న మే కృత్యం వరేణాస్తి నరకోఽహం తథాపి చ । అన్యలోకహితార్థాయ వృణేఽహం వరముత్తమమ్
అప్పుడు ఆ రాక్షసుడు, గరుడుడిపై నిలబడి, కృష్ణునితో ఇలా అన్నాడు: 'నాకు ఎలాంటి వరం అవసరం లేదు, ఎందుకంటే నేను నరకాసురుడిని. అయినా, ఇతర లోకాల మేలుకోసం నేను గొప్ప వరం కోరుకుంటాను.'
మృతాహని తు మే కృష్ణ సర్వభూతేశ్వరేశ్వర । యే నరా మంగలస్నానం కుర్వంతి మధుసూదన । న తేషాం నిరయప్రాప్తిర్భవత్వేవం భయాపహ
'కృష్ణా! భూతాలకూ, దేవతలకూ అధిపతివైనవాడా! నా మరణదినాన, మంగళస్నానం చేసే మనుష్యులు నరకంలోకి పోకుండా చూడుము, భయాన్ని తొలగించువాడా!'
మహాదేవ ఉవాచ- ఏవమస్త్వితి గోవిందో దదౌ తస్మై వరం ప్రభుః । తతః పశ్యన్హరేః సాక్షాచ్ఛరదంబుజ సన్నిభౌ
మహాదేవుడు ఇలా అన్నాడు: 'అలా జరుగుగాక' అని గోవిందుడు ఆ వరాన్ని ఇచ్చాడు. ఆ తరువాత, శరదృతువులోని కమలాలా మెరుస్తున్న హరిచరణాలను చూస్తూ—
చరణౌ వజ్రవైడూర్య్యనూపురాభ్యాం విరాజితౌ । అర్చితౌ విధిరుద్రాద్యైస్త్రిదశైర్మునిభిస్తథా
వజ్రవైడూర్య మణుల నూపురాలతో అలంకరించబడిన ఆ పాదాలను, బ్రహ్మ, రుద్రుడు, ఇతర దేవతలు, మునులు ఆరాధించారు.
త్యక్త్వా ప్రాణాన్మహీపుత్రః సారూప్యమగమద్ధరేః । తతో దేవగణాః సర్వే హర్షనిర్భరమానసాః
భూమిపుత్రుడు ప్రాణాలు విడిచాడు; హరితో సమానత్వాన్ని పొందాడు. అప్పుడు అందరు దేవతలు ఆనందంతో హర్షభరితులయ్యారు.
వవృషుః పుష్పవర్షాణి తుష్టువుశ్చ మహర్షయః । ప్రవిశ్య నగరం తస్య కృష్ణః కమలలోచనః
పుష్పవర్షం కురిపించారు, మహర్షులు స్తుతించారు. ఆ తరువాత, కమలనేత్రుడైన కృష్ణుడు ఆ పట్టణంలోకి ప్రవేశించాడు.
బలాత్తేన గృహీతాని రత్నాని త్రిదివౌకసామ్ । కుండలే దేవమాతుశ్చ తథైవోచ్చైఃశ్రవో హయమ్
అక్కడ దేవతల రత్నాలను, దేవమాత యొక్క కుండలాలను, అలాగే ఉచ్చైఃశ్రవ అనే గుర్రాన్ని బలవంతంగా తీసుకున్నాడు.
ఐరావతం గజశ్రేష్ఠం ప్రదీప్తం మణిపర్వతమ్ । సర్వమేతద్యదుశ్రేష్ఠో దదౌ శక్రాయ వజ్రిణే
ఐరావతం అనే గొప్ప ఏనుగును, ప్రకాశించే మణిపర్వతాన్ని—allవన్నీ యాదవులలో శ్రేష్ఠుడైన కృష్ణుడు వజ్రాయుధాన్ని ధరించిన ఇంద్రునికి ఇచ్చాడు.
పార్థివాన్సర్వరాష్ట్రేభ్యో జిత్వాఽసౌ నరకో బలీ । కన్యాషోడశసాహస్రం హృతవాన్నరకస్తదా
అంతటా రాజ్యాలను జయించిన బలవంతుడు నరకాసురుడు, పదహారు వేల యువతులను అపహరించాడు.
సన్నిరుద్ధాస్తు తాః సర్వా నరకాంతఃపురే తదా । దృష్ట్వా కృష్ణం మహావీర్యం కందర్పశతసంనిభమ్
ఆ యువతులందరినీ నరకాసురుడు తన అంతఃపురంలో నిర్బంధించాడు. వారు మహావీరుడైన, శతకామదేవుల్లా ప్రకాశించే కృష్ణుణ్ని చూసారు.
భర్తారం వవ్రిరే సర్వాః పతిం విశ్వస్య సర్వగమ్ । ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు గోవిందోఽనంతరూపవాన్
వారు అందరూ విశ్వానికి అధిపతియైన కృష్ణుణ్ని భర్తగా కోరుకున్నారు. అదే సమయంలో, గోవిందుడు అనేక రూపాలు ధరించాడు.
తాసాం కరగ్రహం చక్రే విధినా పురుషోత్తమః । నరకస్య సుతాః సర్వే పురస్కృత్య మహీం తదా
పురుషోత్తముడు, ఆ యువతులందరినీ సంప్రదాయానుసారం చేతిపట్టుకుని పెళ్లి చేసుకున్నాడు. ఆ తరువాత, నరకాసురుని కుమార్తెలను ముందుకు తీసుకొచ్చాడు.
గోవిందం శరణం జగ్ముస్తానరక్షద్ఘృణానిధిః । తద్రాజ్యే స్థాప్య తాన్సర్వాన్పృథివ్యా వాక్య గౌరవాత్
వారు అందరూ నరకాసురుని సంహరించిన దయాసాగరుడైన గోవిందుని ఆశ్రయించారు. వారి మాటలకు గౌరవంగా, వారిని తన రాజ్యంలో స్థాపించాడు.
ఐన్ద్రం విమానమారోప్య తాశ్చ సర్వా వరస్త్రియః । దేవదూతైర్మహాభాగైర్ద్వారవత్యాం న్యవేశయత్
ఇంద్రుని విమానంలో ఆ మహావిశిష్ట మహిళలను ఎక్కించి, దేవదూతల సహాయంతో వారిని ద్వారకలో నివసింపజేశాడు.
వైనతేయం సమారుహ్య సత్యయా సహ కేశవః । స్వర్లోకం ప్రయయౌ తూర్ణం ద్రష్టుం తాం దేవమాతరమ్
వినతా కుమారుడైన గరుడునిపై సత్యాతో కలిసి కేశవుడు త్వరగా స్వర్గలోకానికి వెళ్లి, దేవమాతను దర్శించడానికి బయలుదేరాడు.
ప్రవిశ్య నగరీం తత్ర దేవరాజ్ఞో జనార్దనః । అవరుహ్య ద్విజశ్రేష్ఠాత్పత్న్యా సహ మహాబలః
అక్కడ, దేవేంద్రుని నగరంలోకి ప్రవేశించిన జనార్దనుడు, తన భార్యతో కలిసి గరుడుడి మీద నుండి దిగిపోయాడు.
వవందే మాతరం తత్ర వంద్యాం తాం త్రిదివౌకసామ్ । సంపరిష్వజ్య బాహుభ్యామదితిః పుత్రవత్సలా
అక్కడ ఆకాశవాసులందరిలో పూజ్యురాలైన తన తల్లిని వందించి, కుమారునిపై అపారమైన ప్రేమ కలిగిన అదితి తన బాహువులతో కుమారుణ్ని ఆలింగనం చేసింది.
నివేశ్యాసనముఖ్యే తు పూజయామాస భక్తితః । ఆదిత్యా వసవో రుద్రాః శతక్రతుపురోగమాః
తన తల్లిని ప్రధాన ఆసనంలో కూర్చోబెట్టి, భక్తితో పూజించాడు. ఆ సమయంలో ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, ఇంద్రుడు మొదలైనవారు కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
తత్ర సంపూజయామాసుర్యథార్హం పరమేశ్వరమ్ । శచీగృహం సమాగమ్య సత్యభామా యశస్వినీ
అక్కడ అతడు పరమేశ్వరుని యథావిధిగా పూజించాడు. శచీ గృహంలోకి ప్రసిద్ధురాలైన సత్యభామ ప్రవేశించింది.
తయా సమర్చితా దేవ్యా సమాసీనా సుఖాసనే । తస్మిన్కాలే సుపుష్పాణి పారిజాతస్య కింకరాః
దేవతా శక్తి శచీదేవి సత్యభామను సత్కరించి, ఆమెను సుఖాసనంలో కూర్చోబెట్టింది. ఆ సమయంలో పారిజాత వృక్ష సేవకులు అద్భుతమైన పుష్పాలు తీసుకొచ్చారు.
శచ్యై దేవ్యై దదుః ప్రీత్యా సహస్రాక్షేణ చోదితాః । ప్రగృహ్య తాని పుష్పాణి శచీదేవీ సుమధ్యమా
ఇంద్రుని ఆజ్ఞతో ఆ సేవకులు శచీదేవికి ప్రేమతో ఆ పుష్పాలు ఇచ్చారు. మధురమైన రూపం గల శచీ ఆ పుష్పాలను స్వీకరించింది.
నీలనిర్మలకేశే చ బబంధ స్వస్య మూర్ధని । అవమాన్య శచీ తత్ర సత్యభామాం యశస్వినీమ్
తన నీలవర్ణపు స్వచ్ఛమైన జుట్టులో ఆ పుష్పాలను అలంకరించుకుంది. అక్కడ శచీ ప్రసిద్ధురాలైన సత్యభామను పట్టించుకోలేదు.
అనర్హా మానుషీ చేయం దేవార్హం కుసుమం శుభమ్ । ఇతి కృత్వా మతిం తస్యై న దదౌ కుసుమాని సా
‘ఈమె మానవురాలు, దేవతలకు మాత్రమే యోగ్యమైన ఈ పవిత్ర పుష్పం ఇస్తే తగదు’ అని ఆలోచించి, శచీ ఆ పుష్పాలను సత్యభామకు ఇవ్వలేదు.
వినిష్క్రమ్య పురాత్తస్మాత్సత్యా కోపసమన్వితా । సమేత్య కృష్ణం భర్త్తారమువాచ కమలేక్షణా
అప్పుడా కోపంతో నిండిన సత్యభామ ఆ మహాపురాన్ని విడిచి, తన భర్త అయిన కృష్ణుని దగ్గరకు వచ్చి, కమలాకారమైన కళ్లతో ఇలా పలికింది.
సత్యోవాచ- ఏషా శచీ యదుశ్రేష్ఠ పారిజాతేన గర్వితా । అదత్త్వా మమ గోవింద బబంధ స్వస్య మూర్ద్ధని
సత్యభామ ఇలా చెప్పింది — ‘యదుకులలో శ్రేష్ఠుడవైన కృష్ణా! ఈ శచీ పారిజాత పుష్పాన్ని పొగడ్తతో తన తలపై ధరించుకుంది. నాకు ఇవ్వకుండా తనదిగా చేసుకుంది.’
మహాదేవ ఉవాచ-। సత్యయా భాషితం శ్రుత్వా వాసుదేవో మహాబలః । ఉత్పాట్య పారిజాతం తు నివేశ్య గరుడోపరి
మహాదేవుడు ఇలా అన్నాడు — సత్యభామ మాటలు విని, అపార బలశాలి వాసుదేవుడు పారిజాత వృక్షాన్ని పెరికి, గరుత్మంతునిపై ఉంచాడు.
ఆరుహ్య సత్యయా తూర్ణం వైనతేయం మహాబలమ్ । ప్రయయౌ ద్వారకాం రమ్యాం నగరీం దేవకీసుతః
తర్వాత సత్యభామతో కలిసి వేగంగా గరుత్మంతునిపై ఎక్కి, దేవకీ కుమారుడు అందమైన ద్వారక నగరానికి వెళ్లాడు.
తతః కోపసమావిష్టో దేవరాజః శతక్రతుః । రుద్రైర్వసుభిరాదిత్యైః సాధ్యైశ్చ మరుతాం గణైః
అప్పుడు కోపంతో నిండిన దేవేంద్రుడు, రుద్రులు, వసువులు, ఆదిత్యులు, సాధ్యులు, మరుత్ గణాలతో కలిసి వచ్చాడు.
ఐరావతం సమారుహ్య యయౌ యుద్ధాయ కేశవమ్ । తతో దేవగణాః సర్వే పరివార్య్య జనార్దనమ్
అయిరావతాన్ని ఎక్కి, కేశవుడితో యుద్ధానికి బయలుదేరాడు. అప్పుడు దేవతలందరూ జనార్దనుని చుట్టుముట్టారు.
వవృషుః శస్త్రవర్షాణి మేఘా ఇవ మహాచలమ్ । కృష్ణశ్చిచ్ఛేద చక్రేణ తాన్యస్త్రాణి దివౌకసామ్
వారు మహా పర్వతంపై మేఘాలు వర్షం కురిపించినట్లు ఆయుధాల వర్షాన్ని కురిపించారు. కృష్ణుడు తన చక్రంతో ఆ దేవతల ఆయుధాలను నశింపజేశాడు.