నీలకుంచితసుస్నిగ్ధ కేశపాశాతిసుందరమ్ । అరవిందదలస్నిగ్ధ సుదీర్ఘచారులోచనమ్
అతని జుట్టు నీలంగా, ముడిపడినట్లు, మృదువుగా మెరుస్తూ, అత్యంత అందంగా ఉంది; అతని కళ్ళు కమలదళాల్లా మృదువుగా, పొడవుగా, ఆకర్షణీయంగా మెరుస్తున్నాయి.
కిరీటకుండలోద్గండ శుద్ధసత్వాత్మభిర్వృతమ్ । ఆత్మారామైశ్చ చిద్రూపైస్తన్మూర్తిధ్యానతత్పరైః
కిరీటాలు, కుండలాలు, ఉబ్బిన కళ్ళు ధరించిన శుద్ధహృదయులు ఆయన చుట్టూ ఉన్నారు; ఆత్మారాములు, చైతన్య స్వరూపులు, ఆయన రూపాన్ని ధ్యానంలో లీనమై ఉన్నారు.
హృదయారూఢ తద్ధ్య్నౌర్నాసాగ్రన్యస్తలోచనైః । క్రియతేఽహైతుకీభక్తిః కాయహృద్వృత్తిభాషితైః
ముక్కు చివరను చూపు నిలిపి, హృదయం ధ్యానంలో లీనమై, వారు శరీర, హృదయ, మాటల ద్వారా కారణం లేని భక్తిని సమర్పిస్తున్నారు.
తత్సవ్యే యక్షగంధర్వసిద్ధవిద్యాధరాదిభిః । సుకాంతైరప్సరఃసంఘైర్నృత్యసంగీతతత్పరైః
అతని ఎడమవైపు యక్షులు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, విద్యాధరులు, అందమైన అప్సరసల సమూహాలు, నృత్యం, సంగీతంలో లీనమై ఉన్నారు.
తదంగభజనం కామం వాంఛద్భిః కృష్ణలాలసైః । తదగ్రే వైష్ణవైః సర్వైశ్చాంతరిక్షే సుఖాసనే
కృష్ణుని కోరికతో, ఆయన అంగాలను పూజించాలనుకునే వారు, మరియు అన్ని వైష్ణవులు, ఆయన ముందు ఆకాశంలో సుఖంగా కూర్చున్నారు.
ప్రహ్లాదనారదాద్యైశ్చ కుమారశుకవైష్ణవైః । జనకాద్యైర్లసద్భావైర్హృద్బాహ్య స్ఫూర్తితత్పరైః
ప్రహ్లాదుడు, నారదుడు, కుమారుడు, శుకుడు, వైష్ణవులు, జనకుడు వంటి వారు, భక్తితో ప్రకాశిస్తూ, అంతర్గత, బాహ్య అనుభూతిలో లీనమై ఉన్నారు.
పులకాకులసర్వాంగైః స్ఫురత్ప్రేమసమాకులైః । రహస్యామృతసంసిక్తైరర్ద్ధయుగ్మాక్షరో మనుః
వారి శరీరం మొత్తం ఉల్లాసంతో, ప్రేమతో పరవశమై, రహస్యంగా అమృతంతో స్నానమై, అర్ధయుగ్మాక్షర మంత్రాన్ని జపిస్తున్నారు.
మంత్రచూడామణిః ప్రోక్తః సర్వమంత్రైకకారణమ్ । సర్వదేవస్య మంత్రాణాం కైశోరం మంత్రహేతుకమ్
ఈ మంత్రం మంత్రాల కిరీటమణిగా, అన్ని మంత్రాలకు మూలంగా, దేవతల మంత్రాల యౌవన స్వరూపంగా ప్రసిద్ధి చెందింది.
సర్వకైశోరమంత్రాణాం హేతుశ్చూడామణిర్మనుః । జపం కుర్వంతి మనసా పూర్ణప్రేమసుఖాశ్రయాః
ఈ కిరీటమణి మంత్రం అన్ని యౌవన మంత్రాలకు మూలం; పరిపూర్ణ ప్రేమానందంలో స్థిరమైన వారు, మనసులో ఈ మంత్రాన్ని జపిస్తున్నారు.
వాంఛంతి తత్పదాంభోజే నిశ్చలం ప్రేమసాధనమ్ । తద్బాహ్యే స్ఫటికాద్యుచ్చ ప్రావారే సుమనోహరే
అతని పదముల కమలంలో నిలకడైన ప్రేమ సాధనాన్ని కోరుతూ, బయట అద్భుతమైన, ఎత్తైన, స్ఫటికపు మండపాలు ఎంతో అందంగా ఉన్నాయి.
కుంకుమైః సితరక్తాద్యైశ్చతుర్దిక్షు సమాకులైః । శుక్లం చతుర్భుజం విష్ణుం పశ్చిమే ద్వారపాలకమ్
నలువైపులా కుంకుమ, తెలుపు, ఎరుపు వంటి పొడులు సమృద్ధిగా ఉన్నాయి; పశ్చిమద్వారంలో తెల్లగా, నాలుగు చేతులు కలిగిన విష్ణువు ద్వారపాలకుడిగా నిలబడి ఉన్నాడు.
శంఖచక్రగదాపద్మకిరీటాది విభూషితమ్ । రక్తం చతుర్భుజం పద్మశంఖచక్రగదాయుధమ్
శంఖం, చక్రం, గద, పద్మం, కిరీటం వంటి అలంకారాలతో అలంకరించబడి, ఎరుపు రంగులో, నాలుగు చేతులతో, పద్మం, శంఖం, చక్రం, గద ఆయుధాలు ధరించి ఉన్నాడు.
కిరీటకుండలోద్దీప్త ద్వారపాలకముత్తరే । గౌరం చతుర్భుజం విష్ణుం శుఖచక్రగదాయుధమ్
ఉత్తర ద్వారంలో కిరీటం, కుండలాలతో ప్రకాశించే ద్వారపాలకుడు; గోరంగా, నాలుగు చేతులతో, శంఖం, చక్రం, గద ఆయుధాలు ధరించిన విష్ణువు నిలబడి ఉన్నాడు.
కిరీటకుండలాద్యైశ్చ శోభితం వనమాలినమ్ । పూర్వద్వారే ద్వారపాలం గౌరం విష్ణుం ప్రకీర్తితమ్
కిరీటం, కుండలాలు, ఇతర అలంకారాలు ధరించి, వనమాల ధరించిన, పూర్వ ద్వారంలో గోరంగా, విష్ణువు ద్వారపాలకుడిగా ప్రసిద్ధి చెందాడు.
కృష్ణవర్ణం చతుర్బాహుం శంఖచక్రాదిభూషణమ్ । దక్షిణద్వారపాలం తు శ్రీవిష్ణుంకృష్ణవర్ణకమ్
కృష్ణవర్ణంగా, నాలుగు చేతులతో, శంఖం, చక్రం మొదలైన అలంకారాలు ధరించినవాడిగా, దక్షిణ ద్వారానికి కాపలాదారిగా ఉన్నవాడు శ్రీ విష్ణువు, నల్లని వర్ణంతో కనిపిస్తాడు.
శ్రీకృష్ణచరితం హ్యేతద్యః పఠేత్ప్రయతః శుచిః । శృణుయాద్వాపి యో భక్త్యా గోవిందే లభతే రతిమ్
ఎవరైనా పవిత్రమైన హృదయంతో, భక్తితో శ్రీకృష్ణుని చరిత్రను పఠించినా, వినినా, వారికి గోవిందుడిపై ప్రేమ కలుగుతుంది.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే పాతాలఖండే కృష్ణచరితే సప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీ పద్మపురాణంలో పాతాళఖండంలో కృష్ణుని చరిత్రకు సంబంధించిన డెబ్బైవ ద अध्यాయము ముగిసింది.
ఈశ్వర ఉవాచ-। తదేకాగ్రమనా భూత్వా శృణు దేవి వరాననే । ఆసీదుగ్రతపా నామ మునిరేకో దృఢవ్రతః
ఈశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ దేవి! నీ మనసు ఒక్కటిగా చేసి, శ్రద్ధగా విను. ఉగ్రతప అనే ఒక ముని ఉండేవాడు, అతడు దృఢవ్రతుడిగా తపస్సు చేసేవాడు.
సాగ్నికో హ్యగ్నిభక్షశ్చ చచారాత్యద్భుతం తపః । జజాప పరమం జాప్యం మంత్రం పంచదశాక్షరమ్
అతడు అగ్ని సమక్షంలో, అగ్నికి నైవేద్యం పెట్టినదే తినేవాడు. అద్భుతమైన తపస్సు చేసి, అత్యుత్తమమైన పదిహేను అక్షరాల మంత్రాన్ని జపించేవాడు.
కామమంత్రేణ పుటితం కామం కామవరప్రదాత్ । కృష్ణాయేతి పదం స్వాహా సహితం సిద్ధిదం పరమ్
కామబీజంతో కూడిన, కామాన్ని ప్రసాదించే, 'కృష్ణాయ' అనే పదాన్ని 'స్వాహా'తో కలిపి జపిస్తే, అది పరమ సిద్ధిని ఇస్తుంది.
దధ్యౌ చ శ్యామలం కృష్ణం రాసోన్మత్తం వరోత్సుకమ్ । పీతపట్టధరం వేణుం కరేణాధరమర్పితమ్
అతడు నల్లని వర్ణంతో, రసానందంలో మునిగిపోయిన, వరాల కోసం తపిస్తున్న కృష్ణుని, పసుపు వస్త్రం ధరించి, చేతిలో వేణువును పెదవులకు చేర్చిన రూపాన్ని ధ్యానించాడు.
నవయౌవనసంపన్నం కర్షంతం పాణినా ప్రియామ్ । ఏవం ధ్యానపరః కల్పశతాంతే దేహముత్సృజన్
తాజా యవ్వనంతో, చేతితో తన ప్రియురాలిని దగ్గరకు లాగుతున్న కృష్ణుని, ఇలాంటి ధ్యానంలో లీనమై, వంద కల్పాల అనంతరం తన దేహాన్ని విడిచాడు.
సునంద నామ గోపస్య కన్యాభూత్స మహామునిః । సునందేతి సమాఖ్యాతా యా వీణాం బిభ్రతీ కరే
ఆ మహాముని, సునంద అనే గోపునికి కుమార్తెగా జన్మించి, సునంద అని పిలవబడింది. ఆమె చేతిలో వీణను పట్టుకొని ఉండేది.
మునిరన్యః సత్యతపా ఇతి ఖ్యాతో మహావ్రతః । సశుష్కపత్రం భుంక్తే యః ప్రజజాప పరం మనుమ్
మరొక ముని, సత్యతప అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందినవాడు, గొప్ప వ్రతాలు పాటించేవాడు. అతడు ఎండిన ఆకులు మాత్రమే తినేవాడు, పరమ మంత్రాన్ని జపించేవాడు.
రత్యంతం కామబీజేన పుటితం చ దశాక్షరమ్ । స ప్రదధ్యౌ మునివరశ్చిత్రవేషధరం హరిమ్
కామబీజంతో కూడిన పదిహేను అక్షరాల మంత్రాన్ని జపిస్తూ, ఆ మహాముని, అద్భుతమైన అలంకారాలతో అలంకరించబడిన హరిని ధ్యానించాడు.
ధృత్వా రమాయా దోర్వల్లీద్వితయం కంకణోజ్జ్వలమ్ । నృత్యంతమున్మదంతం చ సంశ్లిష్యం తం ముహుర్ముహుః
రమాదేవి చేతులపై రెండు మెరిసే కంకణాలు ధరించి, ఆనందంలో నాట్యం చేస్తూ, ఆమెను మళ్లీ మళ్లీ హత్తుకుంటూ ఉన్నాడు.
హసంతముచ్చైరానందతరంగం జఠరాంబరే । దధతం వేణుమాజాను వైజయంత్యా విరాజితమ్
బలంగా నవ్వుతూ, ఆనంద తరంగాలు పొంగిపొర్లుతూ, మోకాళ్ల వరకు వేణువును పట్టుకొని, వైజయంతి మాలతో ప్రకాశిస్తూ ఉన్నాడు.
స్వేదాంభః కణసంసిక్త లలాటవలితాననమ్ । త్యక్త్వా త్యక్త్వా స వై దేహం తపసా చ మహామునిః
తలపై చెమటబిందువులతో మెరిసే ముఖాన్ని కలిగి, ఆ మహాముని తపస్సుతో తన శరీరాన్ని మళ్లీ మళ్లీ వదిలాడు.
దశకల్పాంతరే జాతో హ్యయం నందవనాదిహ । సుభద్ర నామ్నో గోపస్య కన్యా భద్రేతి విశ్రుతా
పది కల్పాల తర్వాత, అతడు ఇక్కడ నందవనంలో, సుభద్ర అనే గోపునికి కుమార్తెగా జన్మించి, భద్ర అని ప్రసిద్ధి చెందింది.
యస్యాః పృష్ఠతలే దివ్యం వ్యజనం పరిదృశ్యతే । హరిధామాభిధానస్తు కశ్చిదాసీన్మహామునిః
ఆమె వెనుక భాగంలో దివ్యమైన చామరము కనిపించేది. హరిధామ అనే పేరుగల ఒక మహాముని ఉండేవాడు.