నాతిక్రమణీయమిదం భవద్భ్యాం ద్వారపాలకౌ । దాసత్వం సప్తజన్మాని యువాం భక్తౌ మమానఘౌ
ఈ శాపాన్ని మీరు, ద్వారపాలకులు, తప్పించుకోలేరు. ఏడు జన్మలు మీరు నా నిష్కల్మష భక్తులుగా దాసత్వంలో ఉండాలి.
అమిత్రతస్తథా త్రీణి జన్మాని భజతోఽపి వా । రుద్ర ఉవాచ- ఇత్యుక్తౌ తౌ మహావీర్య్యావబ్రూతాం పరమేశ్వరమ్
లేకపోతే, శత్రువులుగా మూడు జన్మలు పొందవచ్చు, అయినా నన్ను భజిస్తూ. రుద్రుడు పలికెను — ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆ ఇద్దరు మహాబలులు పరమేశ్వరునితో ఇలా అన్నారు.
జయవిజయావూచతుః । చిరకాలం మహీం గంతుం న సమర్థౌ స్వ మానద । తస్మాద్వైరాయ జన్మాని విద్ధి వాం చ వ్రజావహే
జయ, విజయలు పలికారు — భూమిపై ఎక్కువ కాలం ఉండడం మాకు సాధ్యం కాదు, ఓ గౌరవదాతా! అందువల్ల మేము శత్రువులుగా జన్మలు ఎత్తాలని కోరుకుంటున్నాము. దయచేసి అలా అనుమతించండి.
దేవత్వ యైవ నిహతో ప్రాప్స్యావో భవదంతికమ్ । రుద్ర ఉవాచ- ఇత్యుక్త్వా ద్వారపాలౌ తౌ పూర్వం జాతౌ మహాబలౌ
దేవత చేతిలో హతమై, మేము మళ్లీ నీ సన్నిధిని చేరతామని. రుద్రుడు పలికెను — ఇలా చెప్పి, ఆ ఇద్దరు మహాబల ద్వారపాలకులు ముందుగా జన్మించారు.
కశ్యపస్య మహావీర్య్యౌ దితిగర్భే మహాసురౌ । హిరణ్యకశిపుర్జ్యేష్ఠో హిరణ్యాక్షః కనిష్ఠకః
కశ్యపుని ఇద్దరు మహాబల కుమారులు, దితి గర్భంలో మహాసురులు — పెద్దవాడు హిరణ్యకశిపుడు, చిన్నవాడు హిరణ్యాక్షుడు.
ఉభౌ తౌ లోకవిఖ్యాతౌ మహావీర్య్య బలోద్ధతౌ । అప్రమాణశరీరః స హిరణ్యాక్షో మహోద్ధతః
ఆ ఇద్దరూ లోకాలన్నిటిలో ప్రసిద్ధులు, మహాబలులు, అహంకారంతో ఉన్నవారు. హిరణ్యాక్షుడు అపరిమితమైన శరీరంతో, అత్యంత గర్వంతో ఉండేవాడు.
ఉత్పాట్య బాహుసాహస్రైః పృథివీం సమహీధరామ్ । ససాగరాం ద్వీపయుతాం సర్వ్వప్రాణిసమన్వితామ్
వెయ్యి చేతులతో భూమిని, పర్వతాలతో, సముద్రాలతో, ద్వీపాలతో, అన్ని ప్రాణులతో సహా ఊడదీసాడు.
ఉత్పాట్య శిరసా కృత్వా ప్రవివేశ రసాతలమ్ । తతో దేవగణాః సర్వే చుక్రుశుర్భయపీడితాః
భూమిని ఊడదీసి తలపై పెట్టుకొని, పాతాళంలోకి వెళ్లిపోయాడు. అప్పుడు దేవతలందరూ భయంతో విలపించారు.
శరణం ప్రయయుర్దేవం నారాయణమనామయమ్ । తతస్తదద్భుతం జ్ఞాత్వా శంఖచక్రగదాధరః
అప్పుడు వారు బాధలేని దేవుడు నారాయణుని ఆశ్రయంగా తీసుకున్నారు. ఆ అద్భుతమైన సంఘటనను తెలుసుకున్న శంఖం, చక్రం, గదను ధరించిన వాడు—
వారాహరూపమాస్థాయ విశ్వరూపం జనార్దనః । అనాదిమధ్యాంతవపుః సర్వదేవమయో విభుః
జనార్దనుడు వారాహ రూపాన్ని, విశ్వరూపాన్ని ధరించి, ఆది, మధ్య, అంతం లేని శరీరంతో, అన్ని దేవతల సారంగా, మహాశక్తిగా—
విశ్వతః పాణిపచ్చక్షుర్మహాదంష్ట్రో మహాభుజః । దంష్ట్రైకయా తు తం దైత్యం జఘాన పరమేశ్వరః
ప్రపంచం అంతటా చేతులు, కళ్ళు కలిగి, గొప్ప దంతాలతో, బలమైన భుజాలతో ఉన్న పరమేశ్వరుడు, ఒకే ఒక్క దంతంతో ఆ దైత్యుణ్ణి సంహరించాడు.
సంచూర్ణితమహాగాత్రో మమార దితిజాధమః । పతితాం ధరణీం దృష్ట్వా దంష్ట్రయోద్ధృత్య పూర్వవత్
దితి కుమారుడైన ఆ దుష్టుడు, అతని గొప్ప శరీరం నుజ్జునుజ్జయై, అక్కడే చనిపోయాడు. భూమి పడిపోయినదాన్ని చూసి, మునుపటిలాగే తన దంతంతో లేపాడు.
సంస్థాప్య ధారయామాస శేషే కూర్మ్మవపుస్తదా । తం దృష్ట్వా దేవతాః సర్వ్వే క్రోడరూపం మహాహరిమ్ । తుష్టువుర్మ్మునయశ్చైవ భక్తినమ్రాత్మమూర్త్తయః
ఆ భూమిని శేషునిపై స్థాపించి, తాబేలు రూపంలో దానిని మోయించాడు. అప్పుడు దేవతలు, మహాహరిని కూర్మరూపంలో చూసి, మునులు కూడా, భక్తితో నమస్కరించి, ఆయనను స్తుతించారు.
దేవా ఊచుః- నమో యజ్ఞవరాహాయ నమస్తే శతబాహవే । నమస్తే దేవదేవాయ నమస్తే విశ్వరూపిణే
దేవతలు పలికారు— యజ్ఞవరాహా! నీకు నమస్కారం. వంద చేతుల కలవాడా! నీకు నమస్కారం. దేవతల దేవా! నీకు నమస్కారం. విశ్వరూపుడా! నీకు నమస్కారం.
నమః స్థితిస్వరూపాయ సర్వయజ్ఞస్వరూపిణే । కలాకాష్ఠానిమేషాయ నమస్తే కాలరూపిణే
స్థితిస్వరూపుడా! నీకు నమస్కారం. అన్ని యజ్ఞాల రూపమా! నీకు నమస్కారం. క్షణాలు, ఘడియలు, నిమిషాల రూపమైన కాలమా! నీకు నమస్కారం.
భూతాత్మనే నమస్తుభ్యమృగ్వేదవపుషే తథా । సురాత్మనే నమస్తుభ్యం సామవేదాయ తే నమః
ప్రాణుల ఆత్మస్వరూపుడా! నీకు నమస్కారం. ఋగ్వేద రూపుడా! నీకు నమస్కారం. దేవతల ఆత్మస్వరూపుడా! నీకు నమస్కారం. సామవేదుడా! నీకు నమస్కారం.
ఓంకారాయ నమస్తుభ్యం యజుర్వేదస్వరూపిణే । ఋచఃస్వరూపిణే చైవ చతుర్వేదమయాయ చ
ఓంకార స్వరూపుడా! నీకు నమస్కారం. యజుర్వేద స్వరూపుడా! నీకు నమస్కారం. ఋక్ మంత్రాల రూపుడా! నాలుగు వేదముల సమ్మిళిత స్వరూపుడా! నీకు నమస్కారం.
నమస్తే వేదవేదాఙ్గ సాంగోపాంగాయ తే నమః । గోవిందాయ నమస్తుభ్యమనాదినిధనాయ చ
వేదాలు, వాటి అంగాలతో సహా, ఉపాంగాలతో కూడిన వాడా! నీకు నమస్కారం. గోవిందా! ఆద్యాంతరహితుడా! నీకు నమస్కారం.
నమస్తే వేదవిదుషే విశిష్టైకస్వరూపిణే । శ్రీభూలీలాధిపతయే జగత్పిత్రే నమోనమః
వేదాలను బాగా తెలిసిన వాడా! విశిష్టమైన ఏకరూపుడా! శ్రీ, భూ దేవుల అధిపతిగా, జగత్పితగా, మేము మళ్లీ మళ్లీ నీకు నమస్కరిస్తున్నాము.
రుద్ర ఉవాచ- ఇత్యాది స్తుతిభిః స్తుత్వా దేవం వారాహరూపిణమ్ । అర్చ్చయామాసురాత్మేశం గంధపుష్పాదిభిర్హరిమ్
రుద్రుడు పలికాడు— ఇలాంటి స్తోత్రాలతో వారాహ రూపంలో ఉన్న దేవుణ్ణి స్తుతించి, ఆత్మల అధిపతియైన హరిని, గంధం, పువ్వులు మొదలైన వాటితో ఆరాధించారు.
సమర్చ్యమానస్తైర్దేవైస్తేషామిష్టం వరం దదౌ । గంధర్వైరప్సరోభిశ్చ గాయమానో ముదా హరిః
ఆ దేవతలు ఆరాధించగా, హరి వారికి కోరుకున్న వరాన్ని ఇచ్చాడు. గంధర్వులు, అప్సరసలు ఆనందంగా ఆయనను కీర్తించారు.
మహర్షిభిః స్తూయమానస్తత్రైవాంతరధీయత । ఏభిః స్తుత్వా నరో భక్త్యా ప్రాతరుత్థాయ భక్తిమాన్
మహర్షులు స్తుతించగా, అక్కడే ఆయన అంతర్ధానమయ్యాడు. ఎవరు భక్తితో, ఉదయం లేచి, ఆయనను స్తుతిస్తారో—
ఈప్సితాంల్లభతే భూమిం చిరం సస్యఫలాన్వితామ్ । ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం వారాహవైభవం హరైః । నారసింహం తథా వక్ష్యే శృణు దేవి వరాననే
వారు కోరుకున్న భూమిని, దీర్ఘకాలం పంటలు, ఫలాలతో నిండినదిగా పొందుతారు. ఈ విధంగా వారాహుని వైభవాన్ని నీకు చెప్పాను. ఇప్పుడు నరసింహుని కథను చెబుతాను, విను దేవీ! మంగళముఖి!
ఇతి శ్రీపాద్మే మహాపురాణే పంచపంచాశత్సాహస్ర్యాం సంహితాయాముత్తరఖండే। వరాహావతారకథనంనామ సప్తత్రింశదధికద్విశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మ మహాపురాణంలో, ఉత్తరకాండలో, ఐదు వేలు ఐదు వేల శ్లోకాల సమాహితిలో, రెండువందల ముప్పై ఏడవ అధ్యాయంగా 'వారాహావతార కథనం' పూర్తయింది.
రుద్ర ఉవాచ- భ్రాతరం నిహతం జ్ఞాత్వా హిరణ్యకశిపుస్తతః । తపస్తేపే మహాదైత్యో మేరోః పార్శ్వే చ మాం ప్రతి
రుద్రుడు పలికాడు— తన అన్నయ్య చనిపోయిన విషయాన్ని తెలుసుకున్న హిరణ్యకశిపుడు, ఆ మహాదైత్యుడు, మెరు పర్వతం వద్ద నన్ను లక్ష్యంగా చేసుకుని తపస్సు చేశాడు.
దివ్యవర్షసహస్రాణి వాయుభక్షో మహాబలః । జపన్పంచాక్షరం మంత్రం పూజయామాస మాం శుభే
వాయువును మాత్రమే ఆహారంగా తీసుకుంటూ, మహాబలుడై, వేల దేవ సంవత్సరాలు, ఐదు అక్షరాల మంత్రాన్ని జపిస్తూ, మమ్మల్ని పూజించాడు, శుభే!
తతః ప్రహృష్టమనసా తమవోచం మహాసురమ్ । వరం వృణీష్వ దైతేయ యత్తే మనసి వర్త్తతే । తతః ప్రోవాచ దైతేయో మాం ప్రసన్నం శుభాననే
ఆ ఆనందంతో, నేను ఆ మహాసురునితో ఇలా అన్నాను: "ఓ దైత్యా, నీ మనసులో ఏదైతే ఉందో, అది వరంగా కోరుకో." అప్పుడు ఆ దైత్యుడు, నా అనుగ్రహాన్ని తెలుసుకొని, నన్ను ఉద్దేశించి ఇలా చెప్పాడు.
హిరణ్యకశిపురువాచ- దేవాసురమనుష్యాణాం గంధర్వోరగరక్షసామ్ । పశుపక్షిమృగాణాం చ సిద్ధానాం వై మహాత్మనామ్
హిరణ్యకశిపుడు ఇలా అన్నాడు: "దేవతలు, అసురులు, మనుషులు, గంధర్వులు, పాములు, రాక్షసులు, పశువులు, పక్షులు, అడవి జంతువులు, మహాత్ములైన సిద్ధులు—
యక్షవిద్యాధరాణాం చ కిన్నరాణాం తథైవ చ । సర్వేషామేవ రోగాణామాయుధానాం తథైవ చ । సర్వేషామృషిముఖ్యానామవధ్యత్వం ప్రయచ్ఛ మే
యక్షులు, విద్యాధరులు, కిన్నరులు, అన్ని రకాల వ్యాధులు, ఆయుధాలు, మరియు ముఖ్యమైన ఋషులందరి చేతనూ నాకు మరణం కలగకుండా కాపాడుము."
రుద్ర ఉవాచ- ఏవమస్త్వితి తద్రక్షస్త్వబ్రువం ప్రియదర్శనే । మత్తో మహద్వరం ప్రాప్య స దైతేయో మహాబలః
రుద్రుడు ఇలా అన్నాడు: "అలా జరుగుతుందని నేను ఆ రాక్షసునితో చెప్పాను, ప్రియమైనవాడా. నా నుండి ఆ గొప్ప వరాన్ని పొంది, ఆ మహాబలశాలి దైత్యుడు—