మద్రూపం చింతయంతీ చ ప్రేమాస్పదముపాగతా । ద్వే చ ముఖ్యతమే గోప్యౌ సమానవయసీ శుభే
నా రూపాన్ని మనసులో ఉంచుకుని, ప్రేమకు నిలయంగా వచ్చిన రెండు ముఖ్యమైన గోపికలు, సమాన వయస్సు కలవారు, ఓ శుభమయురాలా!
ఏకవ్రతే ఏకనిష్ఠే ఏకనక్షత్రనామనీ । తప్తజాంబూనదప్రఖ్యా తత్రైవాన్యా తడిత్ప్రభా
ఒకరు ఒక్క వ్రతానికే, ఒక్క నిష్ఠకే, ఒక్క నక్షత్రనామంతో ఉండి, కరిగిన బంగారం వలె ప్రకాశించేది. మరొకరు అక్కడ మెరుపు వలె వెలిగేది.
ఏకానిద్రా యమాణాక్షీ పరా సౌమ్యాయతేక్షణా । సోఽర్చయత్పరయా భక్త్యా తే హరేః సవ్యదక్షిణే
ఒకరు యముని కన్నుల వలె నిద్రలేని వాడై, మరొకరు శాంతంగా, విశాలమైన కళ్లతో ఉండేది. ఇద్దరూ పరమ భక్తితో హరిని, ఆయన కుడి, ఎడమ వైపులా నిలబడి పూజించేవారు.
స కల్పాంతే తనుం త్యక్త్వా గోకులేఽభూన్మహాత్మనః । ఉపనందస్య దుహితా నీలోత్పలదలచ్ఛవిః
ఒక కల్పాంతంలో తన శరీరాన్ని విడిచిన ఆమె, గొకులంలో ఉపనందుని కుమార్తెగా, నీలం కమలదళపు వర్ణంతో జన్మించింది.
సేయం శ్రీకృష్ణవనితా పీతశాటీపరిచ్ఛదా । రక్తచోలికయా పూర్ణా శాతకుంభఘటస్తనీ
ఆమెనే శ్రీకృష్ణుని భార్య, పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, ఎర్రని చీరతో కప్పబడిన, బంగారు కుండిలా వక్షోజాలు నిండుగా ఉన్నది.
దధానా రక్తసిందూరం సర్వాంగస్యావగుంఠనమ్ । స్వర్ణకుండలవిభ్రాజద్గండదేశాం సుశోభనామ్
తల నుండి అడివరకు ఎర్ర సింధూరంతో అలంకరించుకుని, ఆమె చెంపలు బంగారు కుండలాలతో మెరిసిపోతున్నాయి.
స్వర్ణపంకజమాలాఢ్యా కుంకుమాలిప్తసుస్తనీ । యస్యా హస్తే చర్వణీయం దృశ్యతే హరిణార్పితమ్
బంగారు కమలాల మాలలు ధరించి, వక్షోజాలు కుంకుమతో పూసుకుని, ఆమె చేతిలో హరి ఇచ్చిన నమూనా తినదగినది కనిపిస్తుంది.
వేణువాద్యాతినిపుణా కేశవస్య నిషేవణీ । కృష్ణేన పరితుష్టేన కదాచిద్గీతకర్మణి
వేణువాద్యంలో నైపుణ్యం కలిగి, కేశవుని సేవ చేస్తూ, కృష్ణుడు సంతోషంగా ఉన్నప్పుడు, ఆమె పాటల్లో పాల్గొంటుంది.
విన్యస్తా కంబుకంఠేఽస్యా భాతి గుంజావలి శుభా । పరోక్షేపి చ కృష్ణస్య కాంతిభిశ్చ స్మరార్దితా
ఆమె శంఖాకార మెడపై అందమైన గుంజమణుల హారం మెరిసిపోతుంది. కృష్ణుడు కనబడకపోయినా, ఆయన కాంతిని తలచి ప్రేమతో తపిస్తుంది.
సఖీభిర్వాదయంతీభిర్గాయంతీ సుస్వరం పరమ్ । నర్త్తయేత్ప్రియవేషేణ వేషయిత్వా వధూమిమామ్
సఖులతో కలిసి వాద్యాలు వాయిస్తూ, మధురంగా పాడుతూ, ప్రియురాలి వేషంలో ఈ వధువును అలంకరించి నాట్యం చేయిస్తుంది.
వారంవారం చ గోవిందం భావేనాలింగ్య చుంబతి । ప్రియాసౌ సర్వగోపీనాం కృష్ణస్యాప్యతివల్లభా
తిరిగి తిరిగి గోవిందుని ప్రేమతో ఆలింగనం చేసి ముద్దుపెడుతుంది. ఆమె అందరు గోపికలకు ప్రియమైనది, కృష్ణునికీ అత్యంత ప్రియమైనది.
శ్వేతకేతోః సుతః కశ్చిద్వేదవేదాంగపారగః । సర్వమేవ పరిత్యజ్య ప్రచండం తప ఆస్థితః
శ్వేతకేతువు కుమారుడు, వేదాలు, వాటి శాఖల్లో నిపుణుడు, అన్నీ వదిలిపెట్టి, ఘనమైన తపస్సు ఆచరించాడు.
మురారేః సేవితపదాం సుధామధురనాదినీమ్ । గోవిందస్య ప్రియాం శక్తిం బ్రహ్మరుద్రాదిదుర్గమామ్
మురారి పాదాలను సేవిస్తూ, ఆయన మధురమైన స్వరాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, బ్రహ్మ, రుద్రాదులకు కూడా అందని గోవిందుని ప్రియాశక్తిని పూజించాడు.
భజంతీమేకభావేన శ్రియమేవ మనోహరామ్ । ధ్యాయఞ్జజాప సతతం మంత్రమేకాదశాక్షరమ్
ఒక్క మనసుతో ఆ మనోహరమైన శ్రీదేవిని ఆరాధిస్తూ, పదే పదే పదకొండు అక్షరాల మంత్రాన్ని జపిస్తూ ధ్యానం చేశాడు.
హసితం సకలం కృత్వా బతమాయేషు యోజయన్ । కాంత్యాదిభిర్హసంతీభిర్వాసయంత్యభితో జగత్
అందరి నవ్వును కలిపి, ఆటపాటల్లో మునిగి, అందంతో, ఆనందంతో ప్రపంచాన్ని చుట్టూ నింపుతారు.
వసంతే వసతేత్యేవం మంత్రార్థం చింతయన్సదా । సోఽపి కల్పద్వయేనైవ సిద్ధోఽత్ర జనిమాప్తవాన్
'వసంతంలో ఆమె నివసిస్తుంది' అనే మంత్రార్థాన్ని ఎప్పుడూ ఆలోచిస్తూ, రెండు కల్పాల్లోనే సిద్ధిని పొంది, ఇక్కడ జన్మించాడు.
సేయం బాలాయతే పుత్రీ కృశాంగీ కుడ్మలస్తనీ । ముక్తావలిలసత్కంఠీ శుద్ధకౌశేయవాసినీ
ఆమె చిన్నారి పిల్లలా కనిపిస్తుంది. ఆమె శరీరం సన్నగా ఉంది, ఎదలు మొలకెత్తుతున్నాయి. మెడలో ముత్యాల హారం మెరుస్తోంది, స్వచ్ఛమైన పట్టు వస్త్రాలు ధరించింది.
ముక్తాచ్ఛురితమంజీరకంకణాంగదముద్రికా । బిభ్రతీ కుండలే దివ్యే అమృతస్రావిణీ శుభే
ఆమె ముత్యాలతో అలంకరించిన గజ్జెలు, కంకణాలు, ఉంగరాలు ధరించింది. ఆమె చెవుల్లో అమృతాన్ని చిందించే దివ్యమైన కుండలాలు మెరిసిపోతున్నాయి, ఓ మంగళకరమైనవాడా.
వృత్తకస్తూరికావేణీ మధ్యే సిందూరబిందువత్ । దధానా చిత్రకం భాలే సార్ద్ధం చందనచిత్రకైః
ఆమె జడ గుండ్రంగా, కస్తూరి వాసనతో ఉంది. మధ్యలో సింధూరపు బొట్టు మెరిసిపోతోంది. నుదుటిపై రంగురంగుల అలంకరణలు, చందనం రేఖలు అలంకరించబడ్డాయి.
యా సైవ దృశ్యతే శాంతా జపంతీ పరమం పదమ్ । ఆసీచ్చంద్రప్రభో నామ రాజర్షిః ప్రియదర్శనః
ఆమె శాంతంగా కనిపిస్తూ, పరమ పదాన్ని జపిస్తూ ఉంది. అప్పట్లో చంద్రప్రభ అనే రాజర్షి ఉన్నాడు, అతడు అందంగా కనిపించేవాడు.
తస్య కృష్ణప్రసాదేన పుత్రోఽభూన్మధురాకృతిః । చిత్రధ్వజ ఇతి ఖ్యాతః కౌమారావధి వైష్ణవః
ఆ రాజర్షికి కృష్ణుడి అనుగ్రహంతో మధురమైన రూపం గల కుమారుడు జన్మించాడు. అతడు చిత్రధ్వజుడు అని ప్రసిద్ధి చెందాడు, చిన్నప్పటి నుంచే విష్ణువు భక్తుడిగా ఉండేవాడు.
స రాజా సుసుతం సౌమ్యం సుస్థిరం ద్వాదశాబ్దికమ్ । ఆదేశయద్ద్విజాన్మంత్రం పరమష్టాదశాక్షరమ్
ఆ రాజు తన మృదువైన, స్థిరమైన మనసున్న, పన్నెండు సంవత్సరాల కుమారుడికి, ద్విజుల మంత్రాన్ని, పరమమైన పదహారు అక్షరాల మంత్రాన్ని ఉపదేశించాడు.
అభిషిచ్యమానః స శిశుర్మంత్రామృతమయైర్జలైః । తత్క్షణే భూపతిం ప్రేమ్ణా నత్వోదశ్రుప్రకల్పితః
ఆ బాలుడు మంత్రామృతంతో కలిపిన నీటితో అభిషేకం చేయబడుతున్నప్పుడు, వెంటనే ప్రేమతో రాజును వందనం చేసి, కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు.
తస్మిన్దినే స వై బాలః శుచివస్త్రధరః శుచిః । హారనూపురసూత్రాద్యైర్గ్రైవేయాంగదకంకణైః
ఆ రోజు ఆ బాలుడు పవిత్రమైన వస్త్రాలు ధరించి, హారాలు, నుపురాలు, దారాలు, మాలలు, వడరాళ్లు, కంకణాలతో అలంకరించబడ్డాడు.
విభూషితో హరేర్భక్తిముపస్పృశ్యామలాశయః । విష్ణోరాయతనం గత్వా స్థిత్వైకాకీ వ్యచింతయత్
అలా అలంకరించబడి, పవిత్రమైన మనస్సుతో హరిభక్తిని పొందాడు. విష్ణువు ఆలయానికి వెళ్లి, ఒంటరిగా నిలబడి ధ్యానించాడు.
కథం భజామి తం భక్తం మోహనం గోపయోషితామ్ । విక్రీడంతం సదా తాభిః కాలిందీపులినే వనే
ఆ గోపికలకు మోహనంగా ఉండే, యమునా తీరంలో అడవిలో వారితో ఎల్లప్పుడూ క్రీడించే ఆ ప్రియుడిని నేను ఎలా భజించాలి?
ఇత్థమత్యాకులమతిశ్చింతయన్నేవ బాలకః । అథాపపరమాం విద్యాం స్వప్నం చ సమవాప్యత
ఇలా ఆలోచిస్తూ, మనసు కలవరపడి ఉన్న ఆ బాలుడు, పరమమైన విద్యను, ఒక అద్భుతమైన స్వప్నాన్ని పొందాడు.
ఆసీత్కృష్ణప్రతికృతిః పురతస్తస్య శోభనా । శిలామయీ స్వర్ణపీఠే సర్వలక్షణలక్షితా
అతని ముందు ఒక అందమైన కృష్ణుని విగ్రహం కనిపించింది. అది రాతితో తయారై, బంగారు పీఠంపై కూర్చొని, అన్ని శుభలక్షణాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
సాభూదిందీవరశ్యామా స్నిగ్ధలావణ్యశాలినీ । త్రిభంగలలితాకార శిఖండీ పిచ్ఛభూషణా
ఆమె నీలి కమలంలా ముదురు, మృదువైన అందంతో మెరిసిపోతుంది. మూడు వంకరలతో సొగసుగా నిలబడి, కిరీటంతో, నెమలి పిచ్చకతో అలంకరించబడి ఉంది.
కూజయంతీ ముదా వేణుం కాంచనీమధరేఽర్పితామ్ । దక్షసవ్యగతాభ్యాం చ సుందరీభ్యాం నిషేవితామ్
ఆమె ఆనందంగా తన పెదవుల వద్ద పెట్టిన బంగారు వెణువును ఊదుతూ ఉంది. ఆమె కుడిపక్క, ఎడమపక్క ఇద్దరు అందమైన సఖులు సేవ చేస్తున్నారు.