పరమం మధురం రమ్యం పవిత్రం చరితం తవ । శుశ్రావ వరుణః సార్ద్ధం కుటుంబేన చ గాయకైః
నీ పవిత్రమైన, మధురమైన, అందమైన చరిత్రను వరుణుడు తన కుటుంబంతో పాటు గాయకులతో కలిసి ఆనందంగా వినాడు.
శృణ్వన్నైవ గతస్తృప్తిం మిత్రేణ వరుణః సహ । సుధాతోఽపి పరం స్వాదుచరితం రఘునందన
తన మిత్రునితో కలిసి వినినా, వరుణుడు తృప్తి పొందలేదు, రఘునందన, నీ చరిత్ర అమృతంలా మధురంగా ఉంది.
గానానందమహాలోభ హృతప్రాణేంద్రియక్రియః । ప్రత్యాగంతుం దిదేశాసౌ కుమారౌ న హి తావకౌ
పాటల ఆనందంలో మునిగి, గొప్ప సంతోషంతో తన శరీర, ఇంద్రియాల పనులు మరిచిపోయి, నీ ఇద్దరు కుమారులను తిరిగి పంపమని ఆజ్ఞాపించలేదు.
రమణీయ మహాభోగైర్లోభితావపి బాలకౌ । చలితౌ న గురోశ్చాత్మమాతుః పాదాంబుజస్మృతేః
ఎన్ని రకాల అందమైన, గొప్ప ఆనందాలు కనిపించినా, ఆ బాలురు గురువు, తల్లి పదపద్మాలను గుర్తు చేసుకుంటూ అక్కడే ఉన్నారు, వెళ్లిపోలేదు.
అహం చాపి గతః పశ్చాద్వరుణాలయముత్తమమ్ । వరుణః ప్రేమసహితః పూజాం చక్రే మమ ప్రభో
తర్వాత నేను కూడా వరుణుని అద్భుతమైన ఇంటికి వెళ్లాను. అక్కడ వరుణుడు ప్రేమతో నన్ను పూజించాడు, ప్రభూ.
పృచ్ఛతే జన్మకర్మాది సర్వజ్ఞాయాపి బాలయోః । వరుణాయాబ్రువం సర్వం జన్మవిద్యాద్యుపాగమమ్
బాలుర జన్మం, కార్యాలు మొదలైనవన్నీ వరుణుడు అడిగినప్పుడు, అతడు అన్నీ తెలిసినవాడైనా, వారి జన్మం, విద్య, ఆచారాలు అన్నీ నేను వివరంగా చెప్పాను.
శ్రుత్వా సీతాసుతౌ దేవః స చక్రేంబరభూషణైః । దేవదత్తమితి గ్రాహ్యమితి మద్వాక్యగౌరవాత్
ఇది విని, దేవుడు సీతా కుమారులను దేవతల వస్త్రాభరణాలతో అలంకరించాడు. నా మాటలకు గౌరవంగా, వారికి దేవతల బహుమతులు అర్హమని ప్రకటించాడు.
ఆహృతం రాజపుత్రాభ్యాం యద్దత్తం వరుణేన తత్ । ప్రసన్నేన తయోర్వాద్యగానవిద్యావయోగుణైః । తతో మామబ్రవీత్సీతాముద్దిశ్య వరుణః కృతీ
రాజకుమారులు తెచ్చినదాన్ని, వరుణుడు ఇచ్చినదాన్ని, వారి సంగీతం, గానం, విద్య, లక్షణాలకు సంతోషించి, వరుణుడు సీతను గురించి నన్ను అడిగాడు.
సీతాపతి వ్రతాధుర్యా రూపశీలవయోన్వితా । వీరపుత్రా మహాభాగా త్యాగం నార్హతి కర్హిచిత్
సీతా దేవి, వ్రతంలో స్థిరంగా, అందం, స్వభావం, వంశంతో కూడినవారు, వీరపుత్రులతో కూడిన మహాభాగ్యవంతురాలు, ఆమెను ఎప్పుడూ వదిలిపెట్టకూడదు.
మహతీ హానిరేతస్యాస్త్యాగే హి రఘునందన । సిద్ధీనాం పరమాసిద్ధిరేషా తే హ్యనపాయినీ
సీతను వదిలితే నీకు గొప్ప నష్టం కలుగుతుంది, రఘునందన. ఆమె నీకు అన్ని సిద్ధుల్లో శ్రేష్ఠమైన, ఎప్పటికీ నశించని సిద్ధి.
పామరైర్మహిమానాస్యా జ్ఞాయతే యది దూషితైః । కా హానిస్తావతా రామ పుణ్యశ్రవణకీర్తన
పాపులు, చెడు మనసున్నవారు ఆమె గొప్పతనాన్ని అర్థం చేసుకోకపోయినా, రామా, ఆమె పుణ్యకీర్తి వినిపించేటప్పుడు దాంతో నీకు ఏమి నష్టం?
అస్మత్సాక్షికమేతస్యాః పావనం చరితం సదా । సద్యస్తే సిద్ధిమాయాంతి యే సీతాపదచింతకాః
ఆమె పవిత్రమైన చరిత్రం ఎప్పుడూ మాకు ప్రత్యక్ష సాక్ష్యం. సీతా పాదాలను ధ్యానించే వారు వెంటనే ఫలితాన్ని పొందుతారు.
యస్యాః సంకల్పమాత్రేణ జన్మస్థితిలయాదికాః । భవంతి జగతాం నిత్యం వ్యాపారా ఐశ్వరా అమీ
ఆమె సంకల్పం వల్లే లోకాల సృష్టి, స్థితి, లయ మొదలైనవి ఎప్పటికీ జరుగుతుంటాయి. ఇవే ఆమె ఐశ్వర్య కార్యాలు.
సీతా మృత్యుఃసుధా చేయం తపత్యేషా చ వర్షతి । స్వర్గో మోక్షస్తపో యోగో దానం చ తవ జానకీ
ఈ సీతే మరణం, ఈ సీతే అమృతం; ఆమె వేడి ఇస్తుంది, వర్షం కురిపిస్తుంది. నీ జనకీ స్వర్గం, మోక్షం, తపస్సు, యోగం, దానం అన్నీ.
బ్రహ్మాణం శివమన్యాంశ్చ లోకపాలాన్మదాదికాన్ । కరోత్యేషా కరోత్యేవ నాన్యా సీతా తవ ప్రియా
బ్రహ్మ, శివుడు, ఇతర లోకపాళకులు, గర్వంతో ఉన్నవారు — వీరందరినీ నీ ప్రియమైన సీతే సృష్టిస్తుంది, మరెవ్వరూ కాదు.
త్వం పితా సర్వలోకానాం సీతా చ జననీత్యతః । కుదృష్టిరత్ర తు క్షేమయోగ్యా న తవ కర్హిచిత్
నీవు అన్ని లోకాల తండ్రివి, సీత ఆమె తల్లి. అందువల్ల నీకు ఆమెపై ఎప్పుడూ చెడు దృష్టి ఉండకూడదు.
వేత్తి సీతాం సదా శుద్ధాం సర్వజ్ఞో భగవాన్స్వయమ్ । భవానపి సుతాం భూమేః ప్రాణాదపి గరీయసీమ్
సర్వజ్ఞుడు అయిన భగవంతుడు ఎప్పుడూ సీతను పవిత్రురాలిగా తెలుసు. నీవు కూడా భూమిపుత్రిగా ఆమెను నీ ప్రాణం కన్నా మించిగా భావించాలి.
ఆదర్తవ్యా త్వయా తస్మాత్ప్రియా శుద్ధేతి జానకీ । న చ శాపపరాభూతిః సీతాయాం త్వయి వా విభో
కాబట్టి నీవు నీ ప్రియమైన జనకిని ఎప్పుడూ పవిత్రురాలిగా భావించాలి. శాపం గానీ, ఓటమి గానీ సీతకు లేదా నీకు ఎప్పుడూ కలగవు, ప్రభూ.
ఇమాని మమ వాక్యాని వాచ్యాని జగతాం పతిమ్ । రామం ప్రతి త్వయా సాక్షాద్వాల్మీకే మునిసత్తమ
మునిశ్రేష్ఠుడైన వాల్మీకి, నీవు నా ఈ మాటలను జగత్తుకు అధిపతియైన రామునికి నేరుగా చెప్పాలి.
ఇత్యుక్తో వరుణేనాహం సీతాసంగ్రహకారణాత్ । ఏవమేవ హి సర్వైశ్చ లోకపాలైరపి ప్రభో
సీతను తిరిగి తీసుకురావాలనే ఉద్దేశంతో వరుణుడు నన్ను ఇలా అడిగాడు. ప్రభూ, అంతే కాకుండా లోకపాలకులందరూ కూడా నన్ను ఇదే విధంగా ప్రోత్సహించారు.
శ్రుతం రామాయణోద్గానం పుత్రాభ్యాం తే సురాసురైః । గంధర్వైరపి సర్వైశ్చ కౌతుకావిష్టమానసైః
నీ ఇద్దరు కుమారులు పాడిన రామాయణ గానం దేవతలు, రాక్షసులు, గంధర్వులు మరియు అందరూ ఆశ్చర్యంతో వినిపించారు.
ప్రసన్నా ఏవ సర్వేఽపి ప్రశశంసుః సుతౌ చ తే । త్రైలోక్యం మోహితం తాభ్యాం రూపగానవయోగుణైః
అందరూ సంతోషంతో నీ ఇద్దరు కుమారులను ప్రశంసించారు. వారి అందం, గానం, యవ్వనం, గుణాలతో మూడు లోకాలు మంత్రముగ్ధమయ్యాయి.
దత్తం యల్లోకపాలైస్తు సుతాభ్యాం స్వీకృతం హి తత్ । ఋషిభిశ్చ వరా ఆభ్యామన్యేభ్యః కీర్తిరేవ చ
లోకపాలకులు ఇచ్చిన దానిని నీ కుమారులు స్వీకరించారు. ఋషులు వారికి వరాలు ఇచ్చారు, ఇతరుల నుండి కీర్తి మాత్రమే లభించింది.
ఏకరామం జగత్సర్వం పూర్వం మునివిలోకితమ్ । త్రిరామమధునా జాంతం సుతాభ్యాం తేఖిలేక్షితమ్
మునులు ముందుగా ఈ జగత్తును ఒక్క రాముడిగా చూశారు. ఇప్పుడు నీ ఇద్దరు కుమారుల ద్వారా అందరూ మూడు రూపాల రాముడిగా చూస్తున్నారు.
ఏకకామపరామూర్తిర్లోకే పూర్వమవేక్షితా । కామైశ్చతుర్భిరద్యాయం జాయతే చ యతస్తతః
ముందు ఈ లోకం ఒక్క కోరికతోనే కనిపించేది. ఇప్పుడు నాలుగు కోరికల వల్ల ఇది ఇలా ఏర్పడుతోంది.
సర్వత్రాన్యత్ర రాజేంద్ర రామపుత్రౌ కుశీలవౌ । గీయతే అత్ర సంకోచః కిం కృతో విదుషి త్వయి
రాజేంద్రా, ఎక్కడ చూసినా రాముని కుమారులు కుశుడు, లవుడు గానం చేయబడుతున్నారు. మరి నీవు జ్ఞానవంతుడవై ఇక్కడ ఎందుకు సంకోచించావు?
కృతేషు తవ సర్వేషు శ్రూయతే మహతీ స్తుతిః । త్యాగాదన్యత్ర సీతాయాః పుణ్యశ్లోకశిరోమణే
నీ చేసిన కార్యాలన్నింటికీ గొప్ప ప్రశంసలు వినిపిస్తున్నాయి, పుణ్యశ్లోకులలో మణివంటివాడవు. కానీ సీతను వదిలిన విషయాన్ని మినహాయిస్తే.
త్వయా త్రైలోక్యనాథేన గార్హస్థ్యమనుకుర్వతా । అంగీకార్యౌ సుతౌ రామవిద్యాశీలగుణాన్వితౌ
మూడు లోకాలకు అధిపతివైన నీవు గృహస్థ ధర్మాన్ని అనుసరిస్తూ, రాముని విద్య, శీల, గుణాలతో ఉన్న నీ ఇద్దరు కుమారులను అంగీకరించాలి.
న తౌ స్వాం మాతరం హిత్వా స్థాస్యతోఽభవదంతికే । జనన్యా సహితౌ తస్మాదాకార్యౌ భవతా సుతౌ
తమ తల్లిని వదిలి వారు నీ దగ్గర ఉండరు. అందువల్ల, నీవు నీ కుమారులను తల్లితో కలిపి తీసుకురావాలి.
దత్త ఏవ తయేదానీం సేనాసంజీవనాత్పునః । ప్రత్యయః సర్వలోకానాం పావనః పతతామపి
ఇప్పుడు నీవు సైన్యాన్ని మళ్లీ ప్రాణపించావు, అందరికీ ధైర్యం కలిగించావు. ఇది అన్ని లోకాల విశ్వాసంగా, పతితులను కూడా పవిత్రం చేసేలా ఉంది.