తయోర్బాణా గజాన్వాహాన్నరాఞ్ఛూరాన్విమస్తకాన్ । కుర్వంతః కేవలం దృష్టా న చ సంధానమోక్షయోః
వారి బాణాలు ఏనుగులు, గుర్రాలు, మనుషులు, వీరులను తాకుతున్నాయి. కానీ బాణాలు మాత్రమే కనిపించాయి, విల్లు ఎప్పుడు ఎక్కించారో, వదిలారో ఎవ్వరూ చూడలేకపోయారు.
పృథివీ సుభటైః పూర్ణా సకిరీటైః సకుండలైః । ధనుర్బాణకరై రోషసందష్టాధరయుగ్మకైః
భూమి మహావీరులతో, కిరీటాలు, కుండలాలు ధరించినవారితో, విల్లు బాణాలు పట్టుకున్నవారితో, కోపంతో పెదవులు కొరికినవారితో నిండిపోయింది.
తయోః ప్రయుద్ధ్యతోర్దర్పాత్సర్వశస్త్రాస్త్రవేదినోః । యుద్ధం సమభవద్ఘోరం దేవవిస్మాపనం మహత్
అన్ని ఆయుధాల్లో నైపుణ్యం కలిగిన ఆ ఇద్దరు గర్వంతో యుద్ధం చేయగా, భయంకరమైన యుద్ధం మొదలై, దేవతలకూ ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది.
సంమర్దోఽభవదత్యంతం వీరకోటివిదారణః । న కేనచిత్క్వచిద్దృష్టం శరజాలాంతరేంఽబరమ్
ఆ ఘర్షణ అత్యంత ఉగ్రంగా మారి, వీరుల సమూహాలను చీల్చేసింది. బాణజాలాల మధ్య ఆకాశం ఎక్కడా కనిపించలేదు.
తస్మింస్తు సమయే లక్ష్మీనిధిర్వీరోఽరిమర్దనః । బాణాంశ్చాపే సమాధత్త వసుసంఖ్యాన్దృఢాఞ్ఛితాన్
అలాంటి సమయంలో శత్రువులను సంహరించే వీరుడు లక్ష్మీనిధి, తన విల్లుపై అనేక బలమైన పదునైన బాణాలను సిద్ధం చేశాడు.
చతుర్భిస్తురగాన్వీరః సుకేతోరనయత్క్షయమ్ । ఏకేన ధ్వజమత్యుగ్రం చిచ్ఛేద తరసా హసన్
నాలుగు బాణాలతో సుకేతు గుర్రాలను సంహరించాడు. ఒక బాణంతో, నవ్వుతూ, వేగంగా భయంకరమైన ధ్వజాన్ని కోసేశాడు.
ఏకేన సారథేః కాయాచ్ఛిరోభూమావపాతయత్ । ఏకేన చాపం సగుణమచ్ఛినద్రోషపూరితః
ఒక బాణంతో రథసారథి తల నేలపై పడిపోయేలా చేశాడు; ఇంకొక బాణంతో బాణం పెట్టి వదిలిన విల్లు తుడిచేసాడు.
ఏకేన హృది వివ్యాధ సుకేతోర్వేగవాన్నృపః । తత్కర్మాద్భుతముద్వీక్ష్య వీరా విస్మయమాయయుః
మూడో బాణంతో రాజు సుకేతును హృదయంలో గట్టిగా గాయపరిచాడు. ఆ అద్భుతమైన కార్యాన్ని చూసి యోధులందరూ ఆశ్చర్యపోయారు.
సచ్ఛిన్నధన్వా విరథో హతాశ్వో హతసారథిః । మహతీం స గదాం ధృత్వా యోద్ఘుకామోఽభ్యుపేయివాన్
విల్లు, రథం, గుర్రాలు, సారథి లేని వాడు, పెద్ద గదను పట్టుకుని యుద్ధానికి సిద్ధంగా ముందుకు వచ్చాడు.
తమాయాంతం సమాలక్ష్య గదాయుద్ధవిశారదమ్ । మహత్యా గదయా యుక్తం రథాదవతతార సః
అతడు పెద్ద గదతో వచ్చి, గదా యుద్ధంలో నైపుణ్యం ఉన్నవాడని చూసి, వాడు కూడా తన రథం నుండి దిగాడు.
గదామాదాయ మహతీం సర్వాయసవినిర్మితామ్ । జాతరూపవిచిత్రాంగీం సర్వశోభాపురస్కృతామ్
అతడు పూర్తిగా ఇనుపతో చేసిన, బంగారు అలంకరణలతో మెరిసే, అందమైన గొప్ప గదను తీసుకున్నాడు.
లక్ష్మీనిధిర్భృశం క్రుద్ధః సుకేతోర్వక్షసి త్వరన్ । తాడయామాస హృదయే గదాం వజ్రాగ్నిసన్నిభామ్
లక్ష్మీనిధి కోపంతో, వేగంగా సుకేతుని ఛాతీపై వజ్రంలా, అగ్నిలా మండే గదతో బలంగా కొట్టాడు.
గదయా తాడితో వీరో నాకంపత మహామునే । మదోన్మత్తో యథా దంతీ బాలేన స్రగ్భిరాహతః
గదతో బలంగా కొట్టినా, ఆ వీరుడు కదలలేదు, మహర్షీ! మదంతో ఉన్న ఏనుగు, పిల్లవాడు పూలమాలలతో కొట్టినట్టు ఏమాత్రం తడబాడలేదు.
ఉవాచ తం స వీరాగ్ర్యో నృపం లక్ష్మీనిధిం తదా । సహస్వైకం ప్రహారం మే యది శూరః పరంతప
అప్పుడు ఆ వీరులలో శ్రేష్ఠుడు లక్ష్మీనిధి మహారాజును చూచి, 'నీవు నిజంగా ధైర్యవంతుడవైతే, నా నుండి ఒక్క దెబ్బను భరించు' అని అన్నాడు.
ఇత్యుక్త్వా తాడయామాస లలాటే గదయా భృశమ్ । గదయా తాడితో భాలేఽసృగ్వమన్కుపితో భృశమ్
అలా చెప్పి, అతడు గదతో額ంపై బలంగా కొట్టాడు. అలా కొట్టబడిన లక్ష్మీనిధి భలంలో నుంచి రక్తం పారింది, అతడు తీవ్రమైన కోపంతో మండిపడ్డాడు.
మూర్ధ్ని తం తాడయామాస గదయా కాలరూపయా । సుకేతురపి తం స్కంధే తాడయామాస ధర్మవిత్
అతడిని కాలంలా భయంకరమైన గదతో తలపై కొట్టాడు; సుకేతు కూడా ధర్మాన్ని తెలిసినవాడై, అతని భుజంపై గదతో బలంగా కొట్టాడు.
ఏవం భృశం ప్రకుపితౌ గదాయుద్ధవిశారదౌ । గదాయుద్ధం ప్రకుర్వాణౌ పరస్పరజయైషిణౌ
ఇలా ఇద్దరూ తీవ్రమైన కోపంతో, గదాయుద్ధంలో నైపుణ్యం కలిగి, పరస్పరం గెలవాలని పోరాడారు.
అన్యోన్యాఘాతవిమతౌ పరస్పరవధోద్యతౌ । న కోపి తత్ర హీయేత న కో జీయేత సంయుగే
ఒకరిని ఒకరు చంపాలని సంకల్పంతో, పరస్పరం దెబ్బలు ఇచ్చుకుంటూ, ఆ యుద్ధంలో ఎవ్వరూ వెనకడుగు వేయలేదు, ఎవ్వరూ గెలవలేదు.
మూర్ధ్ని భాలే తథా స్కంధే హృది గాత్రేషు సర్వతః । రుధిరౌఘ పరిక్లిన్నౌ మహాబలపరాక్రమౌ
తల, భాలం, భుజం, హృదయం, శరీరమంతా రక్తప్రవాహంతో తడిసిపోయారు, ఆ మహాబలులు పోరాడుతూనే ఉన్నారు.
తదా లక్ష్మీనిధిః క్రుద్ధో గదాముద్యమ్య వేగవాన్ । జగామ ప్రబలం హంతుం హృది రాజానుజం బలీ
అప్పుడు లక్ష్మీనిధి కోపంతో, వేగంగా గదను పైకి ఎత్తి, రాజుని తమ్ముడి హృదయాన్ని గట్టిగా కొట్టేందుకు ముందుకు వచ్చాడు.
తమాయాంతమథాలోక్య స్వగదాం మహతీం దధత్ । యయౌ తం తరసా హంతుం రాజభ్రాతా బలాద్బలమ్
అతడు పెద్ద గదను పట్టుకుని వస్తున్న లక్ష్మీనిధిని చూసి, రాజుని తమ్ముడు కూడా తన శక్తినంతా కూడగట్టి అతడిని కొట్టేందుకు పరుగెత్తాడు.
గదాం తేన వినిక్షిప్తాం స్వకరే ధృతవానయమ్ । తయైవ గదయా తస్య హృది జఘ్నే మహాబలః
అతడు విసిరిన గదను తన చేతిలో పట్టుకుని, అదే గదతో ఆ మహాబలుడు అతని హృదయంలో బలంగా కొట్టాడు.
స్వగదాం తేన వై నీతాం దృష్ట్వా లక్ష్మీనిధిర్నృపః । బాహుయుద్ధేన తం యోద్ధుమియేష బలవత్తమమ్
తన గదను ప్రత్యర్థి పట్టుకున్నదాన్ని చూసి, లక్ష్మీనిధి మహారాజు, అతని తోడబలమైన వాడితో చేతితో పోరాడాలని సంకల్పించాడు.
తదా రాజానుజః క్రుద్ధో బాహుభ్యాముపగృహ్య తమ్ । యుయుధే సర్వయుద్ధస్య జ్ఞాతావీరేషు సత్తమః
అప్పుడు రాజుని తమ్ముడు కోపంతో అతడిని చేతులతో పట్టుకుని, అన్ని యుద్ధాల్లో నైపుణ్యం కలిగిన శ్రేష్ఠవీరుడిగా పోరాడాడు.
తదా లక్ష్మీనిధిస్తస్య హృది జఘ్నే స్వముష్టినా । తదా సోపి శిరస్యేనం ముష్టిముద్యమ్య చాహనత్
ఆ సమయంలో లక్ష్మీనిధి తన ముష్టితో అతని ఛాతిపై బలంగా కొట్టాడు. వెంటనే మరొకవాడు కూడా తన ముష్టిని పైకి ఎత్తి అతని తలపై గట్టిగా బాదాడు.
ముష్టిభిర్వజ్రసంకాశైస్తలస్ఫోటైశ్చ దారుణైః । అన్యోన్యం జఘ్నతుః క్రుద్ధౌ సందష్టాధరపల్లవౌ
వజ్రంలా గట్టిగా ఉన్న ముష్టులతో, భయంకరమైన చెయ్యి తడులతో, ఇద్దరూ కోపంతో పెదవులు కరచుకుని ఒకరినొకరు గట్టిగా కొట్టుకున్నారు.
ముష్టీ ముష్టి దంతా దంతి కచా కచి నఖా నఖి । ఉభయోరభవద్యుద్ధం తుములం రోమహర్షణమ్
ముష్టి ముష్టిని, పళ్ళు పళ్ళను, జుట్టు జుట్టును, గోరు గోరును తాకుతూ, ఇద్దరి మధ్య ఘోరంగా, ఒళ్ళు జలదరించేలా యుద్ధం జరిగింది.
తదా ప్రకుపితో భ్రాతా నృపతేశ్చ రణే నృపమ్ । గృహీత్వా భ్రామయిత్వాథ పాతయామాస భూతలే
ఆ సమయంలో రాజు సోదరుడు కోపంతో యుద్ధంలో రాజును పట్టుకుని, చుట్టి, భూమిపై పడేశాడు.
లక్ష్మీనిధిః కరే గృహ్య తం నృపానుజముచ్చకైః । భ్రామయిత్వా శతగుణం గజోపస్థే జఘాన తమ్
లక్ష్మీనిధి తన చేతితో రాజు సోదరుణ్ని పట్టుకుని, వందసార్లు తిప్పి, ఏనుగు వెనుక భాగంలో గట్టిగా కొట్టాడు.
స తదా పతితో భూమౌ సంజ్ఞాం ప్రాప్య క్షణాదను । తథైవ భ్రామయామాస వ్యోమ్ని వేగేన విక్రమీ
అతడు భూమిపై పడిపోయి, క్షణంలోనే స్పృహ పొందాడు. వెంటనే ధైర్యంగా, వేగంగా అతనిని ఆకాశంలో తిప్పడం మొదలుపెట్టాడు.