ప్రహ్లాదనారదాద్యైశ్చ కుమారశుకవైష్ణవైః । జనకాద్యైర్లసద్భావైర్హృద్బాహ్య స్ఫూర్తితత్పరైః
ప్రహ్లాదుడు, నారదుడు, కుమారుడు, శుకుడు, వైష్ణవులు, జనకుడు మొదలైన వారు, భక్తిలో ప్రకాశిస్తూ, హృదయంలో, బయటా ఆయన మహిమలో లీనమై ఉన్నారు.
పులకాకులసర్వాంగైః స్ఫురత్ప్రేమసమాకులైః । రహస్యామృతసంసిక్తైరర్ద్ధయుగ్మాక్షరో మనుః
వారి శరీరం అంతా ఆనందంతో పులకరించిపోతుంది, ప్రేమతో ఉప్పొంగిపోతున్నారు. రహస్యమైన అమృతంలో తడిసి, వారు అర్ధాక్షర మంత్రాన్ని జపిస్తున్నారు.
మంత్రచూడామణిః ప్రోక్తః సర్వమంత్రైకకారణమ్ । సర్వదేవస్య మంత్రాణాం కైశోరం మంత్రహేతుకమ్
ఈ మంత్రం మంత్రాలలో మణిగా, అన్ని మంత్రాలకు మూలంగా, అన్ని దేవతల మంత్రాలకు ఆధారంగా, అన్ని యౌవన మంత్రాలకు కారణంగా చెప్పబడింది.
సర్వకైశోరమంత్రాణాం హేతుశ్చూడామణిర్మనుః । జపం కుర్వంతి మనసా పూర్ణప్రేమసుఖాశ్రయాః
అన్ని యౌవన మంత్రాలకు కారణమైన ఈ మణిమంత్రాన్ని వారు మనస్సులో జపిస్తూ, పరిపూర్ణ ప్రేమానందంలో లీనమై ఉంటారు.
వాంఛంతి తత్పదాంభోజే నిశ్చలం ప్రేమసాధనమ్ । తద్బాహ్యే స్ఫటికాద్యుచ్చ ప్రావారే సుమనోహరే
వారు ఆ పదపద్మాలను, స్థిరమైన ప్రేమను పొందే మార్గాన్ని కోరుకుంటారు. బయట, స్ఫటికం వంటి ఎత్తయిన, అద్భుతమైన మండపాలు మెరిసిపోతున్నాయి.
కుంకుమైః సితరక్తాద్యైశ్చతుర్దిక్షు సమాకులైః । శుక్లం చతుర్భుజం విష్ణుం పశ్చిమే ద్వారపాలకమ్
నాలుగు దిక్కులలో కుంకుమ, తెలుపు, ఎరుపు పూదులు విస్తరించి ఉన్నాయి. పడమర ద్వారంలో, తెల్లగా, నాలుగు చేతులతో ఉన్న విష్ణువు ద్వారపాలకుడిగా నిలబడి ఉన్నాడు.
శంఖచక్రగదాపద్మకిరీటాది విభూషితమ్ । రక్తం చతుర్భుజం పద్మశంఖచక్రగదాయుధమ్
ఆయన శంఖం, చక్రం, గద, పద్మం, కిరీటం వంటి ఆభరణాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు. ఎరుపు వర్ణంతో, నాలుగు చేతులతో, పద్మం, శంఖం, చక్రం, గద ఆయుధాలుగా ధరించాడు.
కిరీటకుండలోద్దీప్త ద్వారపాలకముత్తరే । గౌరం చతుర్భుజం విష్ణుం శుఖచక్రగదాయుధమ్
ఉత్తర ద్వారంలో కిరీటం, కుండలాలతో ప్రకాశించే ద్వారపాలకుడు ఉన్నాడు. ఆయన గోరువర్ణంతో, నాలుగు చేతులతో, శంఖం, చక్రం, గద ఆయుధాలుగా ధరించి ఉన్న విష్ణువు.
కిరీటకుండలాద్యైశ్చ శోభితం వనమాలినమ్ । పూర్వద్వారే ద్వారపాలం గౌరం విష్ణుం ప్రకీర్తితమ్
తలపై కిరీటం, చెవుల్లో కుండలాలు, ఇతర అలంకారాలు ధరించి, అడవి పూలతో చేసిన హారాన్ని వేసుకుని, తూర్పు ద్వారంలో తెల్లటి వర్ణంతో ఉన్న ద్వారపాలకుడిగా, అందరూ విష్ణువు అని పూజించే వాడు నిలబడి ఉన్నాడు.
కృష్ణవర్ణం చతుర్బాహుం శంఖచక్రాదిభూషణమ్ । దక్షిణద్వారపాలం తు శ్రీవిష్ణుంకృష్ణవర్ణకమ్
కృష్ణవర్ణంతో, నాలుగు చేతులతో, శంఖం, చక్రం వంటి ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, దక్షిణ ద్వారంలో కృష్ణవర్ణమైన శ్రీవిష్ణువు ద్వారపాలకుడిగా ఉన్నాడు.
శ్రీకృష్ణచరితం హ్యేతద్యః పఠేత్ప్రయతః శుచిః । శృణుయాద్వాపి యో భక్త్యా గోవిందే లభతే రతిమ్
ఎవరైనా శుద్ధమైన హృదయంతో, భక్తితో ఈ శ్రీకృష్ణుని చరిత్రను పఠించినా, లేదా భక్తితో వినినా, వారికి గోవిందుడిపై అపారమైన ప్రేమ కలుగుతుంది.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే పాతాలఖండే కృష్ణచరితే సప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో పాతాళఖండంలో కృష్ణుని చరిత్రలో డెబ్బయవ అధ్యాయం ముగిసింది.
శ్రీదేవ్యువాచ- భగవన్సర్వభూతేశ సర్వాత్మన్సర్వసంభవ । దేవేశ్వర మహాదేవ సర్వజ్ఞ కరుణాకర
శ్రీదేవి ఇలా అడిగింది — భగవంతుడా! సమస్త భూతాల అధిపతివి, అందరికీ ఆత్మవు, అన్నీ నీ నుంచే ఉద్భవించాయి. దేవతలలో అధిపతివి, మహాదేవుడవు, అన్నీ తెలిసినవాడవు, కరుణామయుడవు.
త్వయానుకంపితైవాహం భూయోఽప్యాహానుకంపయా । త్రైలోక్యమోహనా మంత్రాస్త్వయా మే కథితాః ప్రభో
నీ దయ వల్లనే నేను మళ్లీ మాట్లాడగలిగాను. ప్రభూ! మూడు లోకాలను మోహింపజేసే మంత్రాలను నీవే నాకు చెప్పావు.
తేన దేవేన గోపీభిర్మహామోహనరూపిణా । కేన కేన విశేషణ చిక్రీడే తద్వదస్వ మే
ఆ దేవుడు, మహామోహన రూపంలో, గోపికలతో ఏ లక్షణాలతో క్రీడించాడు? దయచేసి అది నాకు వివరించు.
మహాదేవ ఉవాచ। ఏకదా వాదయన్వీణాం నారదో మునిపుంగవః । కృష్ణావతారమాజ్ఞాయ ప్రయయౌ నందగోకులమ్
మహాదేవుడు ఇలా చెప్పాడు — ఒకసారి వీణ వాయిస్తూ, మునులలో శ్రేష్ఠుడైన నారదుడు, కృష్ణావతారాన్ని తెలుసుకుని, నందుడి గోకులానికి వెళ్లాడు.
గత్వా తత్ర మహాయోగమయేశం విభుమచ్యుతమ్ । బాలనాట్యధరం దేవదర్శనం నందవేశ్మని
అక్కడికి వెళ్లి, మహాయోగి, సర్వాధిపతి, నశించని వాడైన దేవుడిని, బాలలీలలో తలమునకై, నందుని ఇంట్లో దివ్యమైన రూపంలో ఉన్నాడని చూశాడు.
సుకోమలపటాస్తీర్ణహేమపర్యంకికోపరి । శయానం గోపకన్యాభిః ప్రేక్షమాణం సదా ముదమ్
సున్నితమైన వస్త్రాలతో పరచిన బంగారు మంచంపై పడుకుని, గోపికలు ఆనందంగా చూడుతూ ఉండగా,
అతీవ సుకుమారాంగం ముగ్ధం ముగ్ధవిలోకనమ్ । విస్రస్తనీలకుటిలకుంతలావనిమండలమ్
అతని శరీరం చాలా మృదువుగా ఉంది, చూపు అమాయకంగా, ఆకర్షణగా ఉంది, విడివిడిగా వదులుగా ఉన్న నల్లని వంకర జుట్టు చుట్టూ వలయంలా మెరిసింది.
కించిత్స్మితాంకురవ్యంజదేకద్విరదకుడ్మలమ్ । స్వప్రభాభిర్భాసయంతం సమంతాద్భవనోదరమ్
అతని పెదవులపై స్వల్పమైన నవ్వు మొలకెత్తింది, అది ఏనుగు కుండిక పువ్వు ముద్దు లా కనిపించింది. తన కాంతితో ఇంటి అంతటినీ ప్రకాశింపజేశాడు.
దిగ్వాససం సమాలోక్య సోఽతిహర్షమవాప హ । సంభాష్య గోపతిం నందమాహ సర్వప్రభుప్రియః
దిక్కులు మాత్రమే వస్త్రాలుగా ధరించి ఉన్న కృష్ణుణ్ని చూసి నారదుడు ఎంతో ఆనందపడ్డాడు. అన్ని ప్రభువులకు ప్రియుడైన నందునితో మాట్లాడాడు.
నారాయణపరాణాం తు జీవనం హ్యతిదుర్లభమ్ । అస్య ప్రభావమతులం న జానంతీహ కేచన
నారాయణునికి పరమ భక్తులు అయినవారి జీవితం చాలా అరుదైనది. ఇక్కడ ఎవరికీ ఆయన అపూర్వమైన శక్తి తెలియదు.
భవ బ్రహ్మాదయోఽప్యస్మిన్రతిం వాంచ్ఛన్తి శాశ్వతీమ్ । చరితం చాస్య బాలస్య సర్వేషామేవ హర్షణమ్
భవుడు, బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు కూడా ఈ బాలునిపై శాశ్వతమైన ప్రేమను కోరుకుంటారు. ఈ బాలుని లీలలు అందరికీ ఆనందాన్ని ఇస్తాయి.
ముదా గాయంతి శృణ్వంతి చాభినందంతి తాదృశాః । అస్మింస్తవ సుతేఽచింత్యప్రభావే స్నిగ్ధమానసాః
ఇలాంటి వారు ఆనందంగా పాడుతారు, వినుతారు, హర్షిస్తారు. నీ కుమారుని అపారమైన మహిమను ప్రేమతో గమనించే వారు వారు.
నరాః సంతి న తేషాం వై భవబాధా భవిష్యతి । ముంచేహ పరలోకేచ్ఛాః సర్వా బల్లవసత్తమ
ఇలాంటి భక్తులైన మనుషులకు భవబాధలు ఉండవు. ఓ గొప్ప గోపా! ఇక్కడే పరలోక ఆశలు అన్నీ విడిచిపెడతారు.
ఏకాంతేనైకభావేన బాలేఽస్మిన్ప్రీతిమాచర । ఇత్యుక్త్వా నందభవనాన్నిష్క్రాంతో మునిపుంగవః
ఏకాగ్రతతో, ఒకే మనసుతో ఈ బాలునిపై ప్రేమను పెంచుకో. ఇలా చెప్పి, మునులలో శ్రేష్ఠుడు నందుని ఇంటిని విడిచాడు.
తేనార్చితో విష్ణుబుద్ధ్యా ప్రణమ్య చ విసర్జితః । అథాసౌ చింతయామాస మహాభాగవతో మునిః
విష్ణువు అనుకొని పూజించి, నమస్కరించి పంపించగా, ఆ మహాభాగవత ముని అంతరంగంలో ఆలోచనలో మునిగిపోయాడు.
అస్య కాంతా భగవతీ లక్ష్మీర్నారాయణే హరౌ । విధాయ గోపికారూపం క్రీడార్థం శార్ఙ్గధన్వనః
ఈ ప్రభువు భార్య అయిన లక్ష్మీదేవి, క్రీడ కోసం గోపిక రూపంలో నారాయణునితో, శారంగధన్వుడైన హరితో కలిసి ఉన్నది.
అవశ్యమవతీర్ణా సా భవిష్యతి న సంశయః । తామహం విచినోమ్యద్య గేహేగేహే వ్రజౌకసామ్
ఆమె తప్పక అవతరించనుంది — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఈ రోజు నేను వ్రజవాసుల ఇళ్లలో ఆమెను వెతుకుతాను.
విమృశ్యైవం మునివరో గేహాని వ్రజవాసినామ్ । ప్రవివేశాతిథిర్భూత్వా విష్ణుబుద్ధ్యా సుపూజితః
ఇలా ఆలోచించి, ఆ గొప్ప ముని వ్రజవాసుల ఇళ్లలో అతిథిగా ప్రవేశించి, విష్ణువు అని భావించి వారు భక్తితో పూజించారు.