మణిభిర్భాస్వరైరుద్యద్దావానల మనోహరమ్ । శ్రీరత్నమందిరం దివ్యం తలే తస్య మహాద్భుతమ్
అక్కడ నేలమీద మిణుగురు మణులతో మెరిసిపోతున్న, అద్భుతంగా అందమైన, దివ్యమైన రత్నాల మందిరం వెలిగిపోతుండేది.
రత్నసింహాసనం తత్ర మహాహైమాభిమోహనమ్ । తత్ర బాలార్కసంకాశాం నానాలంకారభూషితామ్
ఆ మందిరంలో గొప్పగా మెరిసే బంగారు రత్నాల సింహాసనం ఉండేది. దానిపై వివిధ అలంకారాలతో అలంకరించబడిన, ఉదయించే సూర్యుడిలా ప్రకాశించే ఒకరు కూర్చున్నారు.
నవయౌవనసంపన్నాం సృణిపాశధనుః శరైః । రాజచ్చతుర్భుజలతాం సుప్రసన్నాం మనోహరామ్
ఆమె యవ్వనంతో నిండినవారు, చేతిలో పాశం, ధనుస్సు, బాణాలు పట్టుకుని, నాలుగు చేతులతో రాజసంగా, ప్రశాంతంగా, అందంగా కనిపించేది.
బ్రహ్మవిష్ణుమహేశాది కిరీటమణిరశ్మిభిః । విరాజితపదాంభోజామణిమాదిభిరావృతామ్
ఆమె పద్మపాదాలు మణులతో మెరిసిపోతూ, చుట్టూ మణులు, రత్నాలతో అలంకరించబడి, బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరుల మకుటాల మణిరశ్ములతో ప్రకాశించేది.
ప్రసన్నవదనాం దేవీం వరదాం భక్తవత్సలామ్ । అర్జునోఽహమితి జ్ఞాతః ప్రణమ్య చ పునఃపునః
ఆ దేవి ప్రసన్నమైన ముఖంతో, వరాలిచ్చే, భక్తులకు అనురాగంగా ఉండేది. నేను ఆమెను అర్జునుడిగా గుర్తించి, పునఃపునః నమస్కరించాను.
విహితాంజలిరేకాంతే స్థితో భక్తిభరాన్వితః । సా తస్యోపాసితం జ్ఞాత్వా ప్రసాదం చ కృపానిధిః
ఒంటరిగా చేతులు జోడించి, భక్తితో నిలబడి ఉండగా, ఆమె నా ఉపాసనను తెలుసుకుని, దయామయురాలిగా తన అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించింది.
ఉవాచ కృపయా దేవీ తస్య స్మరణవిహ్వలా । భగవత్యువాచ-। కిం వా దానం త్వయా వత్స కృతం పాత్రాయ దుర్లభమ్
ఆమె స్మరణతో ఉల్లాసంగా, దయతో ఇలా అన్నది: "బిడ్డా! నీవు ఎవరికైనా అరుదుగా దొరికే దానం ఏదైనా ఇచ్చావా?"
ఇష్టం యజ్ఞేన కేనాత్ర తపో వా కిమనుష్ఠితమ్ । భగవత్యమలా భక్తిః కా వా ప్రాక్సముపార్జ్జితా
"ఇక్కడ నీవు ఏ యజ్ఞం చేసావు? లేక ఏ తపస్సు ఆచరించావు? పవిత్రమైన భక్తిని నీవు ముందుగా ఎలా సంపాదించావు, భాగ్యవంతుడా?"
కిం వాస్మిన్దుర్లభం లోకే కిం వా కర్మ శుభం మహత్ । ప్రసాదస్త్వయి యేనాయం ప్రపన్నే చ ముదా కిల
"ఈ లోకంలో అరుదైనది ఏమిటి? లేక గొప్ప శుభకార్యం నీవు చేసావా? దేనివల్ల ఈ అనుగ్రహం నీకు లభించింది? నీవు ఆనందంతో వచ్చావు?"
గూఢాతిగూఢశ్చానన్య లభ్యో భగవతా కృతః । నైతాదృఙ్మర్త్యలోకానాం న చ భూతలవాసినామ్
"ఈ అనుగ్రహం చాలా రహస్యమైనది, అత్యంత అరుదైనది. భగవంతుడు ఇచ్చినది. ఇది మానవులకు, భూమిపై నివసించేవారికి దొరకదు."
స్వర్గిణాం దేవతాదీనాం తపస్వీశ్వరయోగినామ్ । భక్తానాం నైవ సర్వేషాం నైవ నైవ చ నైవ చ
"స్వర్గంలో దేవతలకు, తపస్వులకు, ప్రభువులకు, యోగులకు, భక్తులందరికీ కూడా ఇది దొరకదు. కాదు, కాదు, అసలు దొరకదు."
ప్రసాదస్తు కృతో వత్స తవ విశ్వాత్మనా యథా । తదేహి భజ బుద్ధ్వైవ కులకుండం సరో మమ
"బిడ్డా! విశ్వాత్ముడు నీకు ఈ అనుగ్రహాన్ని ఇచ్చాడు. కాబట్టి, నా వంశపు చెరువును తెలుసుకుని, అక్కడ పూజ చేయు."
సర్వకామప్రదా దేవీ త్వనయా సహ గమ్యతామ్ । తత్రైవ విధివత్స్నాత్వా ద్రుతమాగమ్యతామిహ
"సర్వకామాలను ప్రసాదించే దేవితో కలిసి అక్కడకు వెళ్ళు. అక్కడ విధానంగా స్నానం చేసి, త్వరగా ఇక్కడికి తిరిగి రా."
తదైవ తత్ర గత్వా స స్నాత్వా పార్థస్తథాగతః । ఆగతం తం కృతస్నానం న్యాసముద్రార్పణాదికమ్
అప్పుడు అర్జునుడు అక్కడికి వెళ్లి, ఆ విధంగా స్నానం చేసి, తిరిగి వచ్చి, స్నానం చేసి, నియమములు, ముద్రాదులు సమర్పించాడు.
కారయిత్వా తతో దేవ్యా తస్య వై దక్షిణశ్రుతౌ । సద్యః సిద్ధికరీ బాలా విద్యానిగదితా పరా
ఆ తరువాత, దేవి అతని కుడి చెవిలో, వెంటనే సిద్ధి కలిగించే, బాలా అనే పరావిద్యను రహస్యంగా ఉపదేశించింది.
హకారార్ద్ధపరా ద్వీపా ద్వితీయా విశ్వభూషితా । అనుష్ఠానం చ పూజాం చ జపం చ లక్షసంఖ్యకమ్
అదే రెండవది, ప్రపంచాన్ని అలంకరించే, 'హ' అక్షరార్థాన్ని కలిగిన ద్వీపం. ఆచరణ, పూజ, లక్షల సంఖ్యలో జపం నిర్వహించబడింది.
కోరకైః కరవీరాణాం ప్రయోగం చ యథాతథమ్ । నిర్వర్త్య తమువాచేదం కృపయా పరమేశ్వరీ
కరవీరపు పువ్వులతో యథావిధిగా పూజ చేసి, ఆ విధంగా కార్యాన్ని పూర్తి చేసి, పరమేశ్వరీ దయతో అతనితో ఇలా చెప్పింది.
అనేనైవ విధానేన క్రియతాం మదుపాసనమ్ । తతో మయి ప్రసన్నాయాం తవానుగ్రహకారణాత్
"ఈ విధంగానే నా ఉపాసన చేయాలి. తరువాత నేను ప్రసన్నమైతే, నీకు అనుగ్రహం కోసం..."
తతస్తు తత్ర పర్య్యంతేష్వధికారో భవిష్యతి । ఇత్యయం నియమః పూర్వం స్వయం భగవతా కృతః
అక్కడ చివరికి అధికారము ఏర్పడుతుంది. ఈ నియమాన్ని స్వయంగా భగవంతుడు ముందుగా నిర్ణయించాడు.
శ్రుత్వైవమర్జునస్తేన వర్మణా తాం సమర్చయత్ । తతః పూజాం జపం చైవ కృత్వా దేవీ ప్రసాదితా
ఇలా విని, అర్జునుడు ఆ కవచంతో ఆమెను పూజించాడు. ఆ తరువాత పూజ చేసి, జపం చేసి, దేవి సంతోషించింది.
కృత్వా తతః శుభం హోమం స్నానం చ విధినా తతః । కృతకృత్యమివాత్మానం ప్రాప్తప్రాయమనోరథమ్
తర్వాత శుభమైన హోమం చేసి, విధిగా స్నానం చేసి, తన కోరిక తీరినదిగా, మనసు తృప్తిగా అనిపించింది.
కరస్థాం సర్వసిద్ధిం చ స పార్థః సమమన్యత । అస్మిన్నవసరే దేవీ తమాగత్య స్మితాననా
ప్రిథ కుమారుడు తన చేతుల్లో అన్ని విజయాలు ఉన్నట్లుగా భావించాడు. అప్పుడు దేవి చిరునవ్వుతో అతని దగ్గరకు వచ్చింది.
ఉవాచ గచ్ఛ వత్స త్వమధునా తద్గృహాంతరే । తతః ససంభ్రమః పార్థః సముత్థాయ ముదాన్వితః
ఆమె, 'ఇప్పుడు ఆ ఇంట్లోకి వెళ్ళు బిడ్డా,' అని చెప్పింది. అప్పుడు పార్థుడు ఆనందంతో, ఉత్సాహంతో లేచి నిలబడ్డాడు.
అసంఖ్యహర్షపూర్ణాత్మా దండవత్తాం ననామ హ । ఆజ్ఞప్తస్తు తయా సార్ద్ధం దేవీ వయస్యయార్జునః
అతని హృదయం అపారమైన ఆనందంతో నిండిపోయింది. దండవత్తుగా ఆమెకు నమస్కరించాడు. ఆమె ఆజ్ఞతో అర్జునుడు తన స్నేహితురాలైన దేవితో కలిసి వెళ్లాడు.
గతో రాధాపతిస్థానం యత్సిద్ధైరప్యగోచరమ్ । తతశ్చ స ఉపాదిష్టో గోలోకాదుపరిస్థితమ్
అతడు రాధాపతి నివాసానికి వెళ్లాడు. ఆ స్థలం సిద్ధులు కూడా చూడలేరు. అక్కడ అతనికి గోలోకానికి పైన ఉన్న లోకాన్ని వివరించారు.
స్థిరం వాయుధృతం నిత్యం సత్యం సర్వసుఖాస్పదమ్ । నిత్యం వృందావనం నామ నిత్యరాసమహోత్సవమ్
అది దృఢంగా, గాలి ఆధారంగా నిలిచినది, శాశ్వతమైనది, సత్యమైనది, సర్వ సుఖాల నిలయం. దాన్ని నిత్య వృందావనం అంటారు, అక్కడ ఎప్పటికీ రాస మహోత్సవం జరుగుతుంది.
అపశ్యత్పరమం గుహ్యం పూర్ణప్రేమరసాత్మకమ్ । తస్యా హి వచనాదేవ లోచనైర్వీక్ష్య తద్రహః
అతడు పరమ రహస్యాన్ని చూశాడు, అది సంపూర్ణ ప్రేమ రసంతో నిండినది. ఆమె మాటల వలన ఆ రహస్యాన్ని తన కన్నులతో చూశాడు.
వివశః పతితస్తత్ర వివృద్ధప్రేమవిహ్వలః । తతః కృచ్ఛ్రాల్లబ్ధసంజ్ఞో దోర్భ్యాముత్థాపితస్తయా
అతడు విపరీతమైన ప్రేమతో ఉక్కిరిబిక్కిరి అయి అక్కడ పడిపోయాడు. కష్టంగా స్పృహ వచ్చి, ఆమె చేతులతో లేపింది.
సాంత్వనావచనైస్తస్యాః కథంచిత్స్థైర్యమాగతః । తతస్తపః కిమన్యన్మే కర్త్తవ్యం విద్యతే వద
ఆమె ఓదార్పు మాటలతో అతడు కొంత స్థిరంగా మారాడు. అప్పుడు, 'ఇంకా నేను చేయవలసిన తపస్సు ఏదైనా ఉందా? చెప్పు,' అని అడిగాడు.
ఇతి తద్దర్శనోత్కంఠాభరేణ తరలోఽభవత్ । తతస్తయా కరే తస్య ధృత్వా తత్పదదక్షిణే
ఆ దర్శనం కోరికతో అతడు ఆత్రుతతో ఉండిపోయాడు. అప్పుడు ఆమె అతని చేయి పట్టుకుని, తన పాదాల కుడివైపున—