ఏకదా చాశ్వినే మాసి పౌర్ణమాసీదినే ద్విజ । లాజాన్వరాటికా నాగో బిలాత్ప్రాక్షేపయద్బహిః
ఒకసారి ఆశ్వయుజ మాస పౌర్ణమి రోజున, ఓ బ్రాహ్మణా, ఆ పాము తన బిలం నుంచి లాజలు, వరాటికను బయటకు వేసింది.
పతితా సా హరేరగ్రే పాపమస్య స్వయం హరిః । తూర్ణం తు నాశయామాస దయాలుర్దుఃఖనాశకః
ఆ సమర్పణ హరిదేవుని ముందుకు పడింది. దయగల, బాధలను పోగొట్టే హరిదేవుడు వెంటనే అతని పాపాన్ని నాశనం చేశాడు.
కదాచిత్ప్రాప్తకాలస్తు పంచత్వం స జగామ హ । యమదూతాస్తమానేతుం చాగతా బహుశో ద్విజ
కాలం వచ్చినప్పుడు అతడు మరణించాడు. అప్పుడే, బ్రాహ్మణా, యమదూతలు అతడిని తీసుకెళ్లడానికి చాలామంది వచ్చారు.
బద్ధ్వా నేతుం యదా చక్రుర్యమస్య సదనం ప్రతి । తదాగతా విష్ణుదూతాః శంఖచక్రగదాధరాః
అతడిని బంధించి యముని ఇంటికి తీసుకెళ్లబోయే సమయానికి, శంఖం, చక్రం, గదను ధరించిన విష్ణుదూతలు అక్కడికి వచ్చారు.
పాశం ఛిత్త్వా రథే దివ్యే తమాశుగతకిల్బిషమ్ । తత్ర చారోపయామాసుః యమదూతాః పలాయితాః
వారు పాశాన్ని కోసి, అతడిని పాపరహితుడిగా చేసి, దివ్యరథంలో ఎక్కించారు. యమదూతలు అక్కడి నుంచి పారిపోయారు.
తతో నికేతనం విష్ణోర్నాగస్తైర్వేష్టితో యయౌ । తత్ర తస్థౌ హరేరగ్రే పునరావర్త్తివర్జితః
తర్వాత ఆ పాము వారి మధ్యలో విష్ణు లోకానికి వెళ్లింది. అక్కడ హరిదేవుని ముందు పునర్జన్మ లేకుండా నిలిచింది.
భక్త్యా యో హరయే దద్యాల్లాజాంశ్చ సఘృతాన్ద్విజ । వరాటికాం తస్య పుణ్యం న జానే కిం భవేద్ధ్రువమ్
ఎవరు భక్తితో హరిదేవునికి నెయ్యితో కలిపిన లాజలు, వరాటికను సమర్పిస్తారో, బ్రాహ్మణా, వారికి లభించని పుణ్యం ఏముంటుందో నాకు తెలియదు.
య ఇమం శృణుయాద్విప్ర చాధ్యాయం పాపనాశనమ్ । తస్య నశ్యంతి పాపాని శ్రీహరేః కృపయాపి చ
ఈ పాపాలను నాశనం చేసే అధ్యాయాన్ని ఎవరు వినినా, బ్రాహ్మణా, వారి పాపాలు శ్రీహరిదేవుని కృపతో నశిస్తాయి.
శౌనకఉవాచ। మాహాత్మ్యం బ్రూహి సర్వజ్ఞ శృణ్వతాం పాపనాశనమ్ । సర్వప్రాణిహితార్థాయ తులస్యా అనుకంపయా
శౌనకుడు అన్నాడు: 'పాపాలను నాశనం చేసే తులసీ మహిమను, అన్ని జీవుల మేలుకోసం, వినేవారికి దయతో వివరించు.'
సూత ఉవాచ। తులస్యాః పరిసరే యస్య కాననం తిష్ఠతి ద్విజ । గృహస్య తీర్థరూపత్వాన్నాయాంతి యమకింకరాః
సూతుడు అన్నాడు: 'బ్రాహ్మణా, ఎవరి ఇంట్లో తులసీతో కూడిన తోట ఉంటుందో, ఆ ఇల్లు తీర్థంగా మారుతుంది. అక్కడకు యమదూతలు చేరరాదు.'
తులస్యాః కాననం విప్ర సర్వపాపహరం శుభమ్ । రోపయంతి నరాః శ్రేష్ఠాస్తే న పశ్యంతి భాస్కరిమ్
ఓ బ్రాహ్మణా, తులసి తోట పవిత్రమైనది, అన్ని పాపాలను తొలగిస్తుంది. దాన్ని నాటే ఉత్తములు ఎప్పుడూ నరకాన్ని చూడరు.
రోపణం పాలనం సేవాం దర్శనం స్పర్శనం తు యః । కుర్య్యాత్తస్య ప్రణష్టం స్యాత్సర్వపాపం ద్విజోత్తమ
ఓ ద్విజోత్తమా, తులసిని నాటడం, పెంచడం, సేవించడం, చూడడం, తాకడం—ఇవి చేసే వారికి అన్ని పాపాలు నశించిపోతాయి.
కోమలైస్తులసీపత్రైరర్చయంతి హరిం తు యే । కాలస్య సదనం విప్ర తే న యాంతి మహాశయాః
హరి ని మృదువైన తులసి ఆకులతో ఆరాధించే మహాత్ములు, ఓ బ్రాహ్మణా, మరణ గృహానికి వెళ్ళరు.
గంగాద్యాః సరితః శ్రేష్ఠా విష్ణు బ్రహ్మ మహేశ్వరాః । దేవైస్తీర్థైః పుష్కరాద్యైస్తిష్ఠంతి తులసీదలే
గంగా వంటి ఉత్తమ నదులు, విష్ణువు, బ్రహ్మ, మహేశ్వరుడు, పుష్కరాది తీర్థాలు—all తులసి ఆకులో నివసిస్తాయి.
యో యుక్తస్తులసీపత్రైః పాపీ ప్రాణాన్విముఞ్చతి । విష్ణోర్నికేతనం యాతి సత్యమేతన్మయోదితమ్
తులసి ఆకులతో అలంకరించబడి, ఎంత పాపి అయినా, మరణించినవాడు విష్ణువు లోకానికి చేరుతాడు. ఇది నిజమని నేను చెబుతున్నాను.
తులసీమృత్తికాలిప్తో యుక్తః పాపశతైరపి । విముంచతి నరః ప్రాణాన్స యాతి హరిమన్దిరమ్
తులసి మట్టి లేపించుకుని, వందలాది పాపాలు ఉన్నవాడు అయినా, మరణించినప్పుడు హరి మందిరానికి వెళ్ళిపోతాడు.
యో నరో ధారయేద్విప్ర తులసీకాష్ఠచందనమ్ । తస్యాఙ్గం న స్పృశేత్పాపం స యాతి పరమం పదమ్
ఓ బ్రాహ్మణా, తులసి దండను, గంధాన్ని ధరించినవాడిని పాపం తాకదు. అతడు పరమ పదాన్ని పొందుతాడు.
తులసీకాష్ఠమాలాం తు కణ్ఠస్థాం వహతే తు యః । అప్యశౌచోప్యనాచారో భక్త్యా యాతి హరేర్గృహమ్
తన మెడలో తులసి దండ ధరించినవాడు, అపవిత్రుడైనా, దురాచారుడైనా, భక్తితో హరి ఇంటికి వెళ్ళిపోతాడు.
ధాత్రీఫలకృతామాలా తులసీకాష్ఠసంభవా । దృశ్యతే యస్య దేహే తు స వై భాగవతో నరః
ధాత్రి ఫలంతో, తులసి కష్ఠంతో చేసిన దండ శరీరంపై కనిపిస్తే, ఆ మనిషి నిజమైన భగవత్ భక్తుడు.
తులసీదలజాం మాలాం కణ్ఠస్థాం వహతే తు యః । విష్ణూచ్ఛిష్టాం విశేషేణ స నమస్యో దివౌకసామ్
తన మెడలో తులసి ఆకులతో చేసిన దండను, ముఖ్యంగా విష్ణువుకు సమర్పించినదాన్ని ధరించినవాడు, దేవతల్లో కూడా పూజ్యుడు.
యః పునస్తులసీమాలాం కణ్ఠే కృత్వా జనార్దనమ్ । పూజయేత్పుణ్యమాప్నోతి ప్రతిపుష్పం గవాయుతమ్
తన మెడలో తులసి దండ ధరించి జనార్దనుని పూజించే వాడు, ప్రతి పువ్వుకు పది వేల గోవులను దానం చేసిన ఫలితాన్ని పొందుతాడు.
ధారయన్తి న యే మాలాం హైతుకాః పాపబుద్ధయః । నరకాన్న నివర్తంతే దగ్ధాః కోపాగ్నినా హరేః
తులసి దండను ధరించని, దుష్టబుద్ధి కలిగినవారు, నరకాగ్నిలో కాలిపోతారు; వారు నరకాల నుండి బయటపడరు.
న జహ్యాత్తులసీమాలాం ధాత్రీమాలాం విశేషతః । మహాపాతకసంహర్త్రీం ధర్మకామార్థదాయినీమ్
తులసి దండను, ముఖ్యంగా ధాత్రి దండను ఎప్పుడూ విడిచిపెట్టకూడదు. అవి మహా పాపాలను తొలగించి, ధర్మాన్ని, కామాన్ని, అర్థాన్ని ప్రసాదిస్తాయి.
స్పృశేచ్చ యాని లోమాని ధాత్రీమాలా కలౌ నృణామ్ । తావద్వర్షసహస్రాణి వసతే కేశవాలయే
కలియుగంలో ధాత్రి దండ మనిషి శరీరంలోని ఎంత తలపాగా తాకుతుందో, అంత వేల సంవత్సరాలు కేశవుని ఆలయంలో నివసించగలడు.
నివేద్య కేశవే మాలాం తులసీకాష్ఠసంభవామ్ । వహతే యో నరో భక్త్యా తస్య వై నాస్తి పాతకమ్
తులసి కష్ఠంతో చేసిన దండను కేశవునికి సమర్పించి, భక్తితో ధరించినవాడికి నిజంగా పాపం ఉండదు.
తులసీకాష్ఠమాలాం తు ప్రేతరాజస్య దూతకాః । దృష్ట్వా నశ్యన్తి దూరేణ వాతోద్ధూతం యథా దలమ్
తులసి కష్ఠ దండను చూసినప్పుడు, యమదూతలు గాలి తాకిన ఆకులా దూరంగా పారిపోతారు.
తులస్యా విపినే ధాత్ర్యాశ్ఛాయాసు యో నరోత్తమః । పిణ్డం దదాతి పితరో ముక్తిం యాన్తి ద్విజోత్తమ
ఓ ద్విజోత్తమా, తులసి తోటలో లేదా ధాత్రి చెట్టు నీడలో పితృదేవతలకు పిండం ఇచ్చే ఉత్తముడు, అతని పితృదేవతలు మోక్షాన్ని పొందుతారు.
పాణౌ మూర్ధ్ని గలే చైవ కర్ణయోశ్చ ముఖే ద్విజ । ధాత్రీఫలం యస్తు ధత్తే స విజ్ఞేయో హరిః స్వయమ్
ఓ బ్రాహ్మణా, చేతిలో, తలపై, మెడలో, చెవుల్లో, నోటిలో ధాత్రి ఫలం ధరించినవాడు, అతడిని హరిగా భావించాలి.
ధాత్రీపత్రైః ఫలైర్విప్ర శ్రీహరిం చార్చయేద్ద్విజ । కోటిజన్మార్జితం పాపం పూజయా నశ్యతి సకృత్
బ్రాహ్మణుడా, ధాత్రి చెట్టు ఆకులు, పండ్లతో శ్రీహరిని పూజిస్తే, కోట్ల జన్మల్లో కూడిన పాపాలు ఒక్కసారి ఆ పూజ చేసినదానికే నశించిపోతాయి.
యజ్ఞాదేవాశ్చ మునయస్తీర్థాని కార్తికే ద్విజ । ధాత్రీవృక్షం సమాశ్రిత్య తిష్ఠన్తి కార్తికే సదా
ద్విజులారా, కార్తీక మాసంలో యజ్ఞదేవతలు, మునులు, పవిత్ర క్షేత్రాలు అన్నీ ధాత్రి చెట్టు దగ్గరే ఉండిపోతాయి.