యః పునస్తులసీమాలాం కణ్ఠే కృత్వా జనార్దనమ్ । పూజయేత్పుణ్యమాప్నోతి ప్రతిపుష్పం గవాయుతమ్
తన మెడలో తులసి మాల వేసుకుని జనార్దనుని పూజించినవాడు, ప్రతి పువ్వుకు పది వేల గోవుల పుణ్యం పొందుతాడు.
ధారయన్తి న యే మాలాం హైతుకాః పాపబుద్ధయః । నరకాన్న నివర్తంతే దగ్ధాః కోపాగ్నినా హరేః
తులసి మాలను ధరిస్తే ప్రయోజనం లేదని, చెడ్డ మనసుతో దానిని ధరించని వారు, హరిదేవుని కోపాగ్నిలో కాలిపోయి నరకంలోనే ఉంటారు.
న జహ్యాత్తులసీమాలాం ధాత్రీమాలాం విశేషతః । మహాపాతకసంహర్త్రీం ధర్మకామార్థదాయినీమ్
తులసి మాలను, ముఖ్యంగా ధాత్రి మాలను, ఎప్పుడూ విడిచిపెట్టకూడదు. అవి మహా పాపాలను తొలగించి, ధర్మం, కామం, అర్థాన్ని ప్రసాదిస్తాయి.
స్పృశేచ్చ యాని లోమాని ధాత్రీమాలా కలౌ నృణామ్ । తావద్వర్షసహస్రాణి వసతే కేశవాలయే
కలియుగంలో ధాత్రి మాల మనిషి శరీరంలో తాకిన ప్రతి రోమానికి, అతడు ఆన్ని వేల సంవత్సరాలు కేశవుని ఇంటిలో నివసిస్తాడు.
నివేద్య కేశవే మాలాం తులసీకాష్ఠసంభవామ్ । వహతే యో నరో భక్త్యా తస్య వై నాస్తి పాతకమ్
తులసి కఱ్ఱలతో చేసిన మాలను కేశవునికి సమర్పించి, భక్తితో ధరిస్తే, అతనికి పాపం ఉండదు.
తులసీకాష్ఠమాలాం తు ప్రేతరాజస్య దూతకాః । దృష్ట్వా నశ్యన్తి దూరేణ వాతోద్ధూతం యథా దలమ్
తులసి కఱ్ఱల మాలను చూసిన యమదూతలు, ఆ మాలను గాలి తాకిన ఆకులా దూరంగా పారిపోతారు.
తులస్యా విపినే ధాత్ర్యాశ్ఛాయాసు యో నరోత్తమః । పిణ్డం దదాతి పితరో ముక్తిం యాన్తి ద్విజోత్తమ
బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడా, తులసి లేదా ధాత్రి చెట్టు నీడలో పిండం ఇచ్చినవారి పితృదేవతలు మోక్షాన్ని పొందుతారు.
పాణౌ మూర్ధ్ని గలే చైవ కర్ణయోశ్చ ముఖే ద్విజ । ధాత్రీఫలం యస్తు ధత్తే స విజ్ఞేయో హరిః స్వయమ్
బ్రాహ్మణుడా, ఎవడు తన చేతిలో, తలపై, మెడలో, చెవుల్లో, నోటిలో ధాత్రి పండు ఉంచుతాడో, అతడిని హరిదేవుడే అని తెలుసుకోవాలి.
ధాత్రీపత్రైః ఫలైర్విప్ర శ్రీహరిం చార్చయేద్ద్విజ । కోటిజన్మార్జితం పాపం పూజయా నశ్యతి సకృత్
బ్రాహ్మణుడా, ధాత్రి ఆకులు, పండ్లతో శ్రీహరిని ఒక్కసారి అయినా పూజించినవాడు, కోట్ల జన్మల పాపాన్ని నాశనం చేసుకుంటాడు.
యజ్ఞాదేవాశ్చ మునయస్తీర్థాని కార్తికే ద్విజ । ధాత్రీవృక్షం సమాశ్రిత్య తిష్ఠన్తి కార్తికే సదా
బ్రాహ్మణుడా, కార్తీక మాసంలో యజ్ఞాలు, దేవతలు, మునులు, తీర్థాలు అన్నీ ధాత్రి చెట్టు దగ్గరే ఉంటాయి.
ధాత్రీపత్రం కార్తికే చ ద్వాదశ్యాం తులసీదలమ్ । చినోతి యో నరో గచ్ఛేన్నిరయం యాతనామయమ్
కార్తీక మాసంలో ద్వాదశి రోజున ధాత్రి ఆకులు లేదా తులసి దళాలు ఏ మనిషి తీసుకుంటాడో, అతడు బాధలతో నిండిన నరకానికి వెళ్తాడు.
ధాత్రీఛాయాసు యో విప్ర చాన్నం భునక్తి కార్తికే । అన్నసంసర్గజం పాపమావర్షం తస్య నశ్యతి
బ్రాహ్మణుడా, కార్తీక మాసంలో ధాత్రి చెట్టు నీడలో భోజనం చేసినవాడికి, ఆ సంవత్సరానికి ఆహార సంబంధంగా కలిగిన పాపం అంతా నశిస్తుంది.
తులసీవనమధ్యే చ ధాత్రీమూలే చ కార్తికే । కుర్యాద్ధర్యర్చనం విప్ర వైకుణ్ఠం యాతి స ధ్రువమ్
బ్రాహ్మణా, కార్తీక మాసంలో తులసి తోట మధ్యలో లేదా ఆమలకీ చెట్టు వేరుల దగ్గర హరిదేవుని ఆరాధన చేసినవాడు తప్పకుండా వైకుంఠాన్ని పొందుతాడు.
తులసీమూలదేశేఽపి స్థితం వారి ద్విజోత్తమ । గృహ్ణాతి మస్తకే భక్త్యా పాపీ యాతి హరేర్గృహమ్
ఓ ఉత్తమ ద్విజుడా, తులసి వేరుల దగ్గర ఉంచిన నీటిని భక్తితో తలపై పెట్టుకున్న పాపాత్ముడైనా హరిదేవుని గృహానికి వెళ్తాడు.
తులసీపత్రగలితం యస్తోయం శిరసావహేత్ । సర్వతీర్థేషు స స్నాతశ్చాంతే యాతి హరేర్గృహమ్
ఎవరైనా తులసి ఆకులపై పారిన నీటిని తలపై పెట్టుకుంటే, వారు అన్ని పవిత్ర తీర్థాలలో స్నానం చేసినవారిగా పరిగణించబడి, చివరికి హరిదేవుని ఇంటికి చేరుతారు.
పురా కశ్చిద్ద్విజశ్రేష్ఠో ద్వాపరేఽభూన్మహామునే । స్నాత్వైకదా తులస్యై స వనం దత్వా గృహం గతః
ఓ మహర్షీ, ద్వాపరయుగంలో ఒక గొప్ప బ్రాహ్మణుడు ఉన్నాడు. అతడు స్నానం చేసి, తులసి కోసం ఒక తోటను సమర్పించి, ఇంటికి వెళ్లాడు.
ఆదిత్యో వర్చసా నామ్నా మార్త్తండ ఇవ పుణ్యతః । తృషార్తో భక్షకః కశ్చిదాగతో బహుకల్మషః
వర్చస అనే ఒకడు అక్కడికి వచ్చాడు. అతడు సూర్యునిలా ప్రకాశవంతుడూ, పుణ్యశీలుడూ అయినప్పటికీ, దాహంతో బాధపడుతూ, ఎన్నో పాపాలతో ఉన్నవాడు.
తులస్యామూలతస్తోయం పీత్వా చాసౌ హతాంహసః । త్వరయాప్యాగతో వ్యాధో నామ్నా యశ్చాసిమర్ద్దనః
అతడు తులసి వేరుల దగ్గర ఉన్న నీటిని తాగి పాపాల నుంచి విముక్తుడయ్యాడు. ఆ వెంటనే, ఆసిమర్దన అనే వేటగాడు అక్కడకు త్వరగా వచ్చాడు.
ఉవాచ భుక్తం చాన్నం చ భుక్త్వా భగ్నం గతః కిము । కృత్వా మే పాకభాండస్థం చాగతో హింసకస్య తే
ఆ వేటగాడు ఇలా అన్నాడు: 'నీవు అన్నం తిని, ఆ తరువాత వంట పాత్రను పగలగొట్టి, ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావు, ఓ క్రూరుడా?'
వివ్యాధ తం గతప్రాణం నేతుం వై శమనాజ్ఞయా । ఆగతాః కింకరాః క్రుద్ధాః పాశముద్గరపాణయః
అతడిని కొట్టి, అతని ప్రాణం పోయినప్పుడు, యమధర్మరాజు ఆజ్ఞతో కోపంతో ఉన్న యమదూతలు పాశాలు, గొడ్డళ్లతో అక్కడికి వచ్చారు.
బద్ధ్వా నేతుం మనశ్చక్రురాగతా విష్ణుకింకరాః । తదా ఛిత్త్వా చర్మపాశం స్యందనే తం మనోహరే
అతడిని కట్టేసి తీసుకెళ్లబోయే సమయంలో, విష్ణుదూతలు అక్కడికి వచ్చి, ఆ చర్మపు పాశాన్ని కోసి, అందమైన రథంపై అతన్ని కూర్చోబెట్టారు.
తూర్ణమారోహయామాసుః పప్రచ్ఛుర్వినయాన్వితాః । తేఽపి పుణ్యేన భోః సంతః కేన వై నీయతేఽప్యసౌ
వారు అతన్ని త్వరగా రథంపై ఎక్కించి, వినయంగా ఇలా అడిగారు: 'ఓ పుణ్యాత్ములారా, ఈ వాడిని మీరు ఏ పుణ్యఫలంతో తీసుకెళ్తున్నారు?'
ఊచుస్తేఽసౌ పురా రాజా పుణ్యం బహుతరం కృతమ్ । అకరోద్ధరణం కాంచిత్సుందరీం చాంగనామయమ్
వారు ఇలా చెప్పారు: 'ఇతడు ఒకప్పుడు రాజుగా ఉండి, ఎంతో పుణ్యకార్యాలు చేశాడు. ఒక అందమైన స్త్రీని కష్టాల నుంచి రక్షించాడు.'
అనేన చాంహసా రాజా గతో వై శమనక్షయమ్ । తత్రక్లేశం తు యుష్మాభిర్దత్తం వై శమనాజ్ఞయా
ఆ పాపం వల్ల ఆ రాజు యమలోకానికి వెళ్లాడు. అక్కడ యమధర్మరాజు ఆజ్ఞతో మీరు అతనికి శిక్షలు విధించారు.
తామ్రమయ్యాస్త్రియాసార్ద్ధం క్రీడాం సుప్త్వా చకార సః । తప్తాయాం లోహశయ్యాయాం వైక్లవ్యం కర్మణా నృప
ఆ రాజు తామ్రమయమైన స్త్రీతో ఆడుతూ, వేడినిప్పుతో ఉన్న ఇనుప మంచంపై పడుకొని, తన పాపఫలాన్ని అనుభవించాడు.
తప్తాయోభీషణం తప్తం లోహస్తంభం యమాజ్ఞయా । తతః స్థితః సమాలింగ్య భుక్త్వా దుఃఖం చిరం నృపః
యమధర్మరాజు ఆజ్ఞతో, అతడు భయంకరమైన వేడినిప్పుతో ఉన్న ఇనుప స్తంభాన్ని ఆలింగనం చేసి, చాలా కాలం దుఃఖాన్ని అనుభవించాడు.
సిక్తః క్షారాంబుధారాభిరన్యైర్వై శమనాలయే । తతో నరకశేషే చ పాపయోనౌ ముహుర్ముహుః
యమలోకంలో ఇతరులు అతడిపై ఉప్పు కలిసిన ద్రవాన్ని పోసి శిక్షించారు. ఆ తరువాత, మిగతా నరకాల్లో పాపయోనుల్లో పునఃపునః జన్మించాడు.
జన్మాసాద్య చిరం దుఃఖమనుభూతం స్వకర్మణా । తులసీమూలకం వారి పీత్వా యాతి హరేర్గృహమ్
పునర్జన్మ పొంది, తన పాపకర్మల వల్ల చాలా కాలం దుఃఖాన్ని అనుభవించాడు. కానీ తులసి వేరుల దగ్గర నీటిని తాగినవాడు హరిదేవుని ఇంటికి వెళ్తాడు.
ఇదానీం తద్వచః శ్రుత్వా గతాదూతా యథాగతాః । తేన సార్ద్ధం విష్ణుదూతా గతా వైకుంఠమందిరమ్
ఇప్పుడు ఆ మాటలు విని, యమదూతలు వచ్చినదారిలో తిరిగి వెళ్లిపోయారు. విష్ణుదూతలు అతనితో కలిసి వైకుంఠమందిరానికి వెళ్లారు.
మాహాత్మ్యం కథితం బ్రహ్మన్తులస్యాః పాపనాశనమ్ । కుర్వంతి సేవాం యే భక్త్యా న జానే కిం భవేన్మునే
ఓ బ్రహ్మా, పాపాలను నశింపజేసే తులసి మహిమను వివరించాను. భక్తితో ఆమె సేవ చేసే వారు ఏమి సాధించలేరో, ఓ మునీశ్వరా, నాకు తెలియదు.