తదా వ్యాకులితా లోకాః పరస్పరభయాకులాః । పలాయనపరా జాతా మహోత్పాతమమంసత
అప్పుడు అక్కడి ప్రజలు పరస్పర భయంతో గందరగోళంగా, పారిపోవడానికి సిద్ధమై, దాన్ని మహా అపశకునంగా భావించారు.
తదా శత్రుఘ్న ఆయాతో రథే స్థిత్వా మహాయశాః । శ్రీరామస్మరణం కృత్వా చాపే సంధాయ సాయకాన్
అప్పుడు మహాప్రతిష్ఠ కలిగిన శత్రుఘ్నుడు తన రథంలో నిలబడి, శ్రీరాముని స్మరిస్తూ, తన విల్లు మీద బాణాలను ఎక్కించాడు.
తాం మాయాం స విధూయాథ మోహనాస్త్రేణ వీర్యవాన్ । శరధారాః కిరన్వ్యోమ్ని వవర్ష సమరేసురమ్
ఆ వలయాన్ని మాయాస్త్రంతో శక్తివంతుడు తొలగించి, యుద్ధరంగంలో ఆకాశంలో బాణాల వర్షం కురిపించాడు.
తదాదిశః ప్రసేదుస్తా రవిస్త్వపరివేషవాన్ । మేఘా యథాగతం యాతా విద్యుతః శాంతిమాగతాః
ఆ సమయంలో దిక్కులు స్పష్టంగా కనిపించాయి; సూర్యుడు తన కాంతివలయంతో ప్రకాశించాడు; మేఘాలు వచ్చినట్టే వెళ్లిపోయాయి, మెరుపులు మళ్లీ నిశ్చలంగా మారాయి.
తదా విమానం పురతో దృశ్యతే రాక్షసైర్యుతమ్ । ఛింధి భింధీతి భాషాభిర్వ్యాకులం సుతరాం మహత్
ఆ సమయంలో వారి ముందు రాక్షసులతో నిండిన గొప్ప విమానం కనిపించింది; 'కత్తిరించు! చీల్చు!' అని అరుపులతో గందరగోళంగా ఉంది.
బాణాశ్చ శతసాహస్రాః స్వర్ణపుంఖైశ్చ శోభితాః । పేతుర్విమానే నభసి స్థితే కామగమే ముహుః
పసిడి రెక్కలతో అలంకరించబడిన లక్షలాది బాణాలు ఆకాశంలో స్వేచ్ఛగా సంచరించే ఆ విమానంపై వరుసగా పడతూనే ఉన్నాయి.
తదా భగ్నం విమానం హి దృశ్యతే న తదుచ్చకైః । స్వపురీ ఖణ్డమేకత్ర భగ్నాంగమివ భూతలే
ఆ తరువాత ఆ విమానం పగిలిపోయి, ఇకపై ఎత్తులో కనిపించలేదు; అది తన ఊరిలో ఒకచోట ముక్కలై, భూమిపై విరిగిన శరీరంలా పడిపోయింది.
తదా ప్రకుపితో దైత్యో బాణాన్ధనుషి సందధే । తైర్బాణైర్వికిరన్రామభ్రాతరం చాభిగర్జితః
అప్పుడు ఆ రాక్షసుడు కోపంతో తన విల్లులో బాణాలు పెట్టి, గర్జిస్తూ ఆ బాణాలతో రాముని తమ్ముడిపై వర్షంలా కురిపించాడు.
తే బాణాః శతశస్తస్య లగ్నా వపుషి భూరిశః । శోభామాపుః శోణితౌఘాన్వహంతస్తీక్ష్ణవక్త్రిణః
ఆ బాణాలు వందల సంఖ్యలో అతని శరీరాన్ని తాకి, పదే పదే రక్తప్రవాహాన్ని తెచ్చి, పదునైన అంచులతో మెరిసిపోతూ కనిపించాయి.
శత్రుఘ్నః పరయా శక్త్యా సంయుక్తో వాయుదైవతమ్ । అస్త్రం ధనుషి చాధత్త రాక్షసానాం ప్రకమ్పనమ్
శత్రుఘ్నుడు వాయుదేవుని శక్తితో కూడిన గొప్ప ఆయుధాన్ని తీసుకుని, రాక్షసులను కంపించేలా చేసే ఆయుధాన్ని తన విల్లులో పెట్టాడు.
తేనాస్త్రేణ విమానాత్ఖాత్పతన్తో ముక్తమూర్ధజాః । దృశ్యంతే భూతవేతాలసంఘా ఇవ నభశ్చరాః
ఆ ఆయుధంతో రాక్షసులు విమానం నుంచి పడిపోతూ, వారి జుట్టు చెదిరిపోయి, ఆకాశంలో సంచరించే భూతాలు, ప్రేతాల గుంపుల్లా కనిపించారు.
తదస్త్రం రఘునాథస్య భ్రాత్రా ముక్తం విలోక్య సః । అస్త్రం చ పాశుపత్యం స చాపే ధాద్దనుజాత్మజః
శత్రుఘ్నుడు ఆ ఆయుధాన్ని వదిలినదాన్ని చూసి, దుష్టుని కుమారుడు తన విల్లులో పాశుపతాస్త్రాన్ని పెట్టాడు.
తతః ప్రవృత్తా వేతాలా భూతాః ప్రేతనిశాచరాః । కపాలకర్తరీయుక్తాః పిబన్తః శోణితం బహు
ఆ సమయంలో భూతాలు, ప్రేతాలు, రాత్రిపూట సంచరించే రాక్షసులు, కపాలాలు, కత్తులతో అలంకరించబడి, విరివిగా రక్తాన్ని తాగుతూ కనిపించారు.
తే వై శత్రుఘ్నవీరాణాం రుధిరాణి పపుర్ముదా । జీవతామపి దుర్వారాః కర్తరీపాణిశోభితాః
వారు శత్రుఘ్నుని వీరుల రక్తాన్ని ఆనందంగా తాగారు; వారు బతికినవారికీ ఎదురించలేనివారు, చేతుల్లో కత్తులతో మెరిసిపోతున్నారు.
తదస్త్రం వ్యాప్నువద్దృష్ట్వా సర్వవీరప్రభంజనమ్ । ముమోచ తన్నిరాసాయ చాస్త్రం నారాయణాభిధమ్
ఆ ఆయుధం అన్నింటినీ కప్పి, వీరుల ధైర్యాన్ని నాశనం చేస్తూ ఉండటం చూసి, దాన్ని తొలగించేందుకు నారాయణాస్త్రాన్ని వదిలాడు.
నారాయణాస్త్రం తాన్సర్వాన్వారయామాస తత్క్షణాత్ । తే సర్వే విలయం ప్రాపుర్నిశాచరప్రణోదితాః
నారాయణాస్త్రం వెంటనే ఆ భూతాలన్నింటినీ అడ్డగించి, రాత్రిపూట సంచరించే రాక్షసులు అంతా ఒక్కసారిగా అంతరించిపోయారు.
తదా క్రుద్ధో నిశాచారీ విద్యున్మాలీ సమాదదే । త్రిశూలం నిశితం ఘోరం శత్రుఘ్నం హంతుముల్బణమ్
అప్పుడు కోపంతో ఉన్న రాత్రిపూట సంచరించే విద్యున్మాలి, ఘోరమైన పదునైన త్రిశూలాన్ని పట్టుకుని, శత్రుఘ్నుడిని చంపాలని ఉద్దేశించాడు.
శూలహస్తం సమాయాంతం విద్యున్మాలినమాహవే । సాయకైః ప్రాహరత్తస్య భుజే త్వర్ధశశిప్రభైః
త్రిశూలం చేతబట్టి యుద్ధానికి వచ్చుతున్న విద్యున్మాలిని, శత్రుఘ్నుడు అర్ధచంద్రాకారమైన బాణాలతో అతని భుజాన్ని గట్టిగా కొట్టాడు.
తైర్బాణైశ్ఛిన్నహస్తః స శిరసా హంతుముద్యతః । హతోసి యాహి శత్రుఘ్న కస్త్వాం త్రాతా భవిష్యతి
ఆ బాణాలతో అతని చేయి తెగిపోవడంతో, తలతో దాడి చేయడానికి సిద్ధమై, 'శత్రుఘ్నా! నీవు చనిపోయావు, ఇక వెళ్ళిపో. నిన్ను ఎవరు రక్షిస్తారు?' అని అన్నాడు.
ఇతి బ్రువాణం తరసా చిచ్ఛేద శితసాయకైః । మస్తకం తస్య బలినః శూరస్య సహ కుండలమ్
అతడు అలా మాట్లాడుతుండగా, శత్రుఘ్నుడు వేగంగా పదునైన బాణాలతో ఆ బలవంతుడి తలను కుండలాలతో సహా నరికి పడగొట్టాడు.
తం ఛిన్నశిరసం దృష్ట్వా ఉగ్రదంష్ట్రః ప్రతాపవాన్ । ముష్టినా హంతుమారేభే శత్రుఘ్నం శూరసేవితమ్
తల తెగిపోయిన వాడిని చూసి, భయంకరమైన పళ్ళు కలిగిన, పరాక్రమశాలి వాడు, వీరులందరి గౌరవాన్ని పొందిన శత్రుఘ్నుడిని తన ముష్టితో కొట్టడానికి సిద్ధమయ్యాడు.
శత్రుఘ్నస్తు క్షురప్రేణ సాయకేనాచ్ఛినచ్ఛిరః । ప్రధావతో రణే వీరాన్సర్వశస్త్రాస్త్రకోవిదాన్
అయితే, శత్రుఘ్నుడు పదునైన బాణంతో, యుద్ధంలో పరుగెత్తుతున్న, అన్ని ఆయుధాలలో నిపుణుడైన వాడి తలను తెంచేశాడు.
హతశేషా యయుః సర్వే రాక్షసా నాథవర్జితాః । శత్రుఘ్నం ప్రణిపత్యాథ దదుర్వాజినమాహృతమ్
తమ నాయకుడు చనిపోవడంతో, మిగిలిన రాక్షసులు అందరూ శత్రుఘ్నుని దగ్గరకు వచ్చి, అతనికి నమస్కరించి, గుర్రాన్ని తీసుకొచ్చి ఇచ్చారు.
తతో వీణానినాదాశ్చ శంఖనాదాః సమంతతః । శ్రూయంతే శూరవీరాణాం జయనాదా మనోహరాః
ఆ తరువాత చుట్టూ అంతటా వీణల స్వరాలు, శంఖ నాదాలు, వీరుల విజయధ్వనులు, మనసును ఆకట్టుకునేలా వినిపించాయి.
శేష ఉవాచ। ప్రాప్య తం వాజినం రాజా శత్రుఘ్నో రాక్షసైర్హృతమ్ । అత్యంతం హర్షమాపేదే పుష్కలేన సమన్వితః
శేషుడు చెప్పాడు: రాక్షసులు తీసుకెళ్లిన గుర్రాన్ని తిరిగి పొందిన రాజు శత్రుఘ్నుడు, పుష్కలుడితో కలిసి ఎంతో ఆనందంతో నిండిపోయాడు.
రుధిరైః సిక్తగాత్రాస్తే యోధా లక్ష్మీనిధిస్తథా । రణోత్సాహేన సంయుక్తం ప్రశశంసుర్మహానృపమ్
రక్తంతో తడిసిన శరీరాలు కలిగిన యోధులు, అదేవిధంగా ఐశ్వర్య సంపదతో కూడిన వారు, యుద్ధోత్సాహంతో ఉన్న మహారాజును ప్రశంసించారు.
హతే తస్మిన్మహాదైత్యే విద్యున్మాలిని దుర్జయే । సురాః సర్వే భయం త్యక్త్వా సుఖమాపుర్మునేమహత్
విజయాన్ని తట్టుకోలేని మహాదైత్యుడు విద్యున్మాలిని చనిపోయిన తర్వాత, దేవతలందరూ భయాన్ని విడిచిపెట్టి, గొప్ప ఆనందాన్ని పొందారు.
నద్యస్తు విమలా జాతా రవిస్తు విమలోఽభవత్ । వాతా వవుః సుగంధోద సిక్తా విమలశుష్మిణః
నదులు స్వచ్ఛంగా మారాయి, సూర్యుడు ప్రకాశంగా మెరిసాడు, సుగంధమైన గాలులు వీస్తూ, తేమతో కూడిన నిర్మలమైన వాయువులు ప్రవహించాయి.
సన్నద్ధాస్తే మహావీరా రథస్థా విమలాంగకాః । రాజానమూచుస్తే సర్వే జయలక్ష్మ్యా సమన్వితాః
ఆ మహావీరులు, కవచాలు ధరించి, రథాలలో నిలబడి, మెరిసే అవయవాలతో, విజయలక్ష్మితో అలంకరించబడిన రాజును అందరూ ఉద్దేశించి మాట్లాడారు.
వీరా ఊచుః। దిష్ట్యా హతస్త్వయా దైత్యో విద్యున్మాలీ మహామతే । యద్భయాత్త్రాసమాపన్నాః సురాః స్వర్గాన్నిరాకృతాః
వీరులు చెప్పారు: మహాప్రజ్ఞుడా! నీ చేత విద్యున్మాలి అనే దైత్యుడు చనిపోవడం అదృష్టం. అతని భయంతో దేవతలు స్వర్గం నుంచి పారిపోవాల్సి వచ్చింది.