేమదేవుడి మనస్సును కదిలిస్తాయి. అమృతధారలతో తడిసిన తమాలవృక్షాల కాంతితో ఆ ప్రదేశం మెరిసిపోతోంది.
సుస్నిగ్ధనీలకుటిల కషాయావాసికుంతలమ్ । మదమత్తమయూరాద్య శిఖండాబద్ధచూడకమ్
ఆయన జుట్టు మృదువుగా, నీలంగా, వంకరగా ఉంది. కాషాయ వస్త్రంతో అలంకరించబడి, మత్తులో ఉన్న నెమళి మొదలైన పక్షుల పింఛాలతో కిరీటంలా అలంకరించబడి ఉంది.
భృంగసేవితసవ్యోపక్రమపుష్పావతంసకమ్ । లోలాలకాలివిలసత్కపోలాదర్శకాశితమ్
తేనెటీగలు సేవించిన తాజా పువ్వులతో ఆయన చెవి అలంకరించబడి ఉంది. ఆయన కపోలాలు అద్దంలా మెరిసిపోతూ, ఊగిపడే జుట్టు వాలుతూ అందాన్ని మరింత పెంచుతున్నాయి.
విచిత్రతిలకోద్దామ భాలశోభావిరాజితమ్ । తిలపుష్పపతంగేశ చంచుమంజులనాసికమ్
వివిధ రంగుల తిలకంతో ఆయన నొసలు ప్రకాశిస్తోంది. తిలపుష్పపు పురుగు ముక్కు వంటి ఆకారంలో, అందమైన అలంకారంతో మెరిసిపోతోంది.
చారుబింబాధరం మందస్మితదీపితమన్మథమ్ । వన్యప్రసూనసంకాశ గ్రైవేయకమనోహరమ్
ఆయన పెదాలు బింబపండులా ఆకర్షణీయంగా ఉన్నాయి. మృదుస్మితంతో మన్మథుడిని ఆకర్షిస్తారు. అడవి పువ్వుల మాలలతో ఆయన మెడ అలంకరించబడి ఉంది.
మదోన్మత్తభ్రమద్భృంగీ సహస్రకృతసేవయా । సురద్రుమస్రజారాజన్ముగ్ధపీనాంసకద్వయమ్
మత్తులో ఉన్న తేనెటీగల గుంపులు ఎన్నోసార్లు సేవ చేసేలా, దేవతావృక్షాల పుష్పమాలలతో ఆయన రెండు బలమైన భుజాలు అలంకరించబడి ఉన్నాయి.
ముక్తాహారస్ఫురద్వక్షః స్థలకౌస్తుభభూషితమ్ । శ్రీవత్సలక్షణం జానులంబిబాహుమనోహరమ్
ముత్యాల హారం మెరిసే ఆయన వక్షస్థలం కౌస్తుభ మణితో అలంకరించబడి ఉంది. శ్రీవత్స లక్షణంతో膝 వరకు అందంగా కనిపిస్తోంది.
గంభీరనాభిపంచాస్య మధ్యమధ్యాతిసుందరమ్ । సుజాతద్రుమసద్వృత్త మదూరజానుమంజులమ్
ఆయన నాభి లోతుగా ఉంది. అయిదు ముఖాలు, నడుము సన్నగా, అందంగా ఉన్నాయి. ఆయన తొడలు మంచి వృక్షపు కాండంలా, మోకాళ్లు తేనెపట్టు వలె మృదువుగా మెరిసిపోతున్నాయి.
కంకణాంగదమఞ్జీరైర్భూషితం భూషణైః పరైః । పీతాంశుకలయావిష్ట నితంబఘటనాయకమ్
కంకణాలు, ఆంగదాలు, మంజీరాలు వంటి అతి ఉత్తమ ఆభరణాలతో ఆయన అలంకరించబడి ఉన్నాడు. పసుపు వస్త్రంతో కప్పబడి, నితంబాల అందంలో ముందున్నాడు.
లావణ్యైరపి సౌందర్యజితకోటిమనోభవమ్ । వేణుప్రవర్త్తితైర్గీతరాగైరపి మనోహరైః
ఆయన అందం, లావణ్యం మన్మథుడిని కూడా మించిపోతుంది. ఆయన వంశీలో మోగించే మధురమైన రాగాలు అందరినీ ఆకర్షిస్తాయి.
మోహయంతం సుఖాంభోధౌ మజ్జయంతం జగత్త్రయమ్ । ప్రత్యంగమదనావేశధరం రాసరసాలసమ్
ఆయన మూడు లోకాలను మాయలో ముంచి, ఆనందసాగరంలో మునిగిస్తుంది. ఆయన ప్రతి అవయవంలో ప్రేమ పరవశత ఉంది, రాసలీలలో ఆనందంగా తేలిపోతున్నాడు.
చామరం వ్యజనం మాల్యం గంధంచందనమేవ చ । తాంబూలం దర్పణం పానపాత్రం చర్వితపాత్రకమ్
చామరాలు, వింతపంకాలు, పుష్పమాలలు, సుగంధద్రవ్యాలు, చందనం, తాంబూలం, అద్దాలు, పానపాత్రలు, నమిలిన తినుబండ్ల పాత్రలు అక్కడ ఉన్నాయి.
అన్యత్క్రీడాభవం యద్యత్తత్సర్వం చ పృథక్పృథక్ । రసాలం వివిధం యంత్రం కలయంతీభిరాదరాత్
ఇంకా వేరే ఆటలు, ఒక్కొక్కటి వేర్వేరుగా, ఎన్నో రకాల ఆనంద యంత్రాలు అక్కడ ఉన్నవి. వాటిని ఆడే వారు ఎంతో శ్రద్ధగా నడిపారు.
యథాస్థాననియుక్తాభిః పశ్యంతీభిస్తదింగితమ్ । తన్ముఖాంభోజదత్తాక్షి చంచలాభిరనుక్రమాత్
ప్రతి ఒక్కరు తమ స్థానాల్లో ఉండి, ఆమె ముఖంలో కనిపించే సంకేతాలను గమనిస్తూ, ఆమె ముఖంలో పుష్పంలా ఉన్న కళ్ళను అనుసరిస్తూ, అప్రమత్తంగా చూశారు.
శ్రీమత్యా రాధికా దేవ్యా వామభాగే ససంభ్రమమ్ । ఆరాధయంత్యా తాంబూలమర్పయంత్యా శుచిస్మితమ్
శ్రీమతి రాధికా దేవి, ఆమె ఎడమవైపు, ఎంతో భక్తితో, స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వుతో, తాంబూలాన్ని సమర్పించింది.
సమాలోక్యార్జునీ యాసౌ మదనావేశవిహ్వలా । తతస్తాం చ తథా జ్ఞాత్వా హృషీకేశోఽపి సర్వవిత్
ఆ సమయంలో అర్జుని, ప్రేమ భావనతో మునిగిపోయిన ఆమెను చూసి, అలా అర్థం చేసుకున్న హృషీకేశుడు, అన్నీ తెలిసినవాడు కూడా—
తస్యాః పాణిం గృహీత్వైవ సర్వక్రీడావనాంతరే । యథాకామం రహో రేమే మహాయోగేశ్వరో విభుః
ఆమె చేతిని పట్టుకుని, అన్ని ఆటల మధ్యలో, మహాయోగేశ్వరుడు అయిన ప్రభువు, తన ఇష్టానుసారం, గోప్యంగా ఆనందించాడు.
తతస్తస్యాః స్కంధదేశే ప్రదత్తభుజపల్లవః । ఆగత్య శారదాం ప్రాహ పశ్చిమేఽస్మిన్సరోవరే
తర్వాత, తన మృదువైన భుజాన్ని ఆమె భుజంపై ఉంచి, అక్కడి నుండి శారదా దగ్గరకు వచ్చి, ఆ పశ్చిమ సరస్సు వద్ద మాట్లాడాడు.
శీఘ్రం స్నాపయ తన్వంగీం క్రీడాశ్రాంతాం మృదుస్మితామ్ । తతస్తాం శారదా దేవీ తస్మిన్క్రీడాసరోవరే
"ఈ సన్నగా ఉన్నది, ఆటలతో అలసిపోయి, మృదుస్మితంతో ఉంది. వెంటనే స్నానం చేయించు," అని శారదా దేవికి ఆదేశించాడు. ఆ క్రిడాసరోవరంలో శారదా దేవి—
స్నానం కుర్విత్యువాచైనాం సా చ శ్రాంతా తథాకరోత్ । జలాభ్యంతరమాప్తాసౌ పునరర్జునతాం గతః
"స్నానం చేయి" అని చెప్పగా, ఆమె అలసిపోయి, అలా చేసింది. నీటిలోకి వెళ్లిన వెంటనే, మళ్లీ అర్జునిగా మారింది.
ఉత్తస్థౌ యత్ర దేవేశః శ్రీమద్వైకుంఠనాయకః । దృష్ట్వా తమర్జునం కృష్ణో విషణ్ణం భగ్నమానసమ్
అక్కడ దేవతల అధిపతి, వైకుంఠాధిపతి, ఉద్భవించాడు. అర్జునిని, విషాదంగా, మనసు విరిగిపోయినట్టు చూసిన కృష్ణుడు—
మాయయా పాణినా స్పృష్ట్వా ప్రకృతం విదధే పునః । శ్రీకృష్ణ ఉవాచ-। ధనంజయ త్వామాశంసే భవాన్ప్రియసఖో మమ
తన మాయాశక్తితో చేతితో తాకి, మళ్లీ సహజ స్థితికి తీసుకొచ్చాడు. శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: "ధనంజయ, నిన్ను నమ్ముతున్నాను. నువ్వు నా ప్రియ మిత్రుడివి."
త్వత్సమో నాస్తి మే కోపి రహోవేత్తా జగత్త్రయే । యద్రహస్యం త్వయా పృష్టమనుభూతం చ తత్పునః
మూడు లోకాలలో నా రహస్యాలను తెలిసినవాడు నీకు సమానం ఎవ్వరూ లేరు. నువ్వు అడిగి, అనుభవించిన ఆ రహస్యాన్ని—
కథ్యతే యది తత్కస్మై శపసే మాం తదార్జున । సనత్కుమార ఉవాచ-। ఇతి ప్రసాదమాసాద్య శపథైర్జాతనిర్ణయః
అది ఎవరికైనా చెబితే, నన్ను ఎవరి మీద ప్రమాణం చేస్తావు, అర్జునా? సనత్కుమారుడు ఇలా అన్నాడు: ఇలా అనుగ్రహం పొంది, ప్రమాణాలతో నిర్ణయం తీసుకున్నారు.
యయౌ హృష్టమనాస్తస్మాత్స్వధామాద్భుతసంస్మృతిః । ఇతి తే కథితం సర్వం రహో యద్గోచరం మమ
ఆతరువాత, అతడు ఆనందంతో తన స్వస్థలానికి వెళ్లాడు, అద్భుతమైన జ్ఞాపకంతో. నీకు చెప్పినది అన్నీ, నా రహస్య అనుభవంలో జరిగినవే.
గోవిందస్య తథా చాస్మై కథనే శపథస్తవ । ఈశ్వర ఉవాచ-। ఇతి శ్రుత్వా వచస్తస్య సిద్ధిమౌపగవిర్గతః
గోవిందుడికి, అలాగే నీకూ, చెప్పడంలో ప్రమాణం చేశారు. ఈశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు: అతని మాటలు విని, సిద్ధిమౌపగుడు అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.
నరనారాయణావాసం వృందారణ్యముపావ్రజత్ । తత్రాస్తేఽద్యాపి కృష్ణస్య నిత్యలీలావిహారవిత్
నరనారాయణుల నివాసమైన వృందావనానికి వెళ్లాడు. అక్కడ, కృష్ణుని నిత్యలీలలను తెలిసినవాడిగా, ఇంతవరకూ ఉన్నాడు.
నారదేనాపిపృష్టోఽహం నాబ్రవం తద్రహస్యకమ్ । ప్రాప్తం తథాపి తేనేదం ప్రకృతిత్వముపేత్యచ
నారదుడు నన్ను అడిగినప్పుడు, ఆ రహస్యాన్ని చెప్పలేదు. అయినా, అది తెలుసుకుని, తన సహజ స్వరూపాన్ని పొందాడు.
తుభ్యం యత్తు మయా ప్రోక్తం రహస్యం స్నేహకారణాత్ । తన్నకస్మైచిదాఖ్యేయం త్వయా భద్రే స్వయోనివత్
నిన్ను ప్రేమతో నేను చెప్పిన ఈ రహస్యాన్ని, నీ సంతానానికి తప్ప మరెవరికీ చెప్పకూడదు, ఓ భాగ్యవతీ.
ఇమం శ్రీభగవద్భక్తమహిమాధ్యాయమద్భుతమ్ । యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వాపి స రతిం విందతే హరౌ
ఈ శ్రీభగవద్భక్తి మహిమను వివరించే అద్భుతమైన అధ్యాయాన్ని ఎవరు చదువినా, వినినా, వారు హరిలో ఆనందాన్ని పొందుతారు.