వారంవారం చ గోవిందం భావేనాలింగ్య చుంబతి । ప్రియాసౌ సర్వగోపీనాం కృష్ణస్యాప్యతివల్లభా
తిరిగి తిరిగి గోవిందుని ప్రేమతో ఆలింగనం చేసి ముద్దుపెడుతుంది. ఆమె అందరు గోపికలకు ప్రియమైనది, కృష్ణునికీ అత్యంత ప్రియమైనది.
శ్వేతకేతోః సుతః కశ్చిద్వేదవేదాంగపారగః । సర్వమేవ పరిత్యజ్య ప్రచండం తప ఆస్థితః
శ్వేతకేతువు కుమారుడు, వేదాలు, వాటి శాఖల్లో నిపుణుడు, అన్నీ వదిలిపెట్టి, ఘనమైన తపస్సు ఆచరించాడు.
మురారేః సేవితపదాం సుధామధురనాదినీమ్ । గోవిందస్య ప్రియాం శక్తిం బ్రహ్మరుద్రాదిదుర్గమామ్
మురారి పాదాలను సేవిస్తూ, ఆయన మధురమైన స్వరాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, బ్రహ్మ, రుద్రాదులకు కూడా అందని గోవిందుని ప్రియాశక్తిని పూజించాడు.
భజంతీమేకభావేన శ్రియమేవ మనోహరామ్ । ధ్యాయఞ్జజాప సతతం మంత్రమేకాదశాక్షరమ్
ఒక్క మనసుతో ఆ మనోహరమైన శ్రీదేవిని ఆరాధిస్తూ, పదే పదే పదకొండు అక్షరాల మంత్రాన్ని జపిస్తూ ధ్యానం చేశాడు.
హసితం సకలం కృత్వా బతమాయేషు యోజయన్ । కాంత్యాదిభిర్హసంతీభిర్వాసయంత్యభితో జగత్
అందరి నవ్వును కలిపి, ఆటపాటల్లో మునిగి, అందంతో, ఆనందంతో ప్రపంచాన్ని చుట్టూ నింపుతారు.
వసంతే వసతేత్యేవం మంత్రార్థం చింతయన్సదా । సోఽపి కల్పద్వయేనైవ సిద్ధోఽత్ర జనిమాప్తవాన్
'వసంతంలో ఆమె నివసిస్తుంది' అనే మంత్రార్థాన్ని ఎప్పుడూ ఆలోచిస్తూ, రెండు కల్పాల్లోనే సిద్ధిని పొంది, ఇక్కడ జన్మించాడు.
సేయం బాలాయతే పుత్రీ కృశాంగీ కుడ్మలస్తనీ । ముక్తావలిలసత్కంఠీ శుద్ధకౌశేయవాసినీ
ఆమె చిన్నారి పిల్లలా కనిపిస్తుంది. ఆమె శరీరం సన్నగా ఉంది, ఎదలు మొలకెత్తుతున్నాయి. మెడలో ముత్యాల హారం మెరుస్తోంది, స్వచ్ఛమైన పట్టు వస్త్రాలు ధరించింది.
ముక్తాచ్ఛురితమంజీరకంకణాంగదముద్రికా । బిభ్రతీ కుండలే దివ్యే అమృతస్రావిణీ శుభే
ఆమె ముత్యాలతో అలంకరించిన గజ్జెలు, కంకణాలు, ఉంగరాలు ధరించింది. ఆమె చెవుల్లో అమృతాన్ని చిందించే దివ్యమైన కుండలాలు మెరిసిపోతున్నాయి, ఓ మంగళకరమైనవాడా.
వృత్తకస్తూరికావేణీ మధ్యే సిందూరబిందువత్ । దధానా చిత్రకం భాలే సార్ద్ధం చందనచిత్రకైః
ఆమె జడ గుండ్రంగా, కస్తూరి వాసనతో ఉంది. మధ్యలో సింధూరపు బొట్టు మెరిసిపోతోంది. నుదుటిపై రంగురంగుల అలంకరణలు, చందనం రేఖలు అలంకరించబడ్డాయి.
యా సైవ దృశ్యతే శాంతా జపంతీ పరమం పదమ్ । ఆసీచ్చంద్రప్రభో నామ రాజర్షిః ప్రియదర్శనః
ఆమె శాంతంగా కనిపిస్తూ, పరమ పదాన్ని జపిస్తూ ఉంది. అప్పట్లో చంద్రప్రభ అనే రాజర్షి ఉన్నాడు, అతడు అందంగా కనిపించేవాడు.
తస్య కృష్ణప్రసాదేన పుత్రోఽభూన్మధురాకృతిః । చిత్రధ్వజ ఇతి ఖ్యాతః కౌమారావధి వైష్ణవః
ఆ రాజర్షికి కృష్ణుడి అనుగ్రహంతో మధురమైన రూపం గల కుమారుడు జన్మించాడు. అతడు చిత్రధ్వజుడు అని ప్రసిద్ధి చెందాడు, చిన్నప్పటి నుంచే విష్ణువు భక్తుడిగా ఉండేవాడు.
స రాజా సుసుతం సౌమ్యం సుస్థిరం ద్వాదశాబ్దికమ్ । ఆదేశయద్ద్విజాన్మంత్రం పరమష్టాదశాక్షరమ్
ఆ రాజు తన మృదువైన, స్థిరమైన మనసున్న, పన్నెండు సంవత్సరాల కుమారుడికి, ద్విజుల మంత్రాన్ని, పరమమైన పదహారు అక్షరాల మంత్రాన్ని ఉపదేశించాడు.
అభిషిచ్యమానః స శిశుర్మంత్రామృతమయైర్జలైః । తత్క్షణే భూపతిం ప్రేమ్ణా నత్వోదశ్రుప్రకల్పితః
ఆ బాలుడు మంత్రామృతంతో కలిపిన నీటితో అభిషేకం చేయబడుతున్నప్పుడు, వెంటనే ప్రేమతో రాజును వందనం చేసి, కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు.
తస్మిన్దినే స వై బాలః శుచివస్త్రధరః శుచిః । హారనూపురసూత్రాద్యైర్గ్రైవేయాంగదకంకణైః
ఆ రోజు ఆ బాలుడు పవిత్రమైన వస్త్రాలు ధరించి, హారాలు, నుపురాలు, దారాలు, మాలలు, వడరాళ్లు, కంకణాలతో అలంకరించబడ్డాడు.
విభూషితో హరేర్భక్తిముపస్పృశ్యామలాశయః । విష్ణోరాయతనం గత్వా స్థిత్వైకాకీ వ్యచింతయత్
అలా అలంకరించబడి, పవిత్రమైన మనస్సుతో హరిభక్తిని పొందాడు. విష్ణువు ఆలయానికి వెళ్లి, ఒంటరిగా నిలబడి ధ్యానించాడు.
కథం భజామి తం భక్తం మోహనం గోపయోషితామ్ । విక్రీడంతం సదా తాభిః కాలిందీపులినే వనే
ఆ గోపికలకు మోహనంగా ఉండే, యమునా తీరంలో అడవిలో వారితో ఎల్లప్పుడూ క్రీడించే ఆ ప్రియుడిని నేను ఎలా భజించాలి?
ఇత్థమత్యాకులమతిశ్చింతయన్నేవ బాలకః । అథాపపరమాం విద్యాం స్వప్నం చ సమవాప్యత
ఇలా ఆలోచిస్తూ, మనసు కలవరపడి ఉన్న ఆ బాలుడు, పరమమైన విద్యను, ఒక అద్భుతమైన స్వప్నాన్ని పొందాడు.
ఆసీత్కృష్ణప్రతికృతిః పురతస్తస్య శోభనా । శిలామయీ స్వర్ణపీఠే సర్వలక్షణలక్షితా
అతని ముందు ఒక అందమైన కృష్ణుని విగ్రహం కనిపించింది. అది రాతితో తయారై, బంగారు పీఠంపై కూర్చొని, అన్ని శుభలక్షణాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
సాభూదిందీవరశ్యామా స్నిగ్ధలావణ్యశాలినీ । త్రిభంగలలితాకార శిఖండీ పిచ్ఛభూషణా
ఆమె నీలి కమలంలా ముదురు, మృదువైన అందంతో మెరిసిపోతుంది. మూడు వంకరలతో సొగసుగా నిలబడి, కిరీటంతో, నెమలి పిచ్చకతో అలంకరించబడి ఉంది.
కూజయంతీ ముదా వేణుం కాంచనీమధరేఽర్పితామ్ । దక్షసవ్యగతాభ్యాం చ సుందరీభ్యాం నిషేవితామ్
ఆమె ఆనందంగా తన పెదవుల వద్ద పెట్టిన బంగారు వెణువును ఊదుతూ ఉంది. ఆమె కుడిపక్క, ఎడమపక్క ఇద్దరు అందమైన సఖులు సేవ చేస్తున్నారు.
వర్ద్ధయంతీం తయోః కామం చుంబనాశ్లేషణాదిభిః । దృష్ట్వా చిత్రధ్వజః కృష్ణం తాదృగ్వేషవిలాసినమ్
ఆ ఇద్దరి ప్రేమను ముద్దులు, ఆలింగనాలు మొదలైన వాటితో పెంచుతూ ఉంది. అలా అలంకారాలతో కృష్ణుని చూచి, చిత్రధ్వజుడు ఆ దృశ్యాన్ని ఆస్వాదించాడు.
అవనమ్య శిరస్తస్మై పురో లజ్జితమానసః । అథోవాచ హరిర్దక్షపార్శ్వగాం ప్రేయసీం హసన్
చిత్రధ్వజుడు తలవంచి నమస్కరించాడు, మనసు లజ్జతో నిండింది. అప్పుడా హరి నవ్వుతూ తన కుడిపక్కనున్న ప్రియసఖిని చూచి ఇలా అన్నాడు.
సలజ్జం పరమం చైనం స్వశరీరాసనాగతమ్ । నిర్మాయాత్మసమం దివ్యం యువతీరూపమద్భుతమ్
ఈవాడు సిగ్గుతో, పరమమైన స్థాయిలో, తనే స్వయంగా వచ్చినవాడు. నీవు నీలాంటి ఒక అద్భుతమైన యువతీ రూపాన్ని, దివ్యంగా సృష్టించు.
చింతయస్వ శరీరేణ హ్యభేదం మృగలోచనే । అథో త్వదంగతేజోభిః స్పృష్టస్త్వద్రూపమాప్స్యతి
ఓ మృగనయన, నీవు నీ శరీరంతో అతడికి ఏకత్వాన్ని ధ్యానించు. తర్వాత నీ కాంతి అతడిని తాకినప్పుడు, అతడు నీ రూపాన్ని పొందుతాడు.
తతః సా పద్మపత్రాక్షీ గత్వా చిత్రధ్వజాంతికమ్ । నిజాంగకైస్తదంగానామభేదం ధ్యాయతీ స్థితా
తర్వాత ఆ పద్మపత్రాక్షి అక్కడికి వెళ్లి, చిత్రధ్వజుని దగ్గర నిలబడి, తన అవయవాలు అతని అవయవాలతో ఏకత్వంగా కలిసిపోయాయని మనసులో ధ్యానం చేసింది.
అథాస్యాస్త్వంగతేజాంసి తదంగం పర్యపూరయన్ । స్తనయోర్జ్యోతిషా జాతౌ పీనౌ చారుపయోధరౌ
ఆ సమయంలో ఆమె తేజస్సు అతని అవయవాల్లోకి ప్రవేశించి, వాటిని నింపింది. ఆ వెలుగులోంచి రెండు అందమైన, పుష్టిగా ఉన్న వక్షోజాలు ఏర్పడ్డాయి.
నితంబజ్యోతిషా జాతం శ్రోణిబింబం మనోహరమ్ । కుంతలజ్యోతిషా కేశపాశోఽభూత్కరయోః కరౌ
ఆమె నితంబాల వెలుగుతో ఆకర్షణీయమైన నడుము ఏర్పడింది. జుట్టు వెలుగుతో దట్టమైన వెంట్రుకలు, చేతుల వెలుగుతో చేతులు ఏర్పడ్డాయి.
సర్వమేవం సుసంపన్నం భూషావాసః స్రగాదికమ్ । కలాసు కుశలా జాతా సౌరభేనాంతరాత్మని
అందులో ఆభరణాలు, వస్త్రాలు, పుష్పమాలలు అన్నీ సంపూర్ణంగా ఏర్పడ్డాయి. ఆమె కళల్లో నైపుణ్యం సంపాదించి, అంతరాత్మ పరిమళంతో పరిమళించింది.
దీపాద్దీపమివాలోక్య సుభగాం భువి కన్యకామ్ । చిత్రధ్వజాం త్రపాభంగి స్మితశోభాం మనోహరామ్
ఒక దీపం నుండి వెలిగిన మరో దీపంలా భూమిపై ఆ అందమైన కన్యను చూసి, చిత్రధ్వజుడు ఆమె సిగ్గు తొలగిపోయేలా, ఆకర్షణీయమైన నవ్వుతో చూశాడు.
ప్రేమ్ణా గృహీత్వా కరయోః సా తామపహరన్ముదా । గోవిందవామపార్శ్వస్థాం ప్రేయసీం పరిరభ్య చ
ఆమె ప్రేమతో ఆమె చేతులు పట్టుకుని ఆనందంగా తీసుకెళ్లింది. గోవిందుని ఎడమవైపు ఉన్న ప్రియురాలిని ఆలింగనం చేసింది.