పాతయామాస దేవేశో యథా శాఖాం మహానిలః । గృహీత్వా పతితం భూమౌ మహాకాయం నృకేసరీ
దేవతాధిపతి అతన్ని ఒక పెద్ద గాలి కొమ్మను నేలకూల్చినట్టు పడగొట్టాడు. నృకేసరి ఆ భారీ శరీరాన్ని నేలపై పడేసి పట్టుకున్నాడు.
స్వోత్సంగే స్థాపయామాస దదర్శాసౌ ముఖం హరేః । విష్ణునిందాకృతంపాపంతథావైష్ణవదోషజమ్
తన ఒడిలో పెట్టుకుని హరిదేవుని ముఖాన్ని చూశాడు. విష్ణువు మీద చేసిన పాపాన్ని, వైష్ణవ దోషాన్ని అప్పుడు గమనించాడు.
నృసింహస్పర్శనాదేవనిర్భస్మితమభూత్తదా । అథదైత్యేశ్వరస్యాథమహద్గాత్రంనృకేసరీ
నృసింహుని స్పర్శతో వెంటనే అతడు బూడిదైపోయాడు. ఆ తర్వాత నృకేసరి, దైత్యరాజు యొక్క పెద్ద శరీరాన్ని చూశాడు.
నఖేర్విదారయామాసతీక్ష్ణైర్వజ్రనిభైర్ఘనైః । సనిర్మ్మలాత్మాదైత్యేంద్ర పఃశ్యన్సాక్షాన్ముఖం హరేః
వజ్రంలా పదునైన గొప్ప నఖాలతో దాన్ని చీల్చాడు. పవిత్రాత్ముడైన దైత్యేంద్రుడు, హరిదేవుని ముఖాన్ని నేరుగా చూశాడు.
నఖనిర్భిన్నహృదయః కృతార్థో విజహావసూన్ । తద్గాత్రం శతధా భిత్త్వా నఖైస్తీక్ష్ణైర్మహాహరిః
నఖాలతో గుండె చీలిపోయి, తన లక్ష్యం నెరవేరిందని తెలుసుకుని ప్రాణాలు విడిచాడు. మహాహరి పదునైన నఖాలతో ఆ శరీరాన్ని వంద ముక్కలుగా చీల్చాడు.
ఆకృష్యాంత్రాణి దీర్ఘాణి కంఠే సంసక్తవాన్ప్రియాన్ । అథ దేవగణాః సర్వ్వే మునయశ్చ తపోధనాః
పొడవైన ఆంతర్యాలను లాగి తన మెడ చుట్టూ అలంకారంగా వేసుకున్నాడు. ఆ సమయంలో దేవతలు, తపస్సుతో ఉన్న మునులు అందరూ—
బ్రహ్మరుద్రౌ పురస్కృత్య శనైః స్తోతుం సమాయయుః । తే ప్రసాదయితుం భీతా జ్వలంతం విశ్వతోముఖమ్
బ్రహ్మ, రుద్రులను ముందుగా ఉంచుకుని, నెమ్మదిగా వచ్చి స్తుతించేందుకు ప్రయత్నించారు. భయంతో, అన్ని వైపులా అగ్నిలా మండుతున్న ఆ స్వామిని శాంతింపజేయాలని కోరారు.
మాతరం జగతాం ధాత్రీం చింతయామాసురీశ్వరీమ్ । హిరణ్యవర్ణాం హరిణీం సర్వ్వోపద్రవనాశినీమ్
ప్రపంచానికి తల్లి, పోషకురాలైన పరమేశ్వరిని ధ్యానించారు. బంగారు వర్ణంతో, చక్కని రూపంతో, అన్ని కష్టాలను తొలగించగలదాన్ని ఆలోచించారు.
విష్ణోర్నిత్యానవద్యాంగీం ధ్యాత్వా నారాయణీం శుభామ్ । దేవీసూక్తజపైర్భక్త్యా నమశ్చక్రుః సనాతనీమ్
విష్ణువు భార్య, నిత్యంగా నిందలేని రూపముగల, మంగళకరమైన నారాయణిని ధ్యానించి, దేవీసూక్తాన్ని భక్తితో జపిస్తూ, శాశ్వతమైన అమ్మవారికి నమస్కరించారు.
తైశ్చింత్యమానా సా దేవీ తత్రైవావిరభూత్తదా । చతుర్భుజా విశాలాక్షీ సర్వాభరణభూషితా
అలా ధ్యానించిన వెంటనే ఆ దేవి అక్కడే ప్రత్యక్షమయ్యింది. ఆమెకు నాలుగు చేతులు, విశాలమైన కళ్ళు, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
దుకూలవస్త్రసహితాం దివ్యమాలానులేపనామ్ । తాం దృష్ట్వా దేవదేవస్య ప్రియాం సర్వే దివౌకసః
రెప్పల వలె మెత్తని వస్త్రాలు, దివ్యమైన మాలలు, అంగరాగాలతో అలంకరించబడి ఉంది. దేవతాధిపతికి ప్రియమైన ఆమెను చూసి, అందరు దేవతలు—
ఊచుః ప్రాంజలయో దేవీం ప్రసన్నం కురుతే ప్రియమ్ । త్రైలోక్యస్యాభయం స్వామీ యథా దద్యాత్తథా కురు
చేతులు జోడించి అమ్మవారిని ఇలా ప్రార్థించారు: 'దయచూపించి మాకు ఇష్టమైనది చేయండి. మూడు లోకాలకూ భయం లేకుండా చేయండి, స్వామి ఎలా ఇస్తాడో, అలాగే మీరు దయచేయండి.'
రుద్ర ఉవాచ- ఇత్యుక్తా సహసా దేవీ ప్రియం ప్రాప్య జనార్దనమ్ । ప్రణిపత్య నమస్కృత్య ప్రసీదేతి ఉవాచ తమ్
రుద్రుడు ఇలా అన్నాడు — ఆ దేవి తన ప్రియమైన జనార్దనుని అకస్మాత్తుగా చూసి, ఆయనకు నమస్కరించి, దయచేయమని ప్రార్థించింది.
తాం దృష్ట్వా మహిషీం స్వస్య ప్రియాం సర్వ్వేశ్వరో హరిః । రక్షఃశరీరజం క్రోధం తత్యాజ ప్రీతవత్క్షణాత్
తన ప్రియమైన భార్యను చూసిన హరి, సమస్త లోకాధిపతి, రాక్షసుని వల్ల కలిగిన కోపాన్ని వెంటనే విడిచిపెట్టి, సంతోషంగా మారాడు.
అంకమాదాయ తాం దేవీం సమాశ్లిష్య దయానిధిః । కృపాసుధార్ద్రదృష్ట్యా వై నిరైక్షత సురాన్హరిః
దయాసముద్రుడైన హరి ఆ దేవిని తన మడిలో కూర్చోబెట్టి, ప్రేమతో ఆలింగనం చేసి, కరుణతో నిండిన చూపుతో దేవతలను చూశాడు.
తతో జయజయేత్యుచ్చైః స్తువతాం నమతాం తదా । తద్దయాదృష్టిదృష్టానాం సానందః సంభ్రమోఽభవత్
అప్పుడు, 'జయము! జయము!' అని గట్టిగా ప్రణామాలు చేస్తూ స్తుతించినవారిపై ఆయన కరుణ చూపు పడగానే, వారందరిలో ఆనందం, ఉత్సాహం ఉప్పొంగాయి.
తతో దేవగణాః సర్వే హర్షనిర్భరమానసాః । ఊచుః ప్రాంజలయో దేవం నమస్కృత్య జగత్పతిమ్
తర్వాత, దేవతలందరూ హర్షంతో మనసు నిండిపోయి, చేతులు జోడించి, జగత్పతికి నమస్కరించి ఇలా అన్నారు.
దేవగణా ఊచుః - ద్రష్టుమత్యద్భుతం తేజో న శక్తాస్తే జగత్పతే । అత్యద్భుతమిదం రూపం బహుబాహుపదాంకితమ్
దేవతలు అన్నారు — 'ఓ జగత్పతీ! మీ అద్భుతమైన తేజస్సును మేము చూడలేకపోతున్నాం. ఈ అనేక చేతులు, పాదాలతో కూడిన రూపం నిజంగా ఆశ్చర్యకరం.'
జగత్త్రయసమాక్రాంతం తేజస్తీక్ష్ణతరం తవ । ద్రష్టుం స్థాతుం న శక్తాః స్మః సర్వ్వ ఏవ దివౌకసః
'మీ తేజస్సు మూడు లోకాలను వ్యాపించి, అగ్నికన్నా తీవ్రమై ఉంది. మేమందరం ఆ తేజస్సును చూడలేక, ఎదురు నిలబడలేకపోతున్నాం.'
మహాదేవ ఉవాచ-। ఇత్యర్థితస్తు విబుధైస్తేజస్తదతిభీషణమ్ । ఉపసంహృత్య దేవేశో బభూవ సుఖదర్శనః
మహాదేవుడు ఇలా అన్నాడు — దేవతలు ఇలా ప్రార్థించగా, దేవతాధిపతి ఆ భయంకరమైన తేజస్సును ఉపసంహరించి, అందరికి సుఖంగా కనిపించేలా మారాడు.
శరత్కోటీందుసంకాశః పుండరీకనిభేక్షణః । సుధామయ సటాపుంజ విద్యుత్కోటినిభః శుభః
ఆయన రూపం కోటి శరదృతు చంద్రుల్లా ప్రకాశించేది. కనులు పద్మాల్లా, జటలు అమృతంతో నిండినవిగా, మెరుపుల్లా వెలిగే శోభతో, మంగళకరంగా కనిపించాడు.
నానారత్నమయైర్దివ్యైః కేయూరైః కటకాన్వితైః । బాహుభిః కల్పవృక్షస్య శాఖౌఘైరివ సత్ఫలైః
వివిధ రత్నాలతో చేసిన దివ్యమైన కంకణాలు, కటకాలు ధరించి, ఆయన చేతులు కల్పవృక్షపు ఫలభరితమైన కొమ్మల్లా కనిపించాయి.
చతుర్భిః కోమలైర్దివ్యైరన్వితః పరమేశ్వరః । జపాకుసుమసంకాశైః శోభితః కరపంకజైః
పరమేశ్వరుడు నాలుగు మృదువైన దివ్యమైన చేతులతో, జపాపుష్పాల్లాంటి పద్మాకార హస్తాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
శంఖచక్రగృహీతాభ్యాముద్బాహుభ్యాం విరాజితః । వరదాభయహస్తాభ్యామితరాభ్యాం నృకేసరీ
శంఖం, చక్రం పట్టిన రెండు పైచేతులతో, మరో రెండు చేతులతో వరమిచ్చే, అభయమిచ్చే రూపంలో నరసింహుడు ప్రకాశించాడు.
శ్రీవత్సకౌస్తుభోరస్కో వనమాలావిభూషితః । ఉద్యద్దినకారాభ్యాం చ కుణ్డలాభ్యాం విరాజితః
శ్రీవత్స, కౌస్తుభ రత్నాలతో ఛాతీ అలంకరించబడి, వనమాల ధరించి, ఉదయించే సూర్య చంద్రుల్లాంటి కుండలాలతో మెరిసిపోయాడు.
హారకేయూరకటకైర్భూషణైః సమలంకృతః । సవ్యాంగస్థ శ్రియాయుక్తో రాజతే నరకేసరీ
హారాలు, కంకణాలు, కటకాలతో అలంకరించబడి, తన ఎడమవైపు లక్ష్మితో కూడి, నరసింహుడు ప్రకాశించాడు.
లక్ష్మీనృసింహం తం దృష్ట్వా దేవతాః సమహర్షయః । ఆనన్దాశ్రుజలైః సిక్తా హర్షనిర్భరచేతసః
లక్ష్మీనరసింహుని దర్శించిన దేవతలు, పరమానందంతో హృదయాలు నిండిపోయి, ఆనందబాష్పాలతో కళ్లు తడిచిపోయాయి.
ఆనందసింధుమగ్నాస్తే నమశ్చక్రుర్నిరంతరమ్ । అర్చయామాసురాత్మేశం దివ్యపుష్పసమర్పణైః
ఆనందసముద్రంలో మునిగిపోయిన వారు, నిరంతరం నమస్కరిస్తూ, దివ్యపుష్పాలతో ఆత్మాధిపతిని పూజించారు.
రత్నకుంభైః సుధాపూర్ణైరభిషిచ్య సనాతనమ్ । వస్త్రైరాభరణైర్గంధైః పుష్పైర్ధూపైర్మ్మనోరమైః
రత్నాల కుంభాలతో అమృతాన్ని పోసి, అద్భుతమైన వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, సుగంధాలు, పుష్పాలు, ధూపాలతో సనాతనుని అభిషేకించారు.
దివ్యైర్నివేదితైర్దీపైరర్చ్చయిత్వా నృకేసరిమ్ । తుష్టువుః స్తవనైర్దివ్యైర్నమశ్చక్రుర్మ్ముహుర్మ్మహుః
దివ్యదీపాలతో, నివేదనలతో నరసింహుని పూజించి, దివ్యస్తోత్రాలతో స్తుతిస్తూ, మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరించారు.