బలిరువాచ- ధన్యోఽస్మి కృతకృత్యోస్మి సఫలం మమ జీవితమ్ । త్వామర్చ్చయిత్వా విప్రేంద్ర కిం కరోమి తవ ప్రియమ్
బలి ఇలా అన్నాడు— "నాకు గొప్ప అదృష్టం కలిగింది, నా జీవితం సార్థకమైంది. నీ పూజ చేసిన తర్వాత, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడవైన నీకు ఇంకా ఏం చేయగలను చెప్పు."
ఆగతోఽసి యదర్థం త్వం మాముద్దిశ్య ద్విజోత్తమః । తత్ప్రయచ్ఛామి తే శీఘ్రం బ్రూహి వేదవిదాం వర
"బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా! నన్ను ఉద్దేశించి నీవు ఏదో అవసరంతో ఇక్కడికి వచ్చావు. దయచేసి చెప్పు, నేను వెంటనే నీ కోరికను నెరవేర్చుతాను, వేదాలను బాగా తెలిసినవాడా!"
శంకర ఉవాచ- తతః ప్రహృష్టమనసా తమువాచ మహీపతిమ్ । వామన ఉవాచ- శృణు రాజేంద్ర వక్ష్యామి మమాగమనకారణమ్
శంకరుడు ఇలా అన్నాడు— "ఆ ఆనందంతో, అతడు రాజును ఇలా అడిగాడు." వామనుడు ఇలా అన్నాడు— "రాజా! విను, నేను ఎందుకు వచ్చానో చెబుతాను."
అగ్నికుణ్డస్య పృథివీం దేహి దైత్యపతే మమ । మమ త్రివిక్రమపదాం నాన్యదిచ్ఛామి మానద
దైత్యపతీ! అగ్నికుండం దగ్గర నుంచి మూడు అడుగుల భూమిని నాకు ఇవ్వు. గౌరవాన్ని ఇచ్చేవాడా! నాకు ఇంకేమీ అవసరం లేదు.
సర్వేషామేవ దానానాం భూమిదానమనుత్తమమ్ । యో దదాతి మహీం రాజా విప్రాయాకించనాయ వై
అన్ని దానాలలో భూమి దానం మిక్కిలి. రాజు ఎవడైనా, దరిద్ర బ్రాహ్మణునికి భూమిని ఇస్తే, అతడికి పరమ పుణ్యం లభిస్తుంది.
అంగుష్ఠమాత్రామపి వా స భవేత్పృథివీపతిః । న భూమిదానసదృశం పవిత్రమిహ విద్యతే
అంగుళంతైనా భూమి ఇచ్చినా, అతడు భూమిపతిగా పరిగణించబడతాడు. భూమి దానానికి సమానంగా ఈ లోకంలో పవిత్రమైనది మరొకటి లేదు.
భూమిం యః ప్రతిగృహ్ణాతి భూమిం యశ్చ ప్రయచ్ఛతి । ఉభౌ తౌ పుణ్యకర్మ్మాణౌ నిధనే స్వర్గగామినౌ
ఎవడు భూమిని ఇస్తాడో, ఎవడు స్వీకరిస్తాడో, ఇద్దరూ పుణ్యకార్యాలు చేసినవారవుతారు. మరణించిన తర్వాత స్వర్గానికి వెళ్తారు.
తస్మాద్భూమిం మహారాజ ప్రయచ్ఛ త్రిపదీం మమ । ఏతదల్పాం మహీం దాతుం మా విశంక మహీపతే । జగత్త్రయప్రదానం తన్నామ భూప భవిష్యతి
కాబట్టి మహారాజా! నాకు మూడు అడుగుల భూమిని ఇవ్వు. ఈ చిన్న భూమిని ఇవ్వడంలో సందేహించకు. భూమిపతీ! ఇది ఇచ్చినదే మూడు లోకాలను ఇచ్చినట్లుగా పేరుపడుతుంది.
శంకర ఉవాచ- తతః ప్రహృష్టవదనస్తథేత్యాహ మహీపతిః । తస్మై మహీప్రదానం తు కర్తుం మేనే విధానతః
శంకరుడు ఇలా అన్నాడు— "ఆ రాజు ఆనందంగా ముఖంతో 'అలా జరుగుతుంది' అని అన్నాడు. సక్రమంగా భూమిని ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకున్నాడు."
తం దృష్ట్వా దైత్యరాజానం తదా తస్య పురోహితః । ఉశనా హ్యబ్రవీద్వాక్యం మా రాజన్దీయతాం మహీమ్
అప్పుడు దైత్యుల రాజును అలా చూస్తూ, అతని పురోహితుడు ఉశనుడు ఇలా అన్నాడు— "రాజా! భూమిని ఇవ్వవద్దు."
శుక్ర ఉవాచ- ఏష విష్ణుః పరేశోఽథ దేవైః సంప్రార్థితో నృప । వంచయిత్వా మహీం సర్వాం త్వత్తః ప్రాప్తుమిహాగతః
శుక్రుడు ఇలా అన్నాడు— "రాజా! ఇతడు విష్ణువు, దేవతలు ప్రార్థించి పిలిపించుకున్నవాడు. నిన్ను మోసం చేసి మొత్తం భూమిని పొందడానికి వచ్చాడు."
తస్మాన్మహీ న దాతవ్యా తస్మై రాజన్మహాత్మనే । అన్యమర్థం ప్రయచ్ఛస్వ వచనాన్మమ భూపతే
అందువల్ల రాజా! ఈ మహాత్ముడికి భూమిని ఇవ్వవద్దు. నా మాట వినీ, వేరే దానాన్ని ఇవ్వు.
శ్రీశంకర ఉవాచ- తతః ప్రహస్య రాజాసౌ తం గురుం ప్రాహ ధైర్య్యతః । బలిరువాచ- ప్రీతయే వాసుదేవస్య సర్వం పుణ్యం కృతం మయా
శ్రీశంకరుడు ఇలా అన్నాడు— "అప్పుడు రాజు చిరునవ్వుతో తన గురువుతో ధైర్యంగా ఇలా అన్నాడు." బలి ఇలా అన్నాడు— "వాసుదేవుడికి సంతోషం కలిగించేందుకు నేను అన్ని పుణ్యకార్యాలు చేశాను."
అద్య ధన్యోస్మ్యహం విష్ణుః స్వయమేవాగతో యది । తస్య ప్రదేయమేవాద్య జీవితం చ మహత్సుఖమ్
"ఈ రోజు నాకు గొప్ప భాగ్యం, ఎందుకంటే విష్ణువు తానే వచ్చాడు. ఆయనకు నా ప్రాణం, నా సంతోషం కూడా ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను."
తస్మాదస్మై ప్రయచ్ఛామి త్రిలోకీమపి మా చిరమ్ । శ్రీశంకర ఉవాచ- ఇత్యుక్త్వా భూపతిస్తస్య పాదౌ ప్రక్షాల్య భక్తితః
కాబట్టి, ఆలస్యం చేయకుండా ఆయనకు మూడు లోకాలను కూడా ఇస్తాను. శ్రీశంకరుడు ఇలా అన్నాడు— "అని చెప్పి, రాజు భక్తితో ఆయన పాదాలను కడిగాడు."
వాంచ్ఛితాం ప్రదదౌ భూమిం వారిపూర్వం విధానతః । పరిణీయ నమస్కృత్య దత్వా వై దక్షిణాం వసు
తనకు కావలసిన భూమిని, నియమానుసారం నీళ్లు పోసి ఇచ్చాడు. ప్రదక్షిణ చేసి నమస్కరించి, దక్షిణా మరియు ధనం కూడా సమర్పించాడు.
ప్రోవాచ తం పునర్విప్రం ప్రహృష్టేనాంతరాత్మనా । బలిరువాచ- ధన్యోస్మి కృతకృత్యోస్మి తవ దత్వా మహీం ద్విజ
బలి హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయి, ఆ బ్రాహ్మణునితో మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: "నాకు గొప్ప అదృష్టం కలిగింది. నీకు భూమిని ఇచ్చి నా జీవిత ప్రయోజనం నెరవేరింది, బ్రాహ్మణా!"
యథేష్టా తవ విప్రేంద్ర తద్గృహాణ మహీమిమామ్ । శ్రీశంకర ఉవాచ- తమువాచ నృపం విష్ణూ రాజంస్తవ సమీపతః
బలి ఇలా అన్నాడు: "బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! నీకు ఇష్టం వచ్చినట్లు ఈ భూమిని తీసుకో." శంకరుడు ఇలా చెప్పాడు: ఆ సమయంలో విష్ణువు, రాజు దగ్గర ఉండగా, అతనితో మాట్లాడాడు.
మాపయామి పదేనాద్య పృథివీం తవ పశ్యతః । ఇత్యుక్త్వా ఖర్వరూపం తద్విహాయ పరమేశ్వరః
"ఈ రోజు నీ ముందే నా కాలుతో భూమిని కొలుస్తాను," అని చెప్పి, పరమేశ్వరుడు తన వామన రూపాన్ని వదిలేశాడు.
త్రివిక్రమవపుర్భూత్వా జగ్రాహ పృథివీమిమామ్ । పంచాశత్కోటివిస్తీర్ణ ససముద్ర మహీధరామ్
తర్వాత త్రివిక్రముడిగా మారి, సముద్రాలు, పర్వతాలతో కూడిన ఈ విస్తారమైన భూమిని స్వాధీనం చేసుకున్నాడు.
ససాగరాం చ సద్వీపాం సదేవాసురమానుషామ్ । పాదేనైకేన వపుషో వ్యక్రాంత మధుసూదనః
సముద్రాలు, ద్వీపాలు, దేవతలు, అసురులు, మనుషులు — అందరితో కూడిన భూమిని మధుసూదనుడు తన ఒకే అడుగుతో పూర్తిగా కప్పేశాడు.
ఉవాచ దైత్యరాజేంద్ర కిం కరోమీతి శాశ్వతః । తద్వై త్రివిక్రమం రూపమీశ్వరస్య మహౌజసమ్
శాశ్వతుడు, దైత్యరాజు బలిని చూచి, "ఇప్పుడు నేను ఏమి చేయాలి?" అని అడిగాడు. ఆ త్రివిక్రమ రూపం, పరమేశ్వరుని అపారమైన మహిమను చూపింది.
హితార్థమపి దేవానామృషీణాం చ మహాత్మనామ్ । న దృష్టమపి శక్యం స్యాద్బ్రహ్మణః శంకరస్య చ
దేవతలు, మహర్షులు — వీరి మేలు కోసం అయినా, ఆ రూపాన్ని బ్రహ్మ లేదా శంకరుడు కూడా చూడలేరు.
తత్పదం పృథివీం సర్వామాక్రమ్య గిరిజే శుభే । అతిరిక్తం సమభవచ్ఛతయోజనమాయతమ్
హేమవతీ! ఆ పవిత్రమైన కాలు భూమంతటినీ కప్పి, దాని పొడవు వంద యోజనలు మించి విస్తరించింది.
దివ్యచక్షుర్దదౌ తస్మై దైత్యరాజ్ఞే సనాతనః । తస్మై సందర్శయామాస స్వకం రూపం జనార్దనమ్
శాశ్వతుడు దైత్యరాజు బలికి దివ్యదృష్టిని ఇచ్చి, జనార్దనుడు తన స్వరూపాన్ని అతనికి చూపించాడు.
తద్విశ్వరూపం దేవస్య దృష్ట్వా దైత్యేశ్వరో బలి । ప్రహర్షమతులం లేభే సానందాశ్రు పరిప్లుతః
ఆ విశ్వరూపాన్ని చూసి, దైత్యరాజు బలి అపూర్వమైన ఆనందంతో నిండిపోయి, సంతోషభాష్పాలతో కళ్లు తడిచిపోయాయి.
దృష్ట్వా దేవం నమస్కృత్య స్తుత్వా స్తుతిభిరేవ చ । ప్రాహ గద్గదయా వాచా ప్రహృష్టేనాంతరాత్మనా
దేవుని దర్శించి, నమస్కరించి, స్తోత్రాలతో స్తుతించి, హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయి, కంఠం దడదడలాడుతూ ఇలా అన్నాడు.
బలిరువాచ- ధన్యోస్మి కృతకృత్యోస్మి త్వాం దృష్ట్వా పరమేశ్వరమ్ । లోకత్రయం త్వమేవైతద్గృహాణ పరమేశ్వర
బలి ఇలా అన్నాడు: "ప్రభూ! నిన్ను దర్శించాక నేను ధన్యుడిని, నా జీవిత ప్రయోజనం నెరవేరింది. ఈ మూడు లోకాలను నువ్వే స్వీకరించాలి, పరమేశ్వరా!"
శ్రీశంకర ఉవాచ- అథ సర్వేశ్వరో విష్ణుర్ద్వితీయం పదమవ్యయమ్ । ఊర్ధ్వం ప్రసారయామాస బ్రహ్మలోకాంతమచ్యుతః
శంకరుడు ఇలా అన్నాడు: ఆ తరువాత సర్వేశ్వరుడు విష్ణువు, రెండవ అడుగును పైకి విస్తరించి, బ్రహ్మలోకానికి చేరాడు, నిష్కళంకురాలా!
సనక్షత్రగ్రహోపేతం సర్వదేవసమావృతమ్ । పదేన పరిపూర్ణోఽభూదచ్యుతస్య శుభాననే
నక్షత్రాలు, గ్రహాలు, సమస్త దేవతలతో కూడిన ఆ అడుగు, అచ్యుతుని అడుగు, అన్నింటినీ పూర్తిగా నింపింది, మంగళమయురాలా!