భర్తారం వవ్రిరే సర్వాః పతిం విశ్వస్య సర్వగమ్ । ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు గోవిందోఽనంతరూపవాన్
వారు అందరూ విశ్వానికి అధిపతియైన కృష్ణుణ్ని భర్తగా కోరుకున్నారు. అదే సమయంలో, గోవిందుడు అనేక రూపాలు ధరించాడు.
తాసాం కరగ్రహం చక్రే విధినా పురుషోత్తమః । నరకస్య సుతాః సర్వే పురస్కృత్య మహీం తదా
పురుషోత్తముడు, ఆ యువతులందరినీ సంప్రదాయానుసారం చేతిపట్టుకుని పెళ్లి చేసుకున్నాడు. ఆ తరువాత, నరకాసురుని కుమార్తెలను ముందుకు తీసుకొచ్చాడు.
గోవిందం శరణం జగ్ముస్తానరక్షద్ఘృణానిధిః । తద్రాజ్యే స్థాప్య తాన్సర్వాన్పృథివ్యా వాక్య గౌరవాత్
వారు అందరూ నరకాసురుని సంహరించిన దయాసాగరుడైన గోవిందుని ఆశ్రయించారు. వారి మాటలకు గౌరవంగా, వారిని తన రాజ్యంలో స్థాపించాడు.
ఐన్ద్రం విమానమారోప్య తాశ్చ సర్వా వరస్త్రియః । దేవదూతైర్మహాభాగైర్ద్వారవత్యాం న్యవేశయత్
ఇంద్రుని విమానంలో ఆ మహావిశిష్ట మహిళలను ఎక్కించి, దేవదూతల సహాయంతో వారిని ద్వారకలో నివసింపజేశాడు.
వైనతేయం సమారుహ్య సత్యయా సహ కేశవః । స్వర్లోకం ప్రయయౌ తూర్ణం ద్రష్టుం తాం దేవమాతరమ్
వినతా కుమారుడైన గరుడునిపై సత్యాతో కలిసి కేశవుడు త్వరగా స్వర్గలోకానికి వెళ్లి, దేవమాతను దర్శించడానికి బయలుదేరాడు.
ప్రవిశ్య నగరీం తత్ర దేవరాజ్ఞో జనార్దనః । అవరుహ్య ద్విజశ్రేష్ఠాత్పత్న్యా సహ మహాబలః
అక్కడ, దేవేంద్రుని నగరంలోకి ప్రవేశించిన జనార్దనుడు, తన భార్యతో కలిసి గరుడుడి మీద నుండి దిగిపోయాడు.
వవందే మాతరం తత్ర వంద్యాం తాం త్రిదివౌకసామ్ । సంపరిష్వజ్య బాహుభ్యామదితిః పుత్రవత్సలా
అక్కడ ఆకాశవాసులందరిలో పూజ్యురాలైన తన తల్లిని వందించి, కుమారునిపై అపారమైన ప్రేమ కలిగిన అదితి తన బాహువులతో కుమారుణ్ని ఆలింగనం చేసింది.
నివేశ్యాసనముఖ్యే తు పూజయామాస భక్తితః । ఆదిత్యా వసవో రుద్రాః శతక్రతుపురోగమాః
తన తల్లిని ప్రధాన ఆసనంలో కూర్చోబెట్టి, భక్తితో పూజించాడు. ఆ సమయంలో ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, ఇంద్రుడు మొదలైనవారు కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
తత్ర సంపూజయామాసుర్యథార్హం పరమేశ్వరమ్ । శచీగృహం సమాగమ్య సత్యభామా యశస్వినీ
అక్కడ అతడు పరమేశ్వరుని యథావిధిగా పూజించాడు. శచీ గృహంలోకి ప్రసిద్ధురాలైన సత్యభామ ప్రవేశించింది.
తయా సమర్చితా దేవ్యా సమాసీనా సుఖాసనే । తస్మిన్కాలే సుపుష్పాణి పారిజాతస్య కింకరాః
దేవతా శక్తి శచీదేవి సత్యభామను సత్కరించి, ఆమెను సుఖాసనంలో కూర్చోబెట్టింది. ఆ సమయంలో పారిజాత వృక్ష సేవకులు అద్భుతమైన పుష్పాలు తీసుకొచ్చారు.
శచ్యై దేవ్యై దదుః ప్రీత్యా సహస్రాక్షేణ చోదితాః । ప్రగృహ్య తాని పుష్పాణి శచీదేవీ సుమధ్యమా
ఇంద్రుని ఆజ్ఞతో ఆ సేవకులు శచీదేవికి ప్రేమతో ఆ పుష్పాలు ఇచ్చారు. మధురమైన రూపం గల శచీ ఆ పుష్పాలను స్వీకరించింది.
నీలనిర్మలకేశే చ బబంధ స్వస్య మూర్ధని । అవమాన్య శచీ తత్ర సత్యభామాం యశస్వినీమ్
తన నీలవర్ణపు స్వచ్ఛమైన జుట్టులో ఆ పుష్పాలను అలంకరించుకుంది. అక్కడ శచీ ప్రసిద్ధురాలైన సత్యభామను పట్టించుకోలేదు.
అనర్హా మానుషీ చేయం దేవార్హం కుసుమం శుభమ్ । ఇతి కృత్వా మతిం తస్యై న దదౌ కుసుమాని సా
‘ఈమె మానవురాలు, దేవతలకు మాత్రమే యోగ్యమైన ఈ పవిత్ర పుష్పం ఇస్తే తగదు’ అని ఆలోచించి, శచీ ఆ పుష్పాలను సత్యభామకు ఇవ్వలేదు.
వినిష్క్రమ్య పురాత్తస్మాత్సత్యా కోపసమన్వితా । సమేత్య కృష్ణం భర్త్తారమువాచ కమలేక్షణా
అప్పుడా కోపంతో నిండిన సత్యభామ ఆ మహాపురాన్ని విడిచి, తన భర్త అయిన కృష్ణుని దగ్గరకు వచ్చి, కమలాకారమైన కళ్లతో ఇలా పలికింది.
సత్యోవాచ- ఏషా శచీ యదుశ్రేష్ఠ పారిజాతేన గర్వితా । అదత్త్వా మమ గోవింద బబంధ స్వస్య మూర్ద్ధని
సత్యభామ ఇలా చెప్పింది — ‘యదుకులలో శ్రేష్ఠుడవైన కృష్ణా! ఈ శచీ పారిజాత పుష్పాన్ని పొగడ్తతో తన తలపై ధరించుకుంది. నాకు ఇవ్వకుండా తనదిగా చేసుకుంది.’
మహాదేవ ఉవాచ-। సత్యయా భాషితం శ్రుత్వా వాసుదేవో మహాబలః । ఉత్పాట్య పారిజాతం తు నివేశ్య గరుడోపరి
మహాదేవుడు ఇలా అన్నాడు — సత్యభామ మాటలు విని, అపార బలశాలి వాసుదేవుడు పారిజాత వృక్షాన్ని పెరికి, గరుత్మంతునిపై ఉంచాడు.
ఆరుహ్య సత్యయా తూర్ణం వైనతేయం మహాబలమ్ । ప్రయయౌ ద్వారకాం రమ్యాం నగరీం దేవకీసుతః
తర్వాత సత్యభామతో కలిసి వేగంగా గరుత్మంతునిపై ఎక్కి, దేవకీ కుమారుడు అందమైన ద్వారక నగరానికి వెళ్లాడు.
తతః కోపసమావిష్టో దేవరాజః శతక్రతుః । రుద్రైర్వసుభిరాదిత్యైః సాధ్యైశ్చ మరుతాం గణైః
అప్పుడు కోపంతో నిండిన దేవేంద్రుడు, రుద్రులు, వసువులు, ఆదిత్యులు, సాధ్యులు, మరుత్ గణాలతో కలిసి వచ్చాడు.
ఐరావతం సమారుహ్య యయౌ యుద్ధాయ కేశవమ్ । తతో దేవగణాః సర్వే పరివార్య్య జనార్దనమ్
అయిరావతాన్ని ఎక్కి, కేశవుడితో యుద్ధానికి బయలుదేరాడు. అప్పుడు దేవతలందరూ జనార్దనుని చుట్టుముట్టారు.
వవృషుః శస్త్రవర్షాణి మేఘా ఇవ మహాచలమ్ । కృష్ణశ్చిచ్ఛేద చక్రేణ తాన్యస్త్రాణి దివౌకసామ్
వారు మహా పర్వతంపై మేఘాలు వర్షం కురిపించినట్లు ఆయుధాల వర్షాన్ని కురిపించారు. కృష్ణుడు తన చక్రంతో ఆ దేవతల ఆయుధాలను నశింపజేశాడు.
వైనతయస్తు సంక్రుద్ధః పక్షపాతేన వీర్యవాన్ । పాతయామాస తాన్దేవాన్పలాలానీవ మారుతః
ఆ సమయంలో కోపంతో ఉన్న గరుత్మంతుడు, తన బలంతో ఆ దేవతలను గాలి పొలంలో గడ్డి తురుములను ఎగరేసినట్లు పడగొట్టాడు.
తతః క్రుద్ధః సహస్రాక్షో దేవానామీశ్వరః ప్రభుః । ముమోచ సహసా దీప్తం వజ్రం కృష్ణజిఘాంసయా
తర్వాత కోపంతో నిండిన ఇంద్రుడు, దేవతల అధిపతి, కృష్ణుణ్ని సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో అకస్మాత్తుగా ప్రఖరమైన వజ్రాయుధాన్ని విసిరాడు.
జగ్రాహ కృష్ణస్తం వజ్రం హస్తేనైకేన లీలయా । తతో భీతః సహస్రాక్షో నాగేంద్రాదవరుహ్య సః
కృష్ణుడు ఆ వజ్రాయుధాన్ని ఒక్క చేతితో సులభంగా పట్టుకున్నాడు. అప్పుడు భయపడిన ఇంద్రుడు అయిరావతం నుండి దిగిపోయాడు.
ప్రాంజలిః పురతః స్థిత్వా నమస్కృత్వా జనార్దనమ్ । ప్రాహ గద్గదయా వాచా స్తుత్వా స్తుతిభిరేవ చ ౧౦౦ 6.249.
ఇంద్రుడు చేతులు జోడించి జనార్దనుని ఎదుట నిలబడి, నమస్కరించి, కంఠం కంపించేటట్లు మాటలతో, స్తోత్రాలు పాడుతూ కీర్తించాడు.
ఇంద్ర ఉవాచ- దేవయోగ్యమిదం కృష్ణ పారిజాతం త్వయా పురా । దత్తో మమ సురాణాం చ కథం స్థాస్యతి మానుషే
ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు — కృష్ణా, ఈ పారిజాత వృక్షం దేవతలకు మాత్రమే తగినది. నీవు ఇదిని నాకు, మిగతా దేవతలకు ఇచ్చావు. మరి ఇది మనుష్యుల దగ్గర ఎలా ఉండగలదు?
మహాదేవ ఉవాచ- తతః ప్రోవాచ భగవాన్సహస్రాక్షముపస్థితమ్ । శచ్యావమానితా సత్యా తవ గేహే సురేశ్వర
మహాదేవుడు ఇలా అన్నాడు — అప్పుడు భగవంతుడు అక్కడికి వచ్చిన సహస్రాక్షుడైన ఇంద్రునితో ఇలా చెప్పాడు: ఓ దేవేంద్రా, నీ ఇంట్లో శచి, సత్యభామను తక్కువగా చూసింది.
అదత్త్వా పారిజాతాని సత్యాయై సా పులోమజా । స్వయమేవ స్వశిరసి ధారయామాస తే ప్రియా
పులోముని కుమార్తె అయిన శచి, పారిజాత పువ్వులు సత్యభామకు ఇవ్వకుండా, తానే తన తలపై అలంకరించుకుంది.
అస్యా నిమిత్తం దేవేంద్ర పారిజాతో హృతో మయా । అస్యై ప్రతిశ్రుతం దాతుం మయా సురగణేశ్వర
ఈ కారణంగా, ఓ ఇంద్రా, నేను పారిజాతాన్ని తీసుకున్నాను. దీనిని ఆమెకు ఇవ్వాలని నేను మాట ఇచ్చాను, ఓ దేవతాధిపతీ.
తవ గేహే పారిజాతం స్థాపయామీతి వాసవ । తస్మాదద్య న దాతవ్యః పారిజాతః సురేశ్వర
ఓ వాసవా, నీ ఇంట్లోనే పారిజాతాన్ని ఉంచుతాను. అందువల్ల, ఈ రోజు పారిజాతాన్ని ఇవ్వకూడదు, ఓ దేవేంద్రా.
దేవతానాం హితార్థాయ ప్రాపయిష్యామి భూతలే । తావత్తిష్ఠతు దేవేంద్ర పారిజాతో మమాలయే
దేవతల మేలుకోసం నేనిది భూమిపై పంపిస్తాను. అప్పటివరకు, ఓ ఇంద్రా, పారిజాతం నా ఇంట్లోనే ఉండనివ్వు.