కథం జహర్ష కిమభూత్కీదృశం తత్ర చిహ్నితమ్ । రామచంద్రస్య సందేశహర్తారం కిమువాచ సా
ఆమె ఎలా ఆనందించింది? ఏమి జరిగింది? అక్కడ ఏమి సంకేతాలు కనిపించాయి? రామచంద్రుని వార్త తీసుకొచ్చిన దూతను ఆమె ఏమని అడిగింది?
ఏతన్మే సంశయం ఛింధి రఘునాథగుణోదయమ్ । యథావచ్ఛృణ్వతే మహ్యం కథయస్వ ప్రసాదతః
ఈ సందేహాన్ని నాకు తీర్చు. రఘునాథుని మహిమలను నేను వినేటట్లు, దయతో పూర్తిగా వివరించు.
శేష ఉవాచ । సాధుపృష్టం మహాభాగ ద్విజవర్యపురస్కృత । తన్మే నిగదతః సాక్షాచ్ఛృణుష్వైకమనాః కిల
శేషుడు ఇలా అన్నాడు: 'భాగ్యశాలి! నీవు గొప్ప బ్రాహ్మణుల సమక్షంలో మంచి ప్రశ్న అడిగావు. నేను చెప్పేది నీవు ఏకాగ్రంగా విను.'
సా వై తద్వదనాంభోజ చ్యుతం రామాగమామృతమ్ । పీత్వా పీత్వా బభూవాహో స్థగితాంగేన విహ్వలా
ఆమె, దూత నోట నుండి రాముని రాక గురించి వచ్చిన మధురమైన వార్తను మళ్లీ మళ్లీ ఆస్వాదిస్తూ, ఆనందంతో శరీరం కదలకుండా నిలిచిపోయింది.
కిం మే స్వప్నో విమూఢాయాః కిం వా భ్రమకరం వచః । మమవై మందభాగ్యాయాః కథం రామేక్షణం పునః
నా మనసు మాయలో పడిపోయిందా? ఇది కలలా? లేక మోసం చేసే మాటలా? నేను ఇలా దురదృష్టవంతురాలిగా ఉండి, రాముని మళ్లీ ఎలా చూస్తాను?
బహునా తపసా కృత్వా ప్రాప్తోఽయం వై సుతః శిశుః । కేనచిన్మమ పాపేన విప్రయోగం గతః పునః
ఎంతో తపస్సు చేసి ఈ కుమారుణ్ని పొందాను. కానీ నా పాపం వల్ల మళ్లీ అతను నన్ను విడిచిపోయాడు.
సుమంత్రిన్కుశలీ రామః సీతాలక్ష్మణసంయుతః । కథం మాం స్మరతే వీరో వనచారీ సుదుఃఖితామ్
సుమంతుడు క్షేమంగా ఉన్నాడా? రాముడు సీత, లక్ష్మణులతో కలిసి సురక్షితంగా ఉన్నాడా? అరణ్యంలో ఉండే ఆ వీరుడు, ఈ బాధతో ఉన్న నన్ను ఎలా గుర్తు చేసుకుంటున్నాడు?
ఇతి సా విలలాపోచ్చై రఘునాథస్మృతిం గతా । న నివేద నిజం కించిత్పరకీయం విమోహితా । సుముఖోఽపి తథా దృష్ట్వా దుఃఖితాం మాతరం భృశమ్
ఇలా రఘునాథుని జ్ఞాపకంతో ఆమె గొప్పగా విలపిస్తూ, తన బాధను గానీ, ఇతరుల విషయాన్ని గానీ చెప్పలేక, మతి తప్పిపోయింది. ఆమెను అలా చూసి, సుముఖుడు కూడా తల్లిని చాలా బాధగా చూశాడు.
వీజయామాస వాసోగ్రైః సంజ్ఞామాప చ సా పునః । ఉవాచ జననీం సౌమ్యం వచోహర్షకరం ముహుః
ఆమెకు చక్కటి వస్త్రాలతో గాలి వేస్తూ, తిరిగి ఆమెకు స్పృహ వచ్చేటట్లు చేశాడు. మళ్లీ మళ్లీ తల్లికి మధురమైన, ఆనందదాయకమైన మాటలు చెప్పాడు.
రఘునాథాగమస్మార హృష్టాం తాం వ్యదధాత్పునః । మాతర్విద్ధి గృహం ప్రాప్తం రఘునాథం సలక్ష్మణమ్
రఘునాథుని రాకను గుర్తు చేస్తూ, ఆమెను మళ్లీ ఆనందంతో నింపాడు: 'తల్లి! రఘునాథుడు లక్ష్మణుడితో కలిసి ఇంటికి వచ్చాడు' అని చెప్పాడు.
సీతయా సహితం పశ్య చాశీర్భిరభియుంక్ష్వ చ । ఇతి తథ్యం వచః శ్రుత్వా సుముఖేన ప్రభాషితమ్
‘సీతతో కలిసి ఉన్న రాముణ్ని చూడు, ఆశీర్వాదాలు ఇవ్వు’ అని సుముఖుడు చెప్పిన నిజమైన మాటలు విని—
యాదృశం హర్షమాపేదే తాదృశం వేద్మ్యహం నహి । ఉత్థాయ చాజిరే ప్రాప్తా రోమాంచితతనూరుహా
ఆమెకు వచ్చిన ఆనందం ఎంత అనేది నేనూ చెప్పలేను. ఆమె లేచి, వెంటనే ఆంగణంలోకి వచ్చి, ఆనందంతో ఒంట్లో రోమాలు నిక్కబొడుచుకున్నాయి.
హర్షవిహ్వలితాంగ్యశ్రు ముంచంతీ రామమైక్షత । తావత్స రామో రాజేంద్రో నరయానమధిశ్రితః
ఆమె ఆనందంతో ఒంట్లో వణుకుతూ, కన్నీళ్లు కారుస్తూ రాముణ్ని చూశింది. అప్పటికే రాముడు రాజులలో అధిపతి, రాజరథంపై ఉన్నాడు.
ప్రాప్తః స్వమాతుర్భవనం కైకేయ్యాః సునయః పురః । కైకేయ్యపి త్రపాభారనమ్రా రామం పురఃస్థితమ్
రాముడు తన తల్లి ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు, ముందుగా కైకేయి మంచి సలహాతో నడిపించింది. కైకేయి కూడా సిగ్గుతో తలవంచి, రాముని ముందున నిలిచింది.
నోవాచ కించిన్మహతీం చింతాం ప్రాప్తవతీ ముహుః । సూర్యవంశధ్వజో రామో మాతరం వీక్ష్య లజ్జితామ్
ఆమె ఏమీ చెప్పలేదు, మళ్లీ మళ్లీ గొప్ప ఆందోళనతో ఉండిపోయింది. సూర్యవంశపు గర్వకేతనమైన రాముడు, తల్లిని సిగ్గుతో నిలబడినట్టు చూసి—
ఉవాచ సాంత్వయంస్తాం చ వాక్యైర్వినయమిశ్రితైః । శ్రీరామ ఉవాచ। మాతర్మయా వనం గత్వా సర్వమాచరితం తథా
ఆమెను ఓదార్చుతూ, వినయంతో మృదువుగా ఇలా అన్నాడు: 'తల్లి! నేను అరణ్యంలోకి వెళ్లి, అన్నీ విధిగా చేశాను.'
అధునా కరవై కిం వా త్వదాజ్ఞాతో జనన్యహో । మయా న్యూనం కృతం నాస్తి కథం మాం నేక్ష్యసే పునః
తల్లి! ఇప్పుడు నీ ఆజ్ఞ లేకుండా నేను ఏమి చేయగలను? హాయ్! నేను ఎలాంటి తప్పు చేయలేదు. మరి నువ్వు మళ్లీ నన్ను ఎందుకు చూడడం లేదు?
ఆశీర్భిరభినంద్యైనం భరతం మాం చ వీక్షయ । ఇతి శ్రుత్వాపి తద్వాక్యం సా నమ్రవదనానఘ
భరతునికి ఆశీర్వాదాలు ఇవ్వి, నన్ను కూడా ఒకసారి చూడవమ్మా అని చెప్పగా, ఆమె తలవంచి, నిష్కళంకురాలైన ఆమె ఆ మాటలు విన్నది.
శనైః శనైః ప్రత్యువాచ రామ గచ్ఛ స్వమాలయమ్ । రామోఽపి శ్రుత్వా వచనం జనన్యాః పురుషోత్తమః
ఆమె మెల్లగా, నెమ్మదిగా ఇలా చెప్పింది: 'రామా! నీవు నీ ఇంటికి వెళ్ళు.' తల్లి మాటలు విని, పురుషోత్తముడైన రాముడు,
నమస్కృత్య యయౌ గేహం సుమిత్రాయాః కృపానిధిః । సుమిత్రా పుత్రసహితం రామం దృష్ట్వా మహామనాః
తల వంచి నమస్కరించి, కరుణామయుడైన రాముడు సుమిత్ర ఇంటికి వెళ్లాడు. మహాత్మురాలైన సుమిత్ర తన కుమారుడితో రాముణ్ణి చూసి,
చిరంజీవ చిరంజీవ హ్యాశీర్భిరితి చాభ్యధాత్ । మాతుశ్చ రామభద్రోఽపి చరణౌ ప్రణిపత్య చ
'చిరంజీవి కావు, చిరంజీవి కావు' అని ఆశీర్వదించింది. రామభద్రుడు కూడా తల్లి పాదాలకు నమస్కరించాడు.
పరిష్వజ్య ముదాయుక్తో జగాద వచనం పునః । రత్నగర్భే మమ భ్రాత్రా కేనాపి న కృతం తథా
ఆమెను ఆనందంతో ఆలింగనం చేసి, మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: 'రత్నగర్భలో పుట్టిన నా అన్నయ్య ఎవరూ నాకు ఇంత సంతోషాన్ని ఇవ్వలేదు.'
యథాయమకరోద్ధీమాన్మమదుఃఖాపనోదనమ్
ఈ తెలివైన లక్ష్మణుడు నా బాధను తీరుస్తూ చేసినట్టు మరెవ్వరూ చేయలేదు.
రావణేన హృతా సీతా మయా యత్ప్రాప్యతే పునః । మాతస్తత్సర్వమావిద్ధి లక్ష్మణస్య విచేష్టితమ్
రావణుడు సీతను అపహరించాడు. నేను మళ్లీ ఆమెను పొందాను. అమ్మా! ఈ విషయంలో లక్ష్మణుడు చేసిన ప్రతిదీ నీవు తెలుసుకో.
దత్తామాశిషమాగృహ్య శిరసాయం సుమిత్రయా । నిజమాతుశ్చ భవనం ప్రయయౌ విబుధైర్వృతః
సుమిత్ర ఆశీర్వాదాన్ని తలపై స్వీకరించి, దేవతలతో కూడి తన తల్లి ఇంటికి వెళ్లాడు.
మాతరం వీక్ష్య హృషితాం నిజదర్శనలాలసామ్ । స్వయానాదవరుహ్యాశు చరణావగ్రహీద్ధరిః
తన తల్లి ఆనందంతో, తనను చూడాలని ఆత్రుతగా ఉన్నదాన్ని చూసి, హరి తన వాహనంనుంచి త్వరగా దిగి ఆమె పాదాలను పట్టుకున్నాడు.
మాతా తద్దర్శనోత్కంఠా విహ్వలీకృతమానసా । పరిష్వజ్య పరిష్వజ్య రామం ముదమవాప సా
తన కుమారుణ్ణి చూడాలని తపనతో ఉన్న తల్లి, మనసు ఉల్లాసంతో రాముణ్ణి మళ్లీ మళ్లీ ఆలింగనం చేసి ఆనందాన్ని పొందింది.
శరీరే రోమహర్షోఽభూద్గద్గదా వాగభూత్తదా । హర్షాశ్రూణి తు సోష్ణాని ప్రవాహం ప్రాపురాపదాత్
ఆమె శరీరంలో రోమాంచనం వచ్చి, మాటలు తడబడిపోయాయి. ఆనందంతో వేడివేడి కన్నీళ్లు ప్రవహించాయి.
జననీం వీక్ష్య వినయీ తాటంకద్వయవర్జితామ్ । కరాకల్ప పదాకల్పరహితాం బిభ్రతీం తనుమ్
వినయంతో ఉన్న తన తల్లిని, చెవి ఆభరణాలు లేక, చేతులు పాదాలు అలంకారాలు లేక, అలాంటి రూపంలో చూసాడు.
కించిత్స్వదర్శనాద్ధృష్టాం కృశాంగీం తాం స శోకభాక్ । దుఃఖస్య సమయో నాయమితి మత్వా జగాద తామ్
తన దర్శనంతో కొంత ధైర్యంగా కనిపించినా, క్షీణమైన శరీరంతో దుఃఖంలో ఉన్న తల్లిని చూసి, ఇది దుఃఖించాల్సిన సమయం కాదని భావించి ఆమెతో మాట్లాడాడు.