ఏతచ్ఛ్రుత్వా తు సచివః ప్రాహ వాక్యం యథోచితమ్ । వీరాన్రణవరే యోగ్యాన్దర్శయంస్తరసా నతాన్
అది విని, మంత్రి యోగ్యమైన మాటలు చెప్పాడు. యుద్ధానికి తగిన వీరులను చూపిస్తూ, అతని ముందు నమస్కరించాడు.
సుమతిరువాచ। జేతుం గచ్ఛతు తద్రక్షః సమరే విజయోద్యతః । మహాశస్త్రాస్త్రసంయుక్తః పుష్కలః పరతాపనః
సుమతి ఇలా అన్నాడు: "పుష్కలుడు గొప్ప ఆయుధాలు, అస్త్రాలు కలిగి, శత్రువులను కాల్చే వాడిగా, విజయానికి సిద్ధంగా ఆ రాక్షసునిపై యుద్ధానికి పోవాలి."
తథా లక్ష్మీనిధిర్యాతు శస్త్రసంఘసమన్వితః । కరోతు తస్య యానస్య భంగం తీక్ష్ణైః స్వసాయకైః
అలాగే లక్ష్మీనిధి ఎన్నో ఆయుధాలతో సిద్ధమై, తన పదునైన బాణాలతో శత్రువు రథాన్ని ధ్వంసం చేయాలి.
హనూమాన్ధృష్టకర్మాత్ర రాక్షసైర్యోధితుం క్షమః । కరోతు ముఖపుచ్ఛాభ్యాం తాడనం రక్షసాం ప్రభో
ఇక్కడ హనుమంతుడు ఉన్నాడు. ధైర్యంగా పనిచేసే వాడు, రాక్షసులతో యుద్ధానికి తగినవాడు. ప్రభూ, ఇతడు ముఖం, తోకతో రాక్షసులను కొట్టాలి.
వానరా అపి యే వీరా రణకర్మవిశారదాః । గచ్ఛంతు తేఽఖిలా యోద్ధుం తవవాక్యప్రణోదితాః
యుద్ధంలో నైపుణ్యం ఉన్న వానర వీరులందరూ, నీ ఆజ్ఞతో ప్రేరేపితులై, యుద్ధానికి వెళ్లాలి.
సుమదశ్చ సుబాహుశ్చ ప్రతాపాగ్ర్యశ్చ సత్తమాః । గచ్ఛంతు సాయకైస్తీక్ష్ణైస్తాన్యోద్ధుం రాక్షసాధమాన్
సుమదుడు, సుబాహుడు, పరాక్రమంలో అగ్రగణ్యులు అయిన వీరులు పదునైన బాణాలతో ఆ దుష్ట రాక్షసులను ఎదుర్కొనడానికి వెళ్లాలి.
భవానపి మహాశస్త్రపరివారో రథే స్థితః । కరోతు యుద్ధే విజయం రాక్షసం హంతుముద్యతః
మీరు కూడా గొప్ప యోధులతో, ఆయుధాలతో చుట్టుముట్టబడి, రథంపై నిలబడి, రాక్షసుడిని సంహరించేందుకు యుద్ధంలో విజయాన్ని సాధించాలి.
ఏతన్మమ మతం రాజన్యే యోధాస్తత్ప్రమర్దనాః । తే గచ్ఛంతు రణే శూరాః కిమన్యైర్బహుభిర్భటైః
రాజా! నా అభిప్రాయం ఇదే. శత్రువులను నాశనం చేయగల వీరులు యుద్ధానికి వెళ్లాలి. ఇంకా ఎందుకు అనేక మంది యోధులు అవసరం?
ఇత్యుక్తవతి వీరాగ్ర్యేఽమాత్యే సుమతిసంజ్ఞికే । శత్రుఘ్నః కథయామాస వీరాన్సంగ్రామకోవిదాన్
అలా సుమతి అనే ప్రఖ్యాత మంత్రి చెప్పిన తరువాత, శత్రుఘ్నుడు యుద్ధ నైపుణ్యం ఉన్న వీరులను ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.
భో వీరాః పుష్కలాద్యా యే సర్వశస్త్రాస్త్రకోవిదాః । తే వదంతు ప్రతిజ్ఞాం వై మత్పురో రాక్షసార్దనే
ఓ వీరులారా! పుష్కలుడు మొదలైనవారు, అన్ని ఆయుధాల్లో నైపుణ్యం ఉన్నవారు, రాక్షసుని సంహరించేందుకు నా ముందు ప్రతిజ్ఞ చేయండి.
కృత్వా ప్రతిజ్ఞాం విపులాం స్వపరాక్రమశోభినీమ్ । గచ్ఛంతు రణమధ్యే హి భవంతో బలసంయుతాః
తమ పరాక్రమంతో కాంతివంతమైన గొప్ప ప్రతిజ్ఞలు చేసి, బలంతో కూడినవారు యుద్ధమధ్యంలోకి వెళ్లాలి.
ఇతి వాక్యం సమాకర్ణ్య శత్రుఘ్నస్య మహాబలాః । స్వాం స్వాం ప్రతిజ్ఞాం మహతీం చక్రుస్తే తేజసాన్వితాః
శత్రుఘ్నుని మాటలు విని, ఆ మహాబలులు, ప్రత chacun తన గొప్ప ప్రతిజ్ఞను చేశారు.
తత్రాదౌ పుష్కలో వీరః శ్రుత్వా వాక్యం మహీపతేః । పరమోత్సాహసంపన్నః ప్రతిజ్ఞామూచివానిమామ్
ఆ సమయంలో, రాజు మాటలు విన్న వీరుడు పుష్కలుడు, గొప్ప ఉత్సాహంతో ఈ విధంగా ప్రతిజ్ఞ చేశాడు.
పుష్కల ఉవాచ। శృణుష్వ నృపశార్దూల మత్ప్రతిజ్ఞాం పరాక్రమాత్ । విహితాం సర్వలోకానాం శృణ్వతాం పరమాద్భుతామ్
పుష్కలుడు ఇలా అన్నాడు — ఓ రాజులలో సింహమా! నా పరాక్రమంతో చేసిన ఈ ప్రతిజ్ఞను విను. ఇది అన్ని లోకాలకూ స్థాపించబడినది, వినేవారికి అద్భుతంగా ఉంటుంది.
చేన్న కుర్యాం క్షురప్రాగ్రైస్తీక్ష్ణైః కోదండనిర్గతైః । దైత్యం మూర్చ్ఛాసమాక్రాంతం కీర్ణకేశాకులాననమ్
నేను నా విల్లు నుండి పదునైన బాణాలతో, మూర్ఛతో కూలిపోయి, జుట్టు చెలరేగిన ముఖంతో ఉన్న దైత్యుడిని పడగొట్టకపోతే—
కన్యా స్వభోక్తుర్యత్పాపం యత్పాపం దేవనిందనే । తత్పాపం మమ వై భూయాచ్చేత్కుర్యాం స్వవచోఽనృతమ్
—ఒక యువతి భర్తను మోసం చేసిన పాపం, లేదా దేవతలను నిందించిన పాపం నాకు కలగాలి, నేను నా మాటను తప్పితే.
యదిమద్బాణనిర్భిన్నాః సైనికాః సుమహాబలాః । న పతంతి మహారాజ ప్రతిజ్ఞాం తత్ర మే శృణు
ఓ మహారాజా! నా బాణాలతో గాయపడి, గొప్ప బలమున్న సైనికులు పడిపోకపోతే, ఆ సందర్భంలో నా ప్రతిజ్ఞను విను.
విష్ణ్వీశయోర్విభేదం యః శివశక్త్యోః కరోత్యపి । తత్పాపం మమ వై భూయాచ్చేన్న కుర్యామృతం వచః
విష్ణువు, శివుడు లేదా శివుడు, శక్తి మధ్య విభేదాన్ని కలిగించే వారు పొందే పాపం నాకు కలగాలి, నేను అబద్ధంగా మాట్లాడితే.
సర్వం మద్వాక్యమిత్యుక్తం రఘునాథపదాంబుజే । భక్తిర్మే నిశ్చలా యాస్తి సైవ సత్యం కరిష్యతి
రఘునాథుని పదపద్మాలయందు నేను చెప్పిన ప్రతీ మాటను, నా అచంచలమైన భక్తి నిజం చేస్తుంది.
పుష్కలస్య ప్రతిజ్ఞాం తాం శ్రుత్వా లక్ష్మీనిధిర్నృపః । ప్రతిజ్ఞాం వ్యదధాత్సత్యాం స్వపరాక్రమశోభితామ్
పుష్కలుని ప్రతిజ్ఞను విని, లక్ష్మీనిధి అనే రాజు తన పరాక్రమంతో అలంకరించబడి, అదే విధంగా నిజమైన ప్రతిజ్ఞ చేశాడు.
లక్ష్మీనిధిరువాచ। వేదానాం నిందనం శ్రుత్వా ఆస్తే యో మౌనివన్నరః । మానసే రోచయేద్యస్తు సర్వధర్మబహిష్కృతః
లక్ష్మీనిధి ఇలా అన్నాడు — వేదాలను ఎవరైనా నిందించినప్పుడు, దాన్ని విని మౌనంగా కూర్చునే వాడు, లేదా ధర్మానికి విరుద్ధంగా మనసులో ఆనందపడే వాడు—
బ్రాహ్మణో యో దురాచారో రసలాక్షాదివిక్రయీ । విక్రీణాతి చ గాం మూఢో ధనలోభేన మోహితః
—లేదా చెడు ప్రవర్తన కలిగిన బ్రాహ్మణుడు, లక్కు లేదా నిషిద్ధమైన వస్తువులు అమ్మేవాడు, లేదా ధనలోభంతో ఆవును అమ్మే మూర్ఖుడు—
మ్లేచ్ఛకూపోదకం పీత్వా ప్రాయశ్చిత్తం తు నాచరేత్ । తత్పాపం మమ వై భూయాద్విముఖశ్చేద్భవామ్యహమ్
—లేదా మ్లేచ్ఛుల బావిలో నీళ్లు తాగి, expiatory karma చేయని వాడు— అలాంటి పాపం నాకు కలగాలి, నేను ఎప్పుడైనా భక్తి నుండి దూరమైతే.
తత్ప్రతిజ్ఞామథాశ్రుత్య హనూమాన్రణకోవిదః । రామాంఘ్రిస్మరణం కృత్వా ప్రోవాచ వచనం శుభమ్
ఆ ప్రతిజ్ఞను విని, యుద్ధ నిపుణుడైన హనుమంతుడు, రాముని పాదాలను స్మరించి, శుభమైన మాటలు పలికాడు.
మత్స్వామీహృదయే నిత్యం ధ్యేయో వై యోగిభిర్ముహుః । యం దేవాః సాసురాః సర్వే నమంతి మణిమౌలిభిః
నా ప్రభువు, యోగులు ఎప్పుడూ హృదయంలో ధ్యానం చేసే వాడు, దేవతలు, అసురులు అందరూ రత్నమకుటాలతో నమస్కరించే వాడు—
రామః శ్రీమానయోధ్యాయాః పతిర్లోకేశపూజితః । తం స్మృత్వా యద్బ్రువే వాక్యం తద్వై సత్యం భవష్యితి
అయోధ్యకు అధిపతి అయిన శ్రీరాముడు, లోకమంతా పూజించే వాడు—ఆయనను స్మరించి నేను చెప్పేది తప్పకుండా నిజమవుతుంది.
రాజన్కోయం లఘుర్దైత్యో దుర్బలః కామగే స్థితః । కథయాశు మయా కార్యమేకేన వినిపాతనమ్
ఓ రాజా! ఈ దైత్యుడు ఎంత బలహీనుడో, కామంలో మునిగిపోయిన వాడో చూడు. నీవు చెప్పు, నేను ఒక్కడే వెంటనే అతన్ని సంహరిస్తాను.
మేరుం దేవేంద్రసహితం లాంగూలాగ్రేణ తోలయే । జలధిం శోషయే సర్వం సాంవర్తం వా పిబామ్యహమ్
నా తోక చివరతోనే నేను ఇంద్రుడితో కూడిన మెరుపర్వతాన్ని ఎత్తగలను; సముద్రాన్ని పూర్తిగా ఎండగొట్టగలను, లేదా ప్రళయాన్ని కూడా త్రాగగలను.
రాజ్ఞః శ్రీరఘునాథస్య జానక్యాః కృపయా మమ । తన్నాస్తి భూతలే రాజన్యదసాధ్యం కదా భవేత్
రఘునాథుడు, జానకీ వారి కృప వల్ల, ఓ రాజా! ఈ భూమిపై నాకు అసాధ్యమైనది ఏమీలేదు.
ఏతద్వాక్యం మయా ప్రోక్తమనృతం స్యాద్యది ప్రభో । తదైవ రఘునాథస్య భక్తిదూరో భవామ్యహమ్
ప్రభూ! నేను చెప్పిన ఈ మాట అబద్ధమైతే, అదే క్షణంలో నేను రఘునాథుని భక్తి నుండి దూరమవుతాను.