కల్హారమాలయావీతం నీలపీతపటావృతమ్ । కల్పత్రయాంతే జాతాస్తే గోకులే శుభలక్షణాః
మల్లెపూల హారాలు ధరించి, నీలపసుపు వస్త్రాలలో అలంకరించబడి, యుగాంతంలో గోకులంలో శుభలక్షణాలతో జన్మించారు.
ఇమాస్తాః పురతో రమ్యా ఉపవిష్టా నతభ్రువః । యాసాం ధర్మకృతాన్యేవ వలయాని ప్రకోష్ఠకే
ఈ అందమైన వారు, మీ ముందర వంగిన కనుబొమ్మలతో కూర్చున్నారు. వీరి ప్రక్కచేతుల్లో ఉన్న వడగళ్లన్నీ ధర్మఫలంగా లభించాయి.
విచిత్రాణి చ రత్నాద్యైర్దివ్యముక్తాఫలాదిభిః । మునిర్దీర్ఘతపా నామ వ్యాసోఽభూత్పూర్వకల్పకే
వివిధ రత్నాలు, దివ్య ముత్యాలు, ఇతర అలంకారాలతో అలంకరించబడి, దీర్ఘతపా అనే ముని, గత యుగంలో వ్యాసుడయ్యాడు.
తత్పుత్రః శుక ఇత్యేవ మునిః ఖ్యాతో వరః సుధీః । సోఽపి బాలో మహాప్రాజ్ఞః సదైవానుస్మరన్పదమ్
ఆయన కుమారుడు శుకుడు, ప్రసిద్ధి గాంచిన మహర్షి, చిన్న వయసులోనే మహాజ్ఞాని, ఎప్పుడూ పరమపదాన్ని ధ్యానిస్తూ ఉండేవాడు.
విహాయ పితృమాత్రాది కృష్ణం ధ్యాత్వా వనం గతః । స తత్ర మానసైర్దివ్యైరుపచారైరహర్నిశమ్
తండ్రి తల్లి మొదలైనవారిని వదిలి, కృష్ణుని ధ్యానం చేస్తూ అడవికి వెళ్ళాడు. అక్కడ రాత్రింబవళ్ళు దివ్యమైన మనస్పూజలు చేసేవాడు.
అనాహారోఽర్చయద్విష్ణుం గోపరూపిణమీశ్వరమ్ । రమయా పుటితం మంత్రం జపన్నష్టాదశాక్షరమ్
ఆహారం లేకుండా, గోపరూపుడైన విష్ణువును ఆరాధిస్తూ, రమాతో కూడిన, పదెనిమిది అక్షరాల మంత్రాన్ని జపించాడు.
దధ్యౌ పరమభావేన హరిం హైమతరోరధః । హైమమండపికాయాం చ హేమసింహాసనోపరి
హరిను పరమ భక్తితో, బంగారు చెట్టు క్రింద, బంగారు మండపంలో, బంగారు సింహాసనంపై ధ్యానం చేశాడు.
ఆసీనం హేమహస్తాగ్రైర్దధానం హేమవంశికామ్ । దక్షిణేన భ్రామయంతం పాణినా హేమపంకజమ్
ఆయన బంగారు చేతుల్లో బంగారు వంశిని పట్టుకొని కూర్చొని, కుడిచేతితో బంగారు కమలాన్ని తిప్పుతూ ఉన్నాడు.
హేమవర్ణేష్టప్రియయా పరికౢప్తాంగచిత్రకమ్ । హసంతమతిహర్షేణ పశ్యంతం నిజమాశ్రమమ్
బంగారు వర్ణాన్ని ఇష్టపడే తన ప్రియురాలి చేత అందంగా అలంకరించబడిన అవయవాలతో, అతను ఎంతో ఆనందంతో నవ్వుతూ తన ఆశ్రమాన్ని చూసాడు.
హర్షాశ్రుపూర్ణః పులకాచితాంగః ప్రసీదనాథేతి వదన్నథోచ్చైః । దండప్రణామాయ పపాత భూమౌ సంవేపమానస్త్రిజగద్విధాతుః
ఆనందబాష్పాలతో కళ్లు నిండిపోయి, శరీరం పులకరించిపోతూ, 'ప్రభూ! దయచేయండి' అని గట్టిగా పిలిచి, మూడు లోకాల సృష్టికర్త ముందు వణుకుతూ భూమిపై దండంగా పడ్డాడు.
తం భక్తికామం పతితం ధరణ్యామాయాసితోస్మీతి వదంతముచ్చైః । దండప్రణామస్య భుజౌ గృహీత్వా పస్పర్శ హర్షోపచితేక్షణేన
ఆ భక్తితో నేలపై పడిపోయినవాడిని, 'నేను అలిసిపోయాను' అని గట్టిగా చెప్పినవాడిని, దండంగా నమస్కరించే సమయంలో, ప్రభువు అతని చేతులను పట్టుకొని, ఆనందభరితమైన చూపుతో తాకాడు.
ఉవాచ చ ప్రియారూపం లబ్ధవంతం శుకం హరిః । త్వం మే ప్రియతమా భద్రే సదా తిష్ఠ మమాంతికే
హరి తనకు ప్రియమైన రూపాన్ని పొందిన శుకుని చూచి ఇలా అన్నాడు: 'భద్రా! నీవు నాకు అత్యంత ప్రియమైనవాడవు. ఎప్పుడూ నా దగ్గరే ఉండు.'
మద్రూపం చింతయంతీ చ ప్రేమాస్పదముపాగతా । ద్వే చ ముఖ్యతమే గోప్యౌ సమానవయసీ శుభే
నా రూపాన్ని ధ్యానిస్తూ ప్రేమ నిలయాన్ని పొందావు. ఇంకా, ఇద్దరు ముఖ్యమైన గోపికలు, నీ వయస్సులోనే ఉన్నారు, ఓ సుందరి!
ఏకవ్రతే ఏకనిష్ఠే ఏకనక్షత్రనామనీ । తప్తజాంబూనదప్రఖ్యా తత్రైవాన్యా తడిత్ప్రభా
ఒకే వ్రతం, ఒకే నిష్ఠ, ఒకే నక్షత్రనామం కలిగిన వారు; అందులో ఒకరు కరిగిన బంగారువలె ప్రకాశిస్తారు, మరొకరు మెరుపులా వెలిగిపోతారు.
ఏకానిద్రా యమాణాక్షీ పరా సౌమ్యాయతేక్షణా । సోఽర్చయత్పరయా భక్త్యా తే హరేః సవ్యదక్షిణే
ఒకరు నిద్రలేని, యముని కన్నులాంటి చూపుతో; మరొకరు మృదువైన, విశాలమైన చూపుతో; ఇద్దరూ పరమ భక్తితో హరిని ఎడమ, కుడి వైపున సేవించారు.
స కల్పాంతే తనుం త్యక్త్వా గోకులేఽభూన్మహాత్మనః । ఉపనందస్య దుహితా నీలోత్పలదలచ్ఛవిః
కాలాంతంలో, ఆమె తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి, గోకులంలో ఉపనందుని కుమార్తెగా, నీలకమల దళాల వర్ణంతో జన్మించింది.
సేయం శ్రీకృష్ణవనితా పీతశాటీపరిచ్ఛదా । రక్తచోలికయా పూర్ణా శాతకుంభఘటస్తనీ
ఆమె శ్రీకృష్ణుని భార్య, పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, ఎర్ర చీరతో అలంకరించబడి, బంగారు కుండల వంటివైన వక్షోజాలతో ఉంది.
దధానా రక్తసిందూరం సర్వాంగస్యావగుంఠనమ్ । స్వర్ణకుండలవిభ్రాజద్గండదేశాం సుశోభనామ్
తల నుండి కాళ్ల వరకు ఎర్ర సింధూరాన్ని పూసుకొని, ఆమె బుగ్గలపై బంగారు కుండలాలు మెరిసిపోతున్నాయి.
స్వర్ణపంకజమాలాఢ్యా కుంకుమాలిప్తసుస్తనీ । యస్యా హస్తే చర్వణీయం దృశ్యతే హరిణార్పితమ్
బంగారు కమలాల మాలలతో అలంకరించబడి, వక్షోజాలు కుంకుమతో పూసుకొని, ఆమె చేతిలో హరి సమర్పించిన తినదగినది కనిపిస్తుంది.
వేణువాద్యాతినిపుణా కేశవస్య నిషేవణీ । కృష్ణేన పరితుష్టేన కదాచిద్గీతకర్మణి
వేణువాదనలో నైపుణ్యం కలిగి, కేశవుని సేవ చేస్తూ, కృష్ణుడు సంతోషించినప్పుడు, ఆమె అప్పుడప్పుడు పాట పాడే పనిని చేస్తుంది.
విన్యస్తా కంబుకంఠేఽస్యా భాతి గుంజావలి శుభా । పరోక్షేపి చ కృష్ణస్య కాంతిభిశ్చ స్మరార్దితా
ఆమె కంభు వంటి మెడపై గుంజ మణుల మాల అందంగా మెరిసిపోతుంది; కృష్ణుడు కనబడకపోయినా, ఆయన కాంతి కోసం తపించిపోతుంది.
సఖీభిర్వాదయంతీభిర్గాయంతీ సుస్వరం పరమ్ । నర్త్తయేత్ప్రియవేషేణ వేషయిత్వా వధూమిమామ్
సఖులతో కలిసి సంగీతం వాయిస్తూ, మధురంగా పాడుతూ, ప్రియురాలి వేషంలో ఈ వధువును అలంకరించి, నాట్యం చేస్తుంది.
వారంవారం చ గోవిందం భావేనాలింగ్య చుంబతి । ప్రియాసౌ సర్వగోపీనాం కృష్ణస్యాప్యతివల్లభా
తన మనసుతో మళ్లీ మళ్లీ గోవిందుని ఆలింగనం చేసి ముద్దుపెడుతుంది; ఆమె అన్ని గోపికల్లో ప్రియమైనది, కృష్ణునికీ అత్యంత ప్రియమైనది.
శ్వేతకేతోః సుతః కశ్చిద్వేదవేదాంగపారగః । సర్వమేవ పరిత్యజ్య ప్రచండం తప ఆస్థితః
శ్వేతకేతువు కుమారుడు, వేదాలు, వేదాంగాలు పూర్తిగా నేర్చుకున్నవాడు, అన్నీ వదిలిపెట్టి ఘోరమైన తపస్సు ఆచరించాడు.
మురారేః సేవితపదాం సుధామధురనాదినీమ్ । గోవిందస్య ప్రియాం శక్తిం బ్రహ్మరుద్రాదిదుర్గమామ్
మురారి పాదాలను సేవించే, అమృతంలా మధురమైన స్వరంతో, బ్రహ్మ, రుద్రుడు మొదలైనవారు చేరలేని, గోవిందుని ప్రియమైన శక్తి.
భజంతీమేకభావేన శ్రియమేవ మనోహరామ్ । ధ్యాయఞ్జజాప సతతం మంత్రమేకాదశాక్షరమ్
ఏకాగ్రతతో ఆ మనోహరమైన శ్రీదేవిని భజిస్తూ, ఎల్లప్పుడూ పదకొండు అక్షరాల మంత్రాన్ని ధ్యానిస్తూ జపించాలి.
హసితం సకలం కృత్వా బతమాయేషు యోజయన్ । కాంత్యాదిభిర్హసంతీభిర్వాసయంత్యభితో జగత్
అమ్మవారు అన్ని విషయాలను ఆనందంగా చేసి, అవన్నీ మాయతో కలిపి, కాంతి మొదలైన లక్షణాలతో ప్రపంచాన్ని అందమైన జీవులతో నింపుతుంది.
వసంతే వసతేత్యేవం మంత్రార్థం చింతయన్సదా । సోఽపి కల్పద్వయేనైవ సిద్ధోఽత్ర జనిమాప్తవాన్
"వసంతంలో ఆమె నివసిస్తుంది" అనే మంత్రార్థాన్ని ఎల్లప్పుడూ మనసులో ఉంచుకున్న వాడు, రెండు కల్పల సమయంలోనే ఈ జన్మలో సిద్ధిని పొందాడు.
సేయం బాలాయతే పుత్రీ కృశాంగీ కుడ్మలస్తనీ । ముక్తావలిలసత్కంఠీ శుద్ధకౌశేయవాసినీ
ఆమె బాలికలా కనిపిస్తుంది, సన్నగా ఉంటుంది, మొలకెత్తిన వక్షోజాలతో, ముత్యాల హారాన్ని ధరించి, పరిశుద్ధమైన పట్టు వస్త్రాలు వేసుకుని ఉంటుంది.
ముక్తాచ్ఛురితమంజీరకంకణాంగదముద్రికా । బిభ్రతీ కుండలే దివ్యే అమృతస్రావిణీ శుభే
ముత్యాలతో అలంకరించిన పాదసరాలు, కంకణాలు, వడ్రంగులు, ఉంగరాలు ధరించి, అమృతం పొర్లే శుభ్రమైన దివ్య కుండలాలు ధరించి ఉంటుంది.