తులాపురుషదానేన యత్పుణ్యం లభతే జనః । శాలగ్రామశిలాం దత్త్వా తస్మాత్కోటిగుణం లభేత్
తులాపురుష దానం వల్ల ఎంత పుణ్యం వస్తుందో, శాలగ్రామ శిలను దానం చేస్తే దాని కన్నా కోటి రెట్లు ఎక్కువ పుణ్యం లభిస్తుంది.
సప్తద్వీపాం క్షితిం దత్వా సశైలవనకాననామ్ । యత్పుణ్యం లభతే తద్వై శాలగ్రామశిలాప్రదః
ఏడు ద్వీపాలతో, పర్వతాలు, అడవులు, వనాలతో కూడిన భూమిని దానం చేసి ఎంత పుణ్యం వస్తుందో, అదే పుణ్యం శాలగ్రామ శిలను దానం చేసినవాడికి లభిస్తుంది.
శాలగ్రామశిలాం యో వై దద్యాద్భూమిసురాయ చ । తేన విప్ర ప్రదత్తాని భువనాని చతుర్దశ
ఎవరైనా బ్రాహ్మణునికి శాలగ్రామ శిలను దానం చేస్తే, అతడు పద్నాలుగు లోకాలన్నింటినీ దానం చేసినవాడవుతాడు.
తులాపురుషదానం యః కరోతి ద్విజపుంగవ । జనన్యాశ్చోదరే తస్య పునర్జన్మ న విద్యతే
ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! తులాపురుష దానం చేసినవాడికి తల్లి గర్భంలో మళ్లీ పుట్టే అవసరం ఉండదు.
సాలంకారాం ద్విజశ్రేష్ఠ కన్యాం యచ్ఛతి యో నరః । స గచ్ఛేద్బ్రహ్మసదనం పునర్జన్మ న విద్యతే
ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా, అలంకారాలతో అలంకరించిన కన్యను ఎవడు దానం చేస్తాడో, అతడు బ్రహ్మలోకాన్ని పొందుతాడు; అతనికి మళ్లీ జననం ఉండదు.
కన్యావిక్రయిణో నాస్తి నరకాన్నిష్కృతిః పునః । కన్యాదానకృతో నాస్తి స్వర్గాదాగమనం పునః
కన్యను అమ్మేవారికి నరకం నుండి విముక్తి లేదు; కన్యను దానం చేసే వారికి స్వర్గం నుండి తిరిగి రాక తప్పదు.
ఉపానహౌ వాతపత్రం యో దదాతి ద్విజాతయే । ప్రేత్య చేంద్రపురం గత్వా వసేత్కల్పచతుష్టయమ్
ఎవడు ద్విజాతికి చెప్పులు లేదా గాలి తగలకుండా ఆకును ఇస్తాడో, అతడు మరణించిన తరువాత ఇంద్రపురికి వెళ్లి, నాలుగు యుగాలు అక్కడ నివసిస్తాడు.
వస్త్రం యచ్ఛతి యో దివ్యం సాధవే వై ద్విజాయతే । స్వర్గే దివ్యాంబరధరశ్చిరం తిష్ఠేద్ద్విజోత్తమ
దివ్య వస్త్రాన్ని యోగ్యుడైన ద్విజునికి దానం చేసే వాడు, ద్విజోత్తమా, స్వర్గంలో దివ్యాంబరాలు ధరించి చాలా కాలం ఉంటాడు.
ధేనుం పురాతనీం యచ్ఛేద్వస్త్రం చ జరితం ద్విజ । నూత్నాం రజోవతీం కన్యాం స గచ్ఛేన్నిరయం తథా
పాత ఆవును లేదా పాతిపోయిన వస్త్రాన్ని ద్విజునికి ఇవ్వడమో, కొత్త అందమైన కన్యను దానం చేయడమో చేసినవాడు నరకానికి పోతాడు.
కన్యావిక్రయిణో బ్రహ్మన్న పశ్యేల్లపనం బుధః । దృష్ట్వా చాజ్ఞానతో వాపి కుర్య్యాన్మార్తండ దర్శనమ్
బ్రాహ్మణా, కన్యలను అమ్మేవారితో జ్ఞానులు మాటలాడకూడదు; తెలియకపోయినా వారిని చూసినప్పుడు సూర్యుని దర్శించాలి.
ఫలదాతా నరో గచ్ఛేత్త్రిదివం చ ద్విజోత్తమ । భుంక్తే కల్పసహస్రాణి ఫలం తత్రామృతోపమమ్
ద్విజోత్తమా, ఫలాలను దానం చేసే వాడు స్వర్గానికి వెళ్ళి, అక్కడ సహస్రకాల్పాలు అమృతంతో సమానమైన ఫలాన్ని ఆస్వాదిస్తాడు.
శాకం యచ్ఛతి యో మర్త్యో శివస్యభవనం ద్విజ । యాతి కల్పద్వయం భుంక్తే దుర్ల్లభం పాయసం సురైః
శాకాన్ని దానం చేసే మానవుడు, ద్విజా, శివుని లోకానికి వెళ్లి, రెండు యుగాలు అక్కడ ఉండి, దేవతలతో కలిసి అరుదైన పాయసం తింటాడు.
ఘృతదో దధిదశ్చైవ తక్రదో దుగ్ధదస్తథా । విష్ణోర్నికేతనం గత్వా సుధాపానం కరోతి సః
నెయ్యి, పెరుగు, మజ్జిగ లేదా పాలను దానం చేసే వాడు విష్ణువు నివాసానికి వెళ్లి, అక్కడ అమృతాన్ని పానమాడతాడు.
గంధదః పుష్పదశ్చైవ మర్త్యో యాతి సురాలయమ్ । తిష్ఠేద్యుగసహస్రాణి గంధపుష్పవిభూషితః
పూసలు లేదా పుష్పాలను దానం చేసే మానవుడు దేవతల గృహానికి వెళ్లి, వెయ్యి యుగాలు సుగంధాలు, పువ్వులతో అలంకరించబడి ఉంటాడు.
శయ్యాదానం దానసారం బ్రాహ్మణాయ దదాతి యః । స యాతి బ్రహ్మసదనం పర్య్యంకే శేరతే చిరమ్
శయ్యను, దానాల్లో శ్రేష్ఠమైనదాన్ని బ్రాహ్మణునికి ఇచ్చినవాడు బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లి, అక్కడ పర్యంకంపై చాలా కాలం విశ్రాంతి పొందుతాడు.
పీఠదాతా దీపదాతా సర్వదుష్కృతవర్జితః । స్వర్గే సింహాసనే తిష్ఠేజ్జ్వలద్దీపావలీవృతః
పీఠం లేదా దీపాన్ని దానం చేసి, పాపాలన్నింటినీ దూరం చేసుకున్నవాడు, స్వర్గంలో సింహాసనంపై కూర్చొని, ప్రకాశించే దీపాల మధ్య వెలుగులో ఉంటాడు.
తాంబూలం యో నరో దద్యాద్భూమిం భుంక్తేఽఖిలాం సుఖమ్ । స్వర్గే దేవాంగనాక్రోడే సుప్తస్తాంబూలమత్తి వై
తాంబూలాన్ని దానం చేసే వాడు భూమిపై అన్ని సుఖాలను అనుభవిస్తాడు; స్వర్గంలో దేవాంగనల ఆలింగనంలో నిద్రిస్తూ తాంబూలాన్ని ఆస్వాదిస్తాడు.
విద్యాదానం దానవరం కరోతి యో నరోత్తమః । ప్రేత్య స సన్నిధిం విష్ణోస్తిష్ఠేద్యుగశతత్రయమ్
విద్యాదానాన్ని, దానాల్లో శ్రేష్ఠమైనదాన్ని చేసే ఉత్తమ పురుషుడు, మరణానంతరం మూడు వందల యుగాలు శ్రీమహావిష్ణువు సమీపంలో నిలిచివుంటాడు.
ప్రాప్య జ్ఞానం తతస్తత్ర దుర్ల్లభం వై ద్విజర్షభ । దుర్ల్లభం మోక్షమాప్నోతి శ్రీహరేః కృపయా ద్విజ
అక్కడ ఆ అరుదైన జ్ఞానాన్ని పొందినవాడు, ద్విజశ్రేష్ఠా, శ్రీహరి కృపతో దుర్లభమైన మోక్షాన్ని పొందుతాడు.
అనాథం దుఃఖితం విప్రం పాఠయేద్వై నరోత్తమః । శ్రీహరేర్భవనం యాతి పునర్జన్మవివర్జితః
అనాథ, బాధపడుతున్న బ్రాహ్మణునికి పాఠం చెప్పించే ఉత్తమ పురుషుడు, శ్రీహరి నివాసానికి వెళ్లి, పునర్జన్మ లేకుండా ఉంటాడు.
యో నరః పుస్తకం దద్యాద్భక్తిశ్రద్ధాసమన్వితః । ప్రతివర్ణం లభేత్పుణ్యం కపిలాకోటిదానజమ్
భక్తి, శ్రద్ధతో పుస్తకాన్ని దానం చేసే వాడు, ప్రతి అక్షరానికి కోటి గోవు దానానికి సమానమైన పుణ్యాన్ని పొందుతాడు.
మధుదో గుడదశ్చైవ మర్త్యో యాతీక్షుసాగరమ్ । లవణప్రదో నరో యాతి వారుణం లోకమేవ చ
తేనె లేదా బెల్లం దానం చేసే మానవుడు చెరకు సముద్రానికి వెళ్తాడు; ఉప్పు దానం చేసే వాడు వరుణ లోకానికి చేరుతాడు.
సర్వేషామేవ దానానామన్నం వారి ద్విజోత్తమ । తత్త్వజ్ఞైర్మునిభిః సర్వైః ప్రవరం వై ప్రకీర్త్తితమ్
బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడా! అన్ని దానాల్లో అన్నం, నీళ్లు అన్నివేళలా జ్ఞానులు, మునులు, సత్యాన్ని తెలుసుకున్న వారు అత్యుత్తమమైనవిగా పేర్కొన్నారు.
అన్నం వారి ద్విజశ్రేష్ఠ యేన దత్తం మహీతలే । తేన దత్తాని దానాని సర్వాణి చ ద్విజర్షభ
బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా! భూమిపై ఎవరు అన్నం, నీళ్లు దానం చేస్తారో, వారు అన్ని దానాలు చేసినట్లే అవుతుంది.
అన్నదో యో నరో విప్ర ప్రాణదశ్చ ప్రకీర్త్తితః । తస్మాత్సమస్తదానానామన్నదో లభతే ఫలమ్
బ్రాహ్మణుడా! అన్నం ఇచ్చే వాడిని ప్రాణదాత అని అంటారు. అందుకే అన్నదానం చేసినవాడు అన్ని దానాల్లోనూ అత్యుత్తమ ఫలితాన్ని పొందుతాడు.
యథాచాన్నం తథా వారి ద్వే తుల్యే చ ప్రకీర్త్తితే । వారిణా చ వినా చాన్నం సిద్ధం న స్యాద్ద్విజోత్తమ
అన్నం ఎలా ముఖ్యమో, అలాగే నీళ్లు కూడా. రెండూ సమానంగా చెప్పబడ్డాయి. నీళ్లు లేకుండా అన్నం పూర్తిగా ఉపయోగపడదు, బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడా!
క్షుధా తృషా ద్విజ వ్యాఘ్ర ద్వే చ తుల్యే ప్రకీర్త్తితే । అతశ్చాన్నం చ తోయం చ శ్రేష్ఠం ప్రోక్తం బుధైరపి
బ్రాహ్మణుడా! ఆకలి, దాహం రెండూ సమానంగా చెప్పబడ్డాయి. అందుకే జ్ఞానులు అన్నం, నీళ్లను కూడా ఉత్తమమైనవిగా పేర్కొన్నారు.
అన్నదానం క్షితౌ బ్రహ్మన్యే కుర్వంతి నరోత్తమాః । సర్వపాపవినిర్ముక్తా గచ్ఛంతి హరిమందిరమ్
భూమిపై బ్రాహ్మణులకు అన్నదానం చేసే మహానుభావులు, అన్ని పాపాల నుంచి విముక్తులై, హరిదేవుని లోకానికి చేరుకుంటారు.
యావంత్యన్నాని భో విప్ర యచ్ఛతి క్షితిమండలే । బ్రహ్మహత్యాశ్చ తావంత్యో నశ్యంత్యేవ తపోధన
బ్రాహ్మణుడా! భూమిపై ఎంత అన్నం దానం చేస్తే, అంత బ్రాహ్మణ హత్య పాపం నశిస్తుంది, తపస్సు కలవాడా!
యచ్ఛతాం చాన్నదానాని శరీరాణి చ పాతకమ్ । గాత్రాణి గృహ్ణతాం త్యక్త్వా సహసా యాంతి శౌనక
శౌనకా! అన్నదానం చేసే వారికి, వారి శరీరానికి అంటుకున్న పాపాలు వెంటనే విడిచి పోతాయి.