యద్రహోఽనుభవస్తస్య పార్థేనాపి మహాత్మనా । దృష్టం కృతం చ యద్యత్తత్ప్రసంగాత్కథితం మయి
అక్కడ ఆ మహాత్ముడు అయిన పార్థుడు అనుభవించిన, చూసిన, చేసిన రహస్య విషయాలన్నీ సందర్భానుసారం నేను నీకు వివరించాను.
తత్తేఽహం కథయామ్యేతచ్ఛృణుష్వావహితః పరమ్ । కింత్వేతద్యత్ర కుత్రాపి న ప్రకాశ్యం కదాచన
ఇప్పుడు నేను నీకు ఈ విషయం చెబుతాను. ఎంతో శ్రద్ధగా విను. కానీ ఇది ఎక్కడా, ఎప్పుడూ బయటపెట్టకూడదు.
అర్జున ఉవాచ-। శంకరాద్యైర్విరించ్యాద్యైరదృష్టమశ్రుతం చ యత్ । సర్వమేతత్కృపాంభోధే కృపయా కథయ ప్రభో
అర్జునుడు పలికెను: ప్రభూ! శివుడు, బ్రహ్మదేవుడు వంటి మహర్షులు చూడని, వినని దివ్యమైన సంగతులన్నీ, నీ అపార కరుణతో నాకు చెప్పి దయచేయుము.
కిం త్వయా కథితం పూర్వమాభీర్యస్తవ వల్లభాః । తాస్తాః కతివిధా దేవ కతి వా సంఖ్యయా పునః
ప్రభూ! నీవు ముందుగా నీకు ప్రియమైన ఆభీర స్త్రీల గురించి చెప్పావు. అవి ఎంతమంది? వాటి సంఖ్య ఎంత? దయచేసి వివరంగా చెప్పు.
నామాని కతి వా తాసాం కా వా కుత్ర వ్యవస్థితాః । తాసాం వా కతి కర్మాణి వయోవేషశ్చ కః ప్రభో
ఆ స్త్రీలకు ఎన్ని పేర్లు ఉన్నాయి? అవి ఏమిటి? అవి ఎక్కడ ఉన్నాయో చెప్పు. వాటి కార్యాలు ఏమిటి? వయస్సు, రూపం ఎలా ఉన్నాయో కూడా చెప్పు ప్రభూ.
కాభిః సార్ద్ధం క్వ వా దేవ విహరిష్యసి భో రహః । నిత్యే నిత్యసుఖే నిత్యవిభవే చ వనే వనే
ప్రభూ! నీవు ఎవరి తోడులో, ఎక్కడ, ఏ అడవిలో, ఎప్పుడూ ఆనందంగా, సుఖంగా, సంపదతో రహస్యంగా విహరించబోతున్నావో చెప్పు.
తత్స్థానం కీదృశం కుత్ర శాశ్వతం పరమం మహత్ । కృపా చేత్తాదృశీ తన్మే సర్వం వక్తుమిహార్హసి
ఆ స్థలం ఎలా ఉంటుంది? అది ఎక్కడ ఉంది? అది శాశ్వతమైనది, గొప్పదైనదిగా ఎలా ఉంది? నీకు దయ ఉంటే, దయచేసి నాకు అన్నీ వివరంగా చెప్పు.
యదపృష్టం మయాప్యేవమజ్ఞాతం యద్రహస్తవ । ఆర్తార్తిఘ్న మహాభాగ సర్వం తత్కథయిష్యసి
నేను అడగని, నాకు తెలియని, నీ రహస్యమైన విషయాలన్నీ, ఓ దయామయుడా! బాధలను తొలగించేవాడా! దయచేసి నాకు అన్నీ చెప్పు.
శ్రీభగవానువాచ-। తత్స్థానం వల్లభాస్తా మే విహారస్తాదృశో మమ । అపి ప్రాణసమానానాం సత్యం పుంసామగోచరః
శ్రీభగవంతుడు పలికెను: ఆ స్థలం, నా ప్రియమైన వారు, నా ఆ విహారం — ఇవన్నీ ప్రాణప్రియులైన వారికి కూడా నిజంగా అందుబాటులో ఉండవు.
కథితే దృష్టుముత్కంఠా తవ వత్స భవిష్యతి । బ్రహ్మాదీనామదృశ్యం యత్కిం తదన్య జనస్య వై
వాటిని నేను వివరంగా చెప్పినట్లయితే, బిడ్డా! నీవు వాటిని చూడాలని తపించిపోతావు. బ్రహ్మాది దేవతలు కూడా వాటిని చూడలేరు, మరి ఇతరులకు ఎలా సాధ్యం?
తస్మాద్విరమ వత్సైతత్కిం ను తేన వినా తవ । ఏవం భగవతస్తస్య శ్రుత్వా వాక్యం సుదారుణమ్
కాబట్టి, బిడ్డా! దీనిని గురించి మరింత అడగకుము. అది లేకుండా నీవు ఏమి చేయగలవు? ఇలా భగవంతుని కఠినమైన మాటలు విని—
దీనః పాదాంబుజద్వంద్వే దండవత్పతితోఽర్జునః । తతో విహస్య భగవాన్దోర్భ్యాముత్థాప్య తం విభుః
దుఃఖంతో అర్జునుడు భగవంతుని పద్మపాదాల దగ్గర దండవత్ప్రణామం చేసి పడిపోయాడు. అప్పుడు భగవంతుడు చిరునవ్వుతో తన చేతులతో అతన్ని లేచేటట్లు చేసెను.
ఉవాచ పరమప్రేమ్ణా భక్తాయ భక్తవత్సలః । తత్కిం తత్కథనేనాత్ర ద్రష్టవ్యం చేత్త్వయా హి యత్
భక్తులను ప్రేమించే ప్రభువు, పరమ ప్రేమతో తన భక్తుడైన అర్జునునికి ఇలా పలికెను: 'నీవు స్వయంగా చూడబోతున్నప్పుడు, దీనిని ఇక్కడ చెప్పడం ఎందుకు?'
యస్యాం సర్వం సముత్పన్నం యస్యామద్యాపి తిష్ఠతి । లయమేష్యతి తాం దేవీం శ్రీమత్త్రిపురసుందరీమ్
ఈ జగత్తు అంతా యావత్తూ యావత్తూ ఆ దేవిలోనే పుట్టి, ఆమెలోనే నిలిచి, చివరికి ఆమెలోనే లయమవుతుంది. ఆ మహిమాన్విత త్రిపురసుందరీ దేవిని పరభక్తితో పూజించు.
ఆరాధ్య పరయా భక్త్యా తస్యై స్వం చ నివేదయ । తాం వినైతత్పదం దాతుం న శక్నోమి కదాచన
ఆమెకు పరమభక్తితో పూజించి, నీను కూడా ఆమెకు అర్పించు. ఆమె అనుమతి లేకుండా ఆ పరమ పదాన్ని నేను ఎప్పుడూ ఇవ్వలేను.
శ్రుత్వైతద్భగవద్వాక్యం పార్థో హర్షాకులేక్షణః । శ్రీమత్యాస్త్రిపురాదేవ్యా యయౌ శ్రీపాదుకాతలమ్
భగవంతుని ఈ మాటలు విని, పార్థుడు ఆనందంతో కళ్లు నిండిపోయి, శ్రీ త్రిపురా దేవి యొక్క పవిత్ర పాదుకల దగ్గరకు వెళ్లాడు.
తత్ర గత్వా దదర్శైనాం శ్రీచింతామణివేదికామ్ । నానారత్నైర్విరచితైః సోపానైరతిశోభితామ్
అక్కడికి వెళ్లి, అతడు ఆమెను చింతామణి వేదికపై దర్శించాడు. ఆ వేదిక వివిధ రత్నాలతో తయారైన మెట్లతో అద్భుతంగా అలంకరించబడింది.
తత్ర కల్పతరుం నానా పుష్పైః ఫలభవైర్నతమ్ । సర్వర్త్తుకోమలదలైః స్నవన్మాధ్వీకశీకరైః
అక్కడ కల్పవృక్షం ఎన్నో పుష్పాలు, ఫలాలతో వంగి, అన్ని కాలాల్లోనూ నాజూకైన ఆకులతో, తేనె చుక్కలు జారుతూ నిలిచి ఉంది.
వర్షద్భిర్వాయునాలోలైః పల్లవైరుజ్జ్వలీకృతమ్ । శుకైశ్చ కోకిలగణైః సారికాభిః కపోతకైః
ఆ వృక్షపు కొత్త కొమ్మలు గాలిలో ఊగుతూ మెరుస్తూ, శుకపక్షులు, కోకిలలు, శారికలు, పావురాలు వాటి చుట్టూ సందడి చేశాయి.
లీలాచకోరకై రమ్యైః పక్షిభిశ్చ నినాదితమ్ । యత్ర గుంజద్భృంగరాజ కోలాహలసమాకులమ్
అందమైన లీలాచకోర పక్షులు, ఇతర పక్షుల గానంతో ఆ ప్రదేశం మార్మోగింది. అక్కడ గొంతెత్తి గుంజుతున్న పెద్ద తేనెటీగలతో కోలాహలంగా ఉంది.
మణిభిర్భాస్వరైరుద్యద్దావానల మనోహరమ్ । శ్రీరత్నమందిరం దివ్యం తలే తస్య మహాద్భుతమ్
అక్కడ నేలమీద మిణుగురు మణులతో మెరిసిపోతున్న, అద్భుతంగా అందమైన, దివ్యమైన రత్నాల మందిరం వెలిగిపోతుండేది.
రత్నసింహాసనం తత్ర మహాహైమాభిమోహనమ్ । తత్ర బాలార్కసంకాశాం నానాలంకారభూషితామ్
ఆ మందిరంలో గొప్పగా మెరిసే బంగారు రత్నాల సింహాసనం ఉండేది. దానిపై వివిధ అలంకారాలతో అలంకరించబడిన, ఉదయించే సూర్యుడిలా ప్రకాశించే ఒకరు కూర్చున్నారు.
నవయౌవనసంపన్నాం సృణిపాశధనుః శరైః । రాజచ్చతుర్భుజలతాం సుప్రసన్నాం మనోహరామ్
ఆమె యవ్వనంతో నిండినవారు, చేతిలో పాశం, ధనుస్సు, బాణాలు పట్టుకుని, నాలుగు చేతులతో రాజసంగా, ప్రశాంతంగా, అందంగా కనిపించేది.
బ్రహ్మవిష్ణుమహేశాది కిరీటమణిరశ్మిభిః । విరాజితపదాంభోజామణిమాదిభిరావృతామ్
ఆమె పద్మపాదాలు మణులతో మెరిసిపోతూ, చుట్టూ మణులు, రత్నాలతో అలంకరించబడి, బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరుల మకుటాల మణిరశ్ములతో ప్రకాశించేది.
ప్రసన్నవదనాం దేవీం వరదాం భక్తవత్సలామ్ । అర్జునోఽహమితి జ్ఞాతః ప్రణమ్య చ పునఃపునః
ఆ దేవి ప్రసన్నమైన ముఖంతో, వరాలిచ్చే, భక్తులకు అనురాగంగా ఉండేది. నేను ఆమెను అర్జునుడిగా గుర్తించి, పునఃపునః నమస్కరించాను.
విహితాంజలిరేకాంతే స్థితో భక్తిభరాన్వితః । సా తస్యోపాసితం జ్ఞాత్వా ప్రసాదం చ కృపానిధిః
ఒంటరిగా చేతులు జోడించి, భక్తితో నిలబడి ఉండగా, ఆమె నా ఉపాసనను తెలుసుకుని, దయామయురాలిగా తన అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించింది.
ఉవాచ కృపయా దేవీ తస్య స్మరణవిహ్వలా । భగవత్యువాచ-। కిం వా దానం త్వయా వత్స కృతం పాత్రాయ దుర్లభమ్
ఆమె స్మరణతో ఉల్లాసంగా, దయతో ఇలా అన్నది: "బిడ్డా! నీవు ఎవరికైనా అరుదుగా దొరికే దానం ఏదైనా ఇచ్చావా?"
ఇష్టం యజ్ఞేన కేనాత్ర తపో వా కిమనుష్ఠితమ్ । భగవత్యమలా భక్తిః కా వా ప్రాక్సముపార్జ్జితా
"ఇక్కడ నీవు ఏ యజ్ఞం చేసావు? లేక ఏ తపస్సు ఆచరించావు? పవిత్రమైన భక్తిని నీవు ముందుగా ఎలా సంపాదించావు, భాగ్యవంతుడా?"
కిం వాస్మిన్దుర్లభం లోకే కిం వా కర్మ శుభం మహత్ । ప్రసాదస్త్వయి యేనాయం ప్రపన్నే చ ముదా కిల
"ఈ లోకంలో అరుదైనది ఏమిటి? లేక గొప్ప శుభకార్యం నీవు చేసావా? దేనివల్ల ఈ అనుగ్రహం నీకు లభించింది? నీవు ఆనందంతో వచ్చావు?"
గూఢాతిగూఢశ్చానన్య లభ్యో భగవతా కృతః । నైతాదృఙ్మర్త్యలోకానాం న చ భూతలవాసినామ్
"ఈ అనుగ్రహం చాలా రహస్యమైనది, అత్యంత అరుదైనది. భగవంతుడు ఇచ్చినది. ఇది మానవులకు, భూమిపై నివసించేవారికి దొరకదు."