తప్తకాంచనగౌరాంగీం నానాలంకారభూషితామ్ । ఆశ్చర్యరూపలావణ్యాం సుప్రసన్నాం వరప్రదామ్
తపించిన బంగారం వర్ణంతో మెరిసే అవయవాలు, అనేక అలంకారాలతో అలంకరించబడినది, ఆశ్చర్యకరమైన రూపం, అందంతో, ప్రశాంతంగా, వరాలిచ్చే దయతో ఉన్నది.
కల్హారైః కరవీరాద్యైశ్చంపకైః సరసీరుహైః । సుగంధకుసుమైరన్యైః సౌగంధికసమన్వితైః
కల్హార, కరవీర, చంపక, కమలపువ్వులతో పాటు, ఇతర సుగంధమయమైన పుష్పాలతో, ఉత్తమమైన పరిమళాలతో కూడిన పూజ జరిగింది.
పాద్యార్ఘ్యాచమనీయైశ్చ ధూపదీపైర్మనోహరైః । నైవేద్యైర్వివిధైర్దివ్యైః సఖీవృందాహృతైర్ముదా
పాద్యము, అర్ఘ్యము, ఆచమనం, మధురమైన ధూపదీపాలు, వివిధ రకాల దివ్యమైన నైవేద్యాలు ఆమె సఖులు ఆనందంగా తీసుకొచ్చారు.
సంపూజ్య విధివద్దేవీం జప్త్వా లక్షమనుం తతః । హుత్వా చ విధినా స్తుత్వా ప్రణమ్య దండవద్భువి
విధిగా దేవిని పూజించి, లక్షసార్లు మంత్రాన్ని జపించి, క్రమంగా హోమం చేసి, స్తుతించి, భూమిపై దండవత్ప్రణామం చేశాడు.
తతః సా సంస్తుతా దేవీ నిమేషరహితాంతరా । పరికల్ప్య నిజాం ఛాయాం మాయయాత్మసమీహయా
అప్పుడు ఆ దేవిని స్తుతించగా, క్షణంలోనే ఆమె తన మాయాశక్తితో తన నీడను సృష్టించింది.
పార్శ్వేఽథ ప్రేయసీం తత్ర స్థాపయిత్వా బలాదివ । సఖీభిరావృతా హృష్టా శుద్ధైః పూజాజపాదిభిః
తన ప్రియమైనవారిని పక్కన ఉంచి, సఖులతో ఆనందంగా, పవిత్రమైన పూజ, జపాది కార్యాలలో నిమగ్నమై ఉండింది.
స్తవైర్భక్త్యా ప్రణామైశ్చ కృపయావిరభూత్తదా । హేమచంపకవర్ణాభా విచిత్రాభరణోజ్జ్వలా
స్తోత్రాలు, భక్తి, నమస్కారాలతో, కరుణతో ఆమె ప్రత్యక్షమై, బంగారు చంపక వర్ణంతో, విచిత్రమైన ఆభరణాలతో ప్రకాశించింది.
అంగప్రత్యంగలావణ్య లాలిత్య మధురాకృతిః । నిష్కలంక శరత్పూర్ణకలానాథ శుభాననా
ప్రతి అవయవంలో అందం, లాలిత్యం, మాధుర్యం పరిపూర్ణంగా, మచ్చలేని శరదృతువు పూర్ణచంద్రునిలా, కళల అధిపతిగా, శుభమైన ముఖంతో వెలిగింది.
స్నిగ్ధముగ్ధస్మితాలోక జగత్త్రయమనోహరా । నిజయా ప్రభయాత్యంతం ద్యోతయంతీ దిశో దశ
స్నిగ్ధమైన, అమాయకమైన చిరునవ్వుతో మూడు లోకాల్ని ఆకర్షిస్తూ, తన వెలుతురుతో పది దిక్కుల్ని ప్రకాశింపజేసింది.
అబ్రవీదథ సా దేవీ వరదా భక్తవత్సలా । దేవ్యువాచ-। మత్సఖీనాం వచః సత్యం తేన త్వం మే ప్రియా సఖీ
అప్పుడు వరాలిచ్చే, భక్తులను ప్రేమించే ఆ దేవి ఇలా పలికింది: 'నా సఖుల మాటలు నిజమే; అందువల్ల నువ్వు నాకు ప్రియమైన సఖివి.'
సముత్తిష్ఠ సమాగచ్ఛ కామం తే సాధయామ్యహమ్ । అర్జునీ సా వచో దేవ్యాః శ్రుత్వా చాత్మమనీషితమ్
'ఎదురు లేచి రా, నీ కోరికను నేను నెరవేర్చుతాను.' అని దేవి పలికిన మాటలు విని, అర్జునీ తనలో తానే ఆలోచించింది.
పులకాంకురముగ్ధాంగీ బాష్పాకులవిలోచనా । పపాత చరణే దేవ్యాః పునశ్చ ప్రేమవిహ్వలా
ఆమె శరీరం ఆనందంతో పులకరించగా, కన్నీళ్లతో కళ్లు నిండిపోయి, దేవి పాదాల వద్ద పడిపోయింది; మళ్లీ ప్రేమతో విహ్వలమైంది.
తతః ప్రియంవదాం దేవీం సమువాచ సఖీమిమామ్ । పాణౌ గృహీత్వా మత్సంగే సమాశ్వాస్య సమానయ
తర్వాత ఆ దేవి తన ప్రియమైన సఖిని పిలిచి, చేతిని పట్టుకుని, ఆదరించి, దగ్గరికి తీసుకొచ్చింది.
తతః ప్రియంవదా దేవ్యా ఆజ్ఞయా జాతసంభ్రమా । తాం తథైవ సమాదాయ సంగే దేవ్యా జగామ హ
తర్వాత ప్రియంవదా దేవి ఆజ్ఞతో ఉత్సాహంగా, ఆమెను అలాగే తీసుకుని దేవి సమీపానికి వెళ్లింది.
గత్వోత్తరసరస్తీరే స్నాపయిత్వా విధానతః । సంకల్పాదికపూర్వం తు పూజయిత్వా యథావిధి
తరువాత ఉత్తరతీరానికి వెళ్లి, నియమానుసారం స్నానం చేయించి, సంకల్పాది కర్మలు చేసి, విధిగా పూజ చేసింది.
శ్రీగోకులకలానాథమంత్రం తచ్చ సుసిద్ధిదమ్ । గ్రాహయామాస తాం దేవీ కృపయా హరివల్లభా
హరివల్లభ అయిన ఆ దేవి, దయతో, గోకుల కళానాథుని మంత్రాన్ని, అత్యుత్తమమైన సిద్ధిని ప్రసాదించేదాన్ని, ఆమెకు ఉపదేశించింది.
వ్రతం గోకులనాథాఖ్యం పూర్వం మోహనభూషితమ్ । సర్వసిద్ధిప్రదం మంత్రం సర్వతంత్రేషు గోపితమ్
గోకులనాథ అనే వ్రతం, మొదటి నుంచే మోహనంగా అలంకరించబడింది. ఇది అన్ని సిద్ధులను ఇచ్చే మంత్రం, అన్ని తంత్రాలలో రహస్యంగా ఉంచబడింది.
గోవిందేరితవిజ్ఞాసౌ దదౌ భక్తిమచంచలామ్ । ధ్యానం చ కథితం తస్యై మంత్రరాజం చ మోహనమ్
గోవిందుడు దాని జ్ఞానాన్ని తెలియజేసి, అచంచలమైన భక్తిని ప్రసాదించాడు. ఆమెకు ధ్యానం కూడా చెప్పి, మోహనమయమైన మంత్రరాజును బోధించాడు.
ఉక్తం చ మోహనే తంత్రే స్మృతిరప్యస్య సిద్ధిదా । నీలోత్పలదలశ్యామం నానాలంకారభూషితమ్
మోహన తంత్రంలో చెప్పబడింది — దీన్ని స్మరించినా కూడా సిద్ధి లభిస్తుంది. ఆయన నీలోత్పల దళంలా నలుపుగా, నానావిధమైన అలంకారాలతో అలంకరించబడి ఉంటాడు.
కోటికందర్పలావణ్యం ధ్యాయేద్రాసరసాకులమ్ । ప్రియంవదామువాచేదం రహస్యం పావనేచ్ఛయా
పదకొటి కోట్లు మన్మథుల అందంతో ప్రకాశిస్తూ, రాసలీలలో మునిగి, మధురంగా మాటలాడే ఆయనను ధ్యానం చేయాలి. పవిత్రత కోరికతో ప్రియంవదకు ఈ రహస్యాన్ని చెప్పాడు.
శ్రీరాధికోవాచ-। అస్యా యావద్భవేత్పూర్ణం పురశ్చరణముత్తమమ్ । తావద్ధి పాలయైనాం త్వం సావధానా సహాలిభిః
శ్రీ రాధికా ఇలా చెప్పింది — ఈ వ్రతానికి ఉత్తమమైన పూర్వకర్మలు పూర్తయ్యే వరకు, నీవు నీ సఖులతో కలిసి జాగ్రత్తగా దీన్ని పాటించాలి.
ఇత్యుక్త్వా సా యయౌ కృష్ణపాదాంబురుహసన్నిధిమ్ । ఛాయామాత్మభవామాత్మప్రేయసీనాం నిధాయ చ
ఇలా చెప్పి, ఆమె కృష్ణుని పద్మపాదాల సమీపానికి వెళ్లింది. తన నీడను తానే, తన ప్రియ సఖులతో కలిసి అక్కడే ఉంచింది.
తస్థౌ తత్ర యథాపూర్వం రాధికా కృష్ణవల్లభా । అత్ర ప్రియంవదాదేశాత్పద్మమష్టదలం శుభమ్
అక్కడ, మునుపటిలాగే కృష్ణుని ప్రియమైన రాధికా నిలిచింది. ఆ సమయంలో ప్రియంవద ఆదేశంతో, అందమైన అష్టదళ పద్మాన్ని తయారు చేశారు.
గోరోచనాభిర్నిర్మాయ కుంకుమేనాపి చందనైః । ఏభిర్నానావిధైర్ద్రవ్యైః సంమిశ్రైః సిద్ధిదాయకమ్
గోరొచ్చన, కుంకుమ, చందనాలతో, ఇంకా అనేక రకాల పదార్థాలతో కలిపి, దాన్ని సిద్ధిని ప్రసాదించేలా తయారు చేశారు.
లిఖిత్వా యంత్రరాజం చ శుద్ధం మంత్రం తమద్భుతమ్ । కృత్వా న్యాసాదికం పాద్యమర్ఘ్యం చాపి యథావిధి
శుద్ధమైన, అద్భుతమైన యంత్రరాజును, మంత్రాన్ని రాసి, నియాసాది కర్మలు, పాద్యము, అర్ఘ్యము యథావిధిగా చేశారు.
నానర్తుసంభవైః పుష్పైః కుంకుమైరపి చందనైః । ధూపదీపైశ్చ నైవేద్యైస్తాంబూలైర్ముఖవాసనైః
ప్రతి ఋతువులో లభించే పువ్వులు, కుంకుమ, చందనం, ధూపం, దీపాలు, నైవేద్యాలు, తాంబూలం, ముఖవాసనలతో పూజించారు.
వాసోలంకారమాల్యైశ్చ సంపూజ్య నందనందనమ్ । పరివారైః సమం సర్వైః సాయుధం చ సవాహనమ్
వస్త్రాలు, అలంకారాలు, మాలలతో నందనందనుని, ఆయన పరివారంతో, ఆయుధాలతో, వాహనంతో కలిసి పూజించారు.
స్తుత్వా ప్రణమ్య విధివచ్చేతసా స్మరణం యయౌ । తతో భక్తివశో దేవో యశోదానందనః ప్రభుః
విధిగా స్తుతించి, నమస్కరించి, మనసుతో ధ్యానంలో లీనమయ్యారు. అప్పుడు యశోదానందనుడు భక్తికి లోబడి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
స్మితావలోకితాపాంగ తరంగితతరేంగితమ్ । ఉవాచ రాధికాం దేవీం తామానయ ఇహాశు చ
ముద్దైన చిరునవ్వుతో, పక్కన చూపుతో, సంకేతాలతో రాధికాదేవికి ఇలా అన్నాడు — 'ఆమెను ఇక్కడికి వెంటనే తీసుకురా.'
ఆజ్ఞప్తా చైవ సా దేవీ ప్రస్థాప్య శారదాం సఖీమ్ । తామానినాయ సహసా పురోవాసురసాత్మనః
ఆ ఆజ్ఞతో, ఆ దేవి తన సఖి శారదను పంపి, ఆమెను త్వరగా రసాత్మకుడైన ప్రభువు ఎదుటకు తీసుకువచ్చింది.