ఇతి తస్య వచః శ్రుత్వా దూతాః క్రోధసమన్వితాః । బలాత్కారేణ తద్గేహే సువర్ణాని చ తత్యజుః
అతని మాటలు విని దూతలు కోపంతో నిండిపోయారు. బలవంతంగా ఆ ఇంట్లో బంగారు నాణేలు వేసి వెళ్లిపోయారు.
యదా నేతుం మనశ్చక్రుస్తత్పుత్రం కిల తే క్రుధా । బద్ధాంజలిపుటోభూత్వా రుదన్ప్రోవోచ స ద్విజః
వారు కోపంతో అతని కుమారుణ్ణి తీసుకెళ్లాలని నిర్ణయించినప్పుడు, ఆ బ్రాహ్మణుడు చేతులు జోడించి, ఏడుస్తూ ఇలా అన్నాడు.
పుత్రాణాం జ్యేష్ఠపుత్రం మే హిత్వాన్యం పుత్రముత్తమమ్ । నయతేతి వచో వక్తుం వక్త్రేనాయాతి హే జనాః
'నా పెద్ద కుమారుణ్ణి వదిలేసి, ఇంకొక మంచి కుమారుణ్ణి తీసుకెళ్లండి అని చెప్పడానికి నాకెంత నోరు ఉన్నా, అలాంటి మాటలు నేను చెప్పలేను.'
ద్విజస్య వచనం శ్రుత్వా బ్రాహ్మణీం రుదతీం సతీమ్ । ప్రోచుర్దూతాః కనీయాంసం పుత్రం దేహీతి సత్తమ
ఆ బ్రాహ్మణుని మాటలు విని, దూతలు ఏడుస్తున్న, పతివ్రత అయిన బ్రాహ్మణస్త్రీకి ఇలా అన్నారు — 'అమ్మా, చిన్న కుమారుణ్ణి ఇవ్వండి.'
తేషామితి వచః శ్రుత్వా బ్రాహ్మణీ భూమితస్తదా । పపాత వాత్యయా సార్ద్ధం రంభేవ భృశదుఃఖినీ
వారి మాటలు విన్న వెంటనే, ఆ బ్రాహ్మణస్త్రీ భూమిపై పడిపోయింది. తుపాను తాకిన రంభలా, తీవ్రమైన దుఃఖంతో కూలిపోయింది.
ముద్గరం సా సమాదాయ మౌలౌ చాతాడయద్బలాత్ । కనిష్ఠం మత్సుతం దూతా నాపి దాస్యామి సర్వథా
ఆమె ఒక గొప్ప ముద్గరాన్ని తీసుకుని, బలవంతంగా తన తలపై కొట్టుకుంది. 'నా చిన్న కుమారుణ్ణి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ దూతలకు ఇవ్వను' అని చెప్పింది.
ఏతస్మిన్సమయే విప్ర విప్రస్య మధ్యమః సుతః । ప్రోవాచ వినయావిష్టః ప్రణమ్య పితరౌ రుదన్
అప్పటి క్షణంలో, ఆ బ్రాహ్మణుని మధ్య కుమారుడు వినయంతో తల్లిదండ్రులకు నమస్కరించి, ఏడుస్తూ ఇలా అన్నాడు.
మాతా యది విషం దద్యాత్పిత్రా విక్రీయతే సుతః । రాజా హరతి సర్వస్వం కస్తత్ర పాలకో భవేత్
'తల్లి విషం ఇస్తే, తండ్రి కుమారుణ్ణి అమ్మితే, రాజు అన్నీ తీసుకుపోతే — అప్పుడు ఎవరు మనకు రక్షకుడు?'
ఇత్యుక్త్వా తత్సుతో మూర్ధ్నా ప్రణమ్య పితరౌ సహ । దూతైర్జగామ త్వరితై రాజ్ఞోఽస్య దీక్షితస్య చ
అలా చెప్పి, ఆ కుమారుడు తల్లిదండ్రులతో కలిసి వారికి మస్తకంతో నమస్కరించి, దూతలతో కలిసి త్వరగా ఆ రాజు దగ్గరకు బయలుదేరాడు.
అథ తౌ బ్రాహ్మణౌ పుత్రవిచ్ఛేదక్లిష్టమానసౌ । రుదిత్వా చ రుదిత్వా చ అంధభావం ప్రజగ్మతుః
తర్వాత ఆ ఇద్దరు బ్రాహ్మణులు కుమారుడిని కోల్పోయిన బాధతో మనసు కలవరపడి, ఏడ్చి ఏడ్చి చివరకు అంధులయ్యారు.
అథ తే పథ్యగచ్ఛంత విశ్వామిత్రమునేః కిల । ఆశ్రమం శిష్యయుక్తం చ సేవితం మృగశావకైః
అలా వారు మార్గంలో వెళ్తూ, శిష్యులతో నిండిన, చిన్న జింకలు సంచరించే విశ్వామిత్ర ముని ఆశ్రమానికి చేరుకున్నారు.
స మునీ రాజపురుషాన్దృష్ట్వా పప్రచ్ఛ సాదరమ్ । కే యూయం హో కుత్ర గతా యథాకా వృత్తిరుచ్యతామ్
ఆ ముని రాజు సేవకులను చూసి, ఆదరంగా అడిగాడు: "మీరు ఎవరు? ఎక్కడి నుంచి వచ్చారు? మీ ఉద్దేశ్యం ఏమిటి? నిజంగా చెప్పండి."
రాజదూతా ఊచుః- శృణుష్వావహితో విప్ర రాజ్ఞః పుత్రో న జాయతే । తదర్థం నరమేధాఖ్యే యజ్ఞే రాజా సుదీక్షితః
రాజదూతలు ఇలా అన్నారు: "బ్రాహ్మణా, జాగ్రత్తగా వినండి. రాజుకు కుమారుడు లేదు. అందుకే నరమెధ యజ్ఞం కోసం రాజు దీక్ష తీసుకున్నాడు."
నయామస్తత్ర బల్యర్థమిమం బ్రాహ్మణపుత్రకమ్ । ఇతి తేషాం వచః శ్రుత్వా స విప్రః సదయోఽభవత్
"ఈ బ్రాహ్మణ బాలుడిని బలి కోసం అక్కడికి తీసుకెళ్తున్నాం," అని వారు చెప్పగా, ఆ మునికి హృదయం దయతో నిండిపోయింది.
ప్రాణా మమాపి గచ్ఛంతు సుఖీ భవతు బాలకః । బాలకార్థే ద్విజార్థే చ స్వామ్యర్థే యే జనా ఇహ
"నా ప్రాణాలు కూడా పోయినా పరవాలేదు; ఈ బాలుడు సుఖంగా ఉండాలి. బాలుడు, బ్రాహ్మణుడు, లేదా యజమాని కోసం ప్రాణాలు త్యాగం చేసే వారు—
త్యజన్తి తృణవత్ప్రాణాంస్తేషాం లోకాః సనాతనాః । విమృశ్యేతి మునిః స్వాంతే స ప్రోవాచ ద్విజర్షభః
—వారు చిరకాల స్వర్గాలను పొందుతారు. ఇదంతా ఆలోచించి, ఆ ముని తన మనసులో అగ్రబ్రాహ్మణుడితో ఇలా అన్నాడు.
యజ్ఞే బలిం సమాదాతుమిమం బ్రాహ్మణబాలకమ్ । హిత్వా మాం నయథాథాశు హ్యయం బాలక ఉత్తమః
"యజ్ఞంలో బలిగా బ్రాహ్మణ బాలుడిని తీసుకెళ్లాలి అంటే, నన్ను వదిలేసి వెంటనే ఈ ఉత్తమ బాలుడిని తీసుకెళ్లండి."
సంసారే జన్మసంప్రాప్య న లబ్ధం సుఖమత్ర చ । అనేన బాలకేనాపి మరిష్యతి కథం త్వయమ్
"ఈ లోకంలో జన్మ పొంది ఎవరూ సుఖంగా ఉండరు. ఈ బాలుడికీ మరణం తప్పదు—ఇతడు ఎలా తప్పించుకుంటాడు?"
ఆగతేఽస్మిన్గృహాద్దూతాః పితరావస్య దుఃఖితౌ । హతభాగ్యౌ గతో నూనం యమస్యేవ గృహం ప్రతి
"ఇప్పుడు దూతలు ఇక్కడికి వచ్చినందున, ఆ బాలుడి తల్లిదండ్రులు దుఃఖంతో, అదృష్టం లేకుండా, యముని ఇంటికి వెళ్లినట్టయ్యారు."
ఏవం తస్య వచః శ్రుత్వా దూతాః ప్రోచురథ ద్విజమ్ । భూపాలస్య వినాజ్ఞాం వై దీననాథస్య భూసుర
ఈ మాటలు విని, దూతలు బ్రాహ్మణుడితో ఇలా అన్నారు: "దుఃఖితులకు దైవంగా ఉన్నవాడా, మేము రాజు ఆజ్ఞ లేకుండా మిమ్మల్ని, వృద్ధుడైనవారిని, ఎలా తీసుకెళ్తాం?"
నేతుం త్వాం పలితం ప్రాజ్ఞ నేష్యామో హి కథం వయమ్ । ఏవముక్త్వా చ తే దూతా జగ్మూ రాజ్ఞః పురీం తదా
"మేము మిమ్మల్ని తీసుకెళ్లలేమని చెప్పి, ఆ దూతలు అప్పుడే రాజధానికి బయలుదేరారు."
స మునిర్దూతసంఘైశ్చ గతవాన్యజ్ఞమందిరమ్ । రాజానం కథయామాసుర్దూతా విప్రస్య చేష్టితమ్
ఆ ముని దూతలతో కలిసి యజ్ఞశాలకి వెళ్లాడు. దూతలు బ్రాహ్మణుడు చేసిన సంగతులన్నీ రాజుకు వివరించారు.
తచ్ఛ్రుత్వాశంకితమనాః ప్రోవాచేదం వచః స తమ్ । మునే యద్యపి మే యజ్ఞే కృతే పుత్రో భవిష్యతి
అది విని, రాజు సందేహంతో ఇలా అడిగాడు: "మునీశ్వరా, నేను యజ్ఞం చేసినా నిజంగా నాకు కుమారుడు కలుగుతాడా?"
బలిం వినాపి భో బ్రహ్మన్తదా విప్రసుతం నయ
"బ్రాహ్మణా, బలి లేకపోయినా, ఆ బ్రాహ్మణ కుమారుడిని ఇక్కడికి తీసుకురా."
మునిరువాచ- యజ్ఞే త్వయా కృతే రాజన్మహాపుత్రో భవిష్యతి । అత్ర తే సంశయో మా భూదమోఘమపి దర్శనమ్
ముని ఇలా అన్నాడు: "రాజా, మీరు యజ్ఞం చేస్తే తప్పక గొప్ప కుమారుడు కలుగుతాడు. మీకు ఎలాంటి సందేహం ఉండకూడదు; కేవలం దర్శనం కూడా వృథా కాదు."
ఇతి తస్య వచః శ్రుత్వా రాజాత్యంతసహర్షకః । చక్రే పూర్ణాహుతిం యజ్ఞే సమస్తైర్మునిభిః సహ
ఈ మాటలు విని, రాజు అపార ఆనందంతో, అన్ని మునులతో కలిసి యజ్ఞంలో పూర్తి హవనం నిర్వహించాడు.
అథాతః స మునిః శ్రేష్ఠో బ్రాహ్మణస్య సుతం చ తమ్ । గృహ్య దశపురం నామ నగరం గతవాంస్తదా
ఆ మహర్షి, ఆ బ్రాహ్మణుని కుమారుడిని తీసుకుని దశపురం అనే పట్టణానికి వెళ్లాడు.
భవనం తస్య గత్వా చ ఉక్తవాన్వచనం మునిః । గృహే త్వం తిష్ఠసే విప్ర తిష్ఠామి మృతవన్మునే
ఆ మహర్షి, బ్రాహ్మణుని ఇంట్లోకి వెళ్లి ఇలా అన్నాడు: "బ్రాహ్మణుడా, నీవు నీ ఇంట్లో మృతుడివలె ఉండి పోవు."
రాజా బలేన మే పుత్రం నీతవాన్కిం కరోమ్యహమ్ । పుత్రే గతే చ భో విప్ర దంపత్యోరావయోః పునః
"రాజు నా కుమారుడిని బలవంతంగా తీసుకుపోయాడు. నేను ఏం చేయగలను? బ్రాహ్మణుడా, నా కుమారుడు పోయిన తరువాత, నా భార్యతో పాటు నేను కూడా—"
గతాని చాంధభావం వై క్రందనైర్లోచనాన్యపి । అథాసౌ మునిశార్దూలః పుత్రం పశ్య నయేతి చ
"—ఏకధాటిగా ఏడుస్తూ, మా కళ్ళు అంధమయ్యాయి. అప్పుడు ఆ మహర్షి, "నీ కుమారుడిని చూడు, రా వెళ్ళుదాం," అని అన్నాడు."