సూత ఉవాచ । తావత్కాలం తతో విప్ర నిరయే స పపాత హ । తతోఽప్యశ్మగృహే నాగయోనౌ జాతః సుదుఃఖితః
సూతుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఆ కాలం అంతా, బ్రాహ్మణా, అతడు నరకంలో పడ్డాడు. తర్వాత రాయి ఇంట్లో పాముగా జన్మించి చాలా బాధపడ్డాడు.'
ఏకదా చాశ్వినే మాసి పౌర్ణమాసీదినే ద్విజ । లాజాన్వరాటికా నాగో బిలాత్ప్రాక్షేపయద్బహిః
ఒకసారి, ఆశ్వయుజ మాసంలో పూర్ణిమనాడు, బ్రాహ్మణా, ఆ పాము తన బిలం నుంచి లాజలు, ఒక నాణెం బయటకు విసిరింది.
పతితా సా హరేరగ్రే పాపమస్య స్వయం హరిః । తూర్ణం తు నాశయామాస దయాలుర్దుఃఖనాశకః
ఆ లాజలు హరివైపు పడినపుడు, అవి అతని పాపాన్ని పోగొట్టాయి. దయామయుడైన హరి, బాధలను తొలగించేవాడు, వెంటనే ఆ పాపాన్ని నశింపజేశాడు.
కదాచిత్ప్రాప్తకాలస్తు పంచత్వం స జగామ హ । యమదూతాస్తమానేతుం చాగతా బహుశో ద్విజ
కాలం వచ్చినప్పుడు అతడు చనిపోయాడు. బ్రాహ్మణా, యమదూతలు అతన్ని తీసుకెళ్లడానికి ఎన్నోసార్లు వచ్చారు.
బద్ధ్వా నేతుం యదా చక్రుర్యమస్య సదనం ప్రతి । తదాగతా విష్ణుదూతాః శంఖచక్రగదాధరాః
యముని ఇంటికి తీసుకెళ్లడానికి అతన్ని కట్టినప్పుడు, ఆ సమయంలో శంఖం, చక్రం, గదను ధరించిన విష్ణుదూతలు అక్కడకు వచ్చారు.
పాశం ఛిత్త్వా రథే దివ్యే తమాశుగతకిల్బిషమ్ । తత్ర చారోపయామాసుః యమదూతాః పలాయితాః
వారు అతని మీద వేసిన కట్టును కోసి, అతని పాపాలు త్వరగా పోయినందువల్ల, దివ్య రథంపై ఎక్కించారు. యమదూతలు అక్కడినుంచి పారిపోయారు.
తతో నికేతనం విష్ణోర్నాగస్తైర్వేష్టితో యయౌ । తత్ర తస్థౌ హరేరగ్రే పునరావర్త్తివర్జితః
ఆ తర్వాత ఆ పాము వారిచుట్టూ ఉండగా విష్ణువు నివాసానికి వెళ్లింది. అక్కడ హరివైపు నిలబడి, మళ్లీ జన్మించకుండా ఉండిపోయింది.
భక్త్యా యో హరయే దద్యాల్లాజాంశ్చ సఘృతాన్ద్విజ । వరాటికాం తస్య పుణ్యం న జానే కిం భవేద్ధ్రువమ్
ఓ బ్రాహ్మణా, హరివైపు భక్తితో లాజలు, నెయ్యితో కలిపి, ఒక నాణెం సమర్పించినవారికి ఎంతటి పుణ్యం కలుగుతుందో నాకు తెలియదు.
య ఇమం శృణుయాద్విప్ర చాధ్యాయం పాపనాశనమ్ । తస్య నశ్యంతి పాపాని శ్రీహరేః కృపయాపి చ
ఓ బ్రాహ్మణా, ఈ పాపాలను తొలగించే అధ్యాయాన్ని ఎవరు వినినా, వారి పాపాలు శ్రీహరిదయతో నశిస్తాయి.
శౌనకఉవాచ। మాహాత్మ్యం బ్రూహి సర్వజ్ఞ శృణ్వతాం పాపనాశనమ్ । సర్వప్రాణిహితార్థాయ తులస్యా అనుకంపయా
శౌనకుడు ఇలా అన్నాడు: 'పాపాలను పోగొట్టే తులసీ మహిమను, అన్ని జీవుల మేలు కోసం, తులసీపై కరుణతో వినేవారికి వివరంగా చెప్పు.'
సూత ఉవాచ। తులస్యాః పరిసరే యస్య కాననం తిష్ఠతి ద్విజ । గృహస్య తీర్థరూపత్వాన్నాయాంతి యమకింకరాః
సూతుడు ఇలా అన్నాడు: 'బ్రాహ్మణా, ఎవరి ఇంటి దగ్గర తులసీ తోట ఉంటే, ఆ ఇల్లు తీర్థంగా మారుతుంది. అక్కడ యముని సేవకులు రారు.'
తులస్యాః కాననం విప్ర సర్వపాపహరం శుభమ్ । రోపయంతి నరాః శ్రేష్ఠాస్తే న పశ్యంతి భాస్కరిమ్
బ్రాహ్మణా, తులసీ తోట పవిత్రమైనది, అన్ని పాపాలను పోగొడుతుంది. దాన్ని నాటి పెంచే ఉత్తములు సూర్యుని లోకాన్ని చూడరు (అకాలమరణం పొందరు).
రోపణం పాలనం సేవాం దర్శనం స్పర్శనం తు యః । కుర్య్యాత్తస్య ప్రణష్టం స్యాత్సర్వపాపం ద్విజోత్తమ
ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, తులసీని నాటి, పెంచి, సేవించి, చూసి, తాకినవారి పాపాలన్నీ నశిస్తాయి.
కోమలైస్తులసీపత్రైరర్చయంతి హరిం తు యే । కాలస్య సదనం విప్ర తే న యాంతి మహాశయాః
బ్రాహ్మణా, మృదువైన తులసీ ఆకులతో హరిని పూజించే మహాత్ములు, మరణలోకానికి వెళ్లరు.
గంగాద్యాః సరితః శ్రేష్ఠా విష్ణు బ్రహ్మ మహేశ్వరాః । దేవైస్తీర్థైః పుష్కరాద్యైస్తిష్ఠంతి తులసీదలే
గంగా వంటి పవిత్ర నదులు, విష్ణువు, బ్రహ్మ, మహేశ్వరుడు, దేవతలు, పుష్కరాదిలాంటి తీర్థాలు—all ఇవన్నీ తులసి దళంలో నివసిస్తాయని తెలుసుకో.
యో యుక్తస్తులసీపత్రైః పాపీ ప్రాణాన్విముఞ్చతి । విష్ణోర్నికేతనం యాతి సత్యమేతన్మయోదితమ్
ఎవరైనా పాపులు అయినా, తులసి ఆకులతో అలంకరించబడి ప్రాణాలు విడిచినవారు, నిజంగా విష్ణువు నివాసానికి వెళ్తారు. ఇది నేను చెప్పిన సత్యం.
తులసీమృత్తికాలిప్తో యుక్తః పాపశతైరపి । విముంచతి నరః ప్రాణాన్స యాతి హరిమన్దిరమ్
తులసి మట్టి పూసుకున్నవారు, వందల పాపాలు చేసినా, ప్రాణాలు విడిచినప్పుడు హరి ఆలయానికి చేరుతారు.
యో నరో ధారయేద్విప్ర తులసీకాష్ఠచందనమ్ । తస్యాఙ్గం న స్పృశేత్పాపం స యాతి పరమం పదమ్
బ్రాహ్మణా, తులసి చెక్కతో చేసిన మాల, గంధాన్ని ధరించినవారి శరీరాన్ని పాపం తాకదు. వారు పరమ పదాన్ని పొందుతారు.
తులసీకాష్ఠమాలాం తు కణ్ఠస్థాం వహతే తు యః । అప్యశౌచోప్యనాచారో భక్త్యా యాతి హరేర్గృహమ్
తులసి చెక్కతో చేసిన మాలను మెడలో వేసుకున్నవారు, అపవిత్రులు అయినా, తప్పు చేసినా, భక్తితో హరి ఇంటికి చేరుతారు.
ధాత్రీఫలకృతామాలా తులసీకాష్ఠసంభవా । దృశ్యతే యస్య దేహే తు స వై భాగవతో నరః
ధాత్రి పండుతో, తులసి చెక్కతో చేసిన మాల ఎవరి శరీరంపై కనిపిస్తుందో, ఆ వ్యక్తి నిజమైన భగవంతుని భక్తుడు.
తులసీదలజాం మాలాం కణ్ఠస్థాం వహతే తు యః । విష్ణూచ్ఛిష్టాం విశేషేణ స నమస్యో దివౌకసామ్
తులసి ఆకులతో చేసిన మాలను మెడలో వేసుకుని, ముఖ్యంగా విష్ణువుకు సమర్పించినదాన్ని ధరించినవారు, దేవతలందరి నుండి పూజింపబడతారు.
యః పునస్తులసీమాలాం కణ్ఠే కృత్వా జనార్దనమ్ । పూజయేత్పుణ్యమాప్నోతి ప్రతిపుష్పం గవాయుతమ్
తులసి మాలను మెడలో వేసుకుని జనార్దనుని పూజించినవారు, ప్రతి పువ్వుకు పది వేల గోవులను దానం చేసిన ఫలితాన్ని పొందుతారు.
ధారయన్తి న యే మాలాం హైతుకాః పాపబుద్ధయః । నరకాన్న నివర్తంతే దగ్ధాః కోపాగ్నినా హరేః
తులసి మాలను ధరిస్తే ప్రయోజనం లేదని చెడుద్దేశంతో ధరించని వారు, హరిదేవుని కోపాగ్నిలో కాలిపోయి నరకంలోనే ఉంటారు.
న జహ్యాత్తులసీమాలాం ధాత్రీమాలాం విశేషతః । మహాపాతకసంహర్త్రీం ధర్మకామార్థదాయినీమ్
తులసి మాలను, ముఖ్యంగా ధాత్రి మాలను ఎప్పుడూ వదలకూడదు. అవి మహా పాపాలను తొలగించి, ధర్మం, కోరిక, సంపదను ప్రసాదిస్తాయి.
స్పృశేచ్చ యాని లోమాని ధాత్రీమాలా కలౌ నృణామ్ । తావద్వర్షసహస్రాణి వసతే కేశవాలయే
కలియుగంలో ధాత్రి మాల తాకిన ప్రతి వెంట్రుకకు, అంతటి వేల సంవత్సరాలు కేశవుని ఆలయంలో నివసించే ఫలితం లభిస్తుంది.
నివేద్య కేశవే మాలాం తులసీకాష్ఠసంభవామ్ । వహతే యో నరో భక్త్యా తస్య వై నాస్తి పాతకమ్
తులసి చెక్కతో చేసిన మాలను కేశవునికి సమర్పించి, భక్తితో ధరించినవారికి ఎలాంటి పాపం ఉండదు.
తులసీకాష్ఠమాలాం తు ప్రేతరాజస్య దూతకాః । దృష్ట్వా నశ్యన్తి దూరేణ వాతోద్ధూతం యథా దలమ్
తులసి చెక్క మాలను చూసిన యమదూతలు, గాలిలో పతనమైన ఆకుల్లా దూరంగా పారిపోతారు.
తులస్యా విపినే ధాత్ర్యాశ్ఛాయాసు యో నరోత్తమః । పిణ్డం దదాతి పితరో ముక్తిం యాన్తి ద్విజోత్తమ
బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడా, తులసి తోటలో లేదా ధాత్రి చెట్టు నీడలో పితృదేవతలకు పిండం సమర్పించినవారి పితృదేవతలు మోక్షాన్ని పొందుతారు.
పాణౌ మూర్ధ్ని గలే చైవ కర్ణయోశ్చ ముఖే ద్విజ । ధాత్రీఫలం యస్తు ధత్తే స విజ్ఞేయో హరిః స్వయమ్
బ్రాహ్మణా, ఎవరు ధాత్రి పండును చేతిలో, తలపై, మెడలో, చెవుల్లో, నోటిలో ఉంచుతారో, వారిని హరిదేవుడిగానే గుర్తించాలి.
ధాత్రీపత్రైః ఫలైర్విప్ర శ్రీహరిం చార్చయేద్ద్విజ । కోటిజన్మార్జితం పాపం పూజయా నశ్యతి సకృత్
బ్రాహ్మణా, ధాత్రి ఆకులు, పండ్లతో శ్రీహరిని పూజించినవారు, ఒక్కసారి చేసినా, కోట్ల జన్మల్లో చేసిన పాపాలు నశించిపోతాయి.