నిర్గత్యారణ్యమచరత్తపో వై మునిదుష్కరమ్ । కల్పాంతే దేహముత్సృజ్య తపసైవ మహామునిః
ఆ మహర్షి అరణ్యంలోకి వెళ్లి, మునులకూ సాధ్యం కాని కఠినమైన తపస్సు చేశాడు. యుగాంతంలో, ఆ తపస్సు వలన తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టాడు.
వీరగుప్తాభిధానస్య గోపస్య దుహితా శుభా । జాతా చిత్రకలేత్యేవ యస్యాః స్కంధే మనోహరా
వీరగుప్తుడు అనే గొప్ప గోపునికి చిత్తశుద్ధి గల కుమార్తె జన్మించింది. ఆమె పేరు చిత్రకళ. ఆమె భుజంపై ఆకర్షణీయమైన అలంకారం మెరిసేది.
విపంచీ దృశ్యతే నిత్యం సప్తస్వరవిభూషితా । ఉపతిష్ఠతి వై వామే రత్నభృంగారమద్భుతమ్
ఆమె దగ్గర ఎప్పుడూ ఏడు స్వరాలతో అలంకరించబడిన వీణ కనిపించేది. ఆమె ఎడమవైపు అద్భుతమైన రత్నాలతో చేసిన అలంకారం మెరిసేది.
దధానా దక్షిణే హస్తే సా వై రత్నపతద్గ్రహమ్ । అయమాసీత్పురా సర్వం తాపసైరభివందితః
ఆమె కుడి చేతిలో రత్నాలతో అలంకరించిన పద్మాన్ని పట్టుకుని ఉండేది. పురాతన కాలంలో తపస్సు చేసే వారు ఆమెను ఎంతో గౌరవించేవారు.
మునిః పుణ్యశ్రవా నామ కాశ్యపః సర్వధర్మవిత్ । పితా తస్యాభవచ్ఛైవః శతరుద్రీయమన్వహమ్
ఆమె తండ్రి పుణ్యశ్రవా అనే మహర్షి, కాశ్యప వంశజుడు, అన్ని ధర్మాలను తెలిసినవాడు. అతడు ప్రతిరోజూ శతరుద్రీయాన్ని పఠించేవాడు.
ప్రస్తువన్దేవదేవేశం విశ్వేశం భక్తవత్సలమ్ । ప్రసన్నో భగవాంస్తస్య పార్వత్యా సహ శంకరః
ఆ మహర్షి దేవతల దేవుడైన, విశ్వేశ్వరుడైన, భక్తులకు దయగల పరమేశ్వరుని స్తుతిస్తూ ఉండగా, పార్వతీదేవితో కలిసి శంకరుడు సంతోషించి అతనిపై అనుగ్రహించాడు.
చతుర్దశ్యామర్ద్ధరాత్రేః ప్రత్యక్షః ప్రదదౌ వరమ్ । త్వత్పుత్రో భవితా కృష్ణే భక్తిమాన్బాల ఏవ హి
చతుర్దశి రాత్రి అర్ధరాత్రి సమయంలో, శివుడు ప్రత్యక్షమై వరమిచ్చాడు: 'కృష్ణా! నీ కుమారుడు చిన్నప్పటినుంచే భక్తితో ఉండే వాడు.'
ఉపనీయాష్టమే వర్షే తస్మై సిద్ధమనుస్త్వయమ్ । ఉపదిశైకవింశత్యా యో మయా తే నిగద్యతే
అతడిని ఎనిమిదవ సంవత్సరంలో ఉపనయనం చేసి, నేను ఇప్పుడు చెబుతున్న ఇరవై ఒక అక్షరాల సిద్ధమైన మంత్రాన్ని అతనికి బోధించు.
గోపాలవిద్యానామాయం మంత్రో వాక్సిద్ధిదాయకః । ఏతత్సాధకజిహ్వాగ్రే లీలాచరితమద్భుతమ్
ఇది గోపాల విద్యా మంత్రం, వాక్కులో సిద్ధిని ప్రసాదించేది. దీన్ని సాధించినవారి నాలుకపై అద్భుతమైన లీలలు ప్రత్యక్షమవుతాయి.
అనంతమూర్తిరాయాతి స్వయమేవ వరప్రదః । కామమాయా రమాకంఠ సేంద్రా దామోదరోజ్జ్వలాః
అనంతమైన రూపధారి స్వయంగా ప్రత్యక్షమై వరాలు ఇస్తాడు. ఆయనతో పాటు కామ, మాయ, రమా, కంఠ, ఇంద్ర, దామోదరుడు ప్రకాశిస్తారు.
మధ్యే దశాక్షరీం ప్రోచ్య పునస్తా ఏవ నిర్దిశేత్ । దశాక్షరోక్తఋష్యాదిధ్యానం చాస్య బ్రవీమ్యహమ్
మధ్యలో దశాక్షరీ మంత్రాన్ని జపించి, మళ్లీ ఆ దేవతలను సూచించాలి. దశాక్షరీ మంత్రానికి సంబంధించిన ఋషి మొదలైన ధ్యానాన్ని నేను ఇప్పుడు చెబుతాను.
పూర్ణామృతనిధేర్మధ్యే ద్వీపం జ్యోతిర్మయం స్మరేత్ । కాలింద్యా వేష్టితం తత్ర ధ్యాయేద్వృందావనే వనే
పూర్ణమైన అమృతసముద్ర మధ్యలో ప్రకాశించే ద్వీపాన్ని ధ్యానించాలి. ఆ ద్వీపాన్ని కాలిందీ నది చుట్టుముట్టి ఉంటుంది. అక్కడ వృందావన అడవిలో ధ్యానం చేయాలి.
సర్వర్తుకుసుమస్రావి ద్రుమవల్లీభిరావృతమ్ । నటన్మత్తశిఖిస్వానం గాయత్కోకిలషట్పదమ్
అక్కడ అన్ని ఋతువుల్లో పువ్వులు చిందించే చెట్లు, వల్లులు విస్తరించి ఉంటాయి. నాట్యం చేసే మత్తులో ఉన్న నెమళ్లు, పాడే కోయిలలు, తేనెటీగలు అక్కడ గానంతో నిండిపోతుంది.
తస్య మధ్యే వసత్యేకః పారిజాతతరుర్మహాన్ । శాఖోపశాఖావిస్తారైః శతయోజనముచ్ఛ్రితః
ఆ ద్వీప మధ్యలో ఒక గొప్ప పారిజాత వృక్షం ఉంది. అది విస్తృతమైన శాఖలతో, ఉపశాఖలతో, వంద యోజనాల ఎత్తులో ఎదిగివుంటుంది.
తలే తస్యాథ విమలే పరితో ధేనుమండలమ్ । తదంతర్మండలం గోపబాలానాం వేణుశృంగిణామ్
ఆ వృక్షం క్రింద, చుట్టూ శుభ్రమైన ప్రదేశంలో, ఆవుల వలయం ఉంటుంది. ఆ వలయ మధ్యలో వంశీ, శృంగాలు పట్టుకున్న గోపబాలులు ఉంటారు.
తదంతరే తు రుచిరం మండలం వ్రజ సుభ్రువామ్ । నానోపాయనపాణీనాం మదవిహ్వలచేతసామ్
ఆ వలయం లోపల, వ్రజ సుందరుల అందమైన వలయం ఉంటుంది. వారు చేతుల్లో色色గా కానుకలు పట్టుకుని, ప్రేమతో మనసు మునిగిపోయి ఉంటారు.
కృతాంజలిపుటానాం చ మండలం శుక్లవాససామ్ । శుక్లాభరణభూషాణాం ప్రేమవిహ్వలితాత్మనామ్
అక్కడ తెల్ల వస్త్రాలు ధరించిన, తెల్లాభరణాలతో అలంకరించబడిన, చేతులు ముడిచిన, ప్రేమతో హృదయం నిండిన స్త్రీల వలయం ఉంటుంది.
చింతయేచ్ఛ్రుతికన్యానాం గృహ్ణతీనాం వచః ప్రియమ్ । రత్నవేద్యాం తతో ధ్యాయేద్దుకూలావరణం హరిమ్
వేదకన్యలు మధురంగా మాటలు పలుకుతూ ఉన్నట్లు ధ్యానించాలి. ఆ తరువాత, రత్నాలతో చేసిన సింహాసనంపై, మెరిసే వస్త్రాలు ధరించిన హరిని ధ్యానించాలి.
ఊరౌ శయానం రాధాయాః కదలీకాండకోపరి । తద్వక్త్రం చంద్ర సుస్మేరం వీక్షమాణం మనోహరమ్
రాధా తొడలపై అరటి కాండంపై విశ్రాంతి తీసుకుంటూ, ఆమె చంద్రబింబంలా మెరిసే, మృదువుగా నవ్వుతున్న అందమైన ముఖాన్ని మనసును ఆకట్టుకునేలా చూశాడు.
కించిత్కుంచితవామాంఘ్రిం వేణుయుక్తేన పాణినా । వామేనాలింగ్య దయితాం దక్షేణ చిబుకం స్పృశన్
వామపాదాన్ని కొంచెం మడిచి, చేతిలో వంశీ పట్టుకుని, ఎడమ చేతితో ప్రియమైనవారిని ఆలింగనం చేసి, కుడిచేతితో ఆమె కని తుడిచాడు.
మహామారకతాభాసం మౌక్తికచ్ఛాయమేవ చ । పుండరీకవిశాలాక్షం పీతనిర్మలవాససమ్
వాడు మహా పచ్చని పచ్చకమలంలా మెరిసే రూపంతో, ముత్యాల వర్ణంతో, పద్మపుష్పంలా విశాలమైన కళ్లతో, పసుపు రంగు పరిశుద్ధ వస్త్రాలు ధరించి ఉన్నాడు.
బర్హభారలసచ్ఛీర్షం ముక్తాహారమనోహరమ్ । గండప్రాంతలసచ్చారు మకరాకృతికుండలమ్
తలపై నెమలి పిచ్చుక అలంకారంగా మెరిసిపోతూ, ముత్యాల హారం ఆకర్షణీయంగా మెరిసి, చెంప చివర మకరాకారపు అందమైన కుండలాలు వేలాడుతున్నాయి.
ఆపాదతులసీమాలం కంకణాంగదభూషణమ్ । నూపురైర్ముద్రికాభిశ్చ కాంచ్యా చ పరిమండితమ్
తల నుండి పాదాల వరకు కంకణాలు, వంకీలు ధరించి, నూపురాలు, ఉంగరాలు, కంచుతో అందంగా అలంకరించబడ్డాడు.
సుకుమారతరం ధ్యాయేత్కిశోరవయసాన్వితమ్ । పూజా దశాక్షరోక్తైవ వేదలక్షం పురస్క్రియా
అతడిని అత్యంత సున్నితంగా, యవ్వన సౌందర్యంతో కూడినవాడిగా ధ్యానం చేయాలి. పూజను పదాక్షరీ మంత్ర ప్రకారం, వేదవిధులతో ముందుగా చేయాలి.
ఇత్యుక్త్వాంతర్దధే దేవో దేవీ చ గిరిజా సతీ । మునిరాగత్య పుత్రాయ తథైవోపదిదేశ హ
ఇలా చెప్పి దేవుడు అంతర్ధానమయ్యాడు. దేవి గిరిజా సతీ కూడా అదేవిధంగా అంతర్ధానమయ్యారు. ఆ తరువాత ముని వచ్చి తన కుమారునికి అదే విధంగా ఉపదేశించాడు.
పుణ్యశ్రవాస్తు తన్మంత్ర గ్రహణాదేవ కేశవమ్ । వర్ణయామాస వివిధైర్జిత్వా సర్వాన్మునీన్స్వయమ్
ఆ పవిత్రమైన మంత్రాన్ని స్వీకరించగానే, అతడు కేశవుని వివిధ రూపాల్లో వర్ణిస్తూ, ఇతర మునులందరిని మించిపోయాడు.
రూపలావణ్యవైదగ్ధ్య సౌందర్యాశ్చర్యలక్షణమ్ । తదా హృష్టమనా బాలో నిర్గత్య స్వగృహాత్తతః
అతడు ఆ అందం, లావణ్యం, చతురత, అద్భుతమైన లక్షణాలను వివరించాడు. ఆ తరువాత, ఆనందంతో హృదయం నిండిన బాలుడు తన ఇంటి నుండి బయలుదేరాడు.
వాయుభక్షస్తపస్తేపే కల్పానామయుతత్రయమ్ । తదంతే గోకులే జాతా నందభ్రాతుర్గృహే స్వయమ్
వాయువు మాత్రమే తీసుకుంటూ, అతడు ముప్పది మిలియన్ యుగాలు తపస్సు చేశాడు. ఆ తర్వా త గోకులంలో నందుడి తమ్ముడి ఇంట్లో జన్మించాడు.
లవంగా ఇతి తన్నామ కృష్ణేంగిత నిరీక్షణా । యస్యా హస్తే ప్రదృశ్యేత ముఖమార్జనయంత్రకమ్
ఆమె పేరు లవంగా. ఆమెకు కృష్ణుని లక్షణాలు కనబడేవి. ఆమె చేతిలో ముఖం శుభ్రం చేసే పరికరం కనిపించేది.
ఇతి తే కథితాః కాశ్చిత్ప్రధానాః కృష్ణవల్లభాః
ఇలా కొన్ని ముఖ్యమైన కృష్ణుని ప్రియతములను నీకు వివరించాను.