శ్రీకృష్ణచరితం హ్యేతద్యః పఠేత్ప్రయతః శుచిః । శృణుయాద్వాపి యో భక్త్యా గోవిందే లభతే రతిమ్
ఎవరైనా శుద్ధమైన హృదయంతో, భక్తితో ఈ శ్రీకృష్ణుని చరిత్రను పఠించినా, లేదా భక్తితో వినినా, వారికి గోవిందుడిపై అపారమైన ప్రేమ కలుగుతుంది.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే పాతాలఖండే కృష్ణచరితే సప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో పాతాళఖండంలో కృష్ణుని చరిత్రలో డెబ్బయవ అధ్యాయం ముగిసింది.
శ్రీదేవ్యువాచ- భగవన్సర్వభూతేశ సర్వాత్మన్సర్వసంభవ । దేవేశ్వర మహాదేవ సర్వజ్ఞ కరుణాకర
శ్రీదేవి ఇలా అడిగింది — భగవంతుడా! సమస్త భూతాల అధిపతివి, అందరికీ ఆత్మవు, అన్నీ నీ నుంచే ఉద్భవించాయి. దేవతలలో అధిపతివి, మహాదేవుడవు, అన్నీ తెలిసినవాడవు, కరుణామయుడవు.
త్వయానుకంపితైవాహం భూయోఽప్యాహానుకంపయా । త్రైలోక్యమోహనా మంత్రాస్త్వయా మే కథితాః ప్రభో
నీ దయ వల్లనే నేను మళ్లీ మాట్లాడగలిగాను. ప్రభూ! మూడు లోకాలను మోహింపజేసే మంత్రాలను నీవే నాకు చెప్పావు.
తేన దేవేన గోపీభిర్మహామోహనరూపిణా । కేన కేన విశేషణ చిక్రీడే తద్వదస్వ మే
ఆ దేవుడు, మహామోహన రూపంలో, గోపికలతో ఏ లక్షణాలతో క్రీడించాడు? దయచేసి అది నాకు వివరించు.
మహాదేవ ఉవాచ। ఏకదా వాదయన్వీణాం నారదో మునిపుంగవః । కృష్ణావతారమాజ్ఞాయ ప్రయయౌ నందగోకులమ్
మహాదేవుడు ఇలా చెప్పాడు — ఒకసారి వీణ వాయిస్తూ, మునులలో శ్రేష్ఠుడైన నారదుడు, కృష్ణావతారాన్ని తెలుసుకుని, నందుడి గోకులానికి వెళ్లాడు.
గత్వా తత్ర మహాయోగమయేశం విభుమచ్యుతమ్ । బాలనాట్యధరం దేవదర్శనం నందవేశ్మని
అక్కడికి వెళ్లి, మహాయోగి, సర్వాధిపతి, నశించని వాడైన దేవుడిని, బాలలీలలో తలమునకై, నందుని ఇంట్లో దివ్యమైన రూపంలో ఉన్నాడని చూశాడు.
సుకోమలపటాస్తీర్ణహేమపర్యంకికోపరి । శయానం గోపకన్యాభిః ప్రేక్షమాణం సదా ముదమ్
సున్నితమైన వస్త్రాలతో పరచిన బంగారు మంచంపై పడుకుని, గోపికలు ఆనందంగా చూడుతూ ఉండగా,
అతీవ సుకుమారాంగం ముగ్ధం ముగ్ధవిలోకనమ్ । విస్రస్తనీలకుటిలకుంతలావనిమండలమ్
అతని శరీరం చాలా మృదువుగా ఉంది, చూపు అమాయకంగా, ఆకర్షణగా ఉంది, విడివిడిగా వదులుగా ఉన్న నల్లని వంకర జుట్టు చుట్టూ వలయంలా మెరిసింది.
కించిత్స్మితాంకురవ్యంజదేకద్విరదకుడ్మలమ్ । స్వప్రభాభిర్భాసయంతం సమంతాద్భవనోదరమ్
అతని పెదవులపై స్వల్పమైన నవ్వు మొలకెత్తింది, అది ఏనుగు కుండిక పువ్వు ముద్దు లా కనిపించింది. తన కాంతితో ఇంటి అంతటినీ ప్రకాశింపజేశాడు.
దిగ్వాససం సమాలోక్య సోఽతిహర్షమవాప హ । సంభాష్య గోపతిం నందమాహ సర్వప్రభుప్రియః
దిక్కులు మాత్రమే వస్త్రాలుగా ధరించి ఉన్న కృష్ణుణ్ని చూసి నారదుడు ఎంతో ఆనందపడ్డాడు. అన్ని ప్రభువులకు ప్రియుడైన నందునితో మాట్లాడాడు.
నారాయణపరాణాం తు జీవనం హ్యతిదుర్లభమ్ । అస్య ప్రభావమతులం న జానంతీహ కేచన
నారాయణునికి పరమ భక్తులు అయినవారి జీవితం చాలా అరుదైనది. ఇక్కడ ఎవరికీ ఆయన అపూర్వమైన శక్తి తెలియదు.
భవ బ్రహ్మాదయోఽప్యస్మిన్రతిం వాంచ్ఛన్తి శాశ్వతీమ్ । చరితం చాస్య బాలస్య సర్వేషామేవ హర్షణమ్
భవుడు, బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు కూడా ఈ బాలునిపై శాశ్వతమైన ప్రేమను కోరుకుంటారు. ఈ బాలుని లీలలు అందరికీ ఆనందాన్ని ఇస్తాయి.
ముదా గాయంతి శృణ్వంతి చాభినందంతి తాదృశాః । అస్మింస్తవ సుతేఽచింత్యప్రభావే స్నిగ్ధమానసాః
ఇలాంటి వారు ఆనందంగా పాడుతారు, వినుతారు, హర్షిస్తారు. నీ కుమారుని అపారమైన మహిమను ప్రేమతో గమనించే వారు వారు.
నరాః సంతి న తేషాం వై భవబాధా భవిష్యతి । ముంచేహ పరలోకేచ్ఛాః సర్వా బల్లవసత్తమ
ఇలాంటి భక్తులైన మనుషులకు భవబాధలు ఉండవు. ఓ గొప్ప గోపా! ఇక్కడే పరలోక ఆశలు అన్నీ విడిచిపెడతారు.
ఏకాంతేనైకభావేన బాలేఽస్మిన్ప్రీతిమాచర । ఇత్యుక్త్వా నందభవనాన్నిష్క్రాంతో మునిపుంగవః
ఏకాగ్రతతో, ఒకే మనసుతో ఈ బాలునిపై ప్రేమను పెంచుకో. ఇలా చెప్పి, మునులలో శ్రేష్ఠుడు నందుని ఇంటిని విడిచాడు.
తేనార్చితో విష్ణుబుద్ధ్యా ప్రణమ్య చ విసర్జితః । అథాసౌ చింతయామాస మహాభాగవతో మునిః
విష్ణువు అనుకొని పూజించి, నమస్కరించి పంపించగా, ఆ మహాభాగవత ముని అంతరంగంలో ఆలోచనలో మునిగిపోయాడు.
అస్య కాంతా భగవతీ లక్ష్మీర్నారాయణే హరౌ । విధాయ గోపికారూపం క్రీడార్థం శార్ఙ్గధన్వనః
ఈ ప్రభువు భార్య అయిన లక్ష్మీదేవి, క్రీడ కోసం గోపిక రూపంలో నారాయణునితో, శారంగధన్వుడైన హరితో కలిసి ఉన్నది.
అవశ్యమవతీర్ణా సా భవిష్యతి న సంశయః । తామహం విచినోమ్యద్య గేహేగేహే వ్రజౌకసామ్
ఆమె తప్పక అవతరించనుంది — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఈ రోజు నేను వ్రజవాసుల ఇళ్లలో ఆమెను వెతుకుతాను.
విమృశ్యైవం మునివరో గేహాని వ్రజవాసినామ్ । ప్రవివేశాతిథిర్భూత్వా విష్ణుబుద్ధ్యా సుపూజితః
ఇలా ఆలోచించి, ఆ గొప్ప ముని వ్రజవాసుల ఇళ్లలో అతిథిగా ప్రవేశించి, విష్ణువు అని భావించి వారు భక్తితో పూజించారు.
సర్వేషాం బల్లవాదీనాం రతిం నందసుతే పరామ్ । దృష్ట్వా మునివరః సర్వాన్మనసా ప్రణనామ హ
అందరు గోపులు నందునందనుడిపై ఉన్న అపారమైన ప్రేమను చూసి, ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు మనసారా వారందరికి నమస్కరించాడు.
గోపాలానాం గృహే బాలాం దదర్శ శ్వేతరూపిణీమ్ । స దృష్ట్వా తర్కయామాస రమా హ్యేషా న సంశయః
ఒక గోపుని ఇంట్లో, తెల్లవన్నె గల బాలికను చూసి, 'ఇది రమాదేవే, ఇందులో సందేహమే లేదు' అని ఆ ముని తలంచాడు.
ప్రవివేశ తతో ధీమాన్నందసఖ్యుర్మహాత్మనః । కస్యచిద్గోపవర్య్యస్య భానునామ్నో గృహం మహత్
తర్వాత ఆ జ్ఞానవంతుడు, నందునకు మిత్రుడైన గొప్ప గోపుడు భానునామకుని పెద్ద ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.
అర్చితో విధివత్తేన సోఽప్యపృచ్ఛన్మహామనాః । సాధో త్వమసి విఖ్యాతో ధర్మనిష్ఠతయా భువి
ఆయన విధిగా పూజించి, ఆ మహామనస్కుడు ఇలా అడిగాడు: 'సాధువూ, భూమిపై నీ ధర్మనిష్ఠకు నీవు ప్రసిద్ధివంతుడవు.'
తవాహం ధనధాన్యాది సమృద్ధిం సంవిభావయే । కచ్చిత్తే యోగ్యః పుత్రోఽస్తి కన్యా వా శుభలక్షణా
'నీకు ధనం, ధాన్యం మొదలైన సమృద్ధి కలుగాలని ఆశీర్వదిస్తున్నాను. నీకు యోగ్యమైన కుమారుడు లేదా శుభలక్షణాలున్న కుమార్తె ఉన్నారా?'
యతస్తే కీర్తిరఖిలం లోకం వ్యాప్య భవిష్యతి । ఇత్యుక్తో మునివర్య్యేణ భానురానీయ పుత్రకమ్
'నీ కీర్తి ఈ లోకమంతట వ్యాపించబోతుంది' అని మునిశ్రేష్ఠుడు చెప్పగానే, భాను తన కుమారుణ్ని తీసుకొచ్చాడు.
మహాతేజస్వినం దృప్తం నారదాయాభ్యవాదయత్ । దృష్ట్వా మునివరస్తం తు రూపేణాప్రతిమం భువి
ఆ మహాతేజోవంతుడైన కుమారునితో కలిసి నారదునికి సత్కారం చేశాడు. ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు భూమిపై అతనికి సమానమైన అందం ఎవరికి లేదని చూశాడు.
పద్మపత్రవిశాలాక్షం సుగ్రీవం సుందరభ్రువమ్ । చారుదంతం చారుకర్ణం సర్వావయవసుందరమ్
పద్మాకరపు పెద్ద కన్నులు, అందమైన మెడ, సుందరమైన కనుబొమ్మలు, మధురమైన పళ్ళు, ఆకర్షణీయమైన చెవులు, ప్రతి అవయవం సౌందర్యంతో నిండినవిగా ఉన్నాడు.
తం సమాశ్లిష్య బాహుభ్యాం స్నేహాశ్రూణి విముచ్య చ । తతః స గద్గద ప్రాహ ప్రణయేన మహామునిః
అతడిని చేతులతో ఆలింగనం చేసి, ప్రేమతో కన్నీళ్లు విడిచాడు. ఆ తరువాత ఆ మహాముని భావోద్వేగంతో, గొంతు కదిలిపోతూ ఇలా అన్నాడు.
నారద ఉవాచ-। అయం శిశుస్తే భవితా సుసఖా రామకృష్ణయోః । విహరిష్యతి తాభ్యాం చ రాత్రిందివమతంద్రితః
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఈ నీ కుమారుడు రామకృష్ణులకు మిత్రుడవుతాడు. వారితో రాత్రింబవళ్ళు అలసట లేకుండా ఆటలాడతాడు.'