తన్మూలే హ్యర్ద్ధరాత్రే చ ద్రక్ష్యస్యస్మానశేషతః । శ్రుత్వైవం వచనం తాసాం స్నేహవిహ్వలచేతసామ్
ఆ లతికా వేరుళ్లు వద్ద, అర్ధరాత్రి సమయంలో, నీవు మమ్మల్ని సంపూర్ణంగా దర్శించగలవు. అలా స్నేహభావంతో వారు చెప్పిన మాటలు విన్నాడు.
యావత్ప్రదక్షిణీకృత్య ప్రణమేద్దండవన్మునిః । ముహూర్త్తద్వితయం బాలాం నానానిర్మాణశోభనామ్
ఆ మహర్షి ప్రదక్షిణగా చేసి, దండవత్ప్రణామం చేశాడు. ఆ బాలిక అనేక రూపాలతో అలంకరించబడి, రెండు క్షణాలు అక్కడ కనిపించింది.
ఆహూయ భానుం ప్రోవాచ నారదః సర్వశోభనామ్ । ఏవం ప్రభావా బాలేయం న సాధ్యా దైవతైరపి
అప్పుడా నారదుడు, భానువును పిలిచి ఇలా అన్నాడు: 'ఈ బాలికకు ఇంత శక్తి ఉంది. ఆమెను దేవతలు కూడా పొందలేరు.'
కింతు యద్గృహమేతస్యాః పదచిహ్నవిభూషితమ్ । తత్ర నారాయణో దేవః స్వయం వసతి మాధవః
కానీ, ఆమె పాదచిహ్నాలతో అలంకరించబడిన ఇంట్లో, అక్కడే నారాయణుడు, మాధవుడు స్వయంగా నివసిస్తాడు.
లక్ష్మీశ్చ వసతే నిత్యం సర్వాభిః సర్వసిద్ధిభిః । అద్య ఏనాం వరారోహాం సర్వాభరణభూషణామ్
అక్కడ లక్ష్మీ దేవి కూడా అన్ని సిద్ధులతో, శక్తులతో ఎప్పుడూ ఉంటుంది. నీవు ఈ రోజు, సర్వాభరణాలతో అలంకరించబడిన ఈ మహోన్నత బాలికను, పరమ దేవతలా, నీ ఇంట్లో ఎంతో జాగ్రత్తగా కాపాడుము.
దేవీమివ పరాం గేహే రక్ష యత్నేన సత్తమ । ఇత్యుక్త్వా మనసైవైనాం మహాభాగవతోత్తమః
ఇలా చెప్పి, ఆ మహాభాగవత శ్రేష్ఠుడు, ఆమె రూపాన్ని మనసులో ధ్యానిస్తూ, సాంద్రమైన అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.
తద్రూపమేవ సంస్మృత్య ప్రవిష్టో గహనం వనమ్ । అశోకలతికామూలమాసాద్య మునిసత్తమః
ఆశోకలతికా వేరుళ్లు వద్దకు చేరిన ఆ మహర్షి, రాత్రి సమయంలో ఆ దేవిని ఎదురుచూశాడు.
ప్రతీక్షమాణో దేవీం తాం తత్రైవాగమనం నిశి । స్థితోఽత్ర ప్రేమవికలశ్చింతయన్కృష్ణవల్లభామ్
అక్కడే ఉండి, ప్రేమతో మనసు తడిసి, కృష్ణుని ప్రియమైన ఆ దేవిని ధ్యానిస్తూ, ఆమె రాక కోసం ఎదురుచూశాడు.
అథ మధ్యనిశాభాగే యువత్యః పరమాద్భుతాః । పూర్వం దృష్ట్వాస్తథాన్యాశ్చ విచిత్రాభరణస్రజః
అప్పుడు అర్ధరాత్రి సమయం లో, అద్భుతమైన యువతులు అక్కడ కనిపించారు. వారిలో కొంతమంది ఇంతకు ముందు కనిపించినవారు, మరికొంతమంది కొత్తవారు. అందరూ విచిత్రమైన ఆభరణాలు, పూలహారాలు ధరించి మెరిసిపోతున్నారు.
దృష్ట్వా మనసి సంభ్రాంతో దండవత్పతితో భువి । పరివార్య మునిం సర్వాస్తాః ప్రవివిశుః శుభాః
వారిని చూసి ఆ మునికి మనసు గందరగోళంగా మారింది. భక్తితో నేలపై దండంగా పడి నమస్కరించాడు. ఆ పవిత్రమైన యువతులు ఆయనను చుట్టుముట్టి లోపలికి ప్రవేశించాయి.
ప్రష్టుకామోఽపి స మునిః కించిత్స్వాభిమతం ప్రియమ్ । నాశకత్ప్రేమలావణ్యప్రియభాషాప్రధర్షితః
ఆ మునికి తన మనసులో ఉన్న ప్రశ్నను అడగాలని అనిపించింది. కానీ వారి ప్రేమతో కూడిన అందం, మధురమైన మాటలు విని ఆయన అడగలేకపోయాడు.
అథాగతా మునిశ్రేష్ఠం కృతాంజలిమవస్థితమ్ । భక్తిభారానతగ్రీవం సవిస్మయం ససంభ్రమమ్
అప్పుడొక యువతి, చేతులు జోడించి, భక్తి భారంతో మెడ వంచి, ఆశ్చర్యంతో, కొంత గబగబగా, ఆ మునిశ్రేష్ఠుని దగ్గరకు వచ్చింది.
సువినీతతమం ప్రాహ తత్రైవ కరుణాన్వితా । అశోకమాలినీ నామ్నా అశోకవనదేవతా
అక్కడ, అత్యంత వినయంతో, కరుణతో ఆమె మాట్లాడింది. ఆమె పేరు అశోకమాలిని. ఆమె అశోకవన దేవత.
అశోకమాలిన్యువాచ। అశోకకలికాయాం తు వసామ్యస్యాం మహామునే । రక్తాంబరధరా నిత్యం రక్తమాలానులేపనా
అశోకమాలిని ఇలా చెప్పింది: మహామునీ, నేను ఈ అశోకవనంలో నివసిస్తాను. ఎప్పుడూ ఎర్ర వస్త్రాలు, ఎర్ర పూలహారాలు, ఎర్ర అలంకారాలు ధరించి ఉంటాను.
రక్తసిందూరకలికా రక్తోత్పలవతంసినీ । రక్తమాణిక్యకేయూర ముకుటాదివిభూషితా
ఎర్ర సింధూరపు ముద్దలు, ఎర్ర కమలపు కిరీటాలు, ఎర్ర మాణిక్యాల కంకణాలు, ముకుటం వంటి ఆభరణాలతో నేను అలంకరించబడి ఉంటాను.
ఏకదా ప్రియయా సార్ద్ధం విహరంత్యో మధూత్సవే । తత్రైవ మిలితా గోపబాలికాశ్చిత్రవాససః
ఒకసారి వసంత ఉత్సవంలో నా ప్రియుడితో కలిసి విహరిస్తూ, అశోకవనంలోనే, అద్భుతమైన వస్త్రాలు ధరించిన గోపికలను కలిసాము.
అహం చాశోకమాలాభిర్గోపవేషధరం హరిమ్ । రమారూపాశ్చ తాః సర్వా భక్త్యా సమ్యగపూజయమ్
నేను అశోకపూలహారాలతో గోపవేషధారి హరిని భక్తితో పూజించాను. ఆ గోపికలు కూడా లక్ష్మీ వంటి కాంతివంతంగా, భక్తితో ఆయనను పూజించాయి.
తతః ప్రభృతి చైతాసాం మధ్యే తిష్ఠామి సర్వదా । భూషాభిర్వివిధాభిశ్చ తోషయిత్వా రమాపతిమ్
ఆ సమయంలోనుంచి నేను ఎప్పుడూ వాటి మధ్యే ఉంటాను. వివిధ అలంకారాలతో రామాపతిని సంతోషపరుస్తూ ఉంటాను.
పరాత్పరమహం సర్వం విజానామీహ సర్వతః । గోగోపగోపికాదీనాం రహస్యం చాపి వేద్మ్యహమ్
ఇక్కడ ఉన్నది పై నుంచి క్రింద వరకూ అన్నీ నాకు తెలుసు. గోవులు, గోపులు, గోపికల రహస్యాలు కూడా నాకు తెలుసు.
తవ జిజ్ఞాసితం సర్వం హృది ప్రత్యభిభాషితమ్ । తాం దేవీమద్భుతాకారామద్భుతానందదాయినీమ్
నీవు అడిగిన ప్రతిదీ నీ హృదయంలోనే చెప్పబడింది. ఆ దేవి, అద్భుతమైన రూపంతో, అద్భుతమైన ఆనందాన్ని ఇచ్చేవారు—
హరేః ప్రియాం హిరణ్యాభాం హీరకోజ్జ్వలముద్రికామ్ । కథం పశ్యామి లోలాక్షీం కథం వా తత్పదాంబుజమ్
హరికి ప్రియమైన, బంగారు వర్ణంతో, వజ్రపు ఉంగరం మెరిసే ఆమెను, ఆ చంచల దృష్టిని, లేదా ఆమె పదపద్మాలను నేను ఎలా చూడగలను?
ఆరాధ్యతేఽతిభక్త్యేతి త్వయా బ్రహ్మన్విమర్శితమ్ । తత్ర తే కథయిష్యామి వృత్తాంతం సుమహాత్మనామ్
బ్రహ్మన్, ఆమెను అత్యంత భక్తితో ఆరాధించబడుతుందని నీవు ఆలోచించావు. అక్కడ ఆ మహాత్ముల కథను నేను నీకు చెప్పబోతున్నాను.
మానసే సరసి స్థిత్వా తపస్తీవ్రముపేయుషామ్ । జపతాం సిద్ధమంత్రాంశ్చ ధ్యాయతాం హరిమీశ్వరమ్
మనస్సు సరస్సులో స్థిరంగా ఉండి, ఘోరమైన తపస్సు చేసి, సిద్ధమైన మంత్రాలను జపిస్తూ, హరిని ధ్యానిస్తూ—
మునీనాం కాంక్షతాం నిత్యం తస్యా ఏవ పదాంబుజమ్ । ఏకసప్తతిసాహస్రం సంఖ్యాతానాం మహౌజసామ్
ఆమె పదపద్మాలను ఎప్పుడూ కోరుకునే మునులలో, గొప్ప తేజస్సుతో ఉన్న డెబ్బై ఒక వేల ఒకటి మంది ఉన్నారు.
తత్తేఽహం కథయామ్యద్య తద్రహస్యం పరం వనే
ఈ అడవిలో, ఆ పరమ రహస్యాన్ని నేడు నీకు నేను చెబుతాను.
ఈశ్వర ఉవాచ-। తదేకాగ్రమనా భూత్వా శృణు దేవి వరాననే । ఆసీదుగ్రతపా నామ మునిరేకో దృఢవ్రతః
ఈశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ దేవి, ముద్దు ముఖవతీ, మనసు ఏకాగ్రతతో విను. ఒకసారి ఉగ్రతప అనే దృఢవ్రతుడైన ముని ఉండేవాడు.
సాగ్నికో హ్యగ్నిభక్షశ్చ చచారాత్యద్భుతం తపః । జజాప పరమం జాప్యం మంత్రం పంచదశాక్షరమ్
అతడు అగ్ని భక్షణం చేస్తూ, అగ్నికి హోమాలు ఇస్తూ, అద్భుతమైన తపస్సు చేశాడు. పరమమైన పదిహేను అక్షరాల మంత్రాన్ని జపిస్తూ ఉన్నాడు.
కామమంత్రేణ పుటితం కామం కామవరప్రదాత్ । కృష్ణాయేతి పదం స్వాహా సహితం సిద్ధిదం పరమ్
కామమంత్రంతో శక్తిని పొందిన, కోరిన వరాలు ఇచ్చే, 'కృష్ణాయ' అనే పదాన్ని 'స్వాహా'తో కలిపి జపించేవాడు. ఈ మహామంత్రం అన్ని సిద్ధులు ఇస్తుంది.
దధ్యౌ చ శ్యామలం కృష్ణం రాసోన్మత్తం వరోత్సుకమ్ । పీతపట్టధరం వేణుం కరేణాధరమర్పితమ్
అతడు నల్లని వర్ణంతో, రసమందులో మునిగి, ఉత్తమ వరాల కోసం ఆత్రుతతో, పసుపు వస్త్రం ధరించి, చేతిలో వేణువును పెదవులకు ఆనించి ఉన్న కృష్ణుడిని ధ్యానం చేశాడు.
నవయౌవనసంపన్నం కర్షంతం పాణినా ప్రియామ్ । ఏవం ధ్యానపరః కల్పశతాంతే దేహముత్సృజన్
తాజా యవ్వనంతో, తన ప్రియురాలిని చేతితో దగ్గరకి లాగుతూ, ఇలానే ధ్యానం చేస్తూ, వంద కల్పాంతాల తర్వాత తన శరీరాన్ని విడిచాడు.