తం భక్తికామం పతితం ధరణ్యామాయాసితోస్మీతి వదంతముచ్చైః । దండప్రణామస్య భుజౌ గృహీత్వా పస్పర్శ హర్షోపచితేక్షణేన
ఆ భక్తితో నేలపై పడిపోయినవాడిని, 'నేను అలిసిపోయాను' అని గట్టిగా చెప్పినవాడిని, దండంగా నమస్కరించే సమయంలో, ప్రభువు అతని చేతులను పట్టుకొని, ఆనందభరితమైన చూపుతో తాకాడు.
ఉవాచ చ ప్రియారూపం లబ్ధవంతం శుకం హరిః । త్వం మే ప్రియతమా భద్రే సదా తిష్ఠ మమాంతికే
హరి తనకు ప్రియమైన రూపాన్ని పొందిన శుకుని చూచి ఇలా అన్నాడు: 'భద్రా! నీవు నాకు అత్యంత ప్రియమైనవాడవు. ఎప్పుడూ నా దగ్గరే ఉండు.'
మద్రూపం చింతయంతీ చ ప్రేమాస్పదముపాగతా । ద్వే చ ముఖ్యతమే గోప్యౌ సమానవయసీ శుభే
నా రూపాన్ని ధ్యానిస్తూ ప్రేమ నిలయాన్ని పొందావు. ఇంకా, ఇద్దరు ముఖ్యమైన గోపికలు, నీ వయస్సులోనే ఉన్నారు, ఓ సుందరి!
ఏకవ్రతే ఏకనిష్ఠే ఏకనక్షత్రనామనీ । తప్తజాంబూనదప్రఖ్యా తత్రైవాన్యా తడిత్ప్రభా
ఒకే వ్రతం, ఒకే నిష్ఠ, ఒకే నక్షత్రనామం కలిగిన వారు; అందులో ఒకరు కరిగిన బంగారువలె ప్రకాశిస్తారు, మరొకరు మెరుపులా వెలిగిపోతారు.
ఏకానిద్రా యమాణాక్షీ పరా సౌమ్యాయతేక్షణా । సోఽర్చయత్పరయా భక్త్యా తే హరేః సవ్యదక్షిణే
ఒకరు నిద్రలేని, యముని కన్నులాంటి చూపుతో; మరొకరు మృదువైన, విశాలమైన చూపుతో; ఇద్దరూ పరమ భక్తితో హరిని ఎడమ, కుడి వైపున సేవించారు.
స కల్పాంతే తనుం త్యక్త్వా గోకులేఽభూన్మహాత్మనః । ఉపనందస్య దుహితా నీలోత్పలదలచ్ఛవిః
కాలాంతంలో, ఆమె తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి, గోకులంలో ఉపనందుని కుమార్తెగా, నీలకమల దళాల వర్ణంతో జన్మించింది.
సేయం శ్రీకృష్ణవనితా పీతశాటీపరిచ్ఛదా । రక్తచోలికయా పూర్ణా శాతకుంభఘటస్తనీ
ఆమె శ్రీకృష్ణుని భార్య, పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, ఎర్ర చీరతో అలంకరించబడి, బంగారు కుండల వంటివైన వక్షోజాలతో ఉంది.
దధానా రక్తసిందూరం సర్వాంగస్యావగుంఠనమ్ । స్వర్ణకుండలవిభ్రాజద్గండదేశాం సుశోభనామ్
తల నుండి కాళ్ల వరకు ఎర్ర సింధూరాన్ని పూసుకొని, ఆమె బుగ్గలపై బంగారు కుండలాలు మెరిసిపోతున్నాయి.
స్వర్ణపంకజమాలాఢ్యా కుంకుమాలిప్తసుస్తనీ । యస్యా హస్తే చర్వణీయం దృశ్యతే హరిణార్పితమ్
బంగారు కమలాల మాలలతో అలంకరించబడి, వక్షోజాలు కుంకుమతో పూసుకొని, ఆమె చేతిలో హరి సమర్పించిన తినదగినది కనిపిస్తుంది.
వేణువాద్యాతినిపుణా కేశవస్య నిషేవణీ । కృష్ణేన పరితుష్టేన కదాచిద్గీతకర్మణి
వేణువాదనలో నైపుణ్యం కలిగి, కేశవుని సేవ చేస్తూ, కృష్ణుడు సంతోషించినప్పుడు, ఆమె అప్పుడప్పుడు పాట పాడే పనిని చేస్తుంది.
విన్యస్తా కంబుకంఠేఽస్యా భాతి గుంజావలి శుభా । పరోక్షేపి చ కృష్ణస్య కాంతిభిశ్చ స్మరార్దితా
ఆమె కంభు వంటి మెడపై గుంజ మణుల మాల అందంగా మెరిసిపోతుంది; కృష్ణుడు కనబడకపోయినా, ఆయన కాంతి కోసం తపించిపోతుంది.
సఖీభిర్వాదయంతీభిర్గాయంతీ సుస్వరం పరమ్ । నర్త్తయేత్ప్రియవేషేణ వేషయిత్వా వధూమిమామ్
సఖులతో కలిసి సంగీతం వాయిస్తూ, మధురంగా పాడుతూ, ప్రియురాలి వేషంలో ఈ వధువును అలంకరించి, నాట్యం చేస్తుంది.
వారంవారం చ గోవిందం భావేనాలింగ్య చుంబతి । ప్రియాసౌ సర్వగోపీనాం కృష్ణస్యాప్యతివల్లభా
తన మనసుతో మళ్లీ మళ్లీ గోవిందుని ఆలింగనం చేసి ముద్దుపెడుతుంది; ఆమె అన్ని గోపికల్లో ప్రియమైనది, కృష్ణునికీ అత్యంత ప్రియమైనది.
శ్వేతకేతోః సుతః కశ్చిద్వేదవేదాంగపారగః । సర్వమేవ పరిత్యజ్య ప్రచండం తప ఆస్థితః
శ్వేతకేతువు కుమారుడు, వేదాలు, వేదాంగాలు పూర్తిగా నేర్చుకున్నవాడు, అన్నీ వదిలిపెట్టి ఘోరమైన తపస్సు ఆచరించాడు.
మురారేః సేవితపదాం సుధామధురనాదినీమ్ । గోవిందస్య ప్రియాం శక్తిం బ్రహ్మరుద్రాదిదుర్గమామ్
మురారి పాదాలను సేవించే, అమృతంలా మధురమైన స్వరంతో, బ్రహ్మ, రుద్రుడు మొదలైనవారు చేరలేని, గోవిందుని ప్రియమైన శక్తి.
భజంతీమేకభావేన శ్రియమేవ మనోహరామ్ । ధ్యాయఞ్జజాప సతతం మంత్రమేకాదశాక్షరమ్
ఏకాగ్రతతో ఆ మనోహరమైన శ్రీదేవిని భజిస్తూ, ఎల్లప్పుడూ పదకొండు అక్షరాల మంత్రాన్ని ధ్యానిస్తూ జపించాలి.
హసితం సకలం కృత్వా బతమాయేషు యోజయన్ । కాంత్యాదిభిర్హసంతీభిర్వాసయంత్యభితో జగత్
అమ్మవారు అన్ని విషయాలను ఆనందంగా చేసి, అవన్నీ మాయతో కలిపి, కాంతి మొదలైన లక్షణాలతో ప్రపంచాన్ని అందమైన జీవులతో నింపుతుంది.
వసంతే వసతేత్యేవం మంత్రార్థం చింతయన్సదా । సోఽపి కల్పద్వయేనైవ సిద్ధోఽత్ర జనిమాప్తవాన్
"వసంతంలో ఆమె నివసిస్తుంది" అనే మంత్రార్థాన్ని ఎల్లప్పుడూ మనసులో ఉంచుకున్న వాడు, రెండు కల్పల సమయంలోనే ఈ జన్మలో సిద్ధిని పొందాడు.
సేయం బాలాయతే పుత్రీ కృశాంగీ కుడ్మలస్తనీ । ముక్తావలిలసత్కంఠీ శుద్ధకౌశేయవాసినీ
ఆమె బాలికలా కనిపిస్తుంది, సన్నగా ఉంటుంది, మొలకెత్తిన వక్షోజాలతో, ముత్యాల హారాన్ని ధరించి, పరిశుద్ధమైన పట్టు వస్త్రాలు వేసుకుని ఉంటుంది.
ముక్తాచ్ఛురితమంజీరకంకణాంగదముద్రికా । బిభ్రతీ కుండలే దివ్యే అమృతస్రావిణీ శుభే
ముత్యాలతో అలంకరించిన పాదసరాలు, కంకణాలు, వడ్రంగులు, ఉంగరాలు ధరించి, అమృతం పొర్లే శుభ్రమైన దివ్య కుండలాలు ధరించి ఉంటుంది.
వృత్తకస్తూరికావేణీ మధ్యే సిందూరబిందువత్ । దధానా చిత్రకం భాలే సార్ద్ధం చందనచిత్రకైః
వృత్తమైన కస్తూరి జడ మధ్యలో సింధూరపు బొట్టు, భాలంపై చందనం చుక్కలతో అందంగా అలంకరించబడింది.
యా సైవ దృశ్యతే శాంతా జపంతీ పరమం పదమ్ । ఆసీచ్చంద్రప్రభో నామ రాజర్షిః ప్రియదర్శనః
ఆమె శాంతంగా ఉండి, పరమ పదాన్ని జపిస్తూ కనిపిస్తుంది. అప్పట్లో చంద్రప్రభ అనే అందమైన రాజర్షి ఉండేవాడు.
తస్య కృష్ణప్రసాదేన పుత్రోఽభూన్మధురాకృతిః । చిత్రధ్వజ ఇతి ఖ్యాతః కౌమారావధి వైష్ణవః
ఆ రాజర్షికి కృష్ణుని అనుగ్రహంతో మధురమైన రూపంతో కుమారుడు జన్మించాడు. అతడిని చిత్రధ్వజుడు అని పిలిచేవారు, బాల్యం వరకూ వైష్ణవుడిగా ఉండేవాడు.
స రాజా సుసుతం సౌమ్యం సుస్థిరం ద్వాదశాబ్దికమ్ । ఆదేశయద్ద్విజాన్మంత్రం పరమష్టాదశాక్షరమ్
ఆ రాజు తన మృదువైన, స్థిరమైన, పన్నెండు సంవత్సరాల వయస్సున్న కుమారుడికి ద్విజుల ద్వారా పరమమైన పదిహేనుకొండు అక్షరాల మంత్రాన్ని నేర్చుకోమని చెప్పాడు.
అభిషిచ్యమానః స శిశుర్మంత్రామృతమయైర్జలైః । తత్క్షణే భూపతిం ప్రేమ్ణా నత్వోదశ్రుప్రకల్పితః
ఆ బాలుడు మంత్రామృతంతో కలిపిన నీటితో అభిషేకం చేయబడుతున్నప్పుడు, వెంటనే ప్రేమతో రాజును నమస్కరించి, కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు.
తస్మిన్దినే స వై బాలః శుచివస్త్రధరః శుచిః । హారనూపురసూత్రాద్యైర్గ్రైవేయాంగదకంకణైః
ఆ రోజు ఆ బాలుడు పరిశుద్ధమైన వస్త్రాలు ధరించి, హారం, పాదసరాలు, దారాలు, మాలలు, వడ్రంగులు, కంకణాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
విభూషితో హరేర్భక్తిముపస్పృశ్యామలాశయః । విష్ణోరాయతనం గత్వా స్థిత్వైకాకీ వ్యచింతయత్
అలా అలంకరించబడి, హరిదేవునికి భక్తిని హృదయంలో ఉంచుకుని, విష్ణుమందిరానికి వెళ్లి, ఒంటరిగా నిలబడి ధ్యానం చేశాడు.
కథం భజామి తం భక్తం మోహనం గోపయోషితామ్ । విక్రీడంతం సదా తాభిః కాలిందీపులినే వనే
ఆ గోపికలకు ప్రియమైన, ఎల్లప్పుడూ వారి తోడు యమునా తీరపు అడవిలో క్రీడించే ఆ మోహన భక్తుని నేను ఎలా పూజించాలి అని ఆలోచించాడు.
ఇత్థమత్యాకులమతిశ్చింతయన్నేవ బాలకః । అథాపపరమాం విద్యాం స్వప్నం చ సమవాప్యత
ఇలా మనసు చాలా కలవరంగా ఉన్న ఆ బాలుడు ఆలోచిస్తూ ఉండగా, అప్పుడే అతనికి పరమ విద్యా, ఒక అద్భుతమైన స్వప్నం లభించాయి.
ఆసీత్కృష్ణప్రతికృతిః పురతస్తస్య శోభనా । శిలామయీ స్వర్ణపీఠే సర్వలక్షణలక్షితా
అతని ముందు ఒక అందమైన కృష్ణుని విగ్రహం, రాతితో తయారై, బంగారు పీఠంపై కూర్చొని, అన్ని శుభలక్షణాలతో కనిపించింది.