చాండాలైః పతితైః సార్ద్ధమాలాపం సర్వదాకరోత్ । ఏతదేవం విధో రాజా మృగయాయాం మనో దధే
అతడు చండాళులు, పతితులతో ఎప్పుడూ స్నేహం చేసేవాడు; అలాంటి రాజు తన మనసు మృగయలో పెట్టాడు.
అరణ్యే ద్వీపినం జ్ఞాత్వా వేష్టయిత్వా చ సర్వతః । సావధానం భటాన్సర్వాన్వాక్యమేతదువాచ హ
అరణ్యంలో పులి ఉందని తెలుసుకుని, అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టి, తన సైనికులకు జాగ్రత్తగా ఆదేశాలు ఇస్తూ ఇలా అన్నాడు.
అహమేవ నిహన్మ్యేనం యోఽన్యోస్మిన్ప్రహరిష్యతి । స వధ్యో నాత్ర సందేహో వ్యాఘ్రో రాజ్ఞః పథా యయౌ
ఈ పులిని నేనే చంపుతాను, ఇంకెవ్వరైనా దాడి చేస్తే అతడిని ఖచ్చితంగా శిక్షిస్తాను – ఇందులో సందేహం లేదు. ఆ పులి రాజు దారిలో పోయింది.
సలజ్జోఽపి తతో రాజా వ్యాఘ్రం పశ్చాజ్జగామ హ । అనేకక్లేశదుఃఖేన వ్యాఘ్రం హంతుం సమాహితః
ఆ తరువాత రాజు కొంత సిగ్గుపడినా, పులిని వెంబడించాడు; ఎన్నో కష్టాలు, బాధలు ఎదురైనా, దాన్ని చంపాలని సంకల్పించాడు.
క్షుత్పిపాసాకులక్లేశః సంధ్యాయాం యమునాతటే । అష్టమీరోహిణీయుక్తా తద్దినం జన్మవాసరమ్
ఆయన ఆకలి, దాహంతో బాధపడుతూ, సంధ్యాసమయంలో యమునా తీరానికి వచ్చాడు; ఆ రోజు రోహిణీ నక్షత్రంతో కలిసిన ఎనిమిదవ తిథి, అతని జన్మదినం కూడా.
శ్వఃకన్యా యమునాయాం వై వ్రతం చక్రుర్నరాధిప । నానోపహారైర్ద్రవ్యైశ్చ ధూపదీపైః సుశోభనైః
రెపటి రోజు యమునా నదిలో రాజు ఒక కుక్క పిల్లతో వ్రతం ఆచరించాడు.色色మైన బహుమతులు, మంచి ధూపాలు, దీపాలతో ఆ పూజను అందంగా నిర్వహించాడు.
గంధపుష్పం తథా ద్రవ్యం కుంకుమాదిమనోహరమ్ । అన్నం బహుగుణం దృష్ట్వా భోక్తుం తన్మానసంకులమ్
సువాసన గల పువ్వులు, కుంకుమ వంటి మధురమైన పదార్థాలు, రకరకాల గుణాలు కలిగిన అన్నాన్ని చూసినప్పుడు, వాటిని తినాలనే ఆశతో మనసు కలవరపడుతుంది.
రాజోవాచ- అన్నాభావాన్మమాద్యాశు ప్రాణా యాస్యంతి నిశ్చితమ్ । స్త్రియ ఊచుః- జన్మాష్టమ్యాం హరే రాజన్న భోక్తవ్యం త్వయానఘ
రాజు అన్నాడు — 'అన్నం లేకపోతే నా ప్రాణాలు త్వరలో పోతాయని నిస్సందేహంగా తెలుసు.' ఆ స్త్రీలు చెప్పారు — 'పాపరహితుడైన రాజా, హరిదేవుని జన్మాష్టమి రోజున నీవు భోజనం చేయకూడదు.'
గృధ్రమాంసం ఖరం కాకం గోమాంసమన్నమేవ చ । భుక్తవాన్నాత్ర సందేహో యో భుంక్తే కృష్ణజన్మని
క్రిష్ణుని జన్మదినాన ఎవరైనా భోజనం చేస్తే, వారు గద్ద మాంసం, గాడిద మాంసం, కాకి మాంసం, ఆవు మాంసం తిన్నట్టే అనుమానం లేదు.
కిం కిం ఛిద్రం న సంజాతం సంసారే వసతాం నృణామ్ । యేన దేహేస్థితే ప్రాణే జయంతీ న కృతా నృప
ఈ లోకంలో జీవించేవారికి ఏ తప్పు కలగదో చెప్పు? శరీరంలో ప్రాణం ఉన్నంతవరకు, ఓ రాజా, విజయాలు సులభంగా లభించవు.
తత్రాకృతోపవాసస్య శాసనం యమమందిరమ్ । యద్దత్తం పితరో నిత్యం న గృహ్ణంతి యథావిధి
ఆ రోజున ఉపవాసం చేయని వారికి యమలోకమే శిక్ష. వారు పితృదేవతలకు ఏదైనా నైవేద్యం సమర్పించినా, వారు యథావిధిగా అంగీకరించరు.
పితరః పాతితాః సర్వే జయంత్యాం భోజనే కృతే । ఇతి శ్రుత్వా తతో రాజా వ్రతం చక్రే నరాధిప
జయంతి రోజున భోజనం చేస్తే పితృదేవతలు అందరూ పతించిపోతారు. ఇది విని ఆ రాజు వెంటనే వ్రతాన్ని ఆచరించాడు.
కించిత్పుష్పం కియద్గంధం వస్త్రం చానీయ హర్షితః । ఏతద్వ్రతం సమాయుక్తం తిథిభాంతే చ పారణమ్ । వ్రతస్యాస్య ప్రభావేణ చిత్రసేనో హరేర్గృహమ్
కొంత పువ్వు, కొంత సువాసన, వస్త్రం తీసుకొని ఆనందంతో ఆ వ్రతాన్ని ఆచరించి, తిథి ముగిసిన తర్వాత ఉపవాసాన్ని విరమించాడు. ఆ వ్రత మహిమతో చిత్రసేనుడు హరిదేవుని లోకానికి వెళ్లాడు.
దివ్యం విమానమారుహ్య గతవాన్పితృభిః సహ । యత్ఫలం మథురాం గత్వా దృష్ట్వా కృష్ణముఖాంబుజమ్
దివ్యమైన విమానంలో ఎక్కి, తన పితృదేవతలతో కలిసి వెళ్లాడు. మథురకు వెళ్లి క్రిష్ణుని పద్మముఖాన్ని దర్శించడంవల్ల లభించే ఫలితం—
తత్ఫలం ప్రాప్యతే పుంసాకృష్ణజన్మాష్టమీవ్రతాత్ । యత్ఫలం ద్వారకాం గత్వా దృష్టే విశ్వేశ్వరే హరౌ । తత్ఫలం ప్రాప్యతే దీనైః కృత్వా జన్మాష్టమీవ్రతమ్
ఆ ఫలితాన్ని క్రిష్ణ జన్మాష్టమి వ్రతాన్ని ఆచరించినవాడు పొందుతాడు. ద్వారకకు వెళ్లి విశ్వేశ్వరుడైన హరిదేవుని దర్శించడంవల్ల లభించే ఫలితం, ఆ జన్మాష్టమి వ్రతాన్ని చేసిన దరిద్రుడికీ లభిస్తుంది.
శౌనక ఉవాచ। కథయస్వ మహాప్రాజ్ఞ బ్రాహ్మణస్య కృపార్ణవ । మాహాత్మ్యం సర్వవర్ణానాం శ్రేష్ఠస్య కృపయా చ మే
శౌనకుడు అన్నాడు — 'కృపాసముద్రుడా, బ్రాహ్మణుని మహిమను, అన్ని వర్ణాలలో అతని శ్రేష్ఠతను, దయతో నాకు వివరించు.'
సూత ఉవాచ। బ్రాహ్మణః సర్వవర్ణానాం గురురేవ ద్విజోత్తమ । సర్వామరాశ్రయో జ్ఞేయః సాక్షాన్నారాయణః ప్రభుః
సూతుడు అన్నాడు — 'బ్రాహ్మణుడు అన్ని వర్ణాలకు గురువు, ఓ ద్విజోత్తమా. అతడు దేవతలందరికీ ఆశ్రయంగా, ప్రత్యక్ష నారాయణుడిగా భావించాలి.'
కుర్యాత్ప్రణామం యో విప్రం హరిబుద్ధ్యా తు భూసురమ్ । భక్త్యా తస్య ద్విజశ్రేష్ఠ వర్ద్ధతే సంపదాదికమ్
హరిదేవునిపై భక్తితో భూసురుడైన బ్రాహ్మణునికి నమస్కారం చేసే వాడికి, అతని ఐశ్వర్యం, శుభఫలితాలు అన్నీ పెరుగుతాయి.
న నమేద్బ్రాహ్మణం దృష్ట్వా హేలయాపి చ గర్వితః । ఛేదనం తు తస్య శిరః కర్తుమిచ్ఛేత్సదా హరిః
అహంకారంతో, నిర్లక్ష్యంగా అయినా బ్రాహ్మణుణ్ణి చూసి నమస్కరించని వాడి తలను హరిదేవుడు ఎప్పుడూ నరుకాలని కోరుకుంటాడు.
కృతాపరాధం విప్రం యే ద్విషంతి పాపబుద్ధయః । హరిం ద్విషంతి తే జ్ఞేయా నిరయం యాంతి దారుణమ్
ఏ బ్రాహ్మణుడు తప్పు చేసినా, దుర్మార్గులు అతనిని ద్వేషిస్తే, వారు హరిదేవునిని ద్వేషించినవారిగా భావించాలి; వారు ఘోర నరకానికి పోతారు.
యః కర్తుం ప్రార్థనాం విప్రం పశ్యేత్క్రోధేన చాగతమ్ । కృతాంతశ్చక్షుషోస్తస్య తప్తసూచీం దదాతి వై
ఏవాడు కోపంతో వచ్చిన బ్రాహ్మణుణ్ణి ఏదైనా అడగడానికి చూస్తే, యమధర్మరాజు అతని కళ్లలో వేడిన సూచి పెడతాడు.
కురుతే భూసురం మూఢో భర్త్సనం యో నరాధమః । యమదూతా ముఖే తస్య తప్తలోహం దదంతి చ
ఏ మూర్ఖుడు భూసురుడైన బ్రాహ్మణుణ్ణి దూషిస్తాడో, యమదూతలు అతని నోట్లో వేడి ఇనుము పెడతారు.
యేషాం నికేతనే భుంక్తే క్ష్మాసురో వై తపోధనః । సుపర్వాణైః స్వయం కృష్ణో భుంక్తే తేషాం నికేతనే
యావరి ఇంట్లో తపస్సు గల బ్రాహ్మణుడు భోజనం చేస్తాడో, పర్వదినాల్లో ఆ ఇంట్లో స్వయంగా క్రిష్ణుడు భోజనం చేస్తాడు.
నశ్యంతి సర్వపాపాని ద్విజహత్యాదికాని చ । కణమాత్రం భజేద్యస్తు విప్రాంఘ్రిసలిలం నరః
బ్రాహ్మణ హత్య వంటి పాపాలన్నీ నశించిపోతాయి. ఎవడు బ్రాహ్మణుని పాదజలాన్ని ఒక్క చుక్క అయినా భక్తితో పూజిస్తాడో, అతనికి పాపాలు పోతాయి.
యో నరశ్చరణౌధౌతం కుర్యాద్ధస్తేన భక్తితః । ద్విజాతేర్వచ్మి సత్యం తే స ముక్తః సర్వపాతకైః
ఎవరైనా భక్తితో ద్విజుని పాదాలను తన చేతులతో కడిగితే, నిజంగా చెబుతున్నాను, అతడు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు.
పుత్రహీనా చ యా నారీ మృతవత్సా చ యాంగనా । సపుత్రా జీవవత్సా సా ద్విజపద్మాంఘ్రిసేవనాత్
పిల్లలు లేని ఆడది, లేదా తన బిడ్డను కోల్పోయిన మహిళ, ద్విజుని పద్మపాదాలను సేవించటం వల్ల బతికిన పిల్లల తల్లి అవుతుంది.
బ్రహ్మాండే యాని తీర్థాని తాని తీర్థాని సాగరే । ఉదధౌ యాని తీర్థాని తిష్ఠంతి ద్విజపాదయోః । ద్విజాంఘ్రిసలిలైర్నిత్యం సేచితం యస్య మస్తకమ్
ఈ బ్రహ్మాండంలో ఉన్న అన్ని తీర్థాలు, సముద్రంలో ఉన్న తీర్థాలు కూడా ద్విజుని పాదాల వద్దే ఉంటాయి. ఎవరి తల ద్విజుని పాదజలంతో ప్రతిరోజూ స్నానమవుతుందో,
స స్నాతః సర్వతీర్థేషు స ముక్తః సర్వపాతకైః । శృణు శౌనక వక్ష్యామి మాహాత్మ్యం పాపనాశనమ్
అతడు అన్ని తీర్థాలలో స్నానం చేసినవాడిలా, అన్ని పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు. శౌనకా! పాపాలను నశింపజేసే గొప్పతనాన్ని నేను నీకు చెబుతాను, విను.
విప్రపాదోదకస్యాహమితిహాసం తపోధన । ఆసీత్పురా ద్విజశ్రేష్ఠ వైశ్యవృత్తిపరాయణః
తపస్సుతో నిండినవాడా! బ్రాహ్మణుని పాదజలానికి సంబంధించిన కథను నేను చెబుతాను. ఒకప్పుడు, ఒక గొప్ప బ్రాహ్మణుడు, వాణిజ్య జీవనాన్ని పాటిస్తూ ఉండేవాడు.
శూద్రో భీమో ద్వాపరే చ బ్రహ్మహత్యాసహస్రకృత్ । నిష్ఠురః సర్వదా తుష్టః సమహాన్వైశ్యయా పునః
ద్వాపరయుగంలో భీముడు అనే శూద్రుడు ఉండేవాడు. అతడు వెయ్యి బ్రాహ్మణహత్యలు చేసినవాడు, ఎప్పుడూ క్రూరంగా ఉండేవాడు, అయినా సంతృప్తిగా ఉండేవాడు. మళ్లీ గొప్ప వాణిజ్యాన్ని చేపట్టాడు.