తులస్యాః కాననం విప్ర సర్వపాపహరం శుభమ్ । రోపయంతి నరాః శ్రేష్ఠాస్తే న పశ్యంతి భాస్కరిమ్
బ్రాహ్మణుడా, తులసి తోట పవిత్రమైనది, అన్ని పాపాలను తొలగిస్తుంది. దాన్ని నాటిన ఉత్తములు సూర్యదేవుడిని (మరణదేవుడిగా) చూడరు.
రోపణం పాలనం సేవాం దర్శనం స్పర్శనం తు యః । కుర్య్యాత్తస్య ప్రణష్టం స్యాత్సర్వపాపం ద్విజోత్తమ
ఎవరైనా తులసిని నాటి, పెంచి, సేవించి, చూసి, తాకినా, బ్రాహ్మణోత్తమా, వారి పాపం అంతా నశిస్తుంది.
కోమలైస్తులసీపత్రైరర్చయంతి హరిం తు యే । కాలస్య సదనం విప్ర తే న యాంతి మహాశయాః
తాజా తులసి ఆకులతో హరిని పూజించే వారు, బ్రాహ్మణుడా, ఆ మహాత్ములు మరణ గృహానికి వెళ్లరు.
గంగాద్యాః సరితః శ్రేష్ఠా విష్ణు బ్రహ్మ మహేశ్వరాః । దేవైస్తీర్థైః పుష్కరాద్యైస్తిష్ఠంతి తులసీదలే
గంగా వంటి ఉత్తమ నదులు, విష్ణువు, బ్రహ్మ, మహేశ్వరుడు, దేవతలు, పుష్కరాది తీర్థాలు—all తులసి ఆకులో నివసిస్తారు.
యో యుక్తస్తులసీపత్రైః పాపీ ప్రాణాన్విముఞ్చతి । విష్ణోర్నికేతనం యాతి సత్యమేతన్మయోదితమ్
ఎవరైనా పాపులు అయినా తులసి దళాలతో అలంకరించబడి ప్రాణాలు విడిచినప్పుడు, వారు విష్ణువు నివాసానికి చేరుకుంటారు. ఇది నేను చెప్పిన నిజం.
తులసీమృత్తికాలిప్తో యుక్తః పాపశతైరపి । విముంచతి నరః ప్రాణాన్స యాతి హరిమన్దిరమ్
తులసి మట్టి పూసుకున్నవాడు, వందల పాపాలు చేసినా, ప్రాణాలు విడిచిన తర్వాత హరి ఆలయానికి చేరుకుంటాడు.
యో నరో ధారయేద్విప్ర తులసీకాష్ఠచందనమ్ । తస్యాఙ్గం న స్పృశేత్పాపం స యాతి పరమం పదమ్
బ్రాహ్మణుడా, తులసి కఱ్ఱలు, గంధం ధరించిన మనిషిని పాపం తాకదు; అతడు పరమ పదాన్ని పొందుతాడు.
తులసీకాష్ఠమాలాం తు కణ్ఠస్థాం వహతే తు యః । అప్యశౌచోప్యనాచారో భక్త్యా యాతి హరేర్గృహమ్
తన మెడలో తులసి కఱ్ఱల మాల ధరించినవాడు, అపవిత్రుడైనా, ఆచారరహితుడైనా, భక్తితో హరి ఇంటికి చేరుతాడు.
ధాత్రీఫలకృతామాలా తులసీకాష్ఠసంభవా । దృశ్యతే యస్య దేహే తు స వై భాగవతో నరః
ధాత్రి పండ్లతో, తులసి కఱ్ఱలతో తయారైన మాల ఎవరి శరీరంలో కనిపిస్తే, అతడు నిజమైన భగవంతుని భక్తుడు.
తులసీదలజాం మాలాం కణ్ఠస్థాం వహతే తు యః । విష్ణూచ్ఛిష్టాం విశేషేణ స నమస్యో దివౌకసామ్
తన మెడలో తులసి దళాల మాల, ముఖ్యంగా విష్ణువుకు సమర్పించినదాన్ని ధరించినవాడు దేవతలకూ నమస్కారయోగ్యుడు.
యః పునస్తులసీమాలాం కణ్ఠే కృత్వా జనార్దనమ్ । పూజయేత్పుణ్యమాప్నోతి ప్రతిపుష్పం గవాయుతమ్
తన మెడలో తులసి మాల వేసుకుని జనార్దనుని పూజించినవాడు, ప్రతి పువ్వుకు పది వేల గోవుల పుణ్యం పొందుతాడు.
ధారయన్తి న యే మాలాం హైతుకాః పాపబుద్ధయః । నరకాన్న నివర్తంతే దగ్ధాః కోపాగ్నినా హరేః
తులసి మాలను ధరిస్తే ప్రయోజనం లేదని, చెడ్డ మనసుతో దానిని ధరించని వారు, హరిదేవుని కోపాగ్నిలో కాలిపోయి నరకంలోనే ఉంటారు.
న జహ్యాత్తులసీమాలాం ధాత్రీమాలాం విశేషతః । మహాపాతకసంహర్త్రీం ధర్మకామార్థదాయినీమ్
తులసి మాలను, ముఖ్యంగా ధాత్రి మాలను, ఎప్పుడూ విడిచిపెట్టకూడదు. అవి మహా పాపాలను తొలగించి, ధర్మం, కామం, అర్థాన్ని ప్రసాదిస్తాయి.
స్పృశేచ్చ యాని లోమాని ధాత్రీమాలా కలౌ నృణామ్ । తావద్వర్షసహస్రాణి వసతే కేశవాలయే
కలియుగంలో ధాత్రి మాల మనిషి శరీరంలో తాకిన ప్రతి రోమానికి, అతడు ఆన్ని వేల సంవత్సరాలు కేశవుని ఇంటిలో నివసిస్తాడు.
నివేద్య కేశవే మాలాం తులసీకాష్ఠసంభవామ్ । వహతే యో నరో భక్త్యా తస్య వై నాస్తి పాతకమ్
తులసి కఱ్ఱలతో చేసిన మాలను కేశవునికి సమర్పించి, భక్తితో ధరిస్తే, అతనికి పాపం ఉండదు.
తులసీకాష్ఠమాలాం తు ప్రేతరాజస్య దూతకాః । దృష్ట్వా నశ్యన్తి దూరేణ వాతోద్ధూతం యథా దలమ్
తులసి కఱ్ఱల మాలను చూసిన యమదూతలు, ఆ మాలను గాలి తాకిన ఆకులా దూరంగా పారిపోతారు.
తులస్యా విపినే ధాత్ర్యాశ్ఛాయాసు యో నరోత్తమః । పిణ్డం దదాతి పితరో ముక్తిం యాన్తి ద్విజోత్తమ
బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడా, తులసి లేదా ధాత్రి చెట్టు నీడలో పిండం ఇచ్చినవారి పితృదేవతలు మోక్షాన్ని పొందుతారు.
పాణౌ మూర్ధ్ని గలే చైవ కర్ణయోశ్చ ముఖే ద్విజ । ధాత్రీఫలం యస్తు ధత్తే స విజ్ఞేయో హరిః స్వయమ్
బ్రాహ్మణుడా, ఎవడు తన చేతిలో, తలపై, మెడలో, చెవుల్లో, నోటిలో ధాత్రి పండు ఉంచుతాడో, అతడిని హరిదేవుడే అని తెలుసుకోవాలి.
ధాత్రీపత్రైః ఫలైర్విప్ర శ్రీహరిం చార్చయేద్ద్విజ । కోటిజన్మార్జితం పాపం పూజయా నశ్యతి సకృత్
బ్రాహ్మణుడా, ధాత్రి ఆకులు, పండ్లతో శ్రీహరిని ఒక్కసారి అయినా పూజించినవాడు, కోట్ల జన్మల పాపాన్ని నాశనం చేసుకుంటాడు.
యజ్ఞాదేవాశ్చ మునయస్తీర్థాని కార్తికే ద్విజ । ధాత్రీవృక్షం సమాశ్రిత్య తిష్ఠన్తి కార్తికే సదా
బ్రాహ్మణుడా, కార్తీక మాసంలో యజ్ఞాలు, దేవతలు, మునులు, తీర్థాలు అన్నీ ధాత్రి చెట్టు దగ్గరే ఉంటాయి.
ధాత్రీపత్రం కార్తికే చ ద్వాదశ్యాం తులసీదలమ్ । చినోతి యో నరో గచ్ఛేన్నిరయం యాతనామయమ్
కార్తీక మాసంలో ద్వాదశి రోజున ధాత్రి ఆకులు లేదా తులసి దళాలు ఏ మనిషి తీసుకుంటాడో, అతడు బాధలతో నిండిన నరకానికి వెళ్తాడు.
ధాత్రీఛాయాసు యో విప్ర చాన్నం భునక్తి కార్తికే । అన్నసంసర్గజం పాపమావర్షం తస్య నశ్యతి
బ్రాహ్మణుడా, కార్తీక మాసంలో ధాత్రి చెట్టు నీడలో భోజనం చేసినవాడికి, ఆ సంవత్సరానికి ఆహార సంబంధంగా కలిగిన పాపం అంతా నశిస్తుంది.
తులసీవనమధ్యే చ ధాత్రీమూలే చ కార్తికే । కుర్యాద్ధర్యర్చనం విప్ర వైకుణ్ఠం యాతి స ధ్రువమ్
బ్రాహ్మణా, కార్తీక మాసంలో తులసి తోట మధ్యలో లేదా ఆమలకీ చెట్టు వేరుల దగ్గర హరిదేవుని ఆరాధన చేసినవాడు తప్పకుండా వైకుంఠాన్ని పొందుతాడు.
తులసీమూలదేశేఽపి స్థితం వారి ద్విజోత్తమ । గృహ్ణాతి మస్తకే భక్త్యా పాపీ యాతి హరేర్గృహమ్
ఓ ఉత్తమ ద్విజుడా, తులసి వేరుల దగ్గర ఉంచిన నీటిని భక్తితో తలపై పెట్టుకున్న పాపాత్ముడైనా హరిదేవుని గృహానికి వెళ్తాడు.
తులసీపత్రగలితం యస్తోయం శిరసావహేత్ । సర్వతీర్థేషు స స్నాతశ్చాంతే యాతి హరేర్గృహమ్
ఎవరైనా తులసి ఆకులపై పారిన నీటిని తలపై పెట్టుకుంటే, వారు అన్ని పవిత్ర తీర్థాలలో స్నానం చేసినవారిగా పరిగణించబడి, చివరికి హరిదేవుని ఇంటికి చేరుతారు.
పురా కశ్చిద్ద్విజశ్రేష్ఠో ద్వాపరేఽభూన్మహామునే । స్నాత్వైకదా తులస్యై స వనం దత్వా గృహం గతః
ఓ మహర్షీ, ద్వాపరయుగంలో ఒక గొప్ప బ్రాహ్మణుడు ఉన్నాడు. అతడు స్నానం చేసి, తులసి కోసం ఒక తోటను సమర్పించి, ఇంటికి వెళ్లాడు.
ఆదిత్యో వర్చసా నామ్నా మార్త్తండ ఇవ పుణ్యతః । తృషార్తో భక్షకః కశ్చిదాగతో బహుకల్మషః
వర్చస అనే ఒకడు అక్కడికి వచ్చాడు. అతడు సూర్యునిలా ప్రకాశవంతుడూ, పుణ్యశీలుడూ అయినప్పటికీ, దాహంతో బాధపడుతూ, ఎన్నో పాపాలతో ఉన్నవాడు.
తులస్యామూలతస్తోయం పీత్వా చాసౌ హతాంహసః । త్వరయాప్యాగతో వ్యాధో నామ్నా యశ్చాసిమర్ద్దనః
అతడు తులసి వేరుల దగ్గర ఉన్న నీటిని తాగి పాపాల నుంచి విముక్తుడయ్యాడు. ఆ వెంటనే, ఆసిమర్దన అనే వేటగాడు అక్కడకు త్వరగా వచ్చాడు.
ఉవాచ భుక్తం చాన్నం చ భుక్త్వా భగ్నం గతః కిము । కృత్వా మే పాకభాండస్థం చాగతో హింసకస్య తే
ఆ వేటగాడు ఇలా అన్నాడు: 'నీవు అన్నం తిని, ఆ తరువాత వంట పాత్రను పగలగొట్టి, ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావు, ఓ క్రూరుడా?'
వివ్యాధ తం గతప్రాణం నేతుం వై శమనాజ్ఞయా । ఆగతాః కింకరాః క్రుద్ధాః పాశముద్గరపాణయః
అతడిని కొట్టి, అతని ప్రాణం పోయినప్పుడు, యమధర్మరాజు ఆజ్ఞతో కోపంతో ఉన్న యమదూతలు పాశాలు, గొడ్డళ్లతో అక్కడికి వచ్చారు.