తదా దదర్శ రాజానం జనకం ద్వారిసంస్థితమ్ । విమానేన మహాపుణ్యకారిణం దయయాయుతమ్
అప్పుడు ధర్ముడు, మహా పుణ్యశీలి, కరుణతో నిండిన జనకుడిని ఆ ద్వారంలో, దేవతా విమానంలో నిలబడి ఉన్నట్టు చూశాడు.
తమువాచ ప్రేతపతిర్జనకం సహసన్గిరా । రాజన్కుతస్త్వం సంప్రాప్తః సర్వధర్మశిరోమణిః
అప్పుడు ప్రేతపతి, మృదువైన మాటలతో జనకునితో ఇలా అన్నాడు: 'రాజా! అన్ని ధర్మాలలో మణివంటి నీవు ఇక్కడికి ఎలా వచ్చావు?'
ఏతత్స్థానం పాతకినాం దుష్టానాం ప్రాణఘాతినామ్ । నాయాంతి పురుషా భూప త్వాదృశాః పుణ్యకారిణః
ఇది పాపుల, దుష్టుల, ప్రాణహంతకుల స్థలం. నీలాంటి పుణ్యకారులు, రాజా, ఇక్కడికి రారు.
అత్రాయాంతి నరాస్తే వై యే పరద్రోహతత్పరాః । పరాపవాదనిరతాః పరద్రవ్యపరాయణాః
ఇక్కడ ఇతరులకు హాని చేయడానికే తహతహలాడే వారు, పరనిందలో ఆనందించే వారు, ఇతరుల సొమ్ము మీద ఆశపడి ఉండేవారు వస్తారు.
యో వై కలత్రం ధర్మిష్ఠం నిజసేవాపరాయణమ్ । అపరాధాదృతే జహ్యాత్సనరోఽత్ర సమావ్రజేత్
తన భార్య ధర్మపరాయణురాలై, భర్త సేవలో నిమగ్నమై ఉంటే, తప్పు లేకపోయినా ఆమెను వదిలేసిన పురుషుడు తప్పక ఇక్కడికి వస్తాడు.
మిత్రం వఞ్చయతే యస్తు ధనలోభేన లోభితః । ఆగత్యాత్ర నరః పీడాం మత్తః ప్రాప్నోతి దారుణామ్
ధనలోభంతో మిత్రుడిని మోసం చేసే వాడు ఇక్కడికి వచ్చి, నన్నుంచి భయంకరమైన బాధను అనుభవిస్తాడు.
యో రామం మనసా వాచా కర్మణా దంభతోఽపి వా । ద్వేషాద్వాచోపహాసాద్వా న స్మరత్యేవ మూఢధీః
మనసులో, మాటలో, కార్యంలో, లేదా దంభంతో, ద్వేషంతో, హాస్యంగా అయినా రాముని స్మరించని మూర్ఖుడు —
తం బధ్నామి పునస్త్వేషు నిక్షిప్య శ్రపయామి చ । యైః స్మృతో న రమానాథో నరకక్లేశవారకః
అటువంటి వాడిని నేను మళ్లీ కట్టేసి, వీరిలో వేసి, తీవ్రమైన బాధను అనుభవింపజేస్తాను. ఎందుకంటే రాముని స్మరించని వారికి నరక బాధలు తప్పవు.
తావత్పాపం మనుష్యాణామంగేషు నృప తిష్ఠతి । యావద్రామం న రసనా గృణాతి కలి దుర్మతేః
ఓ మహారాజా, కలియుగంలో చెడు మనసు కలిగినవారికి, రాముని నామాన్ని నాలుక పలకని వరకు, పాపం మనుషుల శరీరాలపై ఉండిపోతుంది.
మహాపాపకరా రాజన్యే భవంతి మహామతే । తానానయంతి మద్భృత్యాస్త్వాదృశాన్ద్రష్టుమక్షమాః
ఓ జ్ఞానవంతుడా, రాజులు గొప్ప పాపాలు చేసే వారిగా మారుతారు. నా సేవకులు అలాంటి వారిని, చూడలేక, ఇక్కడికి తీసుకువస్తారు.
తస్మాద్గచ్ఛ మహారాజ భుంక్ష్వ భోగాననేకశః । విమానవరమారుహ్య భుంక్ష్వ పుణ్యముపార్జితమ్
కాబట్టి మహారాజా, నీవు వెళ్ళి ఎన్నో ఆనందాలను అనుభవించు. ఉత్తమమైన విమానంలో ఎక్కి, నీవు సంపాదించిన పుణ్యఫలాన్ని ఆస్వాదించు.
ఇతి వాక్యం సమాకర్ణ్యధ ర్మరాజస్య తత్పతేః । ఉవాచ ధర్మరాజానం కరుణాపూరపూరితః
ధర్మరాజు మాటలు వినగానే, ఆ రాజు హృదయం కరుణతో నిండిపోయి, ధర్మరాజుని ఇలా సమాధానమిచ్చాడు.
జనక ఉవాచ। అహం గచ్ఛామి నో నాథ జీవానామనుకమ్పయా । మదంగవాయునా హ్యేతే సుఖం ప్రాప్తాః స్మ సంస్థితాః
జనకుడు ఇలా అన్నాడు: ప్రభూ! నేను వెళ్ళను. ఈ ప్రాణులకు దయతో ఇక్కడే ఉంటాను. నా శరీరశ్వాస వల్ల వీరు సుఖంగా స్థిరంగా ఉన్నారు.
ఏతాన్ముంచసి చేద్రాజన్సర్వాన్వై నిరయస్థితాన్ । తతో గచ్ఛామి సుఖితః స్వర్గం పుణ్యజనాశ్రితమ్
రాజా! నీవు నరకంలో ఉన్న ఈ ప్రాణులందరినీ విడిపిస్తే, నేను ఆనందంగా పుణ్యజనులు ఉండే స్వర్గానికి వెళ్ళిపోతాను.
జాబాలిరువాచ। ఇతి వాక్యమథాశ్రుత్య జనకం ప్రత్యువాచ సః । ప్రత్యేకం నిర్దిశఞ్జీవాన్నిరయస్థాననేకశః
జాబాలి ఇలా అన్నాడు: జనకుడు చెప్పిన మాటలు విని, అతడు నరకంలో ఉన్న ప్రతి ఒక్క ప్రాణిని చూపిస్తూ సమాధానం చెప్పాడు.
ధర్మ ఉవాచ। అయం మిత్ర కలత్రం వై విశ్వస్తమనుజగ్మివాన్ । తస్మాదేనం లోహశంకౌ వర్షాయుతమపీపచమ్
ధర్ముడు ఇలా అన్నాడు: ఈవాడు తన మిత్రుని, భార్యను నమ్మి వెంబడించాడు. అందుకే ఇతడిని పది వేల సంవత్సరాలు ఇనుప పాత్రలో కాల్చాలి.
పశ్చాదేనం సూకరాణాం యోనౌ నిక్షిప్య దోషిణమ్ । మానుషేష్వవతార్యోఽయం షంఢచిహ్నేన చిహ్నితః
తర్వాత, ఈ పాపిని పంది గర్భంలో వేయాలి. ఆ తరువాత, మానవులలో శండుడిగా గుర్తుతో పుట్టించాలి.
అనేన పరదారాశ్చ బలాదాలిగితా ముహుః । తస్మాదయం పచ్యతేఽత్ర రౌరవే శతహాయనమ్
ఇతడు ఇతరుల భార్యలను బలవంతంగా ఎన్నోసార్లు లాక్కున్నాడు. అందుకే ఇతడు రౌరవ నరకంలో వంద సంవత్సరాలు ఉడికించబడుతున్నాడు.
అయం తు పరకీయం స్వం ముషిత్వా బుభుజే కుధీః । తస్మాదస్య కరౌ ఛిత్త్వా పచేయం పూయశోణితే
ఈ దుష్టుడు, పరాయివాడి దానిని దొంగిలించి తనదిగా అనుభవించాడు. అందుకే ఇతని చేతులు కోసి, పుయము, రక్తంలో ఉడికించాలి.
అయం సాయంతనే ప్రాప్తమతిథిం క్షుధయార్దితమ్ । వాణ్యాపి నాకరోత్తస్య పూజనం స్వాగతం న చ
ఈవాడు, సాయంత్రం ఆకలితో బాధపడుతూ వచ్చిన అతిథికి ఒక్క మాట కూడా చెప్పలేదు. అతనికి ఆతిథ్యం, స్వాగతం కూడా చేయలేదు.
తస్మాదయం పాతనీయస్తామిస్రేంధనపూరితే । భ్రమరైః పీడితో యాతు యాతనాం శతహాయనమ్
అందుకే ఇతడిని తామిస్ర నరకంలో, మంటలతో నిండిన చోట పడవేయాలి. తేనెటీగలు కాటుతో బాధపడి, వంద సంవత్సరాలు శిక్ష అనుభవించాలి.
అయం తావత్పరస్యోచ్చైర్నిందాం కుర్వన్నలజ్జితః । అయమప్యశృణోత్కర్ణౌ ప్రేరయన్బహుశస్తు తామ్
ఈవాడు, ఇతరులను నిర్లజ్జగా తీవ్రంగా నిందించాడు. ఈవాడు, ఆ నిందను తన చెవులకు ఎన్నోసార్లు వినిపించుకున్నాడు.
తస్మాదిమావంధకూపే పతితౌ దుఃఖదుఃఖితౌ । అయం మిత్రధ్రుగుద్విగ్నః పచ్యతే రౌరవే భృశమ్
కాబట్టి వీరిద్దరిని చీకటి గుహలో పడవేయాలి. వారు తీవ్రమైన బాధ అనుభవించాలి. మిత్రద్రోహి అయిన ఈవాడు, రౌరవ నరకంలో తీవ్రమైన శిక్ష అనుభవిస్తున్నాడు.
తస్మాదేతాన్పాపభోగాన్కారయిత్వా విమోచయే । త్వం గచ్ఛ నరశార్దూల పుణ్యరాశివిధాయకః
కాబట్టి, వీరు చేసిన పాపఫలాలను అనుభవించాక, వారిని విడిపెడతాను. నీవు, నరశార్దూలా! పుణ్యరాశిని సృష్టించినవాడవు, వెళ్ళిపో.
జాబాలిరువాచ। ఏవం స నిర్దిశఞ్జీవాంస్తూష్ణీమాసాఘకారిణః । ప్రోవాచ రామభక్తోఽసౌ కరుణాపూరితేక్షణః
జాబాలి ఇలా అన్నాడు: పాపులైన ఆ ప్రాణులను చూపిస్తూ, అతడు మౌనంగా కూర్చున్నాడు. ఆ తరువాత, రామభక్తుడు, కరుణతో నిండిన కళ్లతో ఇలా అన్నాడు.
జనక ఉవాచ। కథం నిరయనిర్ముక్తిర్జీవానాం దుఃఖినాం భవేత్ । తదాశు కథయ త్వం వై యత్కృత్వా సుఖమాప్నుయుః
జనకుడు ఇలా అన్నాడు: ఈ బాధపడుతున్న ప్రాణులకు నరకం నుంచి విముక్తి ఎలా కలుగుతుంది? వారు సుఖంగా ఉండేందుకు ఏం చేయాలో త్వరగా చెప్పు.
ధర్మ ఉవాచ। నైభిరారాధితో విష్ణుర్నైభిస్తస్య కథాః శ్రుతాః । కథం నిరయనిర్ముక్తిర్భవేద్వై పాపకారిణామ్
ధర్ముడు ఇలా అన్నాడు: వీరితో విష్ణువు సంతుష్టుడు కాలేదు, వీరు ఆయన కథలు కూడా వినలేదు. మరి పాపాలు చేసినవారికి నరకం నుంచి విముక్తి ఎలా కలుగుతుంది?
యది త్వం మోచయస్యేతాన్మహాపాపకరానపి । తర్హ్యర్పయ మహారాజ పుణ్యం తత్కథయామి యత్
నీవు ఈ గొప్ప పాపులను కూడా విమోచించాలనుకుంటే, రాజా, నీవు సంపాదించిన పుణ్యాన్ని సమర్పించు. అది ఏమిటో నేను చెబుతాను.
ఏకదా ప్రాతరుత్థాయ శుద్ధభావేన చేతసా । ధ్యాతః శ్రీరఘునాథోఽసౌ మహాపాపహరాభిధః
ఒకసారి, నీవు ఉదయాన్నే లేచి, పవిత్రమైన మనసుతో, మహాపాపాలను తొలగించేవాడైన రఘునాథుని ధ్యానం చేశావు.
రామరామేతి యచ్చోక్తం త్వయా శుద్ధేన చేతసా । తత్పుణ్యమర్పయైతేభ్యో యేన స్యాన్నిరయాచ్చ్యుతిః
నీవు పవిత్రమైన హృదయంతో 'రామా, రామా' అని పలికినప్పుడు వచ్చిన పుణ్యాన్ని వీరికి సమర్పించు. దానివల్ల వీరు నరకం నుంచి బయటపడతారు.