కపే త్వయా మహత్కర్మ కృతం యద్భటపాతనమ్ । క్షణం తిష్ఠసి చేత్కుర్వే తవ ప్రాణవియోజనమ్
ఓ కోమలికాపి! నువ్వు గొప్ప పని చేశావు, వీరులను పడగొట్టావు. ఒక్క క్షణం నువ్వు నిలబడి ఉంటే, నీ ప్రాణాన్ని తీయగలను.
ఏవముక్త్వా హనూమంతం ప్రజఘాన స దుర్మతిః । త్రిశూలేన సుతీక్ష్ణేన జ్వలత్పావకకాంతినా
అలా హనుమంతునితో చెప్పి, ఆ దుష్టుడు అగ్ని వంటి కాంతి ఉన్న, చాలా పదునైన త్రిశూలంతో అతనిపై దాడి చేశాడు.
తదాగతం త్రిశూలం చ ముఖే జగ్రాహ వీర్యవాన్ । చూర్ణయామాస సకలం సర్వలోహవినిర్మితమ్
అప్పుడు ఆ త్రిశూలం వచ్చిందని గమనించిన హనుమంతుడు, తన నోటితో దాన్ని పట్టుకుని, అన్ని లోహాలతో చేసినదైనా పూర్తిగా నూరిపారేశాడు.
చూర్ణయిత్వా త్రిశూలం తదాయసం దైత్యమోచితమ్ । జఘాన తం చపేటాభిర్బహ్వీభిర్హనుమాన్బలీ
దైత్యుడు విసిరిన ఆ ఇనుప త్రిశూలాన్ని నూరిపారేసిన తర్వాత, బలవంతుడైన హనుమంతుడు అతడిని అనేక చపట్లతో కొట్టాడు.
స ఆహతః కపీన్ద్రేణ చపేటాభిరితస్తతః । వ్యథితో వ్యసృజన్మాయాం సర్వలోకభయంకరీమ్
కపిరాజు హనుమంతుడు ఇక్కడ అక్కడ చపట్లు కొట్టగా, ఆ దైత్యుడు బాధతో తన మాయను వదిలి, అన్ని లోకాలకూ భయాన్ని కలిగించే విధంగా చేశాడు.
తదా తమోభవత్తీవ్రం యత్ర కో వా న లక్ష్యతే । యత్ర స్వీయో న పారక్యో విదామాస జనాన్బహూన్
అప్పుడు అక్కడ తీవ్రమైన చీకటి వ్యాపించింది. ఎవ్వరూ ఎవ్వరిని చూడలేరు. ఎవరు మనవాళ్లు, ఎవరు పరాయివాళ్లు అనే తేడా తెలియక, అనేక మంది గందరగోళానికి లోనయ్యారు.
శిలాః పర్వతశృంగాభాః పతంతి సుభటోపరి । తాభిర్హతాస్తు తే సర్వే వ్యాకులా అథ జజ్ఞిరే
పర్వతశిఖరాల్లాంటి పెద్ద పెద్ద రాళ్లు యోధుల మీద పడిపోతున్నాయి. వాటి దెబ్బలకు అందరూ గందరగోళంగా మారిపోయారు.
విద్యుతో విలసంత్యత్ర గర్జంతి జలదా ఘనమ్ । వర్షంతి పూయరుధిరం ముంచంతి సమలం జలమ్
అక్కడ మెరుపులు మెరుస్తున్నాయి, మేఘాలు గర్జిస్తున్నాయి, అవి పుయిరక్తాన్ని వర్షిస్తున్నాయి, మలినమైన నీటిని పారబెడుతున్నాయి.
ఆకాశాత్పతమానాని కబంధాని బహూని చ । దృశ్యంతే ఛిన్నశీర్షాణి సకుండలయుతాని చ
ఆకాశం నుంచి తలలు కోసిన శరీరాలు, చెవిపోగులు ఉన్నవాటితో సహా, అనేక మృతదేహాలు కిందపడుతూ కనిపిస్తున్నాయి.
నగ్నా విరూపాః సుభృశం కీర్ణకేశాః సుదుర్ముఖాః । దృశ్యంతే సర్వతో దైత్యా దారుణా భయకారిణః
అక్కడ చుట్టూ ఎక్కడ చూసినా, నగ్నంగా, భయంకరంగా, అంగవైకల్యంతో, జుట్టు చెలరేగిపోయి, ముఖాలు భయానకంగా ఉన్న దైత్యులు దర్శనమిచ్చారు.
తదా వ్యాకులితా లోకాః పరస్పరభయాకులాః । పలాయనపరా జాతా మహోత్పాతమమంసత
అప్పుడు అక్కడి ప్రజలు పరస్పర భయంతో గందరగోళంగా, పారిపోవడానికి సిద్ధమై, దాన్ని మహా అపశకునంగా భావించారు.
తదా శత్రుఘ్న ఆయాతో రథే స్థిత్వా మహాయశాః । శ్రీరామస్మరణం కృత్వా చాపే సంధాయ సాయకాన్
అప్పుడు మహాప్రతిష్ఠ కలిగిన శత్రుఘ్నుడు తన రథంలో నిలబడి, శ్రీరాముని స్మరిస్తూ, తన విల్లు మీద బాణాలను ఎక్కించాడు.
తాం మాయాం స విధూయాథ మోహనాస్త్రేణ వీర్యవాన్ । శరధారాః కిరన్వ్యోమ్ని వవర్ష సమరేసురమ్
ఆ వలయాన్ని మాయాస్త్రంతో శక్తివంతుడు తొలగించి, యుద్ధరంగంలో ఆకాశంలో బాణాల వర్షం కురిపించాడు.
తదాదిశః ప్రసేదుస్తా రవిస్త్వపరివేషవాన్ । మేఘా యథాగతం యాతా విద్యుతః శాంతిమాగతాః
ఆ సమయంలో దిక్కులు స్పష్టంగా కనిపించాయి; సూర్యుడు తన కాంతివలయంతో ప్రకాశించాడు; మేఘాలు వచ్చినట్టే వెళ్లిపోయాయి, మెరుపులు మళ్లీ నిశ్చలంగా మారాయి.
తదా విమానం పురతో దృశ్యతే రాక్షసైర్యుతమ్ । ఛింధి భింధీతి భాషాభిర్వ్యాకులం సుతరాం మహత్
ఆ సమయంలో వారి ముందు రాక్షసులతో నిండిన గొప్ప విమానం కనిపించింది; 'కత్తిరించు! చీల్చు!' అని అరుపులతో గందరగోళంగా ఉంది.
బాణాశ్చ శతసాహస్రాః స్వర్ణపుంఖైశ్చ శోభితాః । పేతుర్విమానే నభసి స్థితే కామగమే ముహుః
పసిడి రెక్కలతో అలంకరించబడిన లక్షలాది బాణాలు ఆకాశంలో స్వేచ్ఛగా సంచరించే ఆ విమానంపై వరుసగా పడతూనే ఉన్నాయి.
తదా భగ్నం విమానం హి దృశ్యతే న తదుచ్చకైః । స్వపురీ ఖణ్డమేకత్ర భగ్నాంగమివ భూతలే
ఆ తరువాత ఆ విమానం పగిలిపోయి, ఇకపై ఎత్తులో కనిపించలేదు; అది తన ఊరిలో ఒకచోట ముక్కలై, భూమిపై విరిగిన శరీరంలా పడిపోయింది.
తదా ప్రకుపితో దైత్యో బాణాన్ధనుషి సందధే । తైర్బాణైర్వికిరన్రామభ్రాతరం చాభిగర్జితః
అప్పుడు ఆ రాక్షసుడు కోపంతో తన విల్లులో బాణాలు పెట్టి, గర్జిస్తూ ఆ బాణాలతో రాముని తమ్ముడిపై వర్షంలా కురిపించాడు.
తే బాణాః శతశస్తస్య లగ్నా వపుషి భూరిశః । శోభామాపుః శోణితౌఘాన్వహంతస్తీక్ష్ణవక్త్రిణః
ఆ బాణాలు వందల సంఖ్యలో అతని శరీరాన్ని తాకి, పదే పదే రక్తప్రవాహాన్ని తెచ్చి, పదునైన అంచులతో మెరిసిపోతూ కనిపించాయి.
శత్రుఘ్నః పరయా శక్త్యా సంయుక్తో వాయుదైవతమ్ । అస్త్రం ధనుషి చాధత్త రాక్షసానాం ప్రకమ్పనమ్
శత్రుఘ్నుడు వాయుదేవుని శక్తితో కూడిన గొప్ప ఆయుధాన్ని తీసుకుని, రాక్షసులను కంపించేలా చేసే ఆయుధాన్ని తన విల్లులో పెట్టాడు.
తేనాస్త్రేణ విమానాత్ఖాత్పతన్తో ముక్తమూర్ధజాః । దృశ్యంతే భూతవేతాలసంఘా ఇవ నభశ్చరాః
ఆ ఆయుధంతో రాక్షసులు విమానం నుంచి పడిపోతూ, వారి జుట్టు చెదిరిపోయి, ఆకాశంలో సంచరించే భూతాలు, ప్రేతాల గుంపుల్లా కనిపించారు.
తదస్త్రం రఘునాథస్య భ్రాత్రా ముక్తం విలోక్య సః । అస్త్రం చ పాశుపత్యం స చాపే ధాద్దనుజాత్మజః
శత్రుఘ్నుడు ఆ ఆయుధాన్ని వదిలినదాన్ని చూసి, దుష్టుని కుమారుడు తన విల్లులో పాశుపతాస్త్రాన్ని పెట్టాడు.
తతః ప్రవృత్తా వేతాలా భూతాః ప్రేతనిశాచరాః । కపాలకర్తరీయుక్తాః పిబన్తః శోణితం బహు
ఆ సమయంలో భూతాలు, ప్రేతాలు, రాత్రిపూట సంచరించే రాక్షసులు, కపాలాలు, కత్తులతో అలంకరించబడి, విరివిగా రక్తాన్ని తాగుతూ కనిపించారు.
తే వై శత్రుఘ్నవీరాణాం రుధిరాణి పపుర్ముదా । జీవతామపి దుర్వారాః కర్తరీపాణిశోభితాః
వారు శత్రుఘ్నుని వీరుల రక్తాన్ని ఆనందంగా తాగారు; వారు బతికినవారికీ ఎదురించలేనివారు, చేతుల్లో కత్తులతో మెరిసిపోతున్నారు.
తదస్త్రం వ్యాప్నువద్దృష్ట్వా సర్వవీరప్రభంజనమ్ । ముమోచ తన్నిరాసాయ చాస్త్రం నారాయణాభిధమ్
ఆ ఆయుధం అన్నింటినీ కప్పి, వీరుల ధైర్యాన్ని నాశనం చేస్తూ ఉండటం చూసి, దాన్ని తొలగించేందుకు నారాయణాస్త్రాన్ని వదిలాడు.
నారాయణాస్త్రం తాన్సర్వాన్వారయామాస తత్క్షణాత్ । తే సర్వే విలయం ప్రాపుర్నిశాచరప్రణోదితాః
నారాయణాస్త్రం వెంటనే ఆ భూతాలన్నింటినీ అడ్డగించి, రాత్రిపూట సంచరించే రాక్షసులు అంతా ఒక్కసారిగా అంతరించిపోయారు.
తదా క్రుద్ధో నిశాచారీ విద్యున్మాలీ సమాదదే । త్రిశూలం నిశితం ఘోరం శత్రుఘ్నం హంతుముల్బణమ్
అప్పుడు కోపంతో ఉన్న రాత్రిపూట సంచరించే విద్యున్మాలి, ఘోరమైన పదునైన త్రిశూలాన్ని పట్టుకుని, శత్రుఘ్నుడిని చంపాలని ఉద్దేశించాడు.
శూలహస్తం సమాయాంతం విద్యున్మాలినమాహవే । సాయకైః ప్రాహరత్తస్య భుజే త్వర్ధశశిప్రభైః
త్రిశూలం చేతబట్టి యుద్ధానికి వచ్చుతున్న విద్యున్మాలిని, శత్రుఘ్నుడు అర్ధచంద్రాకారమైన బాణాలతో అతని భుజాన్ని గట్టిగా కొట్టాడు.
తైర్బాణైశ్ఛిన్నహస్తః స శిరసా హంతుముద్యతః । హతోసి యాహి శత్రుఘ్న కస్త్వాం త్రాతా భవిష్యతి
ఆ బాణాలతో అతని చేయి తెగిపోవడంతో, తలతో దాడి చేయడానికి సిద్ధమై, 'శత్రుఘ్నా! నీవు చనిపోయావు, ఇక వెళ్ళిపో. నిన్ను ఎవరు రక్షిస్తారు?' అని అన్నాడు.
ఇతి బ్రువాణం తరసా చిచ్ఛేద శితసాయకైః । మస్తకం తస్య బలినః శూరస్య సహ కుండలమ్
అతడు అలా మాట్లాడుతుండగా, శత్రుఘ్నుడు వేగంగా పదునైన బాణాలతో ఆ బలవంతుడి తలను కుండలాలతో సహా నరికి పడగొట్టాడు.